Prille start van de procedure... wie ook?

[TC]

Kaatje,

Dat is inderdaad een heel pijnlijke situatie...
Ik vind het heel spijtig voor je.
Maar hoe dan ook: ik denk wel dat je er van uit mag gaan dat - gezien hun enthousiasme om naar de cursus te gaan - elk van hen heel erg uitkijkt naar jullie kindje... en dat dat kindje, eens het hier is, dat vast en zeker ook zal voelen!

RB,

Ik ben de mama van de tribling uit aan het tracen hoor!

W,

Bij ons was het idem hoor... ze vonden die Triobla-cursus wel 'leuk'... maar gingen er verder niet te veel op in, en ik liet het dan ook maar voor wat het was... Ze hadden blijkbaar toch nog iets meer tijd nodig. Ondertussen waren we weer een paar maanden verder, en nu zagen ze het wel zitten. Misschien ook een beetje omdat wij nu meekonden. Naar de Triobla-cursus moeten ze alleen toe. En ik vind het woord "cursus" ook zo slecht gekozen. Dan denken ze meteen dat ze de les gespeld worden en dingen moeten leren... Terwijl het eigenlijk vooral over het delen van ervaringen en gevoelens gaat. En wat je zegt over "de vorige generatie die niet zo open praat over gevoelens" speelt ook vast mee...

Ze kiezen er ook niet zelf voor he. Wij kiezen ervoor, en zij moeten zich "verzoenen" met de situatie... dat is ook wat...

Ik zou het wat laten rusten... en mss. proberen om iets te volgen waar je zelf ook mee naartoe kan.

Op donderdag 14 mei 2009, 20 u, is er een infoavond van VAG Vlaams Brabant (Pallekeshof, Leefdaal-Bertem):

"Ik word grootouder van een kind uit een ver land"

Nadine Meeus in debat met adoptiegrootouders, adoptiemoeder en ontwikkelingspsychologe, werkzaam bij VCOK.

Ik denk dat dat wat interactief is, en je kan mee...
Misschien die datum voorbehouden voor een dagje samen uit, met een leuke afsluiter?

[Aline]

Hey tabitha,

ik ging normaal gezien gaan naar deze voordracht maar ben er jammer genoeg niet geraakt 't is hier hectisch voor't moment lol...
Hopelijk was het interessant en kan ik het eens opnieuw mee volgen

Wie is vanavond van de partij?

Beste,

VAG West-Vlaanderen nodigt u uit op hun volgende vormingsavond 'Werken aan een levensboek'
op vrijdag 12 december 2008 om 20u00 in CC De Spil te Roeselare.
Een uitnodiging kunt u in bijlage vinden.

U hoeft zich vooraf niet in te schrijven. Mocht u toch een vraag hebben, dan kunt u mailen of bellen naar VAG of naar de verantwoordelijke van VAG West-Vlaanderen via tel 057/33.32.80 (Familie Bauters).

Met vriendelijke groeten,
Inge Demol
Coördinator VAG
i.o VAG West-Vlaanderen

Vereniging voor Kind en Adoptiegezin vzw
Sulferbergstraat 38
8000 Brugge
tel 050/33.13.58
www.adoptievlaanderen.be

[EfenEn]

Kaatje,

Op donderdag 14 mei 2009, 20 u, is er een infoavond van VAG Vlaams Brabant (Pallekeshof, Leefdaal-Bertem):

"Ik word grootouder van een kind uit een ver land"

Nadine Meeus in debat met adoptiegrootouders, adoptiemoeder en ontwikkelingspsychologe, werkzaam bij VCOK.

Ik denk dat dat wat interactief is, en je kan mee...
Misschien die datum voorbehouden voor een dagje samen uit, met een leuke afsluiter?

Hier gaan normaal gezien alle 4 de grootouders, en wij naar toe! Staat nu al in de agenda .


Hey Kaatje,

Dat is inderdaad niet fijn. Ik kan me zelf moeilijk voorstellen moest ik nu op deze leeftijd moeten horen dat mijn ouders uit elkaar zouden gaan.Dat blijft toch altijd vreemd, he.... Veel sterkte!

[EfenEn]

Tabitha, hoe was de infoavond gisteren??

[Aline]

Ik heb zonet mijn levensverhaal afgewerkt. Ik kom aan vier pagina's. Ik ga het vanavond eens laten lezen door Thomas ...

[Mon]

Kaatje

Veel sterkte voor jullie allemaal, het zit jullie echt niet mee...

Wij zijn dus ook naar de avond geweest over adoptie grootouderschap met de oma's mee, de thema's die aan bod kwamen vond ik wel interessant en fijn om eens te horen hoe iedereen erover denkt maar niet iedereen is een grote prater en durft spreken in groep.
Wij hadden op iets anders gehoopt, ik hoopte dat er adoptiegrootouders aanwezig zouden zijn die eens zouden vertellen hoe zij alles ervaren hebben, het moment waarop ze hoorden dat hun kinderen gingen adopteren tot het moment dat het kindje er was, ook hoe ze het aangepakt hebben in het begin, wij hadden meer gehoopt op praktische info, mijn ma gaf aan dat ze er niet veel van opgestoken heeft; wel jammer...

Groetjes
Mon

[TC]

Hoi Mon,

Ik heb jullie dus weer niet gezien..

Spijtig dat jou mama er weinig van opgestoken heeft. Aan onze tafel werd heel open gepraat en het was echt wel leuk.

