Rose, ik weet echt niet goed wat ik nu kan zeggen...
Ik hoop dat je alle steun krijgt waar je nu nood aan hebt, begrip en respect...
Het is de angst van ieder van ons om na zo lang wachten en vechten opnieuw teleurgesteld te worden wanneer je er zo dichtbij bent! Het was je zo gegund...
Veel sterkte!! Warme knuffel...
PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)
-
E+P
- Berichten: 667
- Lid geworden op: 26 november 2010, 14:52
Hey Rose,
weet dat er met je mee wordt gevoeld. Het is echt rot en verschrikkelijk oneerlijk wat je nu mee maakt.
Ik weet perfect hoe jij je voelt. 2 jaar geleden ben ik op 9w zwangerschap ook één van de tweeling verloren. Aangezien ik het pas wist op 12w, was dat echt wel schrikken. Je verwacht je daar niet meer aan en je hebt je al zo ingesteld op de zwangerschap, uiteindelijk ben je dan al ong. 3m zwanger, he). En ze geven daar dan altijd zo'n stupide Engelse naam aan waar je dan eigenlijk niets mee bent. (bij jou 'missed abortion', bij mij 'disappearing twin syndrome')
Als ik je 1 raad mag geven: vergeten ga je deze baby nooit maar probeer het een plaatsje te geven. Zoek of maak (als je creatief bent) een tekstje/gedichtje/liedje, geef de baby een naam (dat heb ik gedaan), vraag aan de gynecoloog om nog een mooie echo-afdruk te maken,... Het lijkt raar maar voor mij heeft dat allemaal een stukje geholpen om verder te gaan.
Als ik onze Aron zie spelen, denk ik nog vaak "Wat als zijn broertje/zusje het gehaald had?" Maar het feit dat ik voor mezelf afscheid heb kunnen nemen met die foto's, naam en gedichtje, maakt het makkelijker voor mij. (ik heb immers nooit een curettage gehad omdat dit niet kon met de andere baby in de buik)
Veel sterkte, Eva
weet dat er met je mee wordt gevoeld. Het is echt rot en verschrikkelijk oneerlijk wat je nu mee maakt.
Ik weet perfect hoe jij je voelt. 2 jaar geleden ben ik op 9w zwangerschap ook één van de tweeling verloren. Aangezien ik het pas wist op 12w, was dat echt wel schrikken. Je verwacht je daar niet meer aan en je hebt je al zo ingesteld op de zwangerschap, uiteindelijk ben je dan al ong. 3m zwanger, he). En ze geven daar dan altijd zo'n stupide Engelse naam aan waar je dan eigenlijk niets mee bent. (bij jou 'missed abortion', bij mij 'disappearing twin syndrome')
Als ik je 1 raad mag geven: vergeten ga je deze baby nooit maar probeer het een plaatsje te geven. Zoek of maak (als je creatief bent) een tekstje/gedichtje/liedje, geef de baby een naam (dat heb ik gedaan), vraag aan de gynecoloog om nog een mooie echo-afdruk te maken,... Het lijkt raar maar voor mij heeft dat allemaal een stukje geholpen om verder te gaan.
Als ik onze Aron zie spelen, denk ik nog vaak "Wat als zijn broertje/zusje het gehaald had?" Maar het feit dat ik voor mezelf afscheid heb kunnen nemen met die foto's, naam en gedichtje, maakt het makkelijker voor mij. (ik heb immers nooit een curettage gehad omdat dit niet kon met de andere baby in de buik)
Veel sterkte, Eva
-
lizzy
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 20 januari 2011, 11:06
Hallo allemaal
naar vele onderzoeken in groningen heb ik nu te horen gekregen dat we naar maastricht mogen.
gaan daar nog meer mensen heen?
ik vroeg me af of iemand weet hoelang het ongeveer duurt voordat we daar onze eerste afspraak krijgen.
ik geloof dat ik die dag direct een afspraak krijg met een annisasist of hoe je het ook schrijft.
