vreselijk zo een discussie Vi!
zo e discussie zou in mijn schoonfamilie ook wel kn gevoerd worden
en dat de mensen niet beseffen hoezeer ze daar mee kwetsen, of zich nog niet eens verontschuldigen, VRESELIJK!
dikke knuf voor het rotgevoel hoor. en al e geluk dat je ventje achter je staat...
Schoonmoeders en moeders
-
mindyke
- Berichten: 3760
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Een verontschulding zou hier dus totaal niet overbodig zijn!! Dikke knuff hoor!-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Dikke knuf Vi, is helemaal niet leuk dat ze zo'n feestdag zo verpesten voor jullie.
De meesten onder jullie weten wel al dat ik een schoonfamilie from hell heb en zo'n discussie zou daar dus ook echt wel kunnen gebeuren. ze zouden er zelfs aan toevoegen dat als ik dan toch zou verongelukken, 't babietje beter ook kan sterven want dat 't ventje dan zonder problemen opnieuw zou kunnen beginnen
Ik geef je één goeie raad: 't een oor in, 't ander uit. want als je er te veel gaat over nadenken ga je jezelf de put in denken.
Je hebt gelukkig een ventje die tussengekomen is en die er ook niet mee kan lachen. Geefelkaar veel steun en laat die schoonbroers tot de geboorte maar links liggen.
Groetjes
cinne
De meesten onder jullie weten wel al dat ik een schoonfamilie from hell heb en zo'n discussie zou daar dus ook echt wel kunnen gebeuren. ze zouden er zelfs aan toevoegen dat als ik dan toch zou verongelukken, 't babietje beter ook kan sterven want dat 't ventje dan zonder problemen opnieuw zou kunnen beginnen
Ik geef je één goeie raad: 't een oor in, 't ander uit. want als je er te veel gaat over nadenken ga je jezelf de put in denken.
Je hebt gelukkig een ventje die tussengekomen is en die er ook niet mee kan lachen. Geefelkaar veel steun en laat die schoonbroers tot de geboorte maar links liggen.
Groetjes
cinne
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
tijd om dit topic nog eens boven te halen, de schoonmoeder heeft weer toegeslagen!
enfin, 't is al e tijdje aan de gang maar nu steekt het mij nog eens tegen.
ze kan t toch niet laten zich (dagelijks) te moeien in ons leven hé...
- ze heeft weer doopsuiker uitgedeeld aan 'haar' mensen omwille vd geboorte van I. (net als bij de geboorte van A.) een allegaartje van stockoverschotjes... enfin, niet dat net dà t mij stoort, maar wel het feit op zich
- ze staat hier bijna alle dagen in mijn tuin (groentetuin) om te controleren en onze dieren in (t oog te houden (zèg, dit is wel MIJN huis en tuin hé!)
- ze komt bijna alle avonden langs voor een of andere prul en om dan naar de kindjes te kijken en ons van ons werk te houden
- binnenkort wordt I. gedoopt en ze vertelt overal rond dat zij alles organiseert, de hapjes maakt, ...
- zij doet al reeds inkopen voor de babyborrel, heeft de versiering van de taart gekocht... (wat heb ik nog te doen/zeggen?)
- ze is gisteren gaan winkelen in een of andere dure babyboetiek en heeft twee chique kleedjes meegebracht voor A en I. nu wil ze per sé dat A. dat kleedje aandoet op de doop
OK, het is een heel mooi kleedje, niet meteen iets wat ik zou kopen want: totaal onpraktisch en onmogelijk schoon te houden, een ramp om te wassen.
langs de ene kant vind ik het doodzonde om het A. aan te doen want het zou toch onmiddellijk besmeurd zijn door onze halve jongen, langs de andere kant groeien ze daar toch zo snel uit dat het eigenlijk wel 'mag' versleten worden.
en ja, ik had er zo naar uitgekeken te kunnen gaan winkelen voor mijn twee schatten om hen mooi te kleden voor de doop, maar nu ben ik wel verplicht om dà t kleedje aan te doen
ik wil ECHT niet ondankbaar klinken, maar waarom moet mijn schoonmoeder nu doen alsof het hà à r kinderen zijn?
