Cinne
je bent een sterke vrouw en een straffe madam!
Je kindjes mogen trots op je zijn.
't moet enorm moeilijk voor je zijn wetende dat je zelf niet meer op je mama terug kan vallen...
Mijn schoonmoeder houdt zich rustig de afgelopen maandag, maar ik heb dan ook al veel leren loslaten en van me afzetten.
in het begin na de bevalling stond ze hier weer elke dag, tot ik eens een paar keer vies gekeken heb en tegen ventje luidruchtig heb gezegd: is die hier nu weer?
dit weekend kwam ik net uit de douche en liep in mijn ondergoed in de living, terwijl ze hier ook net was. pff, waar is mijn privacy nog!
Mijn eigen mama, ja, da's ook een heel verhaal. 'k wil er omwille van privacy niet veel over kwijt maar ik heb nog heel weinig aan haar, en dat steekt ergens wel. Ik heb het gevoel dat ik mijn mama 'kwijt' ben, ze is gewoon op een manier onbereikbaar voor mij en mijn zus. en da's wel jammer
gelukkig ondervinden mijn kindjesdaar (nog) niets van, maar ik had het wel graag een beetje anders gezien.
Ach ja, we leren er ook weer een les uit zekers
Schoonmoeders en moeders
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Dikke knuffel Sterretje,
ik denk dat ik het nog moeilijker zou hebben moest het mijn eigen mama zijn.
Ik begrijp heel goed dat het steekt, dat je 't gevoel hebt ze kwijt te zijn.
En inderdaad, we moeten er inderdaad onze lessen uittrekken: dat wij het later anders gaan doen, dat ik voor mijn toekomstige schoondochter niet the schoonmoeder from hell zal worden, dat we geen kindjes en later kleinkindjes gaan voortrekken.
In onze doopbelofte heb ik bij alledrie geschreven dat we hopen dat ze zullen uitgroeien tot zefstandige jonge mensen met pit die verder kijken dan hun eigen kerktoren, die weten wat ze willen en daar ook bereid zijn om ervoor te werken. Volgens mijn schoonmoeder was dat bijna heiligschennis maar voor mij is dat 't belangrijkste. ik wil kinderen opvoeden die zich door niemand onder de knoet laten houden; niet door hun toekomstige, niet door toekomstige schoonfamilies, niet door bazen, niet door 't leven,...
Sterretje, heeft he schoonmoedere sleutel van je huis? Want ik vind 't wel niet kunnen jouw gebrek aan privacy.
Toch je ventje eens laten aankaatrten
cinne
ik denk dat ik het nog moeilijker zou hebben moest het mijn eigen mama zijn.
Ik begrijp heel goed dat het steekt, dat je 't gevoel hebt ze kwijt te zijn.
En inderdaad, we moeten er inderdaad onze lessen uittrekken: dat wij het later anders gaan doen, dat ik voor mijn toekomstige schoondochter niet the schoonmoeder from hell zal worden, dat we geen kindjes en later kleinkindjes gaan voortrekken.
In onze doopbelofte heb ik bij alledrie geschreven dat we hopen dat ze zullen uitgroeien tot zefstandige jonge mensen met pit die verder kijken dan hun eigen kerktoren, die weten wat ze willen en daar ook bereid zijn om ervoor te werken. Volgens mijn schoonmoeder was dat bijna heiligschennis maar voor mij is dat 't belangrijkste. ik wil kinderen opvoeden die zich door niemand onder de knoet laten houden; niet door hun toekomstige, niet door toekomstige schoonfamilies, niet door bazen, niet door 't leven,...
Sterretje, heeft he schoonmoedere sleutel van je huis? Want ik vind 't wel niet kunnen jouw gebrek aan privacy.
Toch je ventje eens laten aankaatrten
cinne
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Cinne,
Eigenlijk zijn je schoonouders zielige mensen als ze niets anders kunnen dan hun schoondochter pesten en kwetsen en sommige van hun kleinkinderen anders behandelen.
Ze moeten zo ongelukkig zijn met zichzelf en met hun leven dat ze andere mensen hun geluk willen verpesten. Je zou er (bijna) medelijden mee krijgen.
Zulke mensen zijn enkel content als ze hun dagelijkse, wekelijkse, maandelijkse dosis drama krijgen en ze voelen zich pas goed als ze iemand verdriet hebben kunnen aandoen.
