Hier was het dit weekend even paniek. Sinds een dikke 2 weken voel ik ons baby'tje bewegen. In het begin vond ik het heel onduidelijk, en was ik er ook niet 100% zeker van. Maar de voorbij 4 dagen voelde ik onze uk heel duidelijk, en ook erg veel. Ik moest me maar in de zetel zetten, of hij was daar gezet na een tiental minuutjes. Zalig vond ik dat. Tot zaterdag... opeens was ons ventje terug muisstil... ik voelde precies niets meer, tot enkele heel lichte dingetjes, waar ik dan toch aan ging twijfelen.
Zondag heb ik en paniek een goede vriendin opgebeld. Ze stelde me direct gerust... in het begin kan dat nog allemaal wel, dat ze eens een dagje niet te voelen zijn, of veel lichter. Ze stelde me voor om te wachten, en eventueel maandag naar de huisarts te gaan. Ze zei ook: "laat het los, als je te veel gefocused bent, dan kun je het ook minder voelen". Gisteravond ben ik dan nog naar een andere vriendin gereden. Zij had me ooit gezegd, als ik haar AngelSound wilde lenen, dat ik hem maar moest komen halen. Dus dat hebben we dan toch maar gedaan, na 8 weken zeggen dat ik het "zo wel kon".
Ik was zo opgelucht toen we al na een paar seconden ons ventje te pakken hadden en ik luid en duidelijk z'n hartje hoorde...
Vanmorgen zat ik nog maar aan het ontbijt... en hij kwam me al een ochtendstamp geven... Oef!
Zal ik altijd zo'n bezorgd mama'tje blijven?
Groetjes,
Z/H