hallo,
Graag had ik van jullie iets meer reactie of info gehad over eiceldonatie in Limburg..
Mijn oudste kindje is nu 18 maanden en het brusje wordt verwacht begin oktober.
Voor ons ging het zwanger worden vanzelf, zelfs vrij snel... we hebben dus nooit stilgestaan bij de vraag hoe het zou voelen geen kinderen te kunnen krijgen..
Aangezien onze kinderwens voorlopig wel vervuld is (misschien komt er ooit nog een derde kindje) en ik mijn leven niet meer kan indenken zonder mijn kindjes wil ik andere koppels hetzelfde geluk geven en was ik aan het denken over eiceldonatie.
klinkt mss een beetje melig, maar weet niet goed hoe ik het anders moet verwoorden
Het zou voor mij wel belangrijk zijn om te zien bij welk koppel mijn celletje terecht komt. Niet om mensen af te wijzen maar het is voor mij wel belangrijk te zien dat het kindje echt goed terechtkomt. Hopelijk begrijpen jullie dit...
groetjes
Noa
eiceldonor
Forumregels
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
De Verdwaalde Ooievaar heeft intern meermaals de discussie gevoerd over het al dan niet toelaten van berichten over aanvraag of aanbod van donormateriaal.
De Verdwaalde Ooievaar geeft de voorkeur aan het weren van deze oproepen, maar stelt vast dat deze hoe dan ook terugkomen in fora die hier niet voor bedoeld zijn. Dergelijke berichten worden verwijderd en de betreffende accounts worden verwijderd.
De Verdwaalde Ooievaar kan enkel waarschuwen voor de risico's die donatie via niet-officiële kanalen met zich meebrengt. Uit ervaringen weten wij immers dat naast een aantal goed bedoelende donors, er ook mensen zijn die hierin enkel financiële bedoelingen hebben, mensen die het niet nauw nemen met medische geschiedenis en hier al dan niet over liegen, mensen die vooral op zoek zijn naar het sexuele, enz.
-
latoya
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 2 december 2010, 12:32
hoi noa,,,
allereerst een hele dikke proficiat met je zwangerschap!
tof van jou dat je denkt om eicellen te doneren,
je zal er in ieder geval een koppel heel gelukkig mee maken!
zelf ben ik ook donor en ben ik momenteel bezig met de 2de behandeling,ook gekende donatie omdat ik idd ook wel wil weten waar mijn eicellekes terecht komen!
heb geen ervaring met donatie in limburg(ga in jette)
maar woon zelf in limburg,
knuff latoya
allereerst een hele dikke proficiat met je zwangerschap!
tof van jou dat je denkt om eicellen te doneren,
je zal er in ieder geval een koppel heel gelukkig mee maken!
zelf ben ik ook donor en ben ik momenteel bezig met de 2de behandeling,ook gekende donatie omdat ik idd ook wel wil weten waar mijn eicellekes terecht komen!
heb geen ervaring met donatie in limburg(ga in jette)
maar woon zelf in limburg,
knuff latoya
-
noa2412
- Berichten: 3
- Lid geworden op: 22 juni 2011, 19:18
Hoi Latoya,
Bedankt voor je antwoord. Ik heb inderdaad ook de meeste info gevonden over Jette, maar de afstand schrikt een beetje af.. Hoeveel keer moet je eigenlijk naar daar voor de eigenlijke donatie?
En is de behandeling zelf erg lastig?
Leuk om direct ook een positieve reactie te horen van een gemotiveerd iemand... ik heb toch de indruk dat dit onderwerp nog een beetje in de taboesfeer hangt.
groetjes
Lindsy
Bedankt voor je antwoord. Ik heb inderdaad ook de meeste info gevonden over Jette, maar de afstand schrikt een beetje af.. Hoeveel keer moet je eigenlijk naar daar voor de eigenlijke donatie?
En is de behandeling zelf erg lastig?
Leuk om direct ook een positieve reactie te horen van een gemotiveerd iemand... ik heb toch de indruk dat dit onderwerp nog een beetje in de taboesfeer hangt.
groetjes
Lindsy
-
marrow30
- Berichten: 27
- Lid geworden op: 5 november 2010, 13:34
hey noa,
Ik ben sinds kort het traject naar ECD begonnen als gekende donor in jette.
Ben onlangs op gesprek geweest bij de specialist van mijn wensouders en toen is al bloed getrokken om alles na te kijken. Dus dat was bezoek 1.
Aanstaande maandag heb ik psychologisch gesprek...das afspraak 2 in jette. Maandag wordt er ook direct beslist of de psycholoog akkoord is met de donatie. Indien nee stopt het hier. Indien er geen problemen zijn, wat ik ook veronderstel, dan is 12 juli mijn 3de afspraak in jette.