Op de VAG avond is er wel een grootouder-panel, dus mss. is dat wel interessanter voor je mama...

[TC]

Tabitha, hoe was de infoavond gisteren??

Verslag staat op onze blog!

[Aline]

hé ik vroeg me eigenlijk iets af.
Gisteren was er bezoek bij mijn schoonouders en op een gegeven moment kwam india ter sprake en zo dan adoptie.
Mijn schoonmoeder zei toen heel enthousiast tegen de gast van Thomas en An gaan er twee adopteren van Ethiopië.
Ik heb toen direct uitgelegd dat we nog niet zo ver stonden dat we nog ons mo moesten hebben.

Nu mijn uiteindelijke vraag. Vanaf wanneer hebben jullie extra info zoals boeken en zo gegeven aan de ouders?

Aan haar reactie te zien had ik het gevoel dat ze het wel zou apreciëeren om het boek over grootouderschap bij adoptie te krijgen maar is het nog niet wat te vroeg?

[nelle]

Aline,

Mijn ma was vorige week jarig en ik heb haar het boek ook kado gedaan. Misschien nog wat vroeg maar ze was er heel blij mee. Zo blij zelfs dat ze het al uitgelezen heeft.

Donderdag hebben we onze laatste voormiddag cursus en dan breng ik 's middags alles binnen bij de jeugdrechtbank.

[Els D]

Tom en Veerle,
Proficiat met jullie dossier.

Kaatje,
Veel sterkte.

RB,
Op de site van HKM vragen ze adoptieouders voor een tribling. Niet geintresseerd ? Proficiat allesinds.

Aline,
Fijn dat jullie ook vooruit gaan in de procedure.

Groetjes,
Els D.

[Famvhb]

Wat betreft de afhoudende houding van sommige grootouders ivm het naar een grootoudercursus gaan:
ik begrijp hen wel. Ten eerste zijn zij van een generatie die nooit tijdens hun zwangerschap en zo heel erg bewust bezig geweest zijn met opvoeden en dergelijke. De dingen gingen 'vanzelf'. Dat dat in adoptieland al minder vanzelfsprekens is, is voor hen dan vermoedelijk ook een grote verrassing.

Zelf hebben wij reeds een bio zoon van 14 jaar, en via mijn job kom ik ook in aanraking met kinderen die omwille van een bepaalde problematiek wel eens wat veeleisender zijn in hun opvoeding thuis en vooral op school. Vandaar ook dat een aantal van onze vrienden het ook belachelijk vonden dat we zo'n voorbereidingscursus moesten volgen. Wij hadden toch al ervaring genoeg met het grootbrengen van kinderen en met opvoedingsmoeilijkheden? Gelukkig heb ik hun vrij snel kunnen uitleggen dat een adoptiekind toch nog een verhaal apart is. Maar dat is dus voor een buitenstaander (en dus ook een grootouder of andere familieleden) vaak iets wat ze niet zo snel begrijpen.
Misschien kan je hen trachten wat bewust te maken door eens wat vragen aan hen te stellen:
- stel dat je best wat achtergrondinfo van je adoptiekind hebt, en je deelde dat met je ouders: hoe gaan zij reageren als hun kleinkind van 6 hen info vraagt over zijn moeder?
- hoe gaan zij reageren als ze op wandel zijn met hun kleinkind, en iemand begint hen allerlei vragen te stellen over adoptie (wat het kost, of het kind gediscrimineerd wordt, of het al fatsoenlijk Nederlands kan, ...)
Misschien dat ze dan beginnen te beseffen dat het allemaan liet zo 'vanzelf' gaat? Dat je best vooraf al stil kan staan bij een aantal dingen, want dat er zelfs dan nog meer dan voldoende onverwachtte situaties gaan zijn waarbij je achteraf gaat bedenken dat je toch nog beter anders reageerde?
(geen idee of deze tips helpen hoor, wij hebben niet eens meer ouders)

[W]

Hey Tabitha en FamVhb,

bedankt voor jullie tips!

Heb dit weekend een hele negatieve reactie gekregen vanuit onverwachte hoek (een familielid) en daarbovenop kwam mijn moeder aandraven met een artikel over een nieuwe techniek tegen onvruchtbaarheid (dat ik overigens geweigerd heb te lezen). Jullie zullen wel begrijpen hoe dat voelt.

Gelukkig krijg ik heel veel steun van de rest van de familie, maar 't doet toch pijn.

[TC]

W,

Zo'n zaken doen inderdaad pijn...
Spijtig dat sommige mensen zo oppervlakkig, en zo ongevoelig zijn.
Gelukkig krijg je van anderen wel steun.
En je kan altijd hier je hart luchten ook natuurlijk!


Hier eens goed nieuws: ik heb ander werk gevonden!
Op 2 weken tijd... dus dat is zo slecht nog niet he?

[EfenEn]

Hey W, bah, zeg... niet leuk... Heb hier geen antwoord op, hoe je hierop kunt reageren... Nu, sommigen zeiden soms ook tegen mij, dat zwanger zijn met diabetes toch ook kan. En dan zeg ik altijd kordaat, dat wij dat niet willen. Punt. En voor velen is de discussie dan wel gesloten, en komen er niet meer op terug, gelukkig...

Tabitha: proficiat!!!! Economische crisis heeft gelukkig geen impact gehad, super dat je voor het einde van het jaar al een nieuwe job hebt gevonden, goed gedaan!!!!! Wanneer begin je er?