papa weg

[Sterretje]

Vereltje, vandaag is alweer een dag minder dan gisteren hé
elke dag gaat voorbij, mss wel tergend traag, maar elke voorbije dag is er eentje dichter bij de eindstreep!!

dikke knuf

[mindyke]

nog 2 maanden vereltje? is ie dan 6 maand weg? ik dacht dat hij terugkwam als de mijne vertrok.

Ja we gaan mee naar de kazerne, maar ik ga het niet zo droog houden als jouw ze , weet ik nu al ! ben nogal een bleit

we gaan nog met 2 een overnachting doen binnekort en dan hebben we 1.5 week verlof met zen 3tjes. gewoon rustig genieten met 3.

ja kmag er niet te veel aan denken maar das moeilijk he, het ergste vind ik dat ik zo weinig begrip krijg van men vriendinnen nu...

ook niet leuk van je schoonouders he , maar sommige mensen weten niet goed heo ze er mee moeten omgaan zeker?

knufs

[Vereltje]

Nee normaal is het maar vier maanden maar er zijn blijkbaar ergerns twee weken bij aangeplakt, dus nu komt hij pas eind oktober terug.

Ja begrip van vriendinnen is beetje moeilijk he. Ik hoor het ze graag zeggen: ik zou dat toch niet aankunnen hoor, mijn ventje vier maanden missen! Maar langs de andere kant snappen ze niet hoe moeilijk het eigenlijk is. Ik heb er een paar goeie die regelmatig checken hoe het met me is, maar de rest laat niks van zich horen als ik zelf niet bel. Niet erg, nu weet ik wie de echte goeie vriendinnen zijn he!

Geniet nog maar met volle teugen van die anderhalve week vakantie, dat zal deugd doen. Iets leuks ook om op terug te blikken als je het even moeilijk hebt.

En als je wil afspreken, weet je het maar te zeggen he! Ook nadat mijn ventje al terug is, ik ben er altijd wel voor te vinden

[trinity]

hey mindyke, sterkte meisje
ik heb veel bewondering voor vrouwen die hun man zo lang moeten missen
ik heb het nu al zo moeilijk als mijn ventje niet elke dag wat tijd maakt voor mij en onze zoon
nu ja, ik maak blijkbaar wel vorderingen want normaal ging hij weg deze namiddag en hij is thuis gebleven
mijn tranen gisterenavond moeten indruk gemaakt hebben
hij wist niet wat zeggen toen ik zo hard begon te wenen
maar het heeft mij echt opgelucht, vandaag is een complete nieuwe dag, heb deze morgen zelfs eens kunnen uitslapen want na de voeding heeft ventje met onze zoon gespeeld en het heeft deugd gedaan
qua flesjes, tja blijven proberen hé maar de moed zakte mij gisteren toch in de schoenen toen hij de beba ook niet moest hebben
na een half uur krijsen en zelfs overgeven van hem op te winden heb ik hem maar gesust en de borst gegeven, hij had zo'n honger en zo snikken, mijn hartje brak
heb al 3 weken geprobeerd met nutrilon en ook gemengd met de bv maar kan toch niet blijven kolven en mengen hé
mijn schoonmoeder had gisteren DE oplossing: doe er een suceroseke bij zei ze
ja hallo zeg, da kan ik toch ni doen
hij moet de melk leren drinken zoals ze is
nu een weekje de beba volhouden en als dat niet lukt dan misschien eens de nan pro aanschaffen
ik zou alle merken kopen om er toch ene te vinden die hij graag drinkt

[LittleBean]

Mindyke en Vereltje, ik zou het ook heel moeilijk vinden als mijn man 4 maanden aan een stuk weg zou zijn!

Hij reist wel veel voor zijn werk (de laatste maanden is hij bijna elke week wel 2 tot 3 nachten weggeweest voor zijn werk ) maar hij is wel elk weekend thuis dus eigenlijk mag ik niet teveel klagen.

Maar ik denk dat als LO wat ouder is ik misschien af en toe het vliegtuig naar Belgie ga pakken zodat ik die dagen hier niet alleen zit want soms voel ik me best eenzaam.

Trinity, goed dat je je hart hebt kunnen luchten!

Wat de kv betreft, ik denk dat al die verschillende merken redelijk hetzelfde smaken dus ik weet niet of dat de oplossing is.

Volgens mijn pediater is de harde aanpak de beste voor flesweigeraars: laat je man (of mama) een dag alleen met je kleintje en tegen de avond zal hij wel uit een flesje drinken.

Ik heb dit zelf nooit over mijn hart kunnen krijgen maar ik denk wel dat het werkt.

