Tja, dan zit er als mama niets anders op dan tegen jezelf te zeggen dat dit de kleine frustraties des levens zijn, waar ze mee moeten leren omgaan. Best dat hij 't bij jou leert.
M'n zus (mama van vier) heeft me ooit eens gezegd over zoiets : "das wel niet slim van Yveske hé, dat hij dat zo doet. Maar hij is groot genoeg (was toen vijf maanden). Hij zal 't wel snappen, en 't komt wel goed."
Sinds dan zeg ik dat geregeld tegen hem. Moet ik je helpen? Nee? Oké, dan moet je 't zelf maar weten hé, je bent groot genoeg. Als je me nodig hebt, dan roep je maar, ik ben er voor je. Hoe oud ze ook zijn, ze snappen wel wat je bedoelt, al is het aan de toon van je stem.