Dan zal alles nog eens besproken worden, vragen beantwoord en het behandelingsschema gegeven worden.
De tussentijdse echo's en bloedafnames worden in het ziekenhuis bij mij in de buurt gedaan.
De laatste keer dat ik in jette moet zijn, is voor de pick-up.....Dus in totaal voor mij 4 keer. Als er niks onvoorziens gebeurt, maar zal wel niet.
Ik zag er ook eerst wat tegenop om de verplaatsing naar jette te maken maar al bij al vind ik 4x wel meevallen.
De behandeling zelf kan ik nog niks over zeggen maar als je wil, zal ik je dan wel op de hoogte houden. Vermoedelijk eind juli starten, half augustus PU (onder narcose).
Ik ben sinds kort het traject naar ECD begonnen als gekende donor in jette.
Ben onlangs op gesprek geweest bij de specialist van mijn wensouders en toen is al bloed getrokken om alles na te kijken. Dus dat was bezoek 1.
Aanstaande maandag heb ik psychologisch gesprek...das afspraak 2 in jette. Maandag wordt er ook direct beslist of de psycholoog akkoord is met de donatie. Indien nee stopt het hier. Indien er geen problemen zijn, wat ik ook veronderstel, dan is 12 juli mijn 3de afspraak in jette.
Dan zal alles nog eens besproken worden, vragen beantwoord en het behandelingsschema gegeven worden.
De tussentijdse echo's en bloedafnames worden in het ziekenhuis bij mij in de buurt gedaan.
De laatste keer dat ik in jette moet zijn, is voor de pick-up.....Dus in totaal voor mij 4 keer. Als er niks onvoorziens gebeurt, maar zal wel niet.
Ik zag er ook eerst wat tegenop om de verplaatsing naar jette te maken maar al bij al vind ik 4x wel meevallen.
De behandeling zelf kan ik nog niks over zeggen maar als je wil, zal ik je dan wel op de hoogte houden. Vermoedelijk eind juli starten, half augustus PU (onder narcose).
-
latoya
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 2 december 2010, 12:32
hey heyy,,,
noa hoe gaat het met je?
heb je pb gestuurd.
marrow30 ik wil jou ook heel veel succes wensen voor maandag,en de komende tijd!!!de gesprek bij de psychologe stelt niks voor(vond ik toch)
heb er in ieder geval niet echt lang binnen gezeten,
en idd je weet ook dadelijk als je mag starten
hangt ook van je echo en bloedresultaten af maar zal wel oke zijn he
moet je dan 12juli mischien bij joske zijn?
is echt wel een lieve mevrouw en ze legt ook alles heel goed uit enzo,dat gesprek duurde wel lang ,maar dat is normaal he ze zegt ook welke medicatie je moet gebruiken en hoeveel en hoe je het moet gebruiken hoe de pick up in zijn werk gaat enzoverder!
mischien komen we maandag er elkaar wel tegen?
(weet wel nie hoe jij eruit zie
)en hoe laat je er moet zijn,maar ik heb maandag wss mijn pick up,
normaal was dat zondag gepland ,maar vandaag echo en follikelmeting gehad,en moet nu een dagje nog spuiten en morgen weer bloed trekken en volgens de monitoring zal het dan voor maandag zijn,
we zullen zien
de hormonen zelf valt heel goed mee vind ik,
de eerste keer niks last gehad alleen in begin wat hoofdpijn,maar dat was snel over!
en had gelukkig voor de rest nergens last van,
deze keer is het iets zwaarder ,maar al bij al valt het mee,
hou je ons op de hoogte hoe het bij jou allemaal verloopt?
groetjes
noa hoe gaat het met je?
heb je pb gestuurd.
marrow30 ik wil jou ook heel veel succes wensen voor maandag,en de komende tijd!!!de gesprek bij de psychologe stelt niks voor(vond ik toch)
heb er in ieder geval niet echt lang binnen gezeten,
en idd je weet ook dadelijk als je mag starten
hangt ook van je echo en bloedresultaten af maar zal wel oke zijn he
moet je dan 12juli mischien bij joske zijn?
is echt wel een lieve mevrouw en ze legt ook alles heel goed uit enzo,dat gesprek duurde wel lang ,maar dat is normaal he ze zegt ook welke medicatie je moet gebruiken en hoeveel en hoe je het moet gebruiken hoe de pick up in zijn werk gaat enzoverder!
mischien komen we maandag er elkaar wel tegen?
(weet wel nie hoe jij eruit zie
)en hoe laat je er moet zijn,maar ik heb maandag wss mijn pick up,normaal was dat zondag gepland ,maar vandaag echo en follikelmeting gehad,en moet nu een dagje nog spuiten en morgen weer bloed trekken en volgens de monitoring zal het dan voor maandag zijn,
we zullen zien
de hormonen zelf valt heel goed mee vind ik,
de eerste keer niks last gehad alleen in begin wat hoofdpijn,maar dat was snel over!
en had gelukkig voor de rest nergens last van,
deze keer is het iets zwaarder ,maar al bij al valt het mee,
hou je ons op de hoogte hoe het bij jou allemaal verloopt?
groetjes
-
marrow30
- Berichten: 27
- Lid geworden op: 5 november 2010, 13:34
Hey Latoya
Ik moet as maandag om 13u bij de afdeling genetica zijn voor een specifiek bloedonderzoek en dan om 16u psychologisch gesprek. Mijn wenskoppel heeft anderhalf uur bij de psyche gezeten. Hoop dat het toch iets korter is, want heb oudercontact 's avonds.
Hoe de verpleegkundige noemt weet ik niet dus zou joske kunnen zijn, zou kunnen van niet. Geen idee maar zalt laten weten als ik 12 juli ben geweest.
Ben benieuwd naar de behandeling.....afwachten.
Hou jullie wel op de hoogte hoe ik die ervaar.
Groetjes
saskia
Ik moet as maandag om 13u bij de afdeling genetica zijn voor een specifiek bloedonderzoek en dan om 16u psychologisch gesprek. Mijn wenskoppel heeft anderhalf uur bij de psyche gezeten. Hoop dat het toch iets korter is, want heb oudercontact 's avonds.
Hoe de verpleegkundige noemt weet ik niet dus zou joske kunnen zijn, zou kunnen van niet. Geen idee maar zalt laten weten als ik 12 juli ben geweest.
Ben benieuwd naar de behandeling.....afwachten.
Hou jullie wel op de hoogte hoe ik die ervaar.
Groetjes
saskia
-
noa2412
- Berichten: 3
- Lid geworden op: 22 juni 2011, 19:18
-
marrow30
- Berichten: 27
- Lid geworden op: 5 november 2010, 13:34
Hey dames
Ben dus maandag naar Jette geweest.
Eerst de afspraak bij de geneticaspecialist....dat viel beetje tegen. Aangezien er een speciaal onderzoek moet gebeuren, wordt onze startdatum opgeschoven naar later. De resultaten moeten eerst binnen zijn.....dat kan tot 4 maanden duren. Dus dat was even een domper.
Het gesprek bij de psychologe ging goed. Ze voorzag geen problemen dus alles mocht van haar doorgaan. 't belangrijkste was dat je als koppel akkoord gaat.
12 juli gaat onze afspraak wel door om alle andere resultaten al te bespreken en de behandeling maar de echt 'go' is nog even afwachten. Spijtig genoeg!
Vind vooral erg voor de wensouders.....weer wachten. Maar ja we kunnen er niks aan veranderen. Ze hebben er dringend opgeschreven en hopen dat de resultaten vroeger bekend zijn. Afwachten dus......
@latoya: hoe gaat het nu met jou?
Ben dus maandag naar Jette geweest.
Eerst de afspraak bij de geneticaspecialist....dat viel beetje tegen. Aangezien er een speciaal onderzoek moet gebeuren, wordt onze startdatum opgeschoven naar later. De resultaten moeten eerst binnen zijn.....dat kan tot 4 maanden duren. Dus dat was even een domper.
Het gesprek bij de psychologe ging goed. Ze voorzag geen problemen dus alles mocht van haar doorgaan. 't belangrijkste was dat je als koppel akkoord gaat.
12 juli gaat onze afspraak wel door om alle andere resultaten al te bespreken en de behandeling maar de echt 'go' is nog even afwachten. Spijtig genoeg!
Vind vooral erg voor de wensouders.....weer wachten. Maar ja we kunnen er niks aan veranderen. Ze hebben er dringend opgeschreven en hopen dat de resultaten vroeger bekend zijn. Afwachten dus......
@latoya: hoe gaat het nu met jou?
-
latoya
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 2 december 2010, 12:32
hoi hoi,,,,
noa hoe ist met jou??
marrow wat jammer dat jullie nu langer moeten wachten en idd voor de acceptoren zal dit helemaal nie fijn vinden weer dat wachten maar ik hoop dat de testen snel klaar zijn zodat jullie snel kunnen beginnen,,,
goh ik heb lang zitten twijfelen over het hier al dan nie neerschrijven over mijn ervaringen van deze behandeling
maar heb me voorgenomen om eerlijk te zijn,
niet om jullie af te schrikken en hopelijk doe ik dat ook niet!
maar kan moeilijk liegen toch?