en ik weet dat ze die kleertjes ook heeft gekocht om in haar kringen te kunnen opscheppen om dat zij dat gekocht heeft net alsof IK zo e slechte smaak heb...
ik wil echt wel blij zijn met e schoonmoeder die zo betrokken is, ventje ziet er geen kwaad in, maar ben ik dan zo egoïstisch? 't zijn toch MIJN kinderen ?
om dan nog maar te zwijgen over haar bemoeienissen in de opvoeding van A.: ze krijgt als ze daar komt altijd frieten (ah ja, want dan eet ze goed), eens een ijsje, ... oma's mogen natuurlijk wel verwennen, maar kom
ze zet A. ook op t potje, alsof we moeten strijen om waar ze voor t eerst op t potje zou gaan. 'k denk dat ik er iets van zou krijgen moest A. bij haar wèl opt potje gaan en bij ons niet
sorry, moest even van mijn hart!
enfin, 't is al e tijdje aan de gang maar nu steekt het mij nog eens tegen.
ze kan t toch niet laten zich (dagelijks) te moeien in ons leven hé...
- ze heeft weer doopsuiker uitgedeeld aan 'haar' mensen omwille vd geboorte van I. (net als bij de geboorte van A.) een allegaartje van stockoverschotjes... enfin, niet dat net dà t mij stoort, maar wel het feit op zich
- ze staat hier bijna alle dagen in mijn tuin (groentetuin) om te controleren en onze dieren in (t oog te houden (zèg, dit is wel MIJN huis en tuin hé!)
- ze komt bijna alle avonden langs voor een of andere prul en om dan naar de kindjes te kijken en ons van ons werk te houden
- binnenkort wordt I. gedoopt en ze vertelt overal rond dat zij alles organiseert, de hapjes maakt, ...
- zij doet al reeds inkopen voor de babyborrel, heeft de versiering van de taart gekocht... (wat heb ik nog te doen/zeggen?
)- ze is gisteren gaan winkelen in een of andere dure babyboetiek en heeft twee chique kleedjes meegebracht voor A en I. nu wil ze per sé dat A. dat kleedje aandoet op de doop
OK, het is een heel mooi kleedje, niet meteen iets wat ik zou kopen want: totaal onpraktisch en onmogelijk schoon te houden, een ramp om te wassen.
langs de ene kant vind ik het doodzonde om het A. aan te doen want het zou toch onmiddellijk besmeurd zijn door onze halve jongen, langs de andere kant groeien ze daar toch zo snel uit dat het eigenlijk wel 'mag' versleten worden.
en ja, ik had er zo naar uitgekeken te kunnen gaan winkelen voor mijn twee schatten om hen mooi te kleden voor de doop, maar nu ben ik wel verplicht om dà t kleedje aan te doen
ik wil ECHT niet ondankbaar klinken, maar waarom moet mijn schoonmoeder nu doen alsof het hà à r kinderen zijn?
en ik weet dat ze die kleertjes ook heeft gekocht om in haar kringen te kunnen opscheppen om dat zij dat gekocht heeft
net alsof IK zo e slechte smaak heb...ik wil echt wel blij zijn met e schoonmoeder die zo betrokken is, ventje ziet er geen kwaad in, maar ben ik dan zo egoïstisch? 't zijn toch MIJN kinderen ?
om dan nog maar te zwijgen over haar bemoeienissen in de opvoeding van A.: ze krijgt als ze daar komt altijd frieten (ah ja, want dan eet ze goed), eens een ijsje, ... oma's mogen natuurlijk wel verwennen, maar kom
ze zet A. ook op t potje, alsof we moeten strijen om waar ze voor t eerst op t potje zou gaan. 'k denk dat ik er iets van zou krijgen moest A. bij haar wèl opt potje gaan en bij ons niet
sorry, moest even van mijn hart!
