forceren? of streng zijn?

[bettyboopke]

Ik voel me zooooo onzeker! Ik vind het zoooo moeilijk om te weten en aan te voelen waar de grens ligt. Waar stopt het 'streng zijn' en waar begint het forceren?

Ons dochtertje is bijna 1 jaar. Ze eet in fases: een paar weken vrij goed, een paar weken met horten en stoten aan 'halve kracht'. In de crèche eet ze altijd goed
Momenteel zit ze in de fase van 'halve kracht'. Maar dit keer weigert ze te eten. Stukken groenten en aardappelen gooit ze de grond op, wil ze echt niks an hebben. Als ik haar groentepap geef, dan draait ze haar hoofd weg en lippen stijf opeen.
Niet forceren, nooit forceren, forceren is uit den boze...dus ok, dan eet ze niet. Wellicht eet ze later dan wel. Maar nee, ook later eet ze niet.

Dus na een paar dagen nauwelijks te hebben gegeten, hebben we het anders aangepakt. Eén hapje moet ze proeven. Ik heb dat als volgt gedaan: ik heb haar hoofdje vastgenomen, zij begint te wenen en wil uit de stoel, ik steek snel het lepeltje in haar mond (die openstaat omdat ze aan het wenen is), het wenen verstomd, ze slikt door, volgend lepeltje gewoon aangeboden zoals altijd, mevrouw eet, ze eet vervolgens gewoon verder.
Op deze manier hebben we haar nu al een 3tal dagen eten gegeven. Enkel bij het eerste lepeltje is ze lastig, daarna eet ze gewoon. Ze eet wel nog steeds veel minder dan wanneer ze in een goede-eet-fase zit, maar ben al blij dat ze iets eet, ipv zo-goed-als-niets...

Maar ik weet niet of we hier nu goed aan doen... Ik ben zo bang om haar te forceren!!! Maar als we dat eerste lepelje niet met aandrang geven, dan eet ze niet. Is ze ons aan het testen?
En wanneer kun je spreken van 'eten forceren'? Ja, wij forceren 1 lepeltje, maar daarna ook niet meer. Is dat dan even slecht als elke hap te forceren? Of is dit gewoon streng zijn, haar duidelijk maken dat ze nu moet eten? Tja, t is een dunne lijn!

Wat denken jullie?
Herkennen jullie deze situatie?

[Sterretje]

oh, ik word hier meteen in de tijd terug gekatapulteerd... ik heb echt exact hetzelfde meegemaakt op die leeftijd!
ook op de grond gooien, lippen stijf op elkaar, mondje openforceren tot ze huilt, ... alles heb ik geprobeerd.
soms met succes, soms zonder.
ik probeerde ook eens haar voor de TV te zetten en als ze echt ingespannen a t kijken was, ging het mondje soms vanzelf open...
ik ben op e keer zelfs naar het shoppingcenter geweest en ben daar bij enkele spelende kindjes gaan zitten id hoop dat ze zou eten
verder heb ik nog geprobeerd om petit gervais bij te geven of andere soorten dessert/gewone yoghurt. dat ging ALTIJD binnen, en dan gaf ik e schepje yoghurt, een schepje groenten, of ik mengde het op 1 lepeltje. maar op de duur had ze dat ook door
'k kan je niet zeggen wat het beste is om te doen.
'k ben ook geneigd om te zeggen: niet forceren, laat ze maar honger lijden, maar ik kon het zelf niet , nu nog bijna niet...
heb je al potjesvoeding geprobeerd?
dat ging>/gaat hier soms ietsje beter.

als je het aandurft, laat haar dan gewoon zelf achter eten vragen, leg haar desnoods voor middagdutje in bedje zonder eten. daarna terug hetzelfde aanbieden.

wij moeten hier thuis ook aan onze tactiek gaan werken, want het is hier vandeweek al alle dagen drama geweest. pffffffff

[bettyboopke]

Heej Sterretje,

Ik heb de indruk dat de eetperikelen van onze meiden een beetje gelijklopend zijn.
We hebben hier ook al in de living gezeten, met op de achtergrond de tv aan. Maar niks helpt.
Dus zitten we weer gewoon in de keuken. Wèl krijgt ze iets kleins om mee te spelen. Soms geef ik haar een lepeltje en mag ze mee uit het potje eten...ehh...beter gezegd smossen en kliederen

Intussen is het hier ook weer wat aan het beteren. Soms eet ze gewoon, zonder gedoe. Soms begint ze te pruttelen als ze de stoel in moet en wordt het eerste lepeltje al wenend gegeven.
Ik heb intussen voor mezelf uitgemaakt dat dat eerste lepeltje ok is om al wenend in haar mond te steken. Soms heeft ze het precies nodig dat er duidelijk gemaakt wordt dat het etenstijd is. Natuurlijk zeg ik het haar eerst en geef ik haar de kans om het zelf aan te nemen.
Maar na een vervelend eerste lepeltje stopt ze altijd met wenen en eet ze gewoon en goed gezind verder. Soms zing ik er wat bij en begint zij met haar handjes te draaien en is het eten echt wel een vrolijke ontspannen bedoeling. Dus voor ons een teken dat het niet zo erg is om die enkele keren het op die manier te doen.