[Sterretje]

mijn man is dit weekend twee dagen weg, voor eigen 'plezier'... ik kon wel meegaan, maar de kindjes niet
hij is pas vannacht thuisgekomen en nu alweer vertrokken.
ik gun het hem wel, maar vind het maar eenzaam alleen.
ik breng zo graag family time door, zeker nu ik weer aant werk ben. gisteren ben ik bij m'n zus geweest en vanmiddag ga ik noodgedwongen met m'n schoonmoeder op stap.
en vannochtend heeft papa wel nog exclusieve tijd doorgebracht met I en ook met A. hij genoot er duidelijk ook van. Maar toch heeft hij geen idee wat het is om een hele dag met hun twee thuis of alleen te zijn. je hebt gewoonweg niet de tijd om zelf iets te doen . nu staat mijn strijkijzer warm te worden maar binnen een uurtje is A alweer wakker, I moet tussendoor nog eens eten...
't is toch niet eenvoudig hoor. en hier is't 'maar' voor een weekendje

[trinity]

sterretje, mannen hebben de makkelijke job hé
gewoon plezier maken met de kindjes en voor de rest is het allemaal voor mama
hier toch zo
was al blij dat mijn ventje gisteren zijn hobby gelaten heeft en zich met de zoon heeft bezig gehouden
na de voeding heb ik nog wat kunnen slapen en dat heeft deugd gedaan
en gisterennamiddag heb ik de was en de plas gedaan terwijl manlief zich met de zoon bezig heeft gehouden
heb ook de indruk dat hij er meer en meer van gaat genieten en dat is al een stap in de goeie richting
vandaag kon ik hem niet thuishouden maar ik vond dat hij beloond mocht worden voor gisteren en heb niks gezegd toen hij toch besloot de deur uit te gaan

[Wappie]

Maar wat mij soms het meeste stoort is dat hij gewoon niet beseft wat het allemaal inhoud??? Ok, mijn man werkt hard en heeft veel aan de hand op het werk nu. Maar waarom mag hij bv. blijven liggen in het weekend want 'pfoe zijn week is toch wel druk geweest' Al chance dat ik nooit iets doe in de week hé De laatste drie weken is hij amper thuis. Hij heeft twee weken elke keer rond de middag beginnen werken tot diep in de nacht (lees: 's morgens was hij thuis) Dus alles was voor mij, de ochtende, avonden, brengen, halen, huishouden,... ik ben ook moe! Ik heb ook af en toe eens nood aan 'me-time' maar ik moet altijd rekening houden met iemand.
Gisteren had hij me beloofd dat ik even kon blijven liggen, dus ik had zaterdagavond zo veel mogelijk klaargezet voor de ochtend (boterhammekes, melk,... )
Nu heeft hij de jongens zo laten krijsen 's morgens dat ik er gewoon zot van werd en ze zelf ben gaan halen Hij zei dat ze wel terug in slaap zouden vallen "Yeah right!!" Het was 7.45u dus hij had nog chance want bij mij zijn ze altijd springleven om 6.45u!!! Ik was zo boos, want als ik wakker ben kan ik echt niet zomaar terug in mijn bed kruipen. En de jongens verwachten ook dat ik mee naar beneden ga. Ik vertelde dat 's avonds een beetje lastig tegen mijn zus, en wat krijg ik als antwoord van haar:'tja, als je kinderen hebt kan je niet verwachten dat je kan blijven liggen' En mannen mogen dat wel of wat??? Het verhaal word dan nog erger, meneer was met de camionette dus kon hij de kinderen vandaag niet naar de creche doen. Ik heb dus die dutskes om 06.15u moeten wakker maken en ze zullen daar zitten tot 17.30u want hij zit vast op het werk. En vanmorgen moest hij pas op locatie zijn om 10u dus kon hij EENS ( ) uitslapen!!! Pffff, sorry voor mijn gezaag, als ik dan hoor dat jullie maanden zonder jullie ventje moeten dan schaam ik me voor m'n gezaag

[Sterretje]

pff Wappie, van een vrouw/mama wordt toch echt wel veel verwacht hé.
Stom van je ventje dat hij zo 'egoïstisch' is. Alsof mannen het toch zo veel zwaarder hebben dan vrouwen
en die uitspraak van je zus is ook niet medelevend, eerder een beetje verbitterd?

wat ik ook erg vind is het feit dat de kindjes vaak last er van ondervinden. zoals bij Wappie: vroeg moeten opstaan, of later moeten gaan slapen, of op hun eten wachten
of dat ze wakker worden uit hun middagdutje en hoopvol op papa roepen, en dat ik dan moet zeggen : papa is er niet en die teleurgestelde blik zie. dat doet wel een beetje pijn...