-
Vereltje
- Berichten: 1947
- Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02
Sterretje, daar zou ik ook gek van worden hoor! Ik was al veel rapper op mijn teen getrapt en heb dat toen gewoon rechtuit gezegd tegen mijn schoonmoeder. Fijn dat je schoonmoeder wil helpen, maar ze moet WEL respecteren dat het jou meisjes zijn en dat JIJ beslist wat er gebeurt en wat ze aandoen en wat ze eten. Je hoeft er niet meteen ruzie over maken maar even op een beleefde manier duidelijk maken dat je je er niet goed bij voelt dat ze zoveel in handen neemt, dat kan niemand je toch kwalijk nemen. Toen ik "in opstand gekomen" was tegen mijn schoonmoeder, is het even ongemakkelijk geweest (een week of drie) en nu komen we weer super overeen. Als ze iets doet wat ik niet leuk vind, zeg ik dat gewoon en dan respecteert ze dat. Laat niet over je lopen he Sterretje!
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Sterretje,
ik zou niet twijfelen : ik zou zelf gaan winkelen en op de doop dragen ze wat ik voor de doop gekocht heb. Dat "mooie" kleedje van je schoonmoeder zou ik ze vooraf al eens laten dragen als je schoonmoeder 't ziet vb als Amber naar daar gaat en je weet dat je schoonma er weg mee gaat. doe haar dan dat kleedje aan. Als je schoonma er iets op zegt antwoord je maar dat ze toch weg gaat met Amber en dat je daarvoor speciaal dat mooie kleedje aangedaan hebt.
De versiering op de taart, idem dito ; 't zou mijn versiering zijn.
Inkopen babyborrel, op zich zou ik daar misschien nog blij mee zijn.
Met dat doopsuiker zou ik ook niet kunnen lachen maar uiteindelijk word je daar niet echt zelf me geconfronteerd.
Wat het verwennenen betreft, ik moet zeggen dat ik destijds bij mijn mama ook soms op mijn tanden moeten bijten heb. De kinderen kregen daar ook 't eten dat ze 't liefste hadden en wat ik niet wou kopen werd gegarandeerd door mijn mama gekocht. 't ging zelfs zo ver dat als mijn dochter van mij iets niet kreeg, ze niet begon te zeuren maar gewoon vroeg : kent moeke deze winkel? De volgende dag had ze het gegarandeerd. toen was ik soms razend, nu ben ik blij dat ze het tenminste kunnen doen heeft voor 2 van mijn 3 kindjes.
Ik denk dat 't geven en nemen is hé sterretje, waarmee ik zeker je gevoelens niet wil kwetsen. Het zijn jouw kinderen en jij wil ze volgens jouw principes opvoeden en daar heb je alle recht op. Laat haar 't idee dat ze ze af en toe mag verwennen maar grijp in op de zaken die voor jou belangrijk zijn. en dat zijn volgens mij wel de doopkleedjes of de versiering. Ik zou 't vreselijk vinden om achterag de foto's te bekijken en te moeten zuchten: had ik toch maar zelf die kleedjes kunnen kiezen
Je kent onderhand mijn schoonfamilie wel. Mijn oudste is er nu bijna 10. nog geen enkele keer heb ik op al die jaren gehoord dat één van onze drie kinderen mooi gekleed zijn. Tot een paar weken terug we schoonmonster toevallig tegenkwamen in 't stad en ons oudste meisje toevallig t-shirtje aanhad dat ze van schoonmonster gekregen had met pasen ( ik vond het eigenlijk geen mooi tshirt, ze had het aan omdat we achteraf naar de kinderboerderij gingen
) Op die 5 minuten dat we stonden te praten ( allé zij aan 't praten) heeft ze zeker 20 keer gezegd dat ze zo mooi was, zo'n mooi tshirtje, dat ze haar nog nooit zo mooi gekleed had gezien. ons jongste meisje die heel koket is en voor wie zoiets heel belangrijk is, stond er bij met tranen in de ogen want tegen haar werd niets gezegd. Dus ook hier wordt mijn smaak niet echt geapprecieerd maar da's echt 't minste van mijn zorgen
En da potje, ja das waarschijnlijk om goed te doen maar ik zou het ook zien als machtstrijd wie er om 't eerst slaagt.
