Je moet zeker niet alles alleen doen, kzou haar toch ook wat meer laten gaan, ev. halve daagjes zoals je al zei.Enig idee waarom je niet slaapt? Teveel gepieker?
Mama en moe
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Ventje heeft idd makkelijk praten zeg. Pfff. Ik voel met je mee Sterretje. Tis zo moeilijk hé om je niet schuldig te voelen als je zo'n dingen "moet" doen. Maar ja, ze moeten idd hun grenzen leren ook, maar dat kan ook wel een beetje in de creche hoor. Je moet zeker niet alles alleen doen, kzou haar toch ook wat meer laten gaan, ev. halve daagjes zoals je al zei.
Enig idee waarom je niet slaapt? Teveel gepieker?
Je moet zeker niet alles alleen doen, kzou haar toch ook wat meer laten gaan, ev. halve daagjes zoals je al zei.Enig idee waarom je niet slaapt? Teveel gepieker?
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
Ik ben nieuw hier, hoewel sommige namen mij bekend voorkomen van een eerder topic, toen we nog met z'n allen zwanger waren 
Wat was dat een zaaaalige tijd! Vreemd, maar toen kon ik veel gemakkelijker toegeven aan mijn vermoeidheid. Lekker even liggen op de zetel of me gewoon ziek melden op het werk als ik voelde dat het eventjes niet ging. Ah ja, er was immers een hummeltje in mijn buik aan het groeien, en daar moest ik zorg voor dragen!!!
Om de één of andere bizarre reden (ik weet nog steeds niet dewelke hoor),is dat na de geboorte anders...Nochtans, het is nog steeds dat zelfde hummeltje dat onze zorg nodig heeft. En het eerste wat we dan moeten doen, is zorg dragen voor onszelf! Als we beter uitgerust zijn door ons kleintje vaker naar de créche te laten gaan, dan komt dat alleen maar ten goed van haar. Dan hebben we meer energie op andere dagen en zijn we beter geluimd en kunnen we met meer geduld en tact met onze kindjes omgaan.
Maar net als de meeste hier, maakst schuldgevoel zich snel meester over mij
Waarom kan ik niet én werken én redelijk wat tijd spenderen aan mijn kind én een goede echtgenote zijn én een goede huisvrouw én dit alles met een fris en fruitig humeurtje... Dat hadden we ons toch voorgenomen?!? Zo zag onze droom er toch uit?!? Zo doen alle andere mama's dat toch ook?!? Overal zie ik ze rondlopen, die vrolijke, geduldige mama's, met 2, 3 kinderen op touw, allemaal lijken ze even gelukkig en niet-vermoeid.
Misschien is dit allemaal schijn?! Ik probeer mijn wallen ook weg te schminken als ik op pad ga. Ik laat dan ook niet merken dat ik best wel moe ben, dat ik regelmatig bezorgd ben omdat mijn dochtertje (8maanden) thuis niet zo goed eet,...
Net zoals er nog altijd een soort taboe heerst ivm de kraamtijd (vermoeidheid, emoties, bv die kan tegenvallen, knip die niet goed geneest, ks die traag geneest, bloedingen die langer duren dan anders, babyblues, winterdepressie erbij, maar we moeten genieten en happy zijn want we zijn net mama geworden - ja!!! dat doe ik - naast het feit dat ik me verdrietig voel, pijn aan tetten en onderstel heb - baal dat er in november al sneeuw ligt - ...), zo is dat denk ik ook voor de eerste maanden/jaartjes daarna!
Ik zou hier nog wat verder kunnen doorleuteren, ware het niet dat mijn prinses wakker i geworden (op donderdag zijn we altijd met ons tweetjes thuis en doen we leuke dingen zoals wandelen, boodschappen doen en zwemmen - we lijken dan net zo'n happy mama-dochter zoals al die andere - hahaha).
Ik ben alleszins blij - nou ja, blij, dat klinkt wat raar, maar jullie begrijpen me wel hè - dat hier nog veel moe-ders zijn
MOE MOE-DER MOE.STTTT
Wat was dat een zaaaalige tijd! Vreemd, maar toen kon ik veel gemakkelijker toegeven aan mijn vermoeidheid. Lekker even liggen op de zetel of me gewoon ziek melden op het werk als ik voelde dat het eventjes niet ging. Ah ja, er was immers een hummeltje in mijn buik aan het groeien, en daar moest ik zorg voor dragen!!!