Het is een zoete wraak dat jij hebt wat zij nooit gehad hebben en ook nooit zullen hebben : kinderen die je doodgraag zien omdat jij de beste mama ter wereld bent!
Eigenlijk zijn je schoonouders zielige mensen als ze niets anders kunnen dan hun schoondochter pesten en kwetsen en sommige van hun kleinkinderen anders behandelen.
Ze moeten zo ongelukkig zijn met zichzelf en met hun leven dat ze andere mensen hun geluk willen verpesten. Je zou er (bijna) medelijden mee krijgen.
Zulke mensen zijn enkel content als ze hun dagelijkse, wekelijkse, maandelijkse dosis drama krijgen en ze voelen zich pas goed als ze iemand verdriet hebben kunnen aandoen.
Het is een zoete wraak dat jij hebt wat zij nooit gehad hebben en ook nooit zullen hebben : kinderen die je doodgraag zien omdat jij de beste mama ter wereld bent!
-
Fien83
- Berichten: 1627
- Lid geworden op: 3 september 2009, 12:01
Ik lees hier af en toe jullie stoten mee en ik heb er zelf ook eentje aan toe te voegen.
Ben dan nog wel zwanger (bijna 36 weken), maar mijn schoonouders hebben ook een super stoot uitgehaald. Onlangs zei ze tegen ons dat ze geen interesse had om op ons baby'tje te passen want als gepensioneerde vrouw had ze het veel te druk en mijn ouders zouden ook niet oppassen (zij werken beide nog voltijds, dus geen mogelijkheid om op te passen tijdens de week). Nu onlangs kondigde de broer van mijn ventje aan dat hij zeer onverwacht papa ging worden (niet gepland, is nog maar 6 maanden met zijn vriendin samen). Was al een schok voor ons na de MMM, en nu gaat schoonmama ineens anderhalve dag voor hun beebje zorgen. Ik was er gelijk niet goed van en gelukkig het ventje ook niet. Hij gaat haar er dit weekend een keer op aanspreken, ben benieuwd
.
@cinne: Ik heb al gemerkt dat er van jou regelmatig verhalen komen hé. Je moet echt vreselijke schoonouders hebben als je het mij vraagt... Jezus waar blijven ze het toch halen hé.
Ben dan nog wel zwanger (bijna 36 weken), maar mijn schoonouders hebben ook een super stoot uitgehaald. Onlangs zei ze tegen ons dat ze geen interesse had om op ons baby'tje te passen want als gepensioneerde vrouw had ze het veel te druk en mijn ouders zouden ook niet oppassen (zij werken beide nog voltijds, dus geen mogelijkheid om op te passen tijdens de week). Nu onlangs kondigde de broer van mijn ventje aan dat hij zeer onverwacht papa ging worden (niet gepland, is nog maar 6 maanden met zijn vriendin samen). Was al een schok voor ons na de MMM, en nu gaat schoonmama ineens anderhalve dag voor hun beebje zorgen. Ik was er gelijk niet goed van en gelukkig het ventje ook niet. Hij gaat haar er dit weekend een keer op aanspreken, ben benieuwd
. @cinne: Ik heb al gemerkt dat er van jou regelmatig verhalen komen hé. Je moet echt vreselijke schoonouders hebben als je het mij vraagt... Jezus waar blijven ze het toch halen hé.
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Fien, da's echt wel de max! 'k zou me toch ook zwaar beledigd voelen.
mijn schoonmoeder heeft e sleutel van ons huis ja, maar ze komt nooit zomaar binnen hoor.
ze heeft het altijd weten timen dat ventje ook thuis was.
en nu ja, m'n man had me wel mogen komen verwittigen dat z'n moeder hier was voordat ik halfnaakt de douche uitkwam!
Maar't is wel vervelend dat ik haar te pas en te onpas kan verwachten, of dat ze 's ochtends vroeg belt terwijl we na een rusteloze nacht nog in bed liggen!
Langs de andere kant kan ik altijd op haar rekenenen voor amber op te vangen dus we moeten de kerk in't midden houden
mijn schoonmoeder heeft e sleutel van ons huis ja, maar ze komt nooit zomaar binnen hoor.
ze heeft het altijd weten timen dat ventje ook thuis was.
en nu ja, m'n man had me wel mogen komen verwittigen dat z'n moeder hier was voordat ik halfnaakt de douche uitkwam!