Veel sterkte
cinne
ik zou niet twijfelen : ik zou zelf gaan winkelen en op de doop dragen ze wat ik voor de doop gekocht heb. Dat "mooie" kleedje van je schoonmoeder zou ik ze vooraf al eens laten dragen als je schoonmoeder 't ziet vb als Amber naar daar gaat en je weet dat je schoonma er weg mee gaat. doe haar dan dat kleedje aan. Als je schoonma er iets op zegt antwoord je maar dat ze toch weg gaat met Amber en dat je daarvoor speciaal dat mooie kleedje aangedaan hebt.
De versiering op de taart, idem dito ; 't zou mijn versiering zijn.
Inkopen babyborrel, op zich zou ik daar misschien nog blij mee zijn.
Met dat doopsuiker zou ik ook niet kunnen lachen maar uiteindelijk word je daar niet echt zelf me geconfronteerd.
Wat het verwennenen betreft, ik moet zeggen dat ik destijds bij mijn mama ook soms op mijn tanden moeten bijten heb. De kinderen kregen daar ook 't eten dat ze 't liefste hadden en wat ik niet wou kopen werd gegarandeerd door mijn mama gekocht. 't ging zelfs zo ver dat als mijn dochter van mij iets niet kreeg, ze niet begon te zeuren maar gewoon vroeg : kent moeke deze winkel? De volgende dag had ze het gegarandeerd. toen was ik soms razend, nu ben ik blij dat ze het tenminste kunnen doen heeft voor 2 van mijn 3 kindjes.
Ik denk dat 't geven en nemen is hé sterretje, waarmee ik zeker je gevoelens niet wil kwetsen. Het zijn jouw kinderen en jij wil ze volgens jouw principes opvoeden en daar heb je alle recht op. Laat haar 't idee dat ze ze af en toe mag verwennen maar grijp in op de zaken die voor jou belangrijk zijn. en dat zijn volgens mij wel de doopkleedjes of de versiering. Ik zou 't vreselijk vinden om achterag de foto's te bekijken en te moeten zuchten: had ik toch maar zelf die kleedjes kunnen kiezen
Je kent onderhand mijn schoonfamilie wel. Mijn oudste is er nu bijna 10. nog geen enkele keer heb ik op al die jaren gehoord dat één van onze drie kinderen mooi gekleed zijn. Tot een paar weken terug we schoonmonster toevallig tegenkwamen in 't stad en ons oudste meisje toevallig t-shirtje aanhad dat ze van schoonmonster gekregen had met pasen ( ik vond het eigenlijk geen mooi tshirt, ze had het aan omdat we achteraf naar de kinderboerderij gingen
) Op die 5 minuten dat we stonden te praten ( allé zij aan 't praten) heeft ze zeker 20 keer gezegd dat ze zo mooi was, zo'n mooi tshirtje, dat ze haar nog nooit zo mooi gekleed had gezien. ons jongste meisje die heel koket is en voor wie zoiets heel belangrijk is, stond er bij met tranen in de ogen want tegen haar werd niets gezegd. Dus ook hier wordt mijn smaak niet echt geapprecieerd maar da's echt 't minste van mijn zorgenEn da potje, ja das waarschijnlijk om goed te doen maar ik zou het ook zien als machtstrijd wie er om 't eerst slaagt.
Veel sterkte
cinne
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
't is idd geven en nemen hé
denk dat ik e compromis gevonden heb:
I heb ik vanmiddag net zelf iets gekocht om onder haar doopkleed aan te doen (is t doopkleed dat ventje heeft gedragen en A. ook). dat doopkleed gaat uit na de plechtigheid
A. zal tijdens de doop het kleedje van schoonmoeder dragen en na de plechtigheid iets van mezelf
verder hecht ik echt niet veel belang aan kleedjes, en als onze kindjes van iemand iets krijgen, onthoud ik dat en zal ik dat telkens aan doen wanneer we x of y zien. dat zou ik zelf ook apprecieren.
en met dat verwennen heb ik niet veel problemen, en ik gun mijn schoonmoeder dat pleziertje wel. maar ik heb zo veel problemen om haar te doen eten, t zou me meer plezier doen moest schoonmoeder A doen proberen groenten eten.