Om de één of andere bizarre reden (ik weet nog steeds niet dewelke hoor),is dat na de geboorte anders...Nochtans, het is nog steeds dat zelfde hummeltje dat onze zorg nodig heeft. En het eerste wat we dan moeten doen, is zorg dragen voor onszelf! Als we beter uitgerust zijn door ons kleintje vaker naar de créche te laten gaan, dan komt dat alleen maar ten goed van haar. Dan hebben we meer energie op andere dagen en zijn we beter geluimd en kunnen we met meer geduld en tact met onze kindjes omgaan.
Maar net als de meeste hier, maakst schuldgevoel zich snel meester over mij
Waarom kan ik niet én werken én redelijk wat tijd spenderen aan mijn kind én een goede echtgenote zijn én een goede huisvrouw én dit alles met een fris en fruitig humeurtje... Dat hadden we ons toch voorgenomen?!? Zo zag onze droom er toch uit?!? Zo doen alle andere mama's dat toch ook?!? Overal zie ik ze rondlopen, die vrolijke, geduldige mama's, met 2, 3 kinderen op touw, allemaal lijken ze even gelukkig en niet-vermoeid.
Misschien is dit allemaal schijn?! Ik probeer mijn wallen ook weg te schminken als ik op pad ga. Ik laat dan ook niet merken dat ik best wel moe ben, dat ik regelmatig bezorgd ben omdat mijn dochtertje (8maanden) thuis niet zo goed eet,...
Net zoals er nog altijd een soort taboe heerst ivm de kraamtijd (vermoeidheid, emoties, bv die kan tegenvallen, knip die niet goed geneest, ks die traag geneest, bloedingen die langer duren dan anders, babyblues, winterdepressie erbij, maar we moeten genieten en happy zijn want we zijn net mama geworden - ja!!! dat doe ik - naast het feit dat ik me verdrietig voel, pijn aan tetten en onderstel heb - baal dat er in november al sneeuw ligt - ...), zo is dat denk ik ook voor de eerste maanden/jaartjes daarna!
Ik zou hier nog wat verder kunnen doorleuteren, ware het niet dat mijn prinses wakker i geworden (op donderdag zijn we altijd met ons tweetjes thuis en doen we leuke dingen zoals wandelen, boodschappen doen en zwemmen - we lijken dan net zo'n happy mama-dochter zoals al die andere - hahaha).
Ik ben alleszins blij - nou ja, blij, dat klinkt wat raar, maar jullie begrijpen me wel hè - dat hier nog veel moe-ders zijn
MOE MOE-DER MOE.STTTT
-
Liefje
- Berichten: 1369
- Lid geworden op: 4 juni 2009, 12:44
dikke knuffel voor Sterretje - zorg ook voor jezelf, dat is het belangrijkste advies. A test je waarsch uit en vraagt aandacht via negatief gedrag - lukt het haar af en toe positieve exclusieve moeder-peuteraandacht te geven? Ik heb een heel eenvoudig en doeltreffend (dun ) boekje uit de bib gehaald: 'Peuterpuberteit' door J. Sagasser (uitg. Ouders van Nu) - maar kan me voorstellen dat je momenteel niet echt tijd hebt om te lezen
en van het bericht van Bettyboobke word ik accuut vrolijk
(mssn ook omdat Fien vandaag opa en oma-dag heeft en dus lekker de deur uit is )
) boekje uit de bib gehaald: 'Peuterpuberteit' door J. Sagasser (uitg. Ouders van Nu) - maar kan me voorstellen dat je momenteel niet echt tijd hebt om te lezen en van het bericht van Bettyboobke word ik accuut vrolijk
(mssn ook omdat Fien vandaag opa en oma-dag heeft en dus lekker de deur uit is
)-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
ik denk dat m'n slaapprobleem hormonaal is plus ook omdat ik rugproblemen heb, waar ik dringend mee naar de dokter moet,... wanneer hé 
't was ons dagje echt niet vandaag. Amber was met niets vrolijk te krijgen. ze wist niet wat ze woou, hele tijd huilen, pakken, neerzetten, huilen, op de schommel huilen... ze gingwel naar de kast voor e koekje
toen het huilen te gortig werd heb ik nurofen siroop gegeven (geen koorts). toen was natuurlijk net schoonmoeder hier die direct aanbood om haar mee te nemen (zag ook wel dat ik t moeilijk had) maar da's de oplossing niet hé. ze moet leren zich hier aan de huisregels te houden
enfin, effe nog met A gespeeld: bij I in de wieg gelegd en samen naar de mobiel gekeken.
toen ben ik eten gaan klaarmaken en heeft A in haar eetstoel toch de helft van haar middageten opgegeten! dan heeft ze in de relax van I gelegen en nu is ze mijn buik aant kietelen. stilaan terug haar ouwe zelve.
tandjes? pijn? ze heeft ook nog geen kakapamper gemaakt vandaag, dus zit ze daar nog mee?
konden ze maar al spreken hé!
allée, k kruip de sofa op!
't was ons dagje echt niet vandaag. Amber was met niets vrolijk te krijgen. ze wist niet wat ze woou, hele tijd huilen, pakken, neerzetten, huilen, op de schommel huilen... ze gingwel naar de kast voor e koekje
toen het huilen te gortig werd heb ik nurofen siroop gegeven (geen koorts). toen was natuurlijk net schoonmoeder hier die direct aanbood om haar mee te nemen (zag ook wel dat ik t moeilijk had) maar da's de oplossing niet hé. ze moet leren zich hier aan de huisregels te houden
enfin, effe nog met A gespeeld: bij I in de wieg gelegd en samen naar de mobiel gekeken.
toen ben ik eten gaan klaarmaken en heeft A in haar eetstoel toch de helft van haar middageten opgegeten! dan heeft ze in de relax van I gelegen en nu is ze mijn buik aant kietelen. stilaan terug haar ouwe zelve.
tandjes? pijn? ze heeft ook nog geen kakapamper gemaakt vandaag, dus zit ze daar nog mee?
konden ze maar al spreken hé!
allée, k kruip de sofa op!
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
Sterretje, hoe oud is Amber eigenlijk? En Imke?
Ja, sorry, ik loop natuurlijk eindeloos achter en tijd om het hele topic door te nemen heb ik niet.
Hoe, heb je niet??? Jij werkt toch 'maar' 50% en je hebt toch 'slechts' één kindje, en je partner werkt toch ook 'maar' 80%???
Misschien hebben wij gewoon minder tijd omdat we het ook echt goed willen doen! Er zijn idd mensen die zich veel minder druk om hun kinderen maken, die zich er ook gewoon veel minder mee bezighouden. Die zijn misschien (misschien!) minder moe. Maar willen wij op die manier in het leven staan? Ik denk het niet. Dus zijn we moe...
Alleszins Sterretje, ik leef met je mee!
Maar wat fijn dat Amber een beetje aan het bijdraaien is! In zo'n situaties vraag ik mij soms af hoe dat juist zit met die kip en dat ei
Eet mijn dochtertje nu ietsje beter omdat ik relaxter ben, of ben ik relaxter omdat zij beter eet? Mijn man zegt dat ik relaxter ben van het betere eten. Zelf denk ik dat het omgekeerd is! Want zooooveel beter eet ze nu ook weer niet (160gr ipv 120gr, dus das niet om direct pakken relaxter van te worden hè).
Enfin, maakt eigenlijk ook niet uit. Amber is nu lekker aan het friemelen aan jouw buik
en jij geniet daar van 
DIT moment heb je dan toch alweer meegepikt! Effe van genieten!
Ja, sorry, ik loop natuurlijk eindeloos achter en tijd om het hele topic door te nemen heb ik niet.
Hoe, heb je niet??? Jij werkt toch 'maar' 50% en je hebt toch 'slechts' één kindje, en je partner werkt toch ook 'maar' 80%???
Misschien hebben wij gewoon minder tijd omdat we het ook echt goed willen doen! Er zijn idd mensen die zich veel minder druk om hun kinderen maken, die zich er ook gewoon veel minder mee bezighouden. Die zijn misschien (misschien!) minder moe. Maar willen wij op die manier in het leven staan? Ik denk het niet. Dus zijn we moe...
Alleszins Sterretje, ik leef met je mee!
Maar wat fijn dat Amber een beetje aan het bijdraaien is! In zo'n situaties vraag ik mij soms af hoe dat juist zit met die kip en dat ei
Eet mijn dochtertje nu ietsje beter omdat ik relaxter ben, of ben ik relaxter omdat zij beter eet? Mijn man zegt dat ik relaxter ben van het betere eten. Zelf denk ik dat het omgekeerd is! Want zooooveel beter eet ze nu ook weer niet (160gr ipv 120gr, dus das niet om direct pakken relaxter van te worden hè).