[nathalie v]

Wappie,

Dikke knuffel, tis toch bijna overal hetzelfde he, en ik denk soms bij mezelf, het zal fundamenteel ni veranderen zenne, amai dat klinkt pessimistisch he...

Hoe zou het zijn als ik eens een week uitval of zo (met iets onnozels in de kliniek lig, of naar het buitenland moet voort werk) hoe zou hij den boel rondkrijgen?? En ook al zou het niet lukken, hij zou zeggen dat alles prima gaat denk ik...

En nu zegt een collega juist dat een andere collega een kwaadaardig knobbeltje in haar borst heeft en vandaag geopereerd wordt en dan denk ik weeral, waar maak ik mij soms druk over...

[Sterretje]

nathalie
je moet relativeren in het leven hé.
Wij kunnen al eens klagen en zagen, maar verder zijn we allemaal gezond en gelukkig...

ik zei t nog tegen de papa gisteren: ik ben toch een betere mama dan dat jij een papa bent... (was als grapje bedoelt) en hij was helemaal niet akkoord
hij vond wel dat ik beter was in de 'zorg' en dat hij beter was in het 'entertainement'
maar als't er op aankomt, en ze is moe, gevallen, ... dan roept ze toch steevast op haar mama hoor!

[trinity]

wappie, nogal een geluk dat we hier onze frustraties eens kwijt kunnen hé
ik snap je volledig
de zorg van een kindje komt het grootste stuk op mama's schouders terecht
over het algemeen slaan we er ons wel door maar heel af en toe is de nood aan me-time zoooo groot
al was het maar om eens uit te slapen
in het weekend blijft mijn man ook liggen als de kleine er al is
ma ja, ik geeft nog bv dus ik moet er wel uit om de kleine eten te geven
maar het zou zoooo tof zijn moest hij nadien het boertje laten, beetje spelen, kleertjes aandoen eens zou overnemen en ik terug in mijn bedje kon kruipen
helaas, dat is nog maar 2 keer gebeurt op 3.5 maand tijd
af en toe breng ik de kleine dan terug naar boven en leg ik hem gewoon naast mijn man in bed
ik maak hem dan wakker en laat hem weten dat michiel naast hem ligt en dan ga ik rustig douchen

nathalie, ik stel mij de vraag ook soms
wat als ik eens een weekje buiten strijd ben? ik ben er zeker van dat hij oma zou inschakelen want hij geeft het gewoon toe dat een badje geven en kleertjes aan doen, dat hij dat niet ziet zitten
mijn ma denkt dat dat wel gaat beteren eens michiel wat ouder is, volgens mijn ma is de kleine nog te klein voor mijnen vent

sterretje, das waar
we zijn allemaal gezond en gelukkig en dat is het belangrijkste
maar soms vergeten we dat al eens door vermoeidheid of stress of zo
mijn man kiest ook stevast voor het entertainment
als het op verzorging aan komt blijft het enkel bij af en toe een pampertje verversen
hier zijn mijn moeilijke dagen ondertussen voorbij
ik ben er weer helemaal door
de traantjes zijn weer opgeborgen en ik hoop dat dat nog lang zo blijft

ik kan er weer even tegen aan
en dat is ook dankzij jullie steun! merci!

[nathalie v]

Trinity,

Ik heb het al eens een keer gezegd, tzal wel beteren als Michiel wat ouder is, ook al zal je man jullie kleintje heel graag zien, ze laten het niet zo vaak zien zoals wij het zouden willen, namelijk door "echt" te helpen in de zorg en door de zorg eens over te nemen voor ons. Een babytje is soms te fragiel voor hen...

Maar tis geen excuus!

Ik heb ook heel moeilijke periodes gehad toen ukje baby was, ik vond het ook heel zwaar allemaal, ook voor jou zal het wel beteren hoor, echt waar.

[trinity]

nathalie,
ik weet zeker dat hij zijn zoon super graag ziet
en hij geeft het ook toe dat de zorg niet echt aan hem besteed is
en dat hoeft ook niet helemaal
alleen zo af en toe wanneer de nood aan me-time echt nodig is en hij op zo'n moment voor zijn hobby kiest ...
mijn man begrijpt het gewoon niet dat me-time af en toe nodig is, hij beseft ook niet hoeveel zorg er komt bij kijken bij zo'n klein prutske
ik zeg af en toe eens, "als michiel geen bv meer nodig heeft, dan ga ik eens op zwier en dan zal je wel anders piepen en weten hoeveel energie in die kleine kruipt" maar voorlopig gelooft hij daar nog niet veel van

[nathalie v]

dan gaat hij verschieten denk ik!