De hoeveelheden die ze eet, zijn van fase tot fase verschillend, daar maak ik me ook niet zo druk meer om.
Het enige vervelende is dat we nog niet echt een volledige maaltijd in stukjes kunnen geven (ipv pap), omdat ze dan echt veel e weinig zou eten! Stukjes voedsel krijgt ze dus eerder als extraatjes, bijv als warm avondeten (ze krijgt 's middags groentenpap). En natuurlijk krijgt ze 's ochtends brood.
Nu, echt vervelend is dat niet, ze gaat alleen wat later volledig overschakelen op stukken voedsel. Maar wat is later, nietwaar? Elk kind zijn eigen ritme, dat geldt ook voor het eten denk ik dan!

Ik ben nu dus best positief, maar als ze in een echte slechte eet is, dan vind ik dat best moeilijk!!!
Ik probeeeeeer me er geen zorgen over te maken, maar onbewust vreet het toch. Moeilijk om het echt volledig los te laten hè!
Ik merk ook dat anderen het niet echt goed begrijpen. Niet echt begrijpen dat jeje ongerust maakt, dat het stress teweegbrengt, dat het een heel gedoe is, dat het vermoeiend en niet leuk is. Alle goede raad is zoooo waar, maar zoooo moeilijk om die knop effectief om te draaien.
Dus,sterretje, dankjewel voor je openhartige reactie!!! Ik lees direct dat je weet hoe het voelt! Dat maakt dat ik me daar toch weer iets minder alleen in voel

Hoe gaat het intussen met die van jou? Want je wilde toch je aanpak wat veranderen? Lukt het wat?

[pelkie]

eten is hier ook altijd moeilijk gegaan en in principe ben ik voor de strenge aanpak.
Maar als ik 1 ding geleerd heb is het wel: met eten lukt forceren niet.
ALs ze niet wil eten, dan eet ze niet. Ze krijgt er wel niets lekkerder voor in de plaats, das een principe dat je dan niet mag opzij schuiven of ze gaat nooit nog iets gezond eten. M ging s'middags soms slapen zonder ook maar 1 ding te eten. In de namiddag at ze dan rond 16u eindelijk wat. Melk dronk ze wel altijd.
Nu, op 2,5 jaar zijn we zover dat we in de onderhandelingsfase zitten. Patatten of rijst eet ze meestal wel. Als ze haar bordje leeg eet, krijgt ze snoepjes. SInds kort moet ze dan minstens ook 1 groentje eten. Anders geen snoepje. We zijn niet meer boos als ze 't niet opeet, maar 't is wel een afspraak die duidelijk en consequent is.

We worden wel nog boos als ze haar eten weer uitspuwt. Durft ze met vlees nog wel eens te doen. Zelfs superzachte kip of vis krijgt ze niet doorgeslikt. Enkel zwarte pens en scampi's eet madame...

[Sterretje]

ik denk ook dat je het beste alleen maar het positieve onthoudt en stimuleert. ik weet hoe moeilijk het is hoor, ik heb het ook allemaal gedaan en ik heb het volgens mij verkeerd aangepakt.
ik was/ben altijd zo jaloers op goede etertjes, kindjes die zonder morren hun mond open doen en hun bord leeg eten, dat is toch te mooi om waar te zijn!

dus ja, je kan beter maar veel belonen (hoera, bravo, handjes klappen) als ze goed eten, van het eten een feestje maken, en als ze niet goed eten, gewoon negeren en bord wegpakken

als ik zou teruglezen op het topic groentepap/fruitpap, zullen er heel veel klaag-en huilposts van mij bij zijn. 'k heb er veel tranen van wanhoop om gelaten. en waarom eigenlijk? 'k had een gezonde baby/peuter, die niet mager was, en die verder wel vrolijk en flink is/was.
Persoonlijk denk ik dat ze in de opvang iets mispeutert hebben, maar ja, hoe kan je dat bewijzen, en wat heb je er aan?'k heb onlangs verhalen gehoord van onze vroegere creche, en een mama die ook kloeg over haar slechte eter. er aren zo veel overeenkomsten dat het maar al te toevallig was. maar ach...