Enfin, maakt eigenlijk ook niet uit. Amber is nu lekker aan het friemelen aan jouw buik
en jij geniet daar van DIT moment heb je dan toch alweer meegepikt! Effe van genieten!-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
-
NatSar
- Berichten: 1486
- Lid geworden op: 14 maart 2010, 17:08
Dikke steunknuffel, Sterretje!
Ieder huisje heeft zijn kruisje zeggen ze toch altijd hé. Ach ik herken al die gevoelens hier en ik kan mij heel goed inbeelden, sterretje, dat jij het met momenten héél moeilijk kan hebben met je twee dochtertjes.
Ik heb het soms al moeilijk met T. en das natuurlijk maar 1 kindje en die zit (nog) niet in de peuterpuberteit.
Misschien moeten we met z'n allen wat meer relativeren. Zolang onze kindjes (en wij) gezond en wel zijn, is er in feite niks aan de hand.
De rommel raakt ooit wel opgeruimd en het gehuil gaat ooit wel over.
Misschien zien we ook wat te weinig onperfecte rolmodellen. Want zeg nu zelf als je in een boekje durft te kijken of televisie kijkt, lijkt het wel alsof je op een constante rode wolk MOET zitten als je kindjes hebt. En dà t is pas ongezond.
Bettyboopke, ik twijfel eigenlijk niet aan een tweede kindje. Ons gezin voelt nog niet "af"...
Ieder huisje heeft zijn kruisje zeggen ze toch altijd hé. Ach ik herken al die gevoelens hier en ik kan mij heel goed inbeelden, sterretje, dat jij het met momenten héél moeilijk kan hebben met je twee dochtertjes.
Ik heb het soms al moeilijk met T. en das natuurlijk maar 1 kindje en die zit (nog) niet in de peuterpuberteit.
Misschien moeten we met z'n allen wat meer relativeren. Zolang onze kindjes (en wij) gezond en wel zijn, is er in feite niks aan de hand.
De rommel raakt ooit wel opgeruimd en het gehuil gaat ooit wel over.
Misschien zien we ook wat te weinig onperfecte rolmodellen. Want zeg nu zelf als je in een boekje durft te kijken of televisie kijkt, lijkt het wel alsof je op een constante rode wolk MOET zitten als je kindjes hebt. En dà t is pas ongezond.
Bettyboopke, ik twijfel eigenlijk niet aan een tweede kindje. Ons gezin voelt nog niet "af"...
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
amber is nu 20maand en imke 10 weken
t is een zaligheid twee kindjes! en de eerste maanden verliepen echt schitterend. zalige kraamtijd, brave kindjes, hulpvaardige man... maar nu ineens ligt de (externe) druk weer zo hoog, want ja: ik heb voor 2 kindjes gekozen, ik heb voor een groot huis gekozen, ik heb voor een grote tuin en een hond zelf gekozen... de mensen snappen niet dat je het soms wel eens beu bent van de perfecte moeder/huisvrouw uit te hangen.
als er dan nog lichamelijke klachten bijkomen is het helemaal te zwaar natuurlijk, maar de buitenwereld sluit zich daar voor af
zelfs mijn eigen ventje. ik zie er niet uit, ben zo slap als e vod, toch zegt hij eens geen lief woord, neemt me niets uit handen en verplicht mezelfs nog om te gaan sporten...
kom ik net terug en antwoordt hij al spottend: ik heb net enkele toffe uren doorgebracht met de twee braafste kindjes ter wereld. ik snap niet waar jij over durft klagen...
ergens denk ik wel dat hij me begrijpt maar t niet wil tonen om me sterker te maken, maar op dit moment helpt t niet
en ja, amber is bijgedraaid vanaf de nurofen siroop, ze heeft groentepap gegeten, aardappeltjes en vlees en soep uit ons bord, een hele fles leeggedronken, nog flink met papa gespeeld en net vrolijk gaan slapen
dus nu twijfel ik ook aan mezelf: heb IK het bij haar teweeggebracht, had ze wel degelijk de hele dag pijn? wat er scheelt, ik weet t niet
maar heel jammer dat ik hier in m'n omgeving geen begrip krijg
morgen ga ik echt rusten en genieten van mijn twee super-dochters!
oh ja, nooit getwijfeld voor een tweede, A. was 9 maand toen ik terug zwanger was
je weet nu dat t zwaar is, maar ooooh zo de moeite waard!!!!