ze hebben bij mij de ziekte van steinert geconstateerd.
kan iemand mij vertellen wat me nu te wachten staat en hoelang het ongeveer gaat duren.
groetjes
naar vele onderzoeken in groningen heb ik nu te horen gekregen dat we naar maastricht mogen.
gaan daar nog meer mensen heen?
ik vroeg me af of iemand weet hoelang het ongeveer duurt voordat we daar onze eerste afspraak krijgen.
ik geloof dat ik die dag direct een afspraak krijg met een annisasist of hoe je het ook schrijft.
ze hebben bij mij de ziekte van steinert geconstateerd.
kan iemand mij vertellen wat me nu te wachten staat en hoelang het ongeveer gaat duren.
groetjes
-
Juna
- Berichten: 60
- Lid geworden op: 8 november 2010, 22:49
Hallo,
Rose, ik wil je nu een hele dikke knuffel geven. Ik vind het echt heel erg voor jullie.
Lizzy, kan je niet meteen een antwoord geven. Is echt afhankelijk van ziekenhuis tot ziekenhuis en ook wel wat van de diagnose, denk ik. Bij ons heeft alles toch zeker een goed jaar geduurd.
Wij mochten nl starten in juli, maar loopt weer uit (doordat genetica niet helemaal klaar was). Ik hoop dat een start in augustus er nog in zit (stond alleen op wachtlijst fertiliteit in augustus), anders zal het september zijn.
Groetjes,
Juna
Rose, ik wil je nu een hele dikke knuffel geven. Ik vind het echt heel erg voor jullie.
Lizzy, kan je niet meteen een antwoord geven. Is echt afhankelijk van ziekenhuis tot ziekenhuis en ook wel wat van de diagnose, denk ik. Bij ons heeft alles toch zeker een goed jaar geduurd.
Wij mochten nl starten in juli, maar loopt weer uit (doordat genetica niet helemaal klaar was). Ik hoop dat een start in augustus er nog in zit (stond alleen op wachtlijst fertiliteit in augustus), anders zal het september zijn.
Groetjes,
Juna
-
Rose
- Berichten: 403
- Lid geworden op: 1 mei 2010, 15:59
Linda, Valentine Elze, Eva, Anks, Sofke, Juna, Juultje, Lizzy, en woepi, Allemaal bedankt voor de lieve woorden!
Het is gewoon een nachtmerrie die uitkomt! Tis zo vreselijk oneerlijk. Na al de moeite die we al hebben moeten doen kregen we eindelijk positief nieuws en nu
Het rare is dat ik een slecht voorgevoel had. Maar je probeert dat natuurlijk te onderdrukken want we hadden een goeie echo op 7 en op 8 weken. Dus probeerde mezelf gerust te stellen dat er geen reden was voor ongerustheid want had ook geen krampen of bloedverlies…
Gisteren curettage gehad. Is vlot verlopen. Vandaag al bijna niets van bloedverlies meer. Maar heb al gelezen dat dit over enkele dagen terug kan beginnen.
Wel nog last van buikpijn.
We hebben ondertussen al geprobeerd om een afspraak te maken in Jette maar alles zit vol. En de agenda voor september moet nog worden geopend. We willen daarom niet direct een nieuwe poging doen maar alles eens bespreken. We denken wel om volledig te kiezen voor donor. Want het zal onze 5de poging worden. Maar ik hoop toch dat ik hier welkom blijf ook al kiezen wij voor een andere weg dan de pgd.
Nogmaals bedankt voor de steun!
Rose
Het is gewoon een nachtmerrie die uitkomt! Tis zo vreselijk oneerlijk. Na al de moeite die we al hebben moeten doen kregen we eindelijk positief nieuws en nu
Het rare is dat ik een slecht voorgevoel had. Maar je probeert dat natuurlijk te onderdrukken want we hadden een goeie echo op 7 en op 8 weken. Dus probeerde mezelf gerust te stellen dat er geen reden was voor ongerustheid want had ook geen krampen of bloedverlies…
Gisteren curettage gehad. Is vlot verlopen. Vandaag al bijna niets van bloedverlies meer. Maar heb al gelezen dat dit over enkele dagen terug kan beginnen.
