miskraam

[Daantje69]

Ik voel mij zo verdrietig van binnen! Ik heb op 5 januari j.l. te horen gekregen dat ik een miskraam had. En ik had al een bang voorgevoel want die zaterdag begon ik al met vloeien. Eigenlijk was dit kindje een "ongelukje". Mijn vriend en ik wilden geen kinderen maar door een ziekte van mij toendertijd is dit wel gebeurd. Eerst moesten wij eraan wennen maar later begon de blijdschap toch te kriebelen maar helaas het mocht niet lang duren. Mijn vriend heeft al twee dochters uit een vorig huwelijk en heeft altijd gezegd ik hoef geen kinderen meer en met mijn veertigste laat ik mij steriliseren. Nu prima zo dacht ik er ook over totdat ik zwanger werd. Nu was het verdriet van de miskraam door ons beiden heel groot maar wat hoorde ik gisteren tot mijn grote verdriet? Mijnheer heeft een afspraak bij de huisarts gemaakt voor een vastectomie (= sterilisatie). Zonder mij daar van tevoren op de hoogte te stellen en zonder dat we daar goed over gepraat hadden. Nu is echt mijn hoop vervlogen dat wij samen nog ooit een kindje krijgen. Ik denk weleens als mijn vriend wegvalt heb ik niemand meer en als ik wegval dan heeft hij zijn kinderen nog, dat vind ik zo oneerlijk!
Ik hoop dat hij zich nog bedenkt maar ik vrees met grote vreze dat hij dit niet doet! Wat nu?

[fluffie]

Hey,

Heel veel moed en sterkte!

Heb je er al met je man over gepraat dat je eigenlijk best wel nog een kindje wil? Misschien heeft hij na de miskraam schrik om nog eens hetzelfde mee te maken en reageert hij daarom zo snel...

Ik hoop dat jullie er samen uitgeraken!

Dikke knuffel,
Véro.

[nel]

hey Daantje 69

eerst en vooral veel sterkte voor jou ,het zijn moeilijke en emotionele tijden die je nu meemaakt.
ik heb het zelf ook meegemaakt samen met mijn nieuwe vriend. een miskraam op 8 weken en een vroeggeboorte op 22 weken.
mij exman heeft mij in der tijd ook verplicht tot sterilisatie.
en nu had ik en mijn nieuwe vriend samen een kinderwens, dus moesten we via icsi gaan .
ik ben ondertussen al bijna 41 en toch gaan we er nog voor.
ik wil eigenlijk zeggen laat je niet steriliseren tegen je wil,daar krijg je later spijt van,jij en jij alleen kan die beslissing nemen.
je moet er wel samen over praten maar die beslissing ligt bij jou.


veel sterkte
nel