nu de laatste weken is het bij ons terug een ramp.
ze gaat drie dagen naar de opvang, en daar gaat het vrij goed. ze eet met de kindjes mee. geen grote porties maar wel tot ze genoeg heeft. zowel in brokken, als geplet, en stukjes appel, stukjes banaan, ...
thuis is het voor de groentemaaltijd altijd een zoektocht. soms eet ze een olvarit/bledina
gretig uit, soms geef ik haar vers bereid gepureerde groentepap en dan lukt het soms met wat ketchup erbij of met bumba op tv.
als we proberen haar met ons mee te laten eten, eet ze enkel wat aardappel, of frietjes of wat ze lekker vind. maar bijna nooit vlees en nooit groente, zelfs geen appelmoes!
fruit eet ze thuis wel: kiwi of banaan, soms een potje. maar appel, peer, druiven, meloen, wil ze gewoon niet proeven.

en ja, de mensen zeggen dat het een fase is, of dat ze bij hen wel zullen eten, of dat ik dit of dat moet doen, maar daar heb ik geen boodschap aan. 't is mss wel goed bedoeld, maar zij weten niet wat het is om bang naar de weekends uit te kijken omdat ik dan weet dat ze 4 dagen na elkaar geen (in mijn ogen) gezonde of voedzame maaltijd binnenheeft
wat eet zij wel op e dag: melk t(meestal flessen), een beetje brood, stukjes kaas, yoghurt, en als het in huis is: taart of dessert of e pannekoek.
we hebben nu vorig weekend echt geprobeerd om haar niks te eten te geven. als ze weigerde, dan gewoon in de koelkdast. maar ze geeft niet toe. ze heeft precies geen hongergevoel.
ze komt toe met het weinige dat ze wel binnenheeft
sinds kort geef ik haar versgeperst sinaasappelsap, zodat ze toch iets binnenheeft
ook alpro soya melkje met fruitsmaak, of fruitsmoothies in een brikje. niet mijn visie van gezonde (op)voeding, maar puur uit wanhoop.
ik hoop dat ze er uit groeit en dat ze op een dag gewoon met ons mee eet aan tafel. die dag zal er ooit wel eens komen zeker, maar bbij mij laat het wel een trauma achter.

Imke is nu enkele weken aan de groente en fruitpap en dat gaat goed. ik hoopdat zij hetzo goed blijft doen de komende jaren!
bij A is het misgelopen rond -- maand...

[LaBatsa]

Bettyboopke, als jou aanpak werkt, doe dan zo maar verder, wat de rest er ook van mag denken. Normaal zou ik ook zeggen: niet forceren, maar bij haar werkt het precies wel.
Mijn zoon is geen slechte eter, maar er zijn periodes dat het minder gaat. Wij zijn van in het begin zeer consequent geweest. Als hij niks of weinig at, kreeg hij niks anders tot de volgende maaltijd. We hadden/hebben wel het geluk dat hij heel graag fruit eet (groenten is véél minder) dus dat at hij wel altijd vlotjes op.

[nathalie v]

Ik was gisteren ook een strijd aangegaan en ben ermee gestopt. Ukje is een flinke eter, maar soms heel kieskeurig. ' s Avonds waren het bloemkooltjes met patatjes en vlees. Ukje is zot van vlees en neemt de stukjes tussen de groentjes uit. En wilde nog vlees bij en bij en bij, maar voor de rest niets. Huilen met dikke tranen omdat hij van mij eerst een schep van de rest moest eten, en ik zou volhouden zenne, tja... niks van natuurlijk he...

Ik heb dan een goede eter en dan probeer je de lat steeds wat hoger te leggen, maar moet dat echt? Als ik jullie verhalen lees dan weet ik dat ik aan het overdrijven was...

[bettyboopke]

Nathalie,
Ik denk dat je dit niet kunt afmeten hoor. Ook mama's met kinderen die goed eten willen idd dat de kinderen groeien in hun eetgedrag. En als dat niet helemaal gaat zoals gedacht, dan is dat idd soms moeilijk!
Maar als je het er moeilijk mee hebt, dan kunnen onze verhalen misschien wel ietsje relativeren?

Sterretje,
Wat naar dat het bij A nog steeds zo'n moeilijk situatie is! Weet dat ik met je meevoel!!! Ik weet echt hoe het is, hoe je soms echt fysieke steken in je hart kunt hebben als ze weer niet wil eten.
Loslaten, loslaten, loslaten, maar wie kan zeggen waar dat knopje zit?! De één kan het al gemakkelijker dan de ander hè. Wat dat betreft ben ik wel blij dat ik hier ook mijn hart wel eens kan luchten
Want bij ons is het net zo: Iza is een gezond peutertje! Ze is wel wat klein en fijn voor dr leeftijd (72cm en 8kg300 op bijna 1 jr, de P10 dus). Maar wij zijn ook niet groot. En verder ontwikkelt ze zich heel goed, motorisch alles dik ok, kletsebets, lachebek, weinig ziek, veel tandjes (dus geen kalkgebrek ). Dus geen enkele reden tot zorgen. Maar als ze in een weiger-fase zit knaagt het toch wel hè.

Eén geluk, ze lust eigenlijk alles. Vooral groenten, aardappelen en vlees vindt ze lekker, dus daarmee krijgt ze eigenlijk al bijna alle voedingsstoffen mee binnen (courgette en tomaat zitten weer vol vit C, dus goede vervangers voor fruit).
Het is dus eigenlijk 'gewoon' een kwestie van wel of niet willen eten, het maakt eigenlijk niet uit wàt er te eten valt. Want als ze in haar slechte eet zit, dan wil ze zelfs geen chocoladedesertje (van blédina).

Tegenwoordig is de soep wel in trek. We maken dus vaak soep, mixen een deel en laten er ook wat stukjes groenten in. Zo krijgt ze èn wat extra vocht en vitamines binnen èn kan ze oefenen en spelen met de stukjes (die ze meestal zelf uit haar kommetje zit te vissen haha).

Sterretje, lukt soep niet bij A? Wellicht heb je al AL.LES geprobeerd...
Oh ja, ik doe ook altijd een beetje graantjes in haar melk, dan krijgt ze op die manier wat extra vezels, vitamines en caloriën. Maar ook dat zul je allicht al geprobeerd hebben..

[Loeki]

Kdenk dat we eerst en vooral allemaal voor onszelf ons moeten afvragen hoever we willen en kunnen gaan. Kdenk dat het bijvoorbeeld veeeeeeeeeeeeeeeeel gezonder is om je kind twee uur per dag TV te laten kijken (het toestaan) in plaats van te zeggen dat het maar één uur mag kijken en dan toch toegeven in het tweede uur na veel gezaag. Ook al vind je in principe twee uur TV niet kunnen. Dus geen strijd aangaan waar je niet 99.99% achterstaat, want meestal wint de peuter toch.

Natalie ik herken het hoor, hier ook zo'n vleeseter. Ik leg expres het maximum wat hij krijgt aan vlees van in het begin op zijn bord. Klinkt mss raar want je zou denken dat hij zich dan eerst volstopt met vlees en dan genoeg heeft (en soms is dat ook wel zo). Maar het is wel voor hem heel duidelijk dat hij nooit vlees bijkrijgt (hij krijgt daarentegen wel a volonte groente en aardappel in verhouding). Hij vraagt soms wel om extra vlees maar op die manier lukt het ons wel om consequent te zijn. Mss een tip?

Ik probeer hem dus niet te dwingen ook wat anders te eten. Lukt toch niet. Dan eet mij maar geen groente / aardappel. Hij krijgt zelfs dessert. Maar hij krijgt nooit meer vlees en dessert dan de normale portie. En de normale portie wordt zodanig "ingesteld" dat hij alleen daarmee niet genoeg heeft... Alles in verhouding hé. En voor ons werkt dat prima. Soms gaat hij zelfs uit eigen beweging na het dessert toch nog groenten eten, en dan zeg ik daar ook niks van, zolang hij toch aan tafel zit maakt het me niet uit wanneer hij wat eet (hij moet alleen wachten op het dessert tot papa klaar is met eten).

Maja ik heb makkelijk praten. We hebben nooit echt grote eetproblemen gehad. Tis zoals Sterretje zegt, je kan soms wanhopig worden en dan ga je vanalles proberen wat eigenlijk tegen je principes in is hé. Tis nie makkelijk.

[nathalie v]

Ik vind het ook geen eetprobleem bij ons hoor (gewoon een peuter die leert eten) en kan me best voorstellen wat het is om telkens opnieuw geconfronteerd te worden met je kindje dat niet goed wil eten. Is zo'n beetje als een slechte slaper, je doet alles wat je kan en soms lukt het toch niet, en je hoopt dat het van voorbijgaande aard is. En zo ist overal wel iets...

Goede tip Loeki. Nu moet ik eerlijkheidshalve wel zeggen, dat hij smiddags ook al patatjes eet hoor, alé ik neem aan dat hij bij OM én groentjes én patatjes én vlees opeet. Straks eens navragen...

[Loeki]

Yveske ook hoor. 's Middags warm in de creche en 's avonds thuis nog eens, ik kook toch voor onszelf. Meestal houdt hij het niet uit tot etenstijd en krijgt hij al een boterham of wat anders.

Thuis dan 's middags gewoon brood.

Net daarom vind ik het wel belangrijk dat hij niet teveel vlees eet. Hij eet al 's middags en 's avonds vlees, dus waarschijnlijk zit ie al boven zijn aanbevolen dagelijkse hoeveelheid. Maja. Kben ook zelf van het principe dat veel vlees niet gezond is, we eten 't zelf ook niet met hopen.

Hij "moet" toch eten hé 's avonds, ik ga hem ook geen boterham voorzetten en wij warm, 't zou ook krijsconcert zijn. Maja ook hier dus geen eetprobleem. Alleen een wreed koppige peuter die grenzen nodig heeft.

[Sterretje]

er is e tijd geweest dat soep heel populair was. dan maakte ik me geen zorgen, ze kreeg haar vitamines mee met de soep. ook al is dat minder dan bij vers bereide groentes, 't zijn toch groentes hé
maar de laatste tijd gaat niks er in. en je ziet haar echt denken hé, van hoe ga ik het hier rekken, beetje met de lepel spelen, lege lepel in de mond steken, beetje in bord roeren.
wij geven ook dessert als er dessert is, maar zelfs dat laat ze tegenwoordig staan. dus ja, ze heeft dan echt geen honger hé

vandaag is ze naar de creche, ze krijgt daar om negen u soep, om half 12 patatjes en dan bedje in, en rond drie uur fruit. soms heeft ze honger als ze thuis komt (half zes) en krijgt ze een boterham, stukje kaas of een betterfood. soms moet ze ook wachten tot het eten klaar is, maar meestal eet ze van ons warme eten niet meer mee

'k neem me heilig voor dat het nu maar een fase is.

we hebben een tijdje haar in de hoek gezet tijdens t eten, ook niet echt DE manier, maar 't hielp wel. ze probeert ons echt uit. maar na e tijdje zei ze zelf: amber niet eten! amber hoek staan? ze vond het dus keigezellig in de hoek staan!
dus dat hebben we afgeschaft
nu laten we haar maar begaan. ze zal heus niet doodgaan a d honger
en m'n huisarts zei gisteren ook om me geen zorgen te maken over het vitaminetekort
ze krijgt nog grotendeels groeimelk, soms aangevuld mete granen...

[nathalie v]

Hier ook zo Loeki, ik ben gewoon niet voor te veel vlees, tussen een boke is het ook al wel eens vlees.

Hij kan ook niet wachten totdat we 's avonds aan tafel gaan (is toch maar rond 17u30) Gisteren kwam hij nog maar binnen van de OM, rende naar de kast, schreeuwen en krijsen voor ne koek, mocht ni van mij, sandwich met vleesje ging binnen, daarna nog corn flakes uit het vuistje, dan ni "lange vinger" koek en dan nog vlees ana tafel... Hij is echt wel genezen zenne!

En ik zou eens moeten proberen om een boke te geven als wij warm eten, dat zou ook ni pakken zenne! Mijn schoonma zegt altijd "tis nen echte kwajongen" en als ik dan naar mijn ventje zie denk ik: komt dik in orde hier! (is de rustigheid zelve... )

[pelkie]

sterretje: echt waar, die fase hebben we ook gehad. Sinds kort eet ze weer normaal en gaan er voor haar zeer a-typische dingen in (druiven en rozijnen zowaar! en gisteren zelfs 1 brokje wortel!!!)

[Sterretje]

pelkie, hoe vervelend die situatie ook is, ben blij dat ik lotgenotes heb :s

maar 't zal ooit wel beteren, daar ben ik zeker van. 'k zal heel blij zijn, en nooit vergeten wat ik er allemaal voor doorstaan heb.

rozijntjes lust ze ook. zijn voor haar snoepjes
er is e tijd geweest dat ze alleen vlees at, maar zelfs dat gaat er nu niet meer in.
onlangs heeft ze een hele tongscharfilet opgepeuzeld. we wisten niet waar we het hadden.
jammer genoeg is het een eenmalig voorval gebleven

eens ze eens van iets wil proeven, heeft ze meestal door dat het eetbaar is. maar ze moet willen hé!

koppige meid hoor!