Wel nog last van buikpijn.
We hebben ondertussen al geprobeerd om een afspraak te maken in Jette maar alles zit vol. En de agenda voor september moet nog worden geopend. We willen daarom niet direct een nieuwe poging doen maar alles eens bespreken. We denken wel om volledig te kiezen voor donor. Want het zal onze 5de poging worden. Maar ik hoop toch dat ik hier welkom blijf ook al kiezen wij voor een andere weg dan de pgd.
Nogmaals bedankt voor de steun!
Rose
-
sdb
Rose,
Natuurlijk ben je hier welkom wat je ook beslist! Ik voel me hier ook nog steeds welkom, en wij zijn ook een andere weg ingeslaan.....
Hopelijk gaan de krampen snel weg en kan je ook emotioneel aan het herstel beginnen. De agenda zit vol tot september, t is toch overal zo'n miserie hé. Zou je niet bij de psycholoog terecht kunnen? Dit is toch echt wel een hele klap hé.... misschien kan je voor de bespreking al es daar terecht met je verhaal?
Knuf en sterkte!
Sofke
Natuurlijk ben je hier welkom wat je ook beslist! Ik voel me hier ook nog steeds welkom, en wij zijn ook een andere weg ingeslaan.....
Hopelijk gaan de krampen snel weg en kan je ook emotioneel aan het herstel beginnen. De agenda zit vol tot september, t is toch overal zo'n miserie hé. Zou je niet bij de psycholoog terecht kunnen? Dit is toch echt wel een hele klap hé.... misschien kan je voor de bespreking al es daar terecht met je verhaal?
Knuf en sterkte!
Sofke
-
linda76
- Berichten: 347
- Lid geworden op: 28 juni 2010, 15:16
@Rose: Natuurlijk blijf je hier welkom. We zijn hier allemaal samen gestart en ik ben ook benieuwd hoe het voor iedereen verder verloopt. Met of zonder pgd. En hopelijk voor iedereen een happy end. Ik hoop dat jullie weg via donor een beetje minder hobbelig zal verlopen dan het pgd traject en dat je vlug terug zwanger geraakt als jullie terug beginnen met behandelingen. Goed dat de curretage goed verlopen is en dat je er lichamelijk niet te veel last van gehad hebt. Hopelijk blijft dit ook zo de komende dagen. Ik neem aan dat het emotionele aspect wel andere koek is.
Die wachttijden in jette, daar is toch echt niet aan uit te kunnen. De ene keer zijn er geen wachttijden en de andere keer moet je maanden wachten.
Die wachttijden in jette, daar is toch echt niet aan uit te kunnen. De ene keer zijn er geen wachttijden en de andere keer moet je maanden wachten.
-
klavertje4
- Berichten: 288
- Lid geworden op: 19 januari 2010, 15:15
-
woepi
- Berichten: 39
- Lid geworden op: 26 juni 2011, 11:40
Hallo rose , en al de rest natuurlijk
Ben blij dat alles donderdag goed verlopen is , weet heel goed wat je hebt meegemaakt . Heb zelf 3 miskramen gehad altijd tussen de 8 en de 12 weken ook 3 maal curretage was het gevolg . Dat je nu evetueel met donor zou beginnen vind ik een moedige keuze . Daar ben ik helaas nog niet aan toe . Wij zelf hebben 5 ivf pogingen opzitten als ze gezien hebben dat het op die manier niet zou lukken . Nu is het de 3 poging met pgd dus nu al voor de 2 de maal op eigen kosten . Toch wil ik de moed nog niet opgeven om samen met mijn man voor de baby wens te gaan . Nu heb ik vrijdag 24 juni terug een TP gehad . De uitslag is voor dinsdag , maar zie er helaas niet veel goed in want ik heb sedert dinsdag 28 juni bloedverlies . In het uz zeggen ze geen paniek het is een tussentijdse bloeding . Maar toch zie ik er helemaal geen goed in .