'k hoop dat die doop en babyborrel wat gaan meevallen want als ik me nu al zit op te jutten, pff dat belooft.
bij m'n eigen moeder heb ik trouwens eens e noodkreet gelanceerd dat ik toch zo moe ben en dat het toch zo zwaar is met twee kindjes (effe overdreven), dat 'k rugproblemen heb, en nu heeft ze toch aangeboden eens te komen poetsen, joepie! met twee gaat dat nog zo snel en ist nog zo rap proper!!
denk dat ik e compromis gevonden heb:
I heb ik vanmiddag net zelf iets gekocht om onder haar doopkleed aan te doen (is t doopkleed dat ventje heeft gedragen en A. ook). dat doopkleed gaat uit na de plechtigheid
A. zal tijdens de doop het kleedje van schoonmoeder dragen en na de plechtigheid iets van mezelf
verder hecht ik echt niet veel belang aan kleedjes, en als onze kindjes van iemand iets krijgen, onthoud ik dat en zal ik dat telkens aan doen wanneer we x of y zien. dat zou ik zelf ook apprecieren.
en met dat verwennen heb ik niet veel problemen, en ik gun mijn schoonmoeder dat pleziertje wel. maar ik heb zo veel problemen om haar te doen eten, t zou me meer plezier doen moest schoonmoeder A doen proberen groenten eten.
'k hoop dat die doop en babyborrel wat gaan meevallen want als ik me nu al zit op te jutten, pff dat belooft.
bij m'n eigen moeder heb ik trouwens eens e noodkreet gelanceerd dat ik toch zo moe ben en dat het toch zo zwaar is met twee kindjes (effe overdreven
), dat 'k rugproblemen heb, en nu heeft ze toch aangeboden eens te komen poetsen, joepie! met twee gaat dat nog zo snel en ist nog zo rap proper!!-
sassie2
- Berichten: 1203
- Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41
Ik herken zo super mijn schoonmoeder in jouw verhaal. Ieder feit op zich kun je wel relativeren, maar 't is de hoeveelheid, de samenhang ... Al de bemoeinissen, de ene keer kan ik het ook beter hebben dan de andere keer.
Hier had ze voor Brent ook kleertjes gekocht voor de doop, we hebben ze uiteindelijk aangedaan. Toen Lennert gedoopt werd, heeft ze niets gekocht, dat vond ik dan weer raar, waarom voor de ene wel en voor de andere niet?
Ze was deze week zelfs ontgoocheld dat 11 juli voor mij een feestdag is, want in de vakantie gaat Brent de maandag alleen naar haar. Ja, sorry, als ik thuis ben zorg ik wel zelf voor mijn kinderen.
Ik denk dat ze zoiezo een beetje jaloers is, hoeveel keer ik al heb moeten horen dat zij werkte van 7 tot 7, en dat haar kinderen dus altijd in de opvang zaten. Boos dat ze was toen ik maar 50 % meer ging werken, en niet voor het geld of zo, neen, omdat ze in gedachten had om Brent iedere vrijdag van school te halen.
Nu wil ze op vakantie, een midweek, van maandag tot vrijdag dus, maar mijn man is maar 2 weken in verlof, en ik wil echt wel niet de helft van ons verlof samen met schoonmama doorbrengen. Indien ik deze maand niet zwanger ben zou dat ook nog eens een verloren poging betekenen, want FM zou in die week vallen!
Hier had ze voor Brent ook kleertjes gekocht voor de doop, we hebben ze uiteindelijk aangedaan. Toen Lennert gedoopt werd, heeft ze niets gekocht, dat vond ik dan weer raar, waarom voor de ene wel en voor de andere niet?
Ze was deze week zelfs ontgoocheld dat 11 juli voor mij een feestdag is, want in de vakantie gaat Brent de maandag alleen naar haar. Ja, sorry, als ik thuis ben zorg ik wel zelf voor mijn kinderen.
