Mijn zoontje is 4,5 jaar en ook hij ontdekt nog steeds met volle teugen de wereld. Hij kan al zonder hulp huizen bouwen met de Lego, praat soms tegen ons zoals een volwassene kan doen en heeft al zijn eigen vriendjes en zelfs zijn eigen feestjes om naartoe te gaan
En hij is zich al vollop aan het voorbereiden om naar het 2de kleuterklasje te gaan. Gelukkig heeft hij ook nog knuffels en kusjes over voor de mama.Maar ondanks ze regelmatig een lach op mijn gezicht toveren, maakt het me ook verdrietig dat het zo snel gaat. Ik ben ondertussen 34 jaar en zonder IVF zou ik nooit aan kindjes geraakt zijn. Ben namelijk om medische redenen gesteriliseerd. Het zijn dus zoals al jullie kindjes ook 2 wondertjes. Ben me er ook van bewust dat ik geen derde kindje meer op de wereld zal zetten en ben er nog meer van bewust dat het allemaal zo snel gaat.
Het is nu de tijd om een aantal babyspulletjes weg te gaan doen, want bijhouden heeft helemaal geen zin, maar heb het er toch moeilijk mee.
Hebben jullie dit ook? Wou even daarom het topic starten om te kijken hoe we er mee omgaan en of andere mama's hier nog tips voor hebben
, misschien heb ik het er dan minder moeilijk mee.
) en de rest geef ik steevast weg aan iemand van wie ik weet dat ze er echt mee geholpen zijn. Zo is het minder moeilijk. Ik zou het zonde vinden om al die kleertjes gewoon ergens in een kast te laten verstoffen. Wij hebben namelijk besloten dat er geen brusje komt, dus zelf zijn we er zeker niks meer mee. En de grote dingen (zoals maxicosi en park en zo) die houd ik opzij voor een vriendin die ook in de mmm zit, dat heb ik haar beloofd.