Katrien, je grenzen telkens verleggen, ik ken het heel goed, maar ik moet in mijn hoofd wel het idee hebben dat deze mmm ooit stopt, want anders wordt het mentaal te zwaar vind ik. Maar zoals een prima ballerina geef ik misschien ook nog wel een paar keer een 'laatste' showke...
Het is heel persoonlijk hé. Ik merk wel meer en meer dat zelf zwanger zijn voor mij niet meer zo perse moet. Ik wil zeggen, ik zou dat uiteraard heel graag meemaken, maar daar kan ik me denk ik wel overzetten mocht dat niet zo zijn. Het gaat uiteindelijk maar over negen maanden, vertel ik mezelf dan. Maar geen kinderen, neen, dat is echt nog een brug te ver... Het ergste aan de adoptie-optie vind ik de nog jarenlange onzekerheid, maar voor de rest staan wij daar wel allebei heel erg achter. Maar zoals gezegd, dat is een keuze dat je alleen zelf, samen, kan maken en het één is absoluut niet beter dan het andere.
L***, fijn je nog 's te lezen. Jij begint ook bijna terug zeker? Ik weet dat je wat rust zoekt van DVO, maar laat ons af en toe iets weten hoe het gaat hé, dat we weten wanneer we extra moeten supporteren!
Noa09, mijn snotvalling is aan het beteren, ik klink al niet meer als Barry White (Voor wie hem niet kent, dikke, donkere zanger van 'My first, my last, my everything'. Héél diepe stem dus). Ik was wel stikkapot van de acu daarstraks en het slaaptekort dankzij mijn Suprefact-alarm zal er ook geen goed aan doen... Thank god it's (almost) Friday! Ik hoop dat het voorspelde zonnetje positief op je gemoed kan werken...
Vandaag ook medicatie gaan halen, de frigo zit weer vol spuiten... Ineens ook een paniekaanval: aargh, het is weer bijna zover... en ik was nog wel zo fier op mijn zen-blijven...