Ik denk dat ze zoiezo een beetje jaloers is, hoeveel keer ik al heb moeten horen dat zij werkte van 7 tot 7, en dat haar kinderen dus altijd in de opvang zaten. Boos dat ze was toen ik maar 50 % meer ging werken, en niet voor het geld of zo, neen, omdat ze in gedachten had om Brent iedere vrijdag van school te halen.
Nu wil ze op vakantie, een midweek, van maandag tot vrijdag dus, maar mijn man is maar 2 weken in verlof, en ik wil echt wel niet de helft van ons verlof samen met schoonmama doorbrengen. Indien ik deze maand niet zwanger ben zou dat ook nog eens een verloren poging betekenen, want FM zou in die week vallen!
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Sterretje, ik vind dat echt een super compromis!! Zo zijn jullie allebei gelukkig.Sterretje schreef:'t is idd geven en nemen hé
denk dat ik e compromis gevonden heb:
I heb ik vanmiddag net zelf iets gekocht om onder haar doopkleed aan te doen (is t doopkleed dat ventje heeft gedragen en A. ook). dat doopkleed gaat uit na de plechtigheid
A. zal tijdens de doop het kleedje van schoonmoeder dragen en na de plechtigheid iets van mezelf
Het is idd geven en nemen, en dat is niet altijd even simpel.
Mijn schoonmoeder heeft het soms wel door en stelt dan voor om samen eens voor kleerjte te gaan kijken, of schoenen.
Over laatst had ze wel iets 'raar' gedaan vond ik. Ze vroeg wat ik nog wilde voor hun verjaardag en ik zei volmondig wat lange broekjes voor 'tussendoor' (dus niet echt trainings-broekjes maar ook niet te chique) Nu had ze twee toffe broekjes gekocht maat (hou u vast) 104
Maar och, ik kon de taille aanpassen want er zaten rekkertjes in Ik wil dan absoluut niet ondankbaar zijn dus heb ze superhard bedankt, maar soms vraag ik me toch af hoe ze bij zo'n zaken komt. Uiteindelijk zullen ze ook wel van pas komen, en het zijn echt heel mooie broekjes, maar ik heb er nu niet veel aan hé ik heb er wel niets van gezegd, want ze doet het met de beste bedoelingen en ze is dan supertrots als ze het afgeeft en dan smelt ik toch iedere keer hoor -
sassie2
- Berichten: 1203
- Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41
Mag het hier ook over zussen gaan?
Man, man, wat een zus heb ik toch?! Hun dochter (mijn metekind), 3 jaar, kwam gisteren omdat ze moesten werken. Omdat mijn zus altijd al voor 7 uur weg moet, was er afgesproken dat ze ging blijven slapen van de dinsdag. Nu, haar dochter moet nooit gaan slapen (valt gewoon in slaap waar ze zit, en dan leggen ze haar in bed), heeft ook nooit een middagtukje gedaan, … Ze gaan 100 % voor ‘de vrije opvoeding’, ze is dan ook psychologe en zou het moeten weten.
Ze komen toe dinsdagavond, ze willen vertrekken, begint ze te wenen. Ze blijven toch. Ze gaan weer vertrekken, weer wenen, weer blijven. Tot 5 keer toe (ik wou echt zeggen: ‘nu moet je weg’). Het was al op een kwartier na bedtijd.
Toen ze toekwamen had ze ook al gevraagd of ze frieten mochten halen om bij ons op te eten, ik stond eten te maken (bloemkool, kaasburger, aardappel), en hun dochter moest ook eten hebben. Ik heb dus ‘nee’ gezegd, komaan, frieten zitten eten terwijl de onze iets anders moeten eten, dat ging me toch echt te ver. Ok, dan beginnen we te eten, ik schep de borden op (beetje bloemkool, paar stukjes aardappel en paar stukjes vlees), niet veel, maar ik heb ook niet echt grote eters. Zegt mijn zus ‘zeg, ons x eet wel meer, hoor’. Denk ik ‘als het op is mag ze nog, hoor’. Het kind heeft niets gegeten, was zogezegd moe. Na de 3de huilbui zijn ze, zonder mijn mening te vragen, toch frieten gaan halen, want ze konden haar toch niet laten wenen, en het kind heeft mooi frietjes meegegeten met mama en papa. Grr …
Goed, uiteindelijk zijn ze dus vertrokken omdat wij gingen gaan slapen. Komen we boven, begint ze te wenen. Mijn man doet altijd poppenkast voor het slapengaan, en toen ze dat zag, sloeg ze om: ‘meeroepen, meelachen, …’, wat een wereld van verschil. Tot we zeiden dat ze moesten slapen, begon ze weer te wenen en te roepen naar de mama. Ik toch naar beneden, 5 minuten laten Brent aan de trap: ‘zeg, mama, met al dat geween kan ik niet slapen’ . Uiteindelijk is ze (oververmoeid van 3 jaar aan een stuk maar een paar uur per nacht te slapen ) na een kwartier al in slaap gevallen.
Uiteindelijk gisteren een prachtige dag gehad, tot de papa haar komt halen, ze loopt naar de deur, duwt daarbij Lennert om, ik zeg dat ze voorzichtig moet zijn, en ze gaat uithuilen bij papa. Ze had dus van de ganse dag geen traan gelaten, en als papa daar was: wenen, ze wou niet meer meespelen, wou zelfs geen snoep.
Echt, ik durf het mijn zus niet te zeggen, maar ze gaan toch echt hun kind moeten ‘opvoeden’. Ze mag echt alles. Gisteren wou ze toen ze net op waren kleuren. Ik zei: ‘we gaan eerst eten en in bad’, ge had ze moeten zien kijken, volgens mij heeft zij nog nooit iets niet gemogen. Ik vind het ongelooflijk dat ze nog zo flink is, maar ge ziet echt wel dat ze altijd haar gedacht moet hebben. Ze heeft 2 onderbroeken mee, ik neem 1 daarvan, het was niet de juiste. Och, als tante verander je dan gewoon, maar ik zou tegen mijn eigen kinderen zeker zeggen: ’t is nu die. Ze kan ook totaal niet wachten, ja, als er 3 kindjes gewassen moeten worden, en 3 kindjes afgedroogd en kleertjes aan, dat duurt wel even, hé!
Ik zei het dinsdagavond tegen mijn man: ‘geef ze een week aan mij, en ze gaat mooi flink mee gaan slapen met de rest’.
Ik weet het, er zijn kinderen met slaapproblemen, maar bij haar hebben ze het in die 3 jaar nog nooit geprobeerd: ‘ik leg mijn kind in bed en het slaapt’, ach ja, want ik ging vroeger echt niet graag slapen, dus, mijn dochter gaat dat ook wel niet willen.
Man, man, wat een zus heb ik toch?! Hun dochter (mijn metekind), 3 jaar, kwam gisteren omdat ze moesten werken. Omdat mijn zus altijd al voor 7 uur weg moet, was er afgesproken dat ze ging blijven slapen van de dinsdag. Nu, haar dochter moet nooit gaan slapen (valt gewoon in slaap waar ze zit, en dan leggen ze haar in bed), heeft ook nooit een middagtukje gedaan, … Ze gaan 100 % voor ‘de vrije opvoeding’, ze is dan ook psychologe en zou het moeten weten.
Ze komen toe dinsdagavond, ze willen vertrekken, begint ze te wenen. Ze blijven toch. Ze gaan weer vertrekken, weer wenen, weer blijven. Tot 5 keer toe (ik wou echt zeggen: ‘nu moet je weg’). Het was al op een kwartier na bedtijd.
Toen ze toekwamen had ze ook al gevraagd of ze frieten mochten halen om bij ons op te eten, ik stond eten te maken (bloemkool, kaasburger, aardappel), en hun dochter moest ook eten hebben. Ik heb dus ‘nee’ gezegd, komaan, frieten zitten eten terwijl de onze iets anders moeten eten, dat ging me toch echt te ver. Ok, dan beginnen we te eten, ik schep de borden op (beetje bloemkool, paar stukjes aardappel en paar stukjes vlees), niet veel, maar ik heb ook niet echt grote eters. Zegt mijn zus ‘zeg, ons x eet wel meer, hoor’. Denk ik ‘als het op is mag ze nog, hoor’. Het kind heeft niets gegeten, was zogezegd moe. Na de 3de huilbui zijn ze, zonder mijn mening te vragen, toch frieten gaan halen, want ze konden haar toch niet laten wenen, en het kind heeft mooi frietjes meegegeten met mama en papa. Grr …
Goed, uiteindelijk zijn ze dus vertrokken omdat wij gingen gaan slapen. Komen we boven, begint ze te wenen. Mijn man doet altijd poppenkast voor het slapengaan, en toen ze dat zag, sloeg ze om: ‘meeroepen, meelachen, …’, wat een wereld van verschil. Tot we zeiden dat ze moesten slapen, begon ze weer te wenen en te roepen naar de mama. Ik toch naar beneden, 5 minuten laten Brent aan de trap: ‘zeg, mama, met al dat geween kan ik niet slapen’
. Uiteindelijk is ze (oververmoeid van 3 jaar aan een stuk maar een paar uur per nacht te slapen ) na een kwartier al in slaap gevallen.Uiteindelijk gisteren een prachtige dag gehad, tot de papa haar komt halen, ze loopt naar de deur, duwt daarbij Lennert om, ik zeg dat ze voorzichtig moet zijn, en ze gaat uithuilen bij papa. Ze had dus van de ganse dag geen traan gelaten, en als papa daar was: wenen, ze wou niet meer meespelen, wou zelfs geen snoep.
Echt, ik durf het mijn zus niet te zeggen, maar ze gaan toch echt hun kind moeten ‘opvoeden’. Ze mag echt alles. Gisteren wou ze toen ze net op waren kleuren. Ik zei: ‘we gaan eerst eten en in bad’, ge had ze moeten zien kijken, volgens mij heeft zij nog nooit iets niet gemogen. Ik vind het ongelooflijk dat ze nog zo flink is, maar ge ziet echt wel dat ze altijd haar gedacht moet hebben. Ze heeft 2 onderbroeken mee, ik neem 1 daarvan, het was niet de juiste. Och, als tante verander je dan gewoon, maar ik zou tegen mijn eigen kinderen zeker zeggen: ’t is nu die. Ze kan ook totaal niet wachten, ja, als er 3 kindjes gewassen moeten worden, en 3 kindjes afgedroogd en kleertjes aan, dat duurt wel even, hé!
Ik zei het dinsdagavond tegen mijn man: ‘geef ze een week aan mij, en ze gaat mooi flink mee gaan slapen met de rest’.
Ik weet het, er zijn kinderen met slaapproblemen, maar bij haar hebben ze het in die 3 jaar nog nooit geprobeerd: ‘ik leg mijn kind in bed en het slaapt’, ach ja, want ik ging vroeger echt niet graag slapen, dus, mijn dochter gaat dat ook wel niet willen.
-
mindyke
- Berichten: 3760
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44
jaaaaaaaaaaa sassie ieder zen opvoeding zeker
maar ik vind zeker dat als ze bij jouw thuis zijn ze jouw regels moeten volgen. !
als ze eerst al eens hadden gevraagd of ze hadden kunnen mee-eten dan had je kunne voorzien of iedereen frietjes kunnen gaan halen he...
ze zullen het nog wel beseffen hoor, misschien als jouw 2 ukjes eens daar logeren zullen ze wel ogen trekken
hier op schoonmoedervlak super rustig... khoud men hart vast...
maar ik vind zeker dat als ze bij jouw thuis zijn ze jouw regels moeten volgen. !
als ze eerst al eens hadden gevraagd of ze hadden kunnen mee-eten dan had je kunne voorzien of iedereen frietjes kunnen gaan halen he...
ze zullen het nog wel beseffen hoor, misschien als jouw 2 ukjes eens daar logeren zullen ze wel ogen trekken
hier op schoonmoedervlak super rustig... khoud men hart vast...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 1 gast