Maar't is wel vervelend dat ik haar te pas en te onpas kan verwachten, of dat ze 's ochtends vroeg belt terwijl we na een rusteloze nacht nog in bed liggen!
Langs de andere kant kan ik altijd op haar rekenenen voor amber op te vangen dus we moeten de kerk in't midden houden
-
NatSar
- Berichten: 1486
- Lid geworden op: 14 maart 2010, 17:08
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Dit weekend telefoon na telefoon gehad van schoonmonster, die ik natuurlijk niet opgepakt heb, wat denkt ze wel.
GRRR had beter wel opgepakt want nu heeft ze natuurlijk naar 't ventje gebeld. En ze heeft hem gezegd dat ze ons zondag verwacht voor 't eten voor vadertjesdag. 't ventje heeft natuurlijk toegezegd ( vergeten
dat ik er niet meer naartoe wou, dat we ( ik dus)de ruzie moesten bijleggen en hij kon toch niet weigeren voor vadertjesdag) Dat ik al restaurant voor ons geboekt had, wist hij niet ah nee want 't was een verrassing voor zijn vadertjesdag. nu ben ik dus twee keer de klos : mijn geliefde restaurantje kan ik op mijn buik schrijven en 'k moet me 'gezellig ' gaan gedragen bij schoonouders.
eerst dacht ik niet mee te gaan maar ik wil het niet riskeren dat ze mijn schatten tegen mij opzet als ik er niet bijben ( ventje doorziet die pikuren toch niet).
'k zie 't echt niet zitten
cinne
GRRR had beter wel opgepakt want nu heeft ze natuurlijk naar 't ventje gebeld. En ze heeft hem gezegd dat ze ons zondag verwacht voor 't eten voor vadertjesdag. 't ventje heeft natuurlijk toegezegd ( vergeten
dat ik er niet meer naartoe wou, dat we ( ik dus)de ruzie moesten bijleggen en hij kon toch niet weigeren voor vadertjesdag) Dat ik al restaurant voor ons geboekt had, wist hij niet ah nee want 't was een verrassing voor zijn vadertjesdag. nu ben ik dus twee keer de klos : mijn geliefde restaurantje kan ik op mijn buik schrijven en 'k moet me 'gezellig ' gaan gedragen bij schoonouders.eerst dacht ik niet mee te gaan maar ik wil het niet riskeren dat ze mijn schatten tegen mij opzet als ik er niet bijben ( ventje doorziet die pikuren toch niet).
'k zie 't echt niet zitten
cinne
-
mindyke
- Berichten: 3760
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44
bellen naar de schoonmama dat je al iets had geregeld voor vadertjesdag? is dat een optie?
En anders, luchtig doen zeker? Gewoon proberen, niet je te ergeren en erop in tegaan (i know easy talking) en je iegen zin doen
succes!
Hier komen de schoonouders zaterdag voor de doop van ons ventje. Khou men hart al vast...
En anders, luchtig doen zeker? Gewoon proberen, niet je te ergeren en erop in tegaan (i know easy talking) en je iegen zin doen
succes!
Hier komen de schoonouders zaterdag voor de doop van ons ventje. Khou men hart al vast...
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Pfff Cinne, kan maar al te goed begrijpen dat je er geen zin in hebt Wat zit jij toch in een verdomde tweestrijd!! Dat zou echt niet mogen
Idd misschien luchtig doen(in de mate dat dat kan natuurlijk
) Ik wil je heel veel succes wensen. Ik zal je veel positieve vibes sturen 
Mindyke, veel plezier op het doopfeest van je mooie prins!
Wat zit jij toch in een verdomde tweestrijd!! Dat zou echt niet mogen Idd misschien luchtig doen(in de mate dat dat kan natuurlijk
) Ik wil je heel veel succes wensen. Ik zal je veel positieve vibes sturen Mindyke, veel plezier op het doopfeest van je mooie prins!
-
leeuwtje
- Berichten: 89
- Lid geworden op: 6 april 2008, 9:32
Amai,
ik ben hier nu al 34 pagina's verhalen aan het lezen van schoonmonsters... Ik ben onder de indruk.
Ik heb gelukkig een goede schoonmama, ze loopt de deur niet plat, bemoeit zich niet met de opvoeding maar is er wel als ze kan om op onze Michelle te passen. Ondanks het verleden (het ging tijdje niet goed maar dat heeft te maken met verleden van mijn man), toch doet ze nu heel hard haar best om ons te respecteren en daardoor zien we haar nu graag komen of gaan wij met plezier eens naar daar.
Mijn moeder en ik... dat gaat gewoon niet, ik ben er niet klaar voor om hier mijn verhaal te doen, maar ergens ben ik blij dat ik tot nu toe mijn dochter uit haar handen heb kunnen houden.
Maar wat jullie hier al gepost hebben...
Cimoca, jouw verhalen springen er hier echt uit hoor!
In jouw situatie: ik zou gewoon echt niet meer gaan.
Ik hoor dat je meestal toch de steun van jouw man hebt, niet dat het tot een breuk tussen zijn ouders en hem moet komen, maar zou hij het niet begrijpen als je beslist van het contact tussen jou en die schoonmonster te verbreken?
Niet te doen, ik zat hier al met open mond te lezen...
ik ben hier nu al 34 pagina's verhalen aan het lezen van schoonmonsters... Ik ben onder de indruk.
Ik heb gelukkig een goede schoonmama, ze loopt de deur niet plat, bemoeit zich niet met de opvoeding maar is er wel als ze kan om op onze Michelle te passen. Ondanks het verleden (het ging tijdje niet goed maar dat heeft te maken met verleden van mijn man), toch doet ze nu heel hard haar best om ons te respecteren en daardoor zien we haar nu graag komen of gaan wij met plezier eens naar daar.
Mijn moeder en ik... dat gaat gewoon niet, ik ben er niet klaar voor om hier mijn verhaal te doen, maar ergens ben ik blij dat ik tot nu toe mijn dochter uit haar handen heb kunnen houden.
Maar wat jullie hier al gepost hebben...
Cimoca, jouw verhalen springen er hier echt uit hoor!
In jouw situatie: ik zou gewoon echt niet meer gaan.
Ik hoor dat je meestal toch de steun van jouw man hebt, niet dat het tot een breuk tussen zijn ouders en hem moet komen, maar zou hij het niet begrijpen als je beslist van het contact tussen jou en die schoonmonster te verbreken?
Niet te doen, ik zat hier al met open mond te lezen...
-
Vi
- Berichten: 707
- Lid geworden op: 5 november 2010, 11:51
Even iets van me afschrijven want het blijft me op de maag liggen.
Ik ben nu iets meer dan 28 weken zwanger van een ééneiige tweeling en tot nu toe gaat alles goed.
Zondag ll. was het dus vaderdag en de dag begon heel mooi. Ik had een kaartje en klein geschenkje gekocht voor mijn man en die was supercontent. Daarna nog een gezellige voormiddag gehad tot we in de namiddag naar mijn schoonfamilie vertrokken om vaderdag te vieren. We gingen enkel voor het hoofdgerecht en dessert omdat 5 à 6 uur aan tafel zitten met een hernia en bekkeninstabiliteit me echt niet lukt wegens te veel pijn. Daar aangekomen werden we door mijn ene schoonbroer al een beetje op een rare manier ontvangen. Hij vroeg zich af of hij mijn man al een fijne vaderdag mocht wensen en of onze kindjes al als levensvatbaar konden beschouwd worden. Enfin, wel een beetje raar maar ik maakte mij er niet echt druk over. Maar na het hoofdgerecht en tijdens het wachten op de koffie (ik lag in de zetel wat te rusten) hoorde ik plots mijn andere schoonbroer discussiëren tegen de rest dat als ik verongeluk en dus dood ben dat mijn man wettelijk gezien geen vader is en dat ze ook onze kindjes niet gaan redden, dat die gewoon in mijn buik blijven zitten. Ik heb er nog tussengesmeten dat ik die discussie direct stop wilde zetten omdat ik niet van plan ben te sterven maar blijkbaar had hij daar geen oor naar. Hij stopte pas met discussiëren nadat mijn man kwaad zei: EN NU IS HET GENOEG. Wij zijn hier echt niet goed van. Ze weten allemaal dat we meer dan 6 jaar op dit mirakel hebben moeten wachten en enkelen van hen (waaronder die bewuste schoonbroer) weten ook dat het via ICSI is gegaan en dan behandelen ze ons op zo'n manier. Beseffen zij dan niet hoe hard ze ons hiermee kwetsen? Mijn schoonma reageerde de dag zelf, toen ik een opmerking maakte, dat ze maar wat aan het zwansen waren (alsof dat dan minder kwetsend zou zijn) maar toen mijn man haar enkele dagen later zag en haar zijn ongenoegen uitsprak over wat zijn broer in gang had gestoken, schoten de tranen haar in de ogen. Ze wist eigenlijk niet dat het zo ernstig was want ze was de ganse tijd aan het rondlopen dat ze de discussie niet echt gehoord heeft. Alhoewel ik haar reactie tegenover mij wat misplaatst vond, ben ik wel niet boos op haar en geloof ik het wel dat ze niet echt besefte wat er aan de hand was. Het is echt een lieve schat die me helpt zoveel ze kan en die zo enorm meeleeft met onze zwangerschap. Maar over de rest ben ik even niet te spreken en mijn man ook niet.