Hopelijk blijf je contact houden ook al sla je een andere weg in .
Ben blij dat alles donderdag goed verlopen is , weet heel goed wat je hebt meegemaakt . Heb zelf 3 miskramen gehad altijd tussen de 8 en de 12 weken ook 3 maal curretage was het gevolg . Dat je nu evetueel met donor zou beginnen vind ik een moedige keuze . Daar ben ik helaas nog niet aan toe . Wij zelf hebben 5 ivf pogingen opzitten als ze gezien hebben dat het op die manier niet zou lukken . Nu is het de 3 poging met pgd dus nu al voor de 2 de maal op eigen kosten . Toch wil ik de moed nog niet opgeven om samen met mijn man voor de baby wens te gaan . Nu heb ik vrijdag 24 juni terug een TP gehad . De uitslag is voor dinsdag , maar zie er helaas niet veel goed in want ik heb sedert dinsdag 28 juni bloedverlies . In het uz zeggen ze geen paniek het is een tussentijdse bloeding . Maar toch zie ik er helemaal geen goed in .
Hopelijk blijf je contact houden ook al sla je een andere weg in .
-
valentine0409
- Berichten: 343
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 20:47
@ Rose: lukt het een beetje?? Nog een dikke warme knuffel!
@ woepie: is dat ni wat vroeg om al je MS te zijn?
Hier slaat de angst ook al meer toe. Het gevoel gaat in 10min van het ene in het andere uiterste.
Er zijn echt wel wat kwaaltjes aanwezig die me doen hopen, maar evengoed kunnen komen van stress denk ik dan. Ik wil niet teveel nadenken over wat ik wel/niet voel maar je kan dat toch niet laten he...
Deze morgen een klein beetje verlies?! Vreemd het was zeker niet rood/roze en ook niet echt bruin, eerder heel licht bruin... Volgens de dokter kan dat vanalles zijn (door de utrogestan, laat innestelingsbloed of opkomende MS, de nieuwe endocyste), daarna de hele dag niets meer verloren. Deze avond had ik een bui van misselijkheid en vermoeidheid die mij overviel dus was ik op slag weer
De klap 10min later om een toch wat donkerder bruin verlies te vinden was des te groter (opvallend wel weer na utro gebruik). Ook denk ik toch een wat zeurend gevoel aan de eierstokken te voelen...of zijn het de darmen... 
Aaarrrch Ik kom gek, dat het maar snel donderdag is en hopelijk stopt het verlies in tussentijd.
@ woepie: is dat ni wat vroeg om al je MS te zijn?
Hier slaat de angst ook al meer toe. Het gevoel gaat in 10min van het ene in het andere uiterste.
Er zijn echt wel wat kwaaltjes aanwezig die me doen hopen, maar evengoed kunnen komen van stress denk ik dan. Ik wil niet teveel nadenken over wat ik wel/niet voel maar je kan dat toch niet laten he...
Deze morgen een klein beetje verlies?! Vreemd het was zeker niet rood/roze en ook niet echt bruin, eerder heel licht bruin... Volgens de dokter kan dat vanalles zijn (door de utrogestan, laat innestelingsbloed of opkomende MS, de nieuwe endocyste), daarna de hele dag niets meer verloren. Deze avond had ik een bui van misselijkheid en vermoeidheid die mij overviel dus was ik op slag weer
De klap 10min later om een toch wat donkerder bruin verlies te vinden was des te groter (opvallend wel weer na utro gebruik). Ook denk ik toch een wat zeurend gevoel aan de eierstokken te voelen...of zijn het de darmen... Aaarrrch Ik kom gek, dat het maar snel donderdag is en hopelijk stopt het verlies in tussentijd.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten