Postnatale depressie

[Sterretje]

lieve mist,

veel van de dingen die je schrijft zijn zo herkenbaar. ik denk dat heel veel mama's door dit soort van 'dipje' gaan.
mss zit het bij jou iets dieper en is je emotionele draagkracht idd wat minder op het moment.
goed dat je met die psycholoog gaan praten bent! zij kunnen dat echt goed inschatten hoor.
en nee, er is echt niets mis met jou. niet als mama, niet als echtgenoot.
het draait hem idd om uit te zoeken waar het hem in het leven precies om draait, het blijft een continu zoeken naar een evenwicht tussen mama zijn, partner, collega.
keuzes maken hoort er bij, je kan niet in alles even perfect zijn... het is onmogelijk om EN je 100% in te zetten op je werk en dan thuis nog eens alles op rolletjes te hebben. dat heb ik intussen, na 2 jaar MM, een dochter van bijna 2j en een dochter van 5 m wel al geleerd! bij een ander lijkt het altijd prima te gaan, iedereen beweert wel dat alles 'goed' is, maar je kijkt nooit binnen in die vier muren, je weet niet of die mama s nachts ooit wakker ligt, of zij op het werk 100% gelukkig is...
ik denk ook niet noodzakelijk dat je gevoelens te maken hebben met een postnatale depressie, daarvoor ben je gevoelsmatig te veel van alles bewust denk ik.

mijn tips: laat alles eens wat meer op zijn beloop, geniet van kleine momenten, neem af en toe eens wat tijd voor jezelf, voor je partner en idd de lat niet te hoog leggen.

en hier af en toe je hart eens komen luchten

succes

[mindyke]

ik ben het helemaal eens met liefje en Sterretje. Ik denk dat iedereen dit op 1 of andere manier doormaakt. Ik heb zelf een dip gehad toen ons ventje een dikke maand of 6 was. Net na men vakantie dan nog wel. Kwas zo gelukkig en ook niet; Het viel niet te plaatsen en ik was zo moe.

Maar ben er toch doorgeraakt; stap voor stap. tijd nemen voor jezelf en proberen te genieten van de kleine dingen.
Ga toch maar naar je HA om terug even thuis te zijn; als de psycholoog het zegt dan zal je het wel nodig hebben ook!

dikke knuf in ieder geval en kom hier maar ej gevoelens wat loslaten ! xxx

[nathalie v]

Ik sluit me aan bij alle andere mama's hun reactie en hoop dat je je snel beter voelt, en als je zin hebt, schrijf hier maar veel, er zal altijd wel iemand zijn die je wat moed zal proberen te geven.

Vooral, voel je niet schuldig, tis ni altijd gemakkelijk, ook al lijkt het alsof je alles hebt om gelukkig te zijn. En neem je tijd thuis, twerk is nu niet belangrijk.

[NatSar]

Ik herken het ook!! Ik had het ontzettend moeilijk de eerste weken. Eerst was mijn grootste wens om veilig en wel een kindje in mijn armen te hebben maar toen dat kindje er dan was, had ik mij niet echt emotioneel kunnen voorbereiden op dat loslaatmoment. Ik denk dat de tijd de wonden wel zal helen. Toch heel veel sterkte en goeie moed!