t is een zaligheid twee kindjes! en de eerste maanden verliepen echt schitterend. zalige kraamtijd, brave kindjes, hulpvaardige man... maar nu ineens ligt de (externe) druk weer zo hoog, want ja: ik heb voor 2 kindjes gekozen, ik heb voor een groot huis gekozen, ik heb voor een grote tuin en een hond zelf gekozen... de mensen snappen niet dat je het soms wel eens beu bent van de perfecte moeder/huisvrouw uit te hangen.
als er dan nog lichamelijke klachten bijkomen is het helemaal te zwaar natuurlijk, maar de buitenwereld sluit zich daar voor af
zelfs mijn eigen ventje. ik zie er niet uit, ben zo slap als e vod, toch zegt hij eens geen lief woord, neemt me niets uit handen en verplicht mezelfs nog om te gaan sporten...
kom ik net terug en antwoordt hij al spottend: ik heb net enkele toffe uren doorgebracht met de twee braafste kindjes ter wereld. ik snap niet waar jij over durft klagen...
ergens denk ik wel dat hij me begrijpt maar t niet wil tonen om me sterker te maken, maar op dit moment helpt t niet
en ja, amber is bijgedraaid vanaf de nurofen siroop, ze heeft groentepap gegeten, aardappeltjes en vlees en soep uit ons bord, een hele fles leeggedronken, nog flink met papa gespeeld en net vrolijk gaan slapen
dus nu twijfel ik ook aan mezelf: heb IK het bij haar teweeggebracht, had ze wel degelijk de hele dag pijn? wat er scheelt, ik weet t niet
maar heel jammer dat ik hier in m'n omgeving geen begrip krijg
morgen ga ik echt rusten en genieten van mijn twee super-dochters!
oh ja, nooit getwijfeld voor een tweede, A. was 9 maand toen ik terug zwanger was
je weet nu dat t zwaar is, maar ooooh zo de moeite waard!!!!
-
sassie2
- Berichten: 1203
- Lid geworden op: 10 mei 2010, 14:41
Op dit late uur wil ik toch nog snel even reageren, hoor.
Het gaat beteren, echt waar, het lijkt allemaal onoverkomelijk, het huis lijkt misschien een stort, eten op tafel krijgen een heuse opgave. Van mij is alles beginnen beteren eens Lennert 5 maanden was, hij begon toen ook door te slapen, en minder te wenen zonder dat we wisten wat er scheelde.
Nu is het echt een zaligheid: 20 maanden en 4.5 jaar zijn ze, en ze kunnen zeker een uur 'samen' spelen zonder dat ze mij nodig hebben, ik kan dan ook een uur gewoon naar hen kijken, zeker als ze buiten aan het spelen zijn! Vorige week heb ik zelfs een boek durven nemen, en echt veel kunnen lezen, dat had ik een jaar geleden echt niet durven dromen!
En bettyboopke, hier komt er nog een derde, dus, nee, zeker nooit spijt gehad van 2 !
Het gaat beteren, echt waar, het lijkt allemaal onoverkomelijk, het huis lijkt misschien een stort, eten op tafel krijgen een heuse opgave. Van mij is alles beginnen beteren eens Lennert 5 maanden was, hij begon toen ook door te slapen, en minder te wenen zonder dat we wisten wat er scheelde.
Nu is het echt een zaligheid: 20 maanden en 4.5 jaar zijn ze, en ze kunnen zeker een uur 'samen' spelen zonder dat ze mij nodig hebben, ik kan dan ook een uur gewoon naar hen kijken, zeker als ze buiten aan het spelen zijn! Vorige week heb ik zelfs een boek durven nemen, en echt veel kunnen lezen, dat had ik een jaar geleden echt niet durven dromen!
En bettyboopke, hier komt er nog een derde, dus, nee, zeker nooit spijt gehad van 2
!-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Sterretje, ik leef met je mee!
Ik slaap ook al een tijdje slecht en het duurt vooral eeuwen vooraleer ik in slaap val.
Ik ben nochtans moe maar het is precies of mijn hersenen nog full speed bezig zijn met vanalles en nog wat en ik kan precies de knop niet omdraaien.
Komt er nog bij dat LO deze week zichzelf niet is (tandjes?) en overdag tegen zijn dutjes vecht hoewel hij overduidelijk moe is.
En de laatste twee nachten is hij ook weer wakkergeworden terwijl hij toch al een tijdje doorsliep.
De eerste nacht heb ik hem nog kunnen sussen met bv maar deze nacht hielp dat maar voor een half uurtje en dan is hij echt hartverscheurend beginnen te huilen en konden we hem niet troosten.