Wat een mooie eerste (bijna) vaderdag moest worden voor mijn ventje is dus door zijn familie in mineur geëindigd. Een mens zou voor minder stoppen met naar etentjes in de familie te gaan.
Ik ben nu iets meer dan 28 weken zwanger van een ééneiige tweeling en tot nu toe gaat alles goed.
Zondag ll. was het dus vaderdag en de dag begon heel mooi. Ik had een kaartje en klein geschenkje gekocht voor mijn man en die was supercontent. Daarna nog een gezellige voormiddag gehad tot we in de namiddag naar mijn schoonfamilie vertrokken om vaderdag te vieren. We gingen enkel voor het hoofdgerecht en dessert omdat 5 à 6 uur aan tafel zitten met een hernia en bekkeninstabiliteit me echt niet lukt wegens te veel pijn. Daar aangekomen werden we door mijn ene schoonbroer al een beetje op een rare manier ontvangen. Hij vroeg zich af of hij mijn man al een fijne vaderdag mocht wensen en of onze kindjes al als levensvatbaar konden beschouwd worden. Enfin, wel een beetje raar maar ik maakte mij er niet echt druk over. Maar na het hoofdgerecht en tijdens het wachten op de koffie (ik lag in de zetel wat te rusten) hoorde ik plots mijn andere schoonbroer discussiëren tegen de rest dat als ik verongeluk en dus dood ben dat mijn man wettelijk gezien geen vader is en dat ze ook onze kindjes niet gaan redden, dat die gewoon in mijn buik blijven zitten. Ik heb er nog tussengesmeten dat ik die discussie direct stop wilde zetten omdat ik niet van plan ben te sterven maar blijkbaar had hij daar geen oor naar. Hij stopte pas met discussiëren nadat mijn man kwaad zei: EN NU IS HET GENOEG. Wij zijn hier echt niet goed van. Ze weten allemaal dat we meer dan 6 jaar op dit mirakel hebben moeten wachten en enkelen van hen (waaronder die bewuste schoonbroer) weten ook dat het via ICSI is gegaan en dan behandelen ze ons op zo'n manier. Beseffen zij dan niet hoe hard ze ons hiermee kwetsen? Mijn schoonma reageerde de dag zelf, toen ik een opmerking maakte, dat ze maar wat aan het zwansen waren (alsof dat dan minder kwetsend zou zijn) maar toen mijn man haar enkele dagen later zag en haar zijn ongenoegen uitsprak over wat zijn broer in gang had gestoken, schoten de tranen haar in de ogen. Ze wist eigenlijk niet dat het zo ernstig was want ze was de ganse tijd aan het rondlopen dat ze de discussie niet echt gehoord heeft. Alhoewel ik haar reactie tegenover mij wat misplaatst vond, ben ik wel niet boos op haar en geloof ik het wel dat ze niet echt besefte wat er aan de hand was. Het is echt een lieve schat die me helpt zoveel ze kan en die zo enorm meeleeft met onze zwangerschap. Maar over de rest ben ik even niet te spreken en mijn man ook niet.
Wat een mooie eerste (bijna) vaderdag moest worden voor mijn ventje is dus door zijn familie in mineur geëindigd. Een mens zou voor minder stoppen met naar etentjes in de familie te gaan.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 157 gasten