Thanks voor de steun meiden!
Ja ik heb vooral zo'n gevoel van "been there done that". En ik die dacht dat de zwangerschap van Meis al genoeg "complicaties" had (ook vlokkentest gehad dus ik ken het klappen van de zweep al, ook extra echo's voor het hartje, vroegtijdige weeën, baarmoederhals die het niet meer hield en 3 maand platgelegen, dan stuitligging waarvoor keizersnede). En Meis is dus op en top gezond gebleken.
Tot nu toe is het alleen maar erger: problemen (en gevaren daardoor) met een overactieve schildklier, misselijkheid nog een trapje erger, kansberekeningen na combinatietest nog slechter, nog meer afwijkingen op echo... pffff). Maar ik besef ondertussen, door de verhalen hier op DVO, helaas dat het allemaal nog veel erger kan...
L***, je moet er een beetje op rekenen dat je tot 5,5-6 weken meestal bijna niets van symptomen hebt. Dit omdat het hcg dan altijd nog heel laag staat. Ik geloof dat jij nog pregnyl hebt moeten bijspuiten in de wachtweken, niet? Dan zijn de symptomen van de pregnyl meest waarschijnlijk de oorzaak van hoe je je vóór de bloedname voelde. En nu duurt het normaal nog een hele tijd voordat je terug iets zou kunnen voelen, simpelweg omdat het hcg maar om de 48u (gemiddeld genomen) verdubbelt, dus erg hoog kan het nog niet staan nu. De typische misselijkheid etc begint zowiezo meestal pas later hoor! Ik duim voor jullie!!