Dus hebben we maar een suppo gegeven en daar kalmeerde hij precies direct van. En na 2 minuutjes aan de borst is hij weer in slaap gevallen.
Ik hoop dat we allebei een rustig weekend voor de boeg hebben! Jij genietend van je man en twee dochtertjes (zonder de was en de plas te doen ) en ik een waar LO terug goed dut en weer doorslaapt.
Ik slaap ook al een tijdje slecht en het duurt vooral eeuwen vooraleer ik in slaap val.
Ik ben nochtans moe maar het is precies of mijn hersenen nog full speed bezig zijn met vanalles en nog wat en ik kan precies de knop niet omdraaien.
Komt er nog bij dat LO deze week zichzelf niet is (tandjes?) en overdag tegen zijn dutjes vecht hoewel hij overduidelijk moe is.
En de laatste twee nachten is hij ook weer wakkergeworden terwijl hij toch al een tijdje doorsliep.
De eerste nacht heb ik hem nog kunnen sussen met bv maar deze nacht hielp dat maar voor een half uurtje en dan is hij echt hartverscheurend beginnen te huilen en konden we hem niet troosten.
Dus hebben we maar een suppo gegeven en daar kalmeerde hij precies direct van. En na 2 minuutjes aan de borst is hij weer in slaap gevallen.
Ik hoop dat we allebei een rustig weekend voor de boeg hebben! Jij genietend van je man en twee dochtertjes (zonder de was en de plas te doen
) en ik een waar LO terug goed dut en weer doorslaapt.-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
fijn om hier begrip en medeleven te vinden
'k lag op tijd in bed eigenlijk, maar t duurde weer lang voor ik in slaap viel... enfin, k'heb dan toch gerust
maar vannacht werd A wakker, heel uitzonderlijk, en wou niet meer slapen in haar bedje.
hebben ze tussen ons gelegd waar ze zeker nog een uur liggen wroeten heeft. net toen ik t wou opgeven en haar terug in eigen bed liggen, viel ze stil. dus mama heeft vannacht weer twee uur 'verspild'... en vanmorgen was A. om kwart na zeven springlevend, en dus moesten we opstaan
nu dutten mijn twee prinsesjes, dus 'k kan zelf ook even gaan rusten
ons oudste is terug haar zelf precies nu, ik hoop dat deze dag beter is dan gisteren...
'k lag op tijd in bed eigenlijk, maar t duurde weer lang voor ik in slaap viel... enfin, k'heb dan toch gerust
maar vannacht werd A wakker, heel uitzonderlijk, en wou niet meer slapen in haar bedje.
hebben ze tussen ons gelegd waar ze zeker nog een uur liggen wroeten heeft. net toen ik t wou opgeven en haar terug in eigen bed liggen, viel ze stil. dus mama heeft vannacht weer twee uur 'verspild'... en vanmorgen was A. om kwart na zeven springlevend, en dus moesten we opstaan
nu dutten mijn twee prinsesjes, dus 'k kan zelf ook even gaan rusten
ons oudste is terug haar zelf precies nu, ik hoop dat deze dag beter is dan gisteren...
-
nathalie v
- Berichten: 2975
- Lid geworden op: 16 april 2009, 19:54
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Gisteren was nog e slechte dag voor mij. Geen fut, hoofdpijn, beginnende verkoudheid. heb me voor t eerst echt eens in de zetel MOETEN leggen en zo veel mogelijk gerust.
gelukkig goede nachtrust gehad
Had ventje de les gespeld dathij nu maar eens mocht opstaan met Amber, en dat heeft hij gedaan, heb ze niet eens naar beneden horen gaan
dus na een nacht van meer dan 8 u slaap voel ik mij een stukje beter. al voel ik wel dat ik nog e lange weg te gaan heb om me weer helemaal fit te voelen.
en hé, mijn rug is aan de beterhand, da's t beste nieus tot nu toe!
Mijn zenuwen kunnen weer ietsje meer aan.
gelukkig goede nachtrust gehad
Had ventje de les gespeld dathij nu maar eens mocht opstaan met Amber, en dat heeft hij gedaan, heb ze niet eens naar beneden horen gaan
dus na een nacht van meer dan 8 u slaap voel ik mij een stukje beter. al voel ik wel dat ik nog e lange weg te gaan heb om me weer helemaal fit te voelen.
en hé, mijn rug is aan de beterhand, da's t beste nieus tot nu toe!
Mijn zenuwen kunnen weer ietsje meer aan.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten