Ik lees elke keer opnieuw met open mond wat je allemaal doet voor je man en je gezin en welke je reacties je elke keer te slikken krijgt.
En je mag dan misschien wel een stukje zelf in de hand gewerkt hebben door het hem zo gewoon te maken omdat je nu eenmaal een perfectioniste bent en omdat je het je man naar zijn wil maken, maar alles kent zijn grenzen. Hij zou op zijn minst respect mogen opbrengen voor wat je doet (en niet doet), meehelpen waar en wanneer hij kan en tot slot zijn absurde eisen achterwege laten.
Ik denk dat het moment voor jou gekomen is om je grenzen aan te geven en als hij daar niet mee akkoord is, dat hij het dan maar zelf doet.
Ik zou bv onder geen beding dat karton wegnemen om te poetsen om het daarna weer terug te leggen! 'k Veronderstel dat het ikv de schilderwerken is, wel in zo'n geval weet je dat je huis wat minder proper ligt, dan doe je vlugvlug het hoogstnodige en na de werken kan je dan wat grondiger poetsen.
Dat die schilder laat verwittigt daar kan je man (volgens dat ik kan lezen) ook niet echt iets aan doen, maar hij zou wel trots op je mogen zijn dat jij het dan toch klaarspeelt om alles tijdig vrij te maken. 'k Denk dat ik de schilder zou gezegd hebben dat hij de week daarna mag terugkeren! (een andere optie is om die ongemakken te verrekenen in de factuur
)Ik kan echt begrijpen dat je zegt dat het genoeg is, maar ik vrees dat jij de enige bent die aan de situatie iets zal kunnen veranderen en dat zal echt betekenen dat je ruzie zal moeten maken met je ventje om hem aan het verstand te brengen dat het zo niet verder kan. En het argument dat zoveel andere vrouwen het wel kunnen vind ik bullshit.
Mijn mama werkte ook fulltime met 3 kinderen en mijn papa deed enkel de tuin, de vuilzakken, en de technische klusjes. Ze had geen hobby's, poetste op donderdagavond tot 24u, zat nooit voor 22u in haar zetel en tegen de zondagmiddag na de afwas stond ze klaar voor een gezinsuitstap...
Tja, het kan, maar op die manier wil ik niet leven! Mijn man weet dat (gelukkig helpt hij heel erg veel, in vergelijking met hem ben ik echt lui
)Ik heb lang gepleit voor poetshulp (is niet alleen voordeliger dan 4/5 te gaan werken, maar ik werk ook liever dan dat ik kuis, dus...), maar mijn man zag dat niet zitten, dus liet ik meer en meer van het poetswerk aan hem over. Dat poetswerk op zaterdag, in aanwezigheid van een peuter, maakte onze eerste dag van het weekend echter zo hectisch dat we tegen 's avonds beiden niet meer te genieten waren, dat we ons schuldig voelden tov zoonlief die we een ganse dag van de ene naar de andere stuurden (om toch zelf efkes iets te kunnen doen).
Op het moment dat we beslisten om al dan niet kraamzorg in te schakelen na de bevalling (want daar was hij wel voorstander van), heb ik voorgesteld om dan maar poetshulp te nemen, 1 keer in de twee weken om te starten, zodat we toch weer een beetje meer ruimte zouden krijgen om te leven... Alhoewel hij nog steeds sceptisch is (zal toch nooit goed gedaan zijn, een vreemde in je huis) heeft hij toch toegestemd (al heeft hij nu wel wat spijt nu hij hoort dat dienstencheques mogelijks niet meer aftrekbaar zullen zijn).
Maar ik wil het een kans geven. Ik wil leven, genieten van het leven, van de kinderen, want die blijven niet klein. Ik werk fulltime omdat ik graag werk en omdat ik daarvoor ook een mooi loon krijg, maar dat mag niet beteken dat ik daarvoor mijzelf volledig moet wegcijferen en dat dit ten koste moet gaan van mijn kinderen.
In dat opzicht ben ik egoïstischer dan mijn moeder, ja, ik kan mij niet volledig wegcijferen voor mijn gezin, ik wil ook me-time. Maar anderzijds hoop ik mijn kinderen meer qualitytime te kunnen bieden dan mijn moeder kon voor ons...
Cinne, ik hoop dat het je lukt om een gulden middenweg te vinden, zodat je niet moet kiezen tussen je werk, je man, je kinderen en jezelf. Er bestaan zeker oplossingen, maar ik vrees dat je het meeste werk zal hebben om je man zijn visie bij te stellen.
Veel sterkte, wees niet te streng voor jezelf en laat je niet doen door je man!
Ik sta elke dag op om 05.30u en om 21u ben ik echt volledig op. Wij eten wel laat dus daarom dat ik recht van de tafel naar de zetel verhuis 
Maar mijn man heeft geen één keer geklaagd dat het huis er rommelig bijlag. Oké, het initiatief om het zelf te doen was er ook neit bij, maar dat terzijde 
.