vorige week maandag dus binnen gegaan ,en moest er om 7uur zijn om 8uur een spuitje gekregen om te kalmeren,en ik werd er ma nie rustig van,
om half 9 zijn ze me komen halen,
en moest ik wachten tot ik aan de beurt was er lagen nog 2 voor mij,
ik had zo een zenuwen ,waarom weet ik eigenlijk niet dat ik begon te hyperventileren,kreeg ik van een hele lieve verpleegster een zakje om in te blazen dat had wel geholpen,ze bleef ook de hele tijd bij mij en ze had me een extra pijnstiller gegeven omdat ze denk ik dacht dat ik bang was voor de pijn,
daarna was ik aan de beurt ,
en de verpleging was echt heel lief,
ze begonnen aan mijn rechtereierstok en amaai dat deed geen deugd de dokter heeft me echt pijn gedaan!
gelukkig duurde het maar een paar minuutjes,en toen was de linkerkant aan de beurt daar heb ik dus totaal niks van gevoeld!!
er was nog een mevrouw bij die de eicellen moest tellen,
en ze bleef maar tellen was echt grappig,
uiteindelijk hebben ze 27 eicellen gevonden,
daarna moest ik even nog in een kamer liggen,voordat ik op mijn kamer mocht en ik verging dus van de pijn,
ik werd schijnt ook lijkbleek en hebben ze mijn benen omhoog gedaan,
en ik heb moeten braken,maar dit was volgens de verpleging van de spanning en pijn dus niks ergs aan,maar ze zeiden wel dat ik overstimulatie heb
op de kamer heb ik gewoon gerust maar dit kon bekan nie van de pijn,normaal mocht ik om half 12 naar huis
maar moest langer blijven uiteindelijk
toch om half 3 doorgegaan want de kindjes moesten van school gehaald worden,
mijn man was gelukkig wel mee,
zo heb ik nog 3dagen pijn gehad,en uiteindelijk was het voorbij,
ik wil jullie nogmaals niet bang maken want de eerste keer had ik totaal geen last van niks het ging toen heel vlot!
ik zou zelfs nog overwegen om een 3de keer te doneren,
maar helaas mag ik niemeer van mijn man!
groetjes latoya
noa hoe ist met jou??
marrow wat jammer dat jullie nu langer moeten wachten en idd voor de acceptoren zal dit helemaal nie fijn vinden weer dat wachten maar ik hoop dat de testen snel klaar zijn zodat jullie snel kunnen beginnen,,,
goh ik heb lang zitten twijfelen over het hier al dan nie neerschrijven over mijn ervaringen van deze behandeling
maar heb me voorgenomen om eerlijk te zijn,
niet om jullie af te schrikken en hopelijk doe ik dat ook niet!
maar kan moeilijk liegen toch?
vorige week maandag dus binnen gegaan ,en moest er om 7uur zijn om 8uur een spuitje gekregen om te kalmeren,en ik werd er ma nie rustig van,
om half 9 zijn ze me komen halen,
en moest ik wachten tot ik aan de beurt was er lagen nog 2 voor mij,
ik had zo een zenuwen ,waarom weet ik eigenlijk niet dat ik begon te hyperventileren,kreeg ik van een hele lieve verpleegster een zakje om in te blazen dat had wel geholpen,ze bleef ook de hele tijd bij mij en ze had me een extra pijnstiller gegeven omdat ze denk ik dacht dat ik bang was voor de pijn,
daarna was ik aan de beurt ,
en de verpleging was echt heel lief,
ze begonnen aan mijn rechtereierstok en amaai dat deed geen deugd de dokter heeft me echt pijn gedaan!
gelukkig duurde het maar een paar minuutjes,en toen was de linkerkant aan de beurt daar heb ik dus totaal niks van gevoeld!!
er was nog een mevrouw bij die de eicellen moest tellen,
en ze bleef maar tellen was echt grappig,
uiteindelijk hebben ze 27 eicellen gevonden,
daarna moest ik even nog in een kamer liggen,voordat ik op mijn kamer mocht en ik verging dus van de pijn,
ik werd schijnt ook lijkbleek en hebben ze mijn benen omhoog gedaan,
en ik heb moeten braken,maar dit was volgens de verpleging van de spanning en pijn dus niks ergs aan,maar ze zeiden wel dat ik overstimulatie heb
op de kamer heb ik gewoon gerust maar dit kon bekan nie van de pijn,normaal mocht ik om half 12 naar huis
maar moest langer blijven uiteindelijk
toch om half 3 doorgegaan want de kindjes moesten van school gehaald worden,
mijn man was gelukkig wel mee,
zo heb ik nog 3dagen pijn gehad,en uiteindelijk was het voorbij,
ik wil jullie nogmaals niet bang maken want de eerste keer had ik totaal geen last van niks het ging toen heel vlot!
ik zou zelfs nog overwegen om een 3de keer te doneren,
maar helaas mag ik niemeer van mijn man!
groetjes latoya
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten