Minder goede relatie na geboorte
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
't Is inderdaad niet simpel om een nieuw evenwicht te vinden in je relatie hé, eens er zo'n kleintje bijkomt.
Ook hier veel meer gekibbel, meer naast elkaar leven, (veel) minder (zin in) seks (nog meer bij mijn man dan bij mij, maar dat is dan weer een ander verhaal).
Wat volgens mij een groot probleem is, is dat quality time bij ons vaak nogal eens gezien wordt als me-time... Na een lange dagtaak, wat huishoudelijke taken, wat aandacht en het avondritueel voor zoonlief, snakken we beiden naar wat rust voor onszelf. TV, laptop, Humo, badje met boek... allemaal zeer ontspannend, maar allemaal zeer individueel!
Sinds zoonlief er is, eten we nu meestal samen aan tafel, terwijl dit vroeger nogal eens voor TV was, maar dan gaat alle aandacht ook weer naar zoonlief.
Initiatieven om iets leuks te doen, al dan niet met ons tweetjes, komen ook meestal van mezelf en hebben wisselend succes, want soms is de voorbereiding op zo'n moment of het weer thuiskomen zo stresserend dat er ook woorden van komen.
Vrijdagavond zijn we nog eens met ons tweetjes gaan eten en het heeft toch efkes geduurd tegen dat de spontane babbel op gang kwam, andere keren zit de sfeer (en de romantiek) er direct in.
'k Moet wel zeggen dat ik een man heb die nogal nerveus kan doen en die zich snel ergert aan van alles en nog wat en dat ikzelf ook wel geprikkeld kan reageren als ik slaaptekort heb (en dat mijn man dan nogal snel de neiging heeft om mijn humeur over te nemen ipv dat te proberen doen omslaan).
En ik mag vragen waarom hij zo nerveus/geprikkeld loopt, er is nooit iets aan de hand volgens hem.
Tja, mannen hé. Ik weet voor mezelf dat ik minder moet proberen hem te veranderen, dat ik zelf meer eens moet mijn commentaar inslikken (want ik ben nogal een flapuit). Er over praten lukt maar moeilijk (=zagen), soms ziet hij wel zijn fouten in, maar hij maakt ze wel steeds opnieuw.
Voor een vlotte babbel moet je ook met z'n tweetjes zijn, als de ene teveel zijn best doet, komt het ook maar fake over. Ik denk dat het dus beter is om de momenten dat je voelt dat hij ontspannen is en aan de babbel geraakt ten volle te benutten (ook al heb je dan zelf geen tijd/goesting) dan om een vlotte babbel te forceren.
Af en toe een avondje voor twee reserveren lijkt me wel nodig, want anders wordt het nogal snel uitgesteld. 'k Denk dat het spreekwoord 'liefde is een werkwoord' een waarheid is als een koe!
Ook hier veel meer gekibbel, meer naast elkaar leven, (veel) minder (zin in) seks (nog meer bij mijn man dan bij mij, maar dat is dan weer een ander verhaal).
Wat volgens mij een groot probleem is, is dat quality time bij ons vaak nogal eens gezien wordt als me-time... Na een lange dagtaak, wat huishoudelijke taken, wat aandacht en het avondritueel voor zoonlief, snakken we beiden naar wat rust voor onszelf. TV, laptop, Humo, badje met boek... allemaal zeer ontspannend, maar allemaal zeer individueel!
Sinds zoonlief er is, eten we nu meestal samen aan tafel, terwijl dit vroeger nogal eens voor TV was, maar dan gaat alle aandacht ook weer naar zoonlief.
Initiatieven om iets leuks te doen, al dan niet met ons tweetjes, komen ook meestal van mezelf en hebben wisselend succes, want soms is de voorbereiding op zo'n moment of het weer thuiskomen zo stresserend dat er ook woorden van komen.
Vrijdagavond zijn we nog eens met ons tweetjes gaan eten en het heeft toch efkes geduurd tegen dat de spontane babbel op gang kwam, andere keren zit de sfeer (en de romantiek) er direct in.
'k Moet wel zeggen dat ik een man heb die nogal nerveus kan doen en die zich snel ergert aan van alles en nog wat en dat ikzelf ook wel geprikkeld kan reageren als ik slaaptekort heb (en dat mijn man dan nogal snel de neiging heeft om mijn humeur over te nemen ipv dat te proberen doen omslaan).
En ik mag vragen waarom hij zo nerveus/geprikkeld loopt, er is nooit iets aan de hand volgens hem.
Tja, mannen hé. Ik weet voor mezelf dat ik minder moet proberen hem te veranderen, dat ik zelf meer eens moet mijn commentaar inslikken (want ik ben nogal een flapuit). Er over praten lukt maar moeilijk (=zagen), soms ziet hij wel zijn fouten in, maar hij maakt ze wel steeds opnieuw.
Voor een vlotte babbel moet je ook met z'n tweetjes zijn, als de ene teveel zijn best doet, komt het ook maar fake over. Ik denk dat het dus beter is om de momenten dat je voelt dat hij ontspannen is en aan de babbel geraakt ten volle te benutten (ook al heb je dan zelf geen tijd/goesting) dan om een vlotte babbel te forceren.
Af en toe een avondje voor twee reserveren lijkt me wel nodig, want anders wordt het nogal snel uitgesteld. 'k Denk dat het spreekwoord 'liefde is een werkwoord' een waarheid is als een koe!
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
In de sleur zitten we ook wel tegenwoordig. Maar ik ben dikwijls zo moe, dat het moeilijk is nog enthousiast te vrijen. We doen't nog wel, maar de passie is eruit. Ik vind't raar, want de kleinste slaapt zo superslecht nog niet en ik werk nog niet full time. Wat gaat dat in september wel niet geven.
Gelukkig willen we er wel alletwee aan werken; Want een halftime mama wil ik écht niet worden. Ik wil dat ze opgroeien in een gelukkig gezinnetje.
En inderdaad is vrijen voor mannen superbelangrijk. Maar de mijne zou dat direct merken als ik 't zomaar doe om hem content te stellen.
Gelukkig willen we er wel alletwee aan werken; Want een halftime mama wil ik écht niet worden. Ik wil dat ze opgroeien in een gelukkig gezinnetje.
En inderdaad is vrijen voor mannen superbelangrijk. Maar de mijne zou dat direct merken als ik 't zomaar doe om hem content te stellen.
-
LaBatsa
- Berichten: 784
- Lid geworden op: 1 september 2009, 14:49
Ik heb al een mislukt huwelijk achter de rug. Gelukkig hadden we geen kinderen. Voor mij was het duidelijk over toen ik na mijn eerste misgelopen zwangerschap eigenlijk wel 'blij' was dat ik geen kind van hem kreeg. Toen heb ik meteen een punt achter die relatie gezet.
Met mijn huidige man heb ik 2 kindjes en ik ben blij om te kunnen zeggen dat we een goed team vormen. Natuurlijk hebben we wel eens ruzie, maar dat gaat dan meestal over kleine dingen, over de belangrijke dingen zitten we op 1 lijn (zoals de opvoeding van de kinderen en de taakverdeling in huis) Ook hier verlopen de meeste dagen volgens een vaste routine, maar daar voelen we ons allebei wel goed bij, we zijn geen 'uitgaanders' en zijn het liefst van al gezellig thuis.
Met mijn huidige man heb ik 2 kindjes en ik ben blij om te kunnen zeggen dat we een goed team vormen. Natuurlijk hebben we wel eens ruzie, maar dat gaat dan meestal over kleine dingen, over de belangrijke dingen zitten we op 1 lijn (zoals de opvoeding van de kinderen en de taakverdeling in huis) Ook hier verlopen de meeste dagen volgens een vaste routine, maar daar voelen we ons allebei wel goed bij, we zijn geen 'uitgaanders' en zijn het liefst van al gezellig thuis.
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
Quality time schiet er bij ons ook niet zo vaak meer over...eerst waren er de superslechte nachten die maanden duurden door ons ukje, en de zwangerschap nu eist bij mij ook z'n tol qua vermoeidheid, gisteren lag ik er al om half negen in...
Wij leven ook wel wat naast elkaar. Zoals bij JD is quality time ook vaak me-time, vooral dan langs man-zijde. Ik heb amper me-time, het zij zo.
Ik heb wel een heel lieve man, die dit jaar al een privé sauna en volgende weekend een weekendje Spa gereserveerd heeft als cadeautje voor mij. En als ik gisteren doodop door huis slenter, dekt hij me lief toe in bed (zodat jij gerust naar het sport kan kijken
).
Maar tis anders dan vroeger, dat wel. En ik mis dat soms, maar ja, ons ukje is het allerbelangrijkste nu voor ons, en het garnaaltje in mijn buik ook natuurlijk!
Wij leven ook wel wat naast elkaar. Zoals bij JD is quality time ook vaak me-time, vooral dan langs man-zijde. Ik heb amper me-time, het zij zo.
Ik heb wel een heel lieve man, die dit jaar al een privé sauna en volgende weekend een weekendje Spa gereserveerd heeft als cadeautje voor mij. En als ik gisteren doodop door huis slenter, dekt hij me lief toe in bed (zodat jij gerust naar het sport kan kijken
Maar tis anders dan vroeger, dat wel. En ik mis dat soms, maar ja, ons ukje is het allerbelangrijkste nu voor ons, en het garnaaltje in mijn buik ook natuurlijk!
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Nathalie,
't zijn die kleine dingen die aantonen dat het ergens toch nog wel goed zit hé.
Een groot probleem bij ons is ook dat er geen routine is, dat er geen afspraken zijn ivm huishouden ed. Mijn man doet enorm veel, in het huishouden, de tuin, klusjes, administratie. Heel vaak doet hij de dingen waar ik niet aan toekom en het stoort hem niet dat dat net die dingen zijn die ik niet graag doe
of dat dit het gevolg is van het feit dat ik iets voor mezelf heb gedaan.
Maar die onduidelijkheid maakt natuurlijk ook dat er veel 'overlegd' moet worden bv let jij nu op zoonlief, want ik wil nu ongestoord de auto kuisen of zorg jij voor het eten, dan doe ik ondertussen dat.
Een ander vraagje ivm gemeenschappelijke quality time. Hebben jullie als koppel gedeelde hobby's of wat doen jullie dan samen?
't zijn die kleine dingen die aantonen dat het ergens toch nog wel goed zit hé.
Een groot probleem bij ons is ook dat er geen routine is, dat er geen afspraken zijn ivm huishouden ed. Mijn man doet enorm veel, in het huishouden, de tuin, klusjes, administratie. Heel vaak doet hij de dingen waar ik niet aan toekom en het stoort hem niet dat dat net die dingen zijn die ik niet graag doe
Maar die onduidelijkheid maakt natuurlijk ook dat er veel 'overlegd' moet worden bv let jij nu op zoonlief, want ik wil nu ongestoord de auto kuisen of zorg jij voor het eten, dan doe ik ondertussen dat.
Een ander vraagje ivm gemeenschappelijke quality time. Hebben jullie als koppel gedeelde hobby's of wat doen jullie dan samen?
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
wij doen dat ook wel vaak: samen eens in de tuin werken (al was het maar 15 minuten), samen de vaat opruimen, zodat je ook nog samen aan het huishouden werkt.
en ja, vaak zeg ik: tv uit, pc uit en dan gaan we kaarten, uno spelen, gezelschapspel. ik erger me dan wel aan m'n man zijn competitiviteit, maar we doen wel IETS samen
ik heb er een hekel aan als mijn man, of wij samen, de hele avond voor de computer of tv zitten, en ik blijf daar heel alert op om te zeggen: STOP!
mijn man gaat vaak sporten, ik kan genieten van een bad met een boekje
wat ik wel mis is dat wij zomaar eens de deur uit konden om een kleine avondwandeling te maken of een klein fietstochtje. als de kindjes moeten slapen zijn wij aan huis gebonden. gelukkig hebben we e grote tuin en gezellig terras en genieten we daar nog van een ijsje of drankje.
je moet het echt hebben van deze kleine dingen hoor. zolang je uberhaupt nog van iets kan genieten, is het nog goed denk ik
ik ben het er ook mee eens dat eens je 'gelaten' bent, je relatie absoluut niet meer gezond is. als het je niet meer kan schelen wanneer je man nog naar huis komt en als je hem bijna niet meer in je buurt kan dulden, dan is het volgens mij echt wel mis
en praten, nee, dat kan je niet forceren. soms vergt het dagen eer ik een bepaalde ergernis aan bod kan brengen. en soms is die ergernis al gesmolten, soms nog gegroeid.
en sommige dingen moet je echt over je laten gaan omdat ze de moeite van een discussie niet waard zijn
ook proberen om over andere dingen dan de kinderen en de rekeningen te praten.
ik ken absoluut niets van politiek of voetbal maar probeer soms wel geînteresseerd te doen als mijn man er mee bezig is. ik geef dan ook toe dat ik er niks van ken, maar ik probeer het wel. anderzijds is hij dan ook weer minder in mijn interesses betrokken, maar dat stoort mij niet
't is zoals als je met vriendinnen samen bent: zij die kinderen hebben kunnen uren over hun kindjes praten terwijl de kinderloze er als 'teveel' bij zitten.
je moet hier alert op zijn en het evenwicht in de gsprekken brengen. zo moet dat ook in je relatie
bij ons is seks niet zo belangrijk. mijn man kan heeeeeeeeel lang zonder (langer dan mij
) dus op dat gebied gaan de problemen niet zitten...
maar een knuffel elke dag, daar sta ik wel op.
ik voel me dan ook ambetant als mijn man de deur uitgaat zonder kus.
en eigenlijk zou in ieders huis deze spreuk moeten hangen: liefde is een werkwoord...
want niets komt vanzelf hoor!
en ja, vaak zeg ik: tv uit, pc uit en dan gaan we kaarten, uno spelen, gezelschapspel. ik erger me dan wel aan m'n man zijn competitiviteit, maar we doen wel IETS samen
ik heb er een hekel aan als mijn man, of wij samen, de hele avond voor de computer of tv zitten, en ik blijf daar heel alert op om te zeggen: STOP!
mijn man gaat vaak sporten, ik kan genieten van een bad met een boekje
wat ik wel mis is dat wij zomaar eens de deur uit konden om een kleine avondwandeling te maken of een klein fietstochtje. als de kindjes moeten slapen zijn wij aan huis gebonden. gelukkig hebben we e grote tuin en gezellig terras en genieten we daar nog van een ijsje of drankje.
je moet het echt hebben van deze kleine dingen hoor. zolang je uberhaupt nog van iets kan genieten, is het nog goed denk ik
ik ben het er ook mee eens dat eens je 'gelaten' bent, je relatie absoluut niet meer gezond is. als het je niet meer kan schelen wanneer je man nog naar huis komt en als je hem bijna niet meer in je buurt kan dulden, dan is het volgens mij echt wel mis
en praten, nee, dat kan je niet forceren. soms vergt het dagen eer ik een bepaalde ergernis aan bod kan brengen. en soms is die ergernis al gesmolten, soms nog gegroeid.
en sommige dingen moet je echt over je laten gaan omdat ze de moeite van een discussie niet waard zijn
ook proberen om over andere dingen dan de kinderen en de rekeningen te praten.
ik ken absoluut niets van politiek of voetbal maar probeer soms wel geînteresseerd te doen als mijn man er mee bezig is. ik geef dan ook toe dat ik er niks van ken, maar ik probeer het wel. anderzijds is hij dan ook weer minder in mijn interesses betrokken, maar dat stoort mij niet
't is zoals als je met vriendinnen samen bent: zij die kinderen hebben kunnen uren over hun kindjes praten terwijl de kinderloze er als 'teveel' bij zitten.
je moet hier alert op zijn en het evenwicht in de gsprekken brengen. zo moet dat ook in je relatie
bij ons is seks niet zo belangrijk. mijn man kan heeeeeeeeel lang zonder (langer dan mij
maar een knuffel elke dag, daar sta ik wel op.
ik voel me dan ook ambetant als mijn man de deur uitgaat zonder kus.
en eigenlijk zou in ieders huis deze spreuk moeten hangen: liefde is een werkwoord...
want niets komt vanzelf hoor!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
We hebben dit weekend samen in de tuin gewerkt en het is al beter.
Ook al heeft hij het merendeel van het werk gedaan en was ik hoofdzakelijk bezig met achter Yveske te crossen (die ook flink "meegeholpen" heeft
).
Als "tegenprestatie" heeft hij een keer vrijwillig de tafel schoongeveegd.
Maar tis het gebaar dat telt hé.
Ook al heeft hij het merendeel van het werk gedaan en was ik hoofdzakelijk bezig met achter Yveske te crossen (die ook flink "meegeholpen" heeft
Als "tegenprestatie" heeft hij een keer vrijwillig de tafel schoongeveegd.
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
Twas tuinierentijd denk ik, want wij hebben dit weekend ook samen in de tuin gewerkt, maar ukje wel die namiddag naar zijn moeke gebracht. Hagen en buxussen scheren, gazon afrijden, kantjes knippen, ik heb me eens goed uitgeleefd, in de mate van het mogelijke in die superhete zon!
Voor de rest geen gezamelijke hobby's, bij manlief alles voetbal wat de klok slaat, zowel actief als passief. En ik....ik heb geen hobby's?!
Eten deden we vroeger aan de salontafel voor Tv, maar nu steeds aan de tafel, want ukje mag van mij alleen maar aan tafel eten. Dus dan babbelen we ook wat, tussen het oprapen van eten en het afkuisen van chocovingers en patatjes in zijn haar...
Al bij al vind ik dat we een goede relatie hebben, en dat zeker door het gemakkelijke karakter van mijn man, we vullen elkaar goed aan: hij is de rustige, ik de explosieve!
Voor de rest geen gezamelijke hobby's, bij manlief alles voetbal wat de klok slaat, zowel actief als passief. En ik....ik heb geen hobby's?!
Eten deden we vroeger aan de salontafel voor Tv, maar nu steeds aan de tafel, want ukje mag van mij alleen maar aan tafel eten. Dus dan babbelen we ook wat, tussen het oprapen van eten en het afkuisen van chocovingers en patatjes in zijn haar...
Al bij al vind ik dat we een goede relatie hebben, en dat zeker door het gemakkelijke karakter van mijn man, we vullen elkaar goed aan: hij is de rustige, ik de explosieve!
-
sassie2
- Berichten: 1203
- Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
sassie2
- Berichten: 1203
- Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41
Hij heeft altijd we een reden, ja, maar niets waar ik iets aan kan doen
Vanmorgen was hij naar Knokke gereden, waar hij samen met nog iemand ging werken. Die is niet afgekomen, en die ging voor het materiaal zorgen. Hij heeft dus gewoon wat opgekuisd, en dan terug naar huis gereden en op café gezeten (over de middag dus).
Nu is hij weer weg, naar een potentiële klant, en ik heb gezegd 'vergeet vooral geen pintje te vragen', en dan zegt hij 'ga ik zeker doen'. En hup, weg is hij!
Vanmorgen was hij naar Knokke gereden, waar hij samen met nog iemand ging werken. Die is niet afgekomen, en die ging voor het materiaal zorgen. Hij heeft dus gewoon wat opgekuisd, en dan terug naar huis gereden en op café gezeten (over de middag dus).
Nu is hij weer weg, naar een potentiële klant, en ik heb gezegd 'vergeet vooral geen pintje te vragen', en dan zegt hij 'ga ik zeker doen'. En hup, weg is hij!
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
sassie 
ik vraag me eerlijk gezegd af waarom jij nog een derde kindje wil met je man... 'k had het al lang voor bekeken gehouden. (maar ja, dat's makkelijk gezegd, ik weet het)
in elk geval meid: sterkte en probeer hem toch te overtuigen dat hij wat meer betrokkenheid moet tonen...
is hij uberhaupt betrokken met jullie wachtweken?
ik vraag me eerlijk gezegd af waarom jij nog een derde kindje wil met je man... 'k had het al lang voor bekeken gehouden. (maar ja, dat's makkelijk gezegd, ik weet het)
in elk geval meid: sterkte en probeer hem toch te overtuigen dat hij wat meer betrokkenheid moet tonen...
is hij uberhaupt betrokken met jullie wachtweken?
-
sassie2
- Berichten: 1203
- Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41
Het klinkt misschien super-egoïstisch, maar ik wil gewoon een derde kindje, met wie doet er eigenlijk niet toe ...
Ja, hij is zeer betrokken, hoor, hij vraagt er vaak naar. Hij ziet de kindjes ook super graag, en zou er alles aan doen om hen zoveel mogelijk te zien (vandaar dat hij dus vaak van 19 tot 20 thuis is, dan ziet hij ze nog een half uurtje en steken we ze samen in bed, dan is hij weer weg).
Ik ben er 100 % zeker van dat hij mij op dit moment liever ziet dan ik hem! Hij wou gisteren romantisch samen naar een filmpje kijken, had ik echt geen zin in.
Ja, hij is zeer betrokken, hoor, hij vraagt er vaak naar. Hij ziet de kindjes ook super graag, en zou er alles aan doen om hen zoveel mogelijk te zien (vandaar dat hij dus vaak van 19 tot 20 thuis is, dan ziet hij ze nog een half uurtje en steken we ze samen in bed, dan is hij weer weg).
Ik ben er 100 % zeker van dat hij mij op dit moment liever ziet dan ik hem! Hij wou gisteren romantisch samen naar een filmpje kijken, had ik echt geen zin in.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten