Geboorteverhalen

[LaBatsa]

Prins en Inaatje, dikke proficiat! Allebei mooie verhalen. Hopelijk was het voor jullie, ondanks de pijn, toch een mooie ervaring. Geloof me, die dag zal voor de rest van jullie leven in je geheugen staan!
Geniet er van.

[LittleBean]

Proficiat Prins en Inaatje!

Jullie verhalen doen mij weer terugdenken aan mijn bevalling.

[cimoca]

Speciaal naar boven gehaald zodat Loeki straks als ze tijd heeft niet te lang moet zoeken.

cinne

[trinity]

ooooooh die verhalen doen mij terugdenken aan de geboorte van michiel

het was eigenlijk ook wel een grappig verhaal

we waren 17/5 s'avonds op controle bij de gyn
ze vroeg of ik klaar was om te bevallen (was 39 weken)
ja, waarom niet want ik was al vrij zwaar en had wat last van mijn rug
dus ze ging mij eens goed onderzoeken
amai, k'geloof het dat ze mij goed heeft onderzocht want ze zat bijna tot in mijn keelgat denk ik
deed wel zeer zunne
daarna kregen we de uitleg, en nu naar huis, een goed warm badje en keer goed *** en dan zien we mekaar vanacht, ik heb toch dienst
bij het buitengaan riep ze nog al lachend, 'liefst niet midden in de nacht maar zo tegen de ochtend dat ik wat kan slapen'
dus wij naar huis
ah ja, eerst nog naar pizzahut gaan eten
en daar had ik al gevoeld dat het niet pluis was
dus de pizza rap naar binnen gewerkt en eens thuisgekomen vond ik geen rust
dus wat rondgewandeld, trapje op, trapje af, weer buiten gaan wandelen
uiteindelijk toch een warm badje gepakt en mij nadien in de zetel genesteld
om 23u ongeveer waren mijn vliezen gescheurd en verloor ik wat vruchtwater (geen tijd meer gehad om te *** )
ventje geroepen (die was boven nog op de kinderkamer aan het werken)
hij heeft nog een douche gepakt en dan zijn we op het gemak naar de kliniek vertrokken
0u15 daar toegekomen, tegen 4u30 al volledige ontsluiting, dan moest ik nog een uurtje rechtzitten omdat de kleine nog veel te hoog zat en om 5u20 mocht ik naar de verloskamer
de gyn. schoot hard in een lag toen ze de verloskamer binnenkwam
het was de eerste keer dat ze een bevalling op afspraak had gehad
en ze was blij dat het effectief tegen de ochtend was
om 5u30 had ik michiel al in mijn armen
en nu zijn we al bijna 6 maanden verder, het gaat zooooo snel

[mindyke]

[Repelsteeltje]

Pieuw,
k Heb tranen in mijn ogen van mijn bevallingsverhaal nog eens te lezen.
Hopelijk mag ik het ooit nog eens meemaken.

Loeki, k hoop dat een prachtige bevalling hebt mogen meemaken, ondanks het feit dat het niet thuis was.

[LaBatsa]

Ik heb net mijn bevallingsverhaal ook nog eens opnieuw gelezen... En ook al is het nu bijna 9 maanden geleden, ik herinner mij nog iedere minuut van die prachtige dag!
Het enige wat misschien een beetje vervaagd is, is hoe vreselijk veel pijn het deed

[nathalie v]

Ik heb het mijne van ukje niet gepost, jammer... zal me geen tweede keer overkomen!

Maar eerst, hupsakee, naar boven voor Loeki! En mss ook voor de eersten op het wintertopicje!

[mindyke]

ik ook even teruggelezen. Glimlach zo breed terwijl ik het las
Maar dan alle ontzettend blije reacties erop die doet men lip dan weer trillen
Hoe iedereen hier zo mee uitkijkt naar die kleine ukjes , zo zalig.

[Loeki]

Zondagmorgen 30/10. Ik sta op en heb wat last van pijnlijke harde buiken. Niks ergs, ik ga gewoon mijn gangetje, speel met Yveske, enz. Ik wil wel absoluut mijn valies maken want die is nog niet klaar. Af en toe is er een harde buik, maar pijn doet het niet echt. Soms moet ik even stoppen waar ik mee bezig ben, soms moet ik even puffen.

Tegen de middag ben ik blij dat Yveske in bed ligt. Ik kruip er ook even in want de harde buiken beginnen wat pijn te doen. Ik zet mijn "labour companion" hypnose CD op want ik wil die graag een keer beluisteren voor de bevalling... De pijn is weg en ik slaap een paar uurtjes. Yveske wordt wakker en gaat naar beneden met papa. Ik blijf nog even liggen en krijg een pijnlijke voorwee (duurt minder lang dan een minuut). Ik los even een kleine "aaaaaaaah". Yveske hoort dat (ik slaap op de mezannine) en is een beetje bang. Ik zeg tegen ventje dat hij mijn zus maar moet bellen zodat Yveske kan gaan "proeflogeren" voor de bevalling... Want ik wil even rust. Ik bel zelf naar de vv (die het begin van de arbeid thuis zou opvolgen) en doe het hele verhaal van pijnlijke harde buiken en dat het zo wisselt en aanmoddert. We spreken af dat we een paar uur later terugbellen.

M'n zus komt Yveske halen. Terwijl mijn ventje hem in haar auto zet, zegt ze tegen mij "tis oke he zus, je kan 't laten komen nu". Twee tellen daarna mijn eerste wee. Een echte maar goed te doen.

Ik ga nog wat wandelen in de tuin. Wat voorweeën, niks ergs, hooguit beetje puffen.

Ik kom weer binnen en ben lastig. Ik weet niet waarom. Ik wil gewoon naar het ziekenhuis, ik wil weg. Ventje belt naar de vv om uit te leggen dat ik liever gewoon ga en dat we op het gemak zijn aan het inpakken. Ik zeg tegen ventje "nee, ik wil NU vertrekken". En dan komt er een flinke wee. Ik roep de hele living bij elkaar. De vv hoort dat en zegt tegen ventje dat hij meteen moet vertrekken. Hij laadt in volle vaart de auto in, ik vang nog een flinke wee op hangend aan de trap, en ik voel persdrang. Huh, persdrang, dat kan niet!!!

Hup in de auto, 20 minuutjes rijden. Onderweg één lastige wee en twee weetjes die ik vlot wegpuf. We komen aan in het ziekenhuis en iedereen is daar relaxed. SIS kaartje mevrouw, blahblad. Ik word er gek van. Ventje gaat rustig de auto fatsoenlijk parkeren. Ik word meegenomen naar een bevalkamer en ze willen me onderzoeken. Ik moet nog even een weetje wegpuffen. Dan sta ik recht, doe mijn broek uit en strompel naar de stoel. Dan een flinke wee, ik brul heel GHB bij elkaar. De vv hebben het door, ik nog niet. "Mevrouw u moet NU op de stoel". "Laat mij godverdomme gerust, wacht tenminste tot deze wee weg is". "Nee mevrouw, u moet NU op de stoel, we gaan u helpen". Hup ik de stoel op, benen open, mijn water breekt, ze toucheren, volledige ontsluiting, persen maar mevrouw. Huh? Ik word overvallen door nog zo'n oerwee en pers uit alle macht. Dan kan ik nog net zeggen "ik wil hem zelf aanpakken en op mijn buik leggen". Dan meteen een tweede oerwee, tijdens dewelke ik twee keer pers, hoofdje is er, schouders zijn er, ik pak mijn klein venteke uit mij en leg hem op mijn buik...

(Ergens daarvoor hebben ze mijn ventje vanop de gang de kamer ingetrokken , die heeft nog net twee foto's kunnen nemen en het hoofdje werd geboren)

Mijn eigen vv komt binnen met dat lachje op haar gezicht dat ik nog ken van toen ze me zei dat Yveske die nacht geboren zou worden... "Ah ik dacht al wel dat ik te laat zou zijn"...

Een kwartier later lag Baby lekker te drinken aan de borst.

Mijn zus is Yveske komen halen om 16u30. Baby is geboren om 18u15.

[Sterretje]

waaaaahw, zo een vlotte bevalling! super zeg. als je dat had geweten, had baby thuis kn geboren worden

klinkt ook alsof je niet tè veel pijn had.
denk niet dat er zo veel bevalling op zo een korte tijd verlopen.

super!!

[Loeki]

Bwah nee hé, we moesten sowieso in het ziekenhuis bevallen omwille van organisatorische redenen.

Tis wel een troost omdat ik bij een thuisbevalling heel graag in bad was bevallen. Maja dat bad had ik dus hoogstwaarschijnlijk niet gehaald... De vv was maar net op tijd geweest (of net niet).

[jufke]

'k Was echt aan't uitkijken naar je verhaal Loeki. Proficiat!!!!

Mogen we net als vorige keer de echte naam weten via pb?

[mindyke]

o wauw zeg wat een verhaal
zo snel! wel zalig dat je baby zelf hebt kunnen aannemen ! en dan zo flink aan de borst!

heel blij voor je! Hopelijk stelt baby het goed!
prrrrrroficiat

[LaBatsa]

Proficiat Loeki! Inderdaad een super vlotte bevalling! Fijn dat Baby toch mee naar huis mocht. Moet hij nu wel of niet geopereerd worden? Alles gaat dus blijkbaar beter dan je gevreesd had.

Sterretje, bij mij ging het toch ook vrij snel hoor: 4 uur vanaf eerste wee tot bevalling en eigenlijk maar een kwartiertje echt hevige pijn gehad.