Oh Sassie da's niet fijn. Misschien een héél onbeleefd vraagje, maar ben je dan niet bang dat spijt zal krijgen van dat derde kindje? Een kleintje verbetert een relatie nu niet bepaald en als het al niet zo goed gaat...
Ik ben daarin eerlijk en weet dat als ik nu zwanger zou zijn (kan helemaal niet spontaan) wij waarschijnlijk met de tijd uit elkaar zouden gaan. Wegens volledig tijdsgebrek, maar niet omdat de liefde over zou zijn. We werken allebei voltijds. Allez ik ga voltijds naar school, dus voor mij stopt het werk niet wanneer mijn uren gedaan zijn. Het huishouden, de zorg voor T'tje, de slapeloze nachten. Nee, nu nog eentje erbij zou het doodsvonnis zijn.
Minder goede relatie na geboorte
-
sassie2
- Berichten: 1203
- Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41
Ik denk niet dat ik ooit spijt zou kunnen hebben van een derde kindje, nee, ik zie mijn 2 schatten zo graag, en ga een derde zeker even graag zien! Voor mij zijn dat echt 2 afzonderlijke zaken, mijn kinderen en mijn relatie.
Dat klinkt misschien raar, maar mijn ouders zijn gescheiden toen ik 13 was (mijn ma was alcoholiste, en we zijn bij mijn pa blijven wonen), en eerlijk gezegd, ik heb nooit iemand gemist, zo van "je hebt een mama en een papa nodig", nee, wij gingen iedere woensdagmiddag naar ons ma, en dat was meer dan genoeg. Wij zijn onze ganse jeugd super gelukkig geweest (het enige wat mij verdrietig maakte was dat mijn ma niet gelukkig was, en dat ze daarom dronk, maar dat had dus niets met de scheiding te maken).
Ik weet ook, moesten we ooit uit elkaar gaan, dat mijn man super voor de kindjes zou zorgen, het enige waar ik me zorgen over zou maken, zou dus ook het drinken zijn, dat hij zeker nooit drinkt als hij met de kindjes op stap is.
En ik denk dat bij ons een kindje misschien de relatie net wel ten goede zou komen, dat is voorlopig het enige wat ons bindt, en hij wil ook super graag dat derde!
Hij is ook zelfstandige en de zaak draait helemaal niet zoals hij het wil. Er zijn een heleboel wanbetalers, waardoor hij ook niet iedereen kan betalen, en dat brengt natuurlijk ook stress mee. Ik hoop dus dat alles betert wanneer het beter gaat met de zaak, want daar ligt hij ook heel veel van wakker.
Gisteren was hij dan toch om 22.30 thuis, en had een goed gesprek gehad met de mogelijke klant. Op weg naar huis heeft hij gebeld, en weet je, eigenlijk kunnen wij nog best van al praten over de telefoon ...
Dat klinkt misschien raar, maar mijn ouders zijn gescheiden toen ik 13 was (mijn ma was alcoholiste, en we zijn bij mijn pa blijven wonen), en eerlijk gezegd, ik heb nooit iemand gemist, zo van "je hebt een mama en een papa nodig", nee, wij gingen iedere woensdagmiddag naar ons ma, en dat was meer dan genoeg. Wij zijn onze ganse jeugd super gelukkig geweest (het enige wat mij verdrietig maakte was dat mijn ma niet gelukkig was, en dat ze daarom dronk, maar dat had dus niets met de scheiding te maken).
Ik weet ook, moesten we ooit uit elkaar gaan, dat mijn man super voor de kindjes zou zorgen, het enige waar ik me zorgen over zou maken, zou dus ook het drinken zijn, dat hij zeker nooit drinkt als hij met de kindjes op stap is.
En ik denk dat bij ons een kindje misschien de relatie net wel ten goede zou komen, dat is voorlopig het enige wat ons bindt, en hij wil ook super graag dat derde!
Hij is ook zelfstandige en de zaak draait helemaal niet zoals hij het wil. Er zijn een heleboel wanbetalers, waardoor hij ook niet iedereen kan betalen, en dat brengt natuurlijk ook stress mee. Ik hoop dus dat alles betert wanneer het beter gaat met de zaak, want daar ligt hij ook heel veel van wakker.
Gisteren was hij dan toch om 22.30 thuis, en had een goed gesprek gehad met de mogelijke klant. Op weg naar huis heeft hij gebeld, en weet je, eigenlijk kunnen wij nog best van al praten over de telefoon ...
-
LaBatsa
- Berichten: 784
- Lid geworden op: 1 september 2009, 14:49
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten