Peuter perikelen

[Vereltje]

Tja bij ons is dat een beetje zo gegroeid. Haar uur was eerst 20 uur maar toen werd ze echt veel te vroeg wakker. Tijdens onze vakantie in de UK deze zomer is haar slaapuur dan een uurtje opgeschoven naar 21 uur en dat heb ik dan zo gehouden omdat dat voor mij 's ochtends aangenamer was

[nathalie v]

En gelijk heb je als dat goed past voor jou Vereltje. Ik ben absoluut geen avondmens, eerder een ochtendmens (en nee ukje, dat wil niet zeggen dat je er altijd zo vroeg moet bijzijn ) en heb 's avonds toch ook graag nog wat rust en "tijd voor mezelf", vanaf 6u 's morgends is het gans de dag rush en dan ben ik blij dat hij tegen 19u30 in z'n bedje kan!

Klokje rond slaapt hij nooit...

[Vereltje]

Hihi mij kan je bezwaarlijk een ochtendmens noemen! Ik hoef er dan ook nooit om zes uur uit, dat zou voor mij echt een straf zijn Normaal sta ik op als Amelie wakker wordt (rond half acht), alleen als ik 's ochtends ergens een afspraak heb sta ik vroeger op zodat ik klaar ben tegen dat ze wakker wordt. Ik geef het toe, ik heb een luxeleventje

[nathalie v]

Ik dacht gisterenavond, ik zal ukjes nieuwe pyama eens boven halen voor een lekker warme nacht! Tis eentje met voetjes, dus lekker knus. Hij ging totaal door het lint, aan die voetjes trekken en niet willen aanhouden he, proberen af te leiden en "kijk, mama heeft toch ook kousjes aan", niks gekort, die pyama moest uit!

Toch ongelofelijk he, hoe ze al een eigen willetje hebben, en dan nog wel op kleren! Ik ga de voetjes van die pyama afknippen denk ik!

[Sterretje]

toch ongelooflijk hé
iets dat 'anders' is, dat zo moeilijk aanvaard wordt

hier had A gisteren ook e nieuwe pyama... maar omdat er winnie de poeh opstond was't goed!

eergisteren had ze winnie-kousjes aan, leuk dat zedat vond...
vanmorgen keek ze ook naar haar (effen) sokjes maar ze wou ze toch aanhouden, oef!

[cimoca]

Hier ook serieus willetje voor de kleertjes.

Vandaag was't een bumbatruitje, fier dat hij was.

Pijamas met voetjes en drukknoppen zijn hier ook verbannen. hij doet ze zelf open en uit

En zijn jas kiest hij zelf soms totaal verkeerd voor 't weer maar kom

cinne

[sassie2]

Hier moet en gaat Lennert (2 dus) zelf zijn pyamabroek aan doen. Dat kan tot een kwartier duren, maar helpen, how maar, dan staat hij recht met zijn broek in zijn handen en loopt hij het huis rond.

En de oudste, bijna 5, die laat zich mooi dienen voor de pyama .

[Vereltje]

Hahaha Nathalie, daar moest ik echt mee lachen omdat ik hier hetzelfde heb voorgehad! Ik had Amelietje een pyjama in één stuk met voeten aangedaan, en dat was nog niet zo het probleem, maar als ik dan alleen de benen uitdeed om haar pamper te wisselen en haar op haar potje te zetten, begon ze als een gek aan die benen te trekken want die moesten er wel af he!! En echt, ik heb heel die pyjama moeten uitdoen telkens ik haar een andere luier wilde aandoen want ze ging echt tekeer!

[JD]

Heel herkenbaar.

Gisteren moesten zijn schoentjes uit (was er aan aan het trekken en zei auw) en wees hij naar de wasmand waar zijn nieuwe winterschoentjes op stonden en zijn pantoffels. Ik toon de pantoffels, neen, dat was het niet, ik toon zijn nieuwe winterschoentjes, neen, dat was het ook niet ...
Heb zoonlief dan maar op de grond gezet zodat hij kon tonen wat hij wilde, waarna hij zijn pantoffels pakte en mij die gaf om aan te doen, tja

[nogeenkeer]

Bij ons is het zijn broek van Plop, zijn truitje van Nijntje, zijn botjes en zijn zonnebril.
En dan nog liefst allemaal tegelijk!!:)
Als ik de kleerkast durf opendoen en hij staat in de buurt, dan is er geen andere keuze dan Nijntje eruit te halen...

[sassie2]

Ja, het is zo ver, ik heb die peuter die hem in de winkel op de grond smijt als hij zijn gedacht niet krijgt!

Gisteren naar de winkel (zo een winkel met vlees, groenten/fruit en brood), er is daar nooit een kat (maar ja, 't is langs de overkant van de straat, dus blijven wij wel gaan), maar gisteren natuurlijk super druk. Er staat daar een TV, en onze Brent, flink als altijd, zit daar mooi te kijken. Lennert loopt de hele tijd rond. Omdat ik moet wachten bij het vlees, neem ik al appels. Lennert wil die appels hebben, maar mag niet van mij (ik weet dat het toch maar is om rond te smijten ). En hup, meneer legt zich daar te midden van de winkel boos op de grond, ik heb gedaan alsof er niets aan de hand was, uiteindelijk is hij dan toch maar rechtgestaan, maar bekijks had ik wel. Uiteindelijk heeft hij dan nog 10 toertjes door de winkel gedaan al tieren, en naast mij stond een papa met een flinke peuter, dat kindje keek nogal . En mama in schuim en zweet terug thuis.

[Vereltje]

Haha Sassie! Vreselijk he! Ik heb er hier ook zo eentje hoor. Gewoon niks van aantrekken. Mijn man schaamt zich er ook rot voor, maar ik laat haar gewoon doen. Er aan toegeven maakt het toch alleen maar erger. Een paar dagen geleden nog meegemaakt, toen ze van mij een handje moest geven op de luchthaven. Ik had meer moeite om mijn man ervan te weerhouden haar gewoon op zijn arm te pakken dan om de peuter te bedwingen Hoort erbij zeker?

[Sterretje]

haha sassie, moest er eigenlijk wel een beetje mee lachen. 't is zo herkenbaar hoor. die taferelen kom je toch vrij dikwijls tegen.
maar 't is niet leuk als het met jouw eigen kind is hé

ik ga nooit naar de buurtwinkel, ventje soms en dan neemt hij A mee, maar naar de supermarkt. ben ik dan blij dat ze braaf in t karretje blijft zitten!

tegenwoordig is het dan A in het zitje, en I in de maxicosi op het karretje vanboven.
zo kwam ik vorige week een mama tegen met drie!! peuters/kleuters, die alle drie moeilijk deden.
'k glimlachte begrijpend naar haar want ze had het echt lastig.
ze antwoorde tegen mij: wacht maar, uw tijd komt ook nog wel

Het beste is idd, er niet tegenin gaan, maar gewoon laten doen. ook al kijken de mensen. de meesten begrijpen dat wel hoor

[cimoca]

Oh Sassie, 't doet me denken aan mijn uitstapje verleden week naar 't zwembad.

Ons middelste had zwemles en normaal probeer ik voor 't eten te zorgen voor de zwemclub . wegens uitlopende vergadering op 't werk was't me niet gelukt dus ik dacht efkens croques in de kantine van 't zwembad.

Ik had voor ons middelste, onze jongen en mezelf een croque besteld, onze oudste wou spaghetti.

Naast ons zat een koppel bejaarden hun te bezatten ( ik kan het echt niet anders noemen).

toen 't eten gebracht werd, had onze jongen meer zin in de spaghetti van grote zus. dus stond hij recht op zijn stoel en probeerde hij over tafel spaghetti te nemen. Ik liet hem doen, voor de rest was hij braaf en zus had toch meer dan genoeg spaghetti.

Die vrouw van dat koppel begint daar commentaar te leveren op mij en op de kinderen, zo luid dat gans de kantine 't hoorde. 't ging van onbeschofte jongeren, de wijven van serewoordig, ze willen er drie maar er voor koken ho maar,.. Als onze jongen een hapje nam, riep ze luid : sssst , weg, af. zo hard dat hij er van begon te wenen. Dan had ze nog commentaar op 't feit dat ik hem niet stilkreeg.

Enfin na een tijdje, 't eten was op, middelste had al bijna gedaan met zwemmen was 't geduld van onze jongen op en begon hij wat rond te lopen. elke keer als hij wat te dicht naar hun zin in hun buurt kwam was 't van koesjt, af, weg.

'k heb mij rechtgezet en luid gezegd dat ik het zou appreciëren moesten ze niet roepen tegen mijn kinderen en hun niet als een hond behandelen.
't antwoord was als ik mijn kinderen deftig zou opvoeden zij dat niet in mijn plaats zouden moeten doen. Waarop ik weer antwoordde dat het niet mijn kinderen waren die moesten opgevoed worden maar zijzelf.
Ik ben ook naar de verantwoordelijke van de kantine gestapt en gezegd dat ik zo'n zaken niet tolereer en dat het aan hen is om dergelijke mensen tot de orde te roepen.

Ik krijg er iets van als mensen je bekijken omdat je kinderen eens wenen, rondlopen of eens luid lachen. En ik heb vooral 't gevoel dat je, eens je drie kids hebt veel minder tolerant bekeken wordt. Net alsof je , eens drie kids, behoort tot marginale veel kindergezinnen die als ouders geen verantwoortwoordelijkheid nemen.
En ik ga mijn kids heus niet hun zin geven op een openbare plaats om een scene te vermijden. Dat is volgens mij de foutste aanpak ever. Laat ze die scene dan maar maken, als het geen effect heeft zullen ze het misschien nog een tweede keer, maar zeker geen derde meer doen.

toch een knuffel sassie

cinne

[Sterretje]

jezus cinne, het lef van die mensen! Ik zou ook opgesprongen zijn en iets geantwoord hebben. man man man groot gelijk hoor!

ik kan me heel goed inbeelden van wat je zegt dat als je meer dan twee kinderen hebt je 'anders' bekeken wordt. dat merk je soms aan de reacties en blikken van sommige mensen

en ook hun commentaren over 'opvoeden'.
ten eerste is het in deze tijd anders dna in hunne tijd
en ten tweede voedt iedereen op zijn manier op
ten derde kan je van een peuter van twee jaar niet verwachten dat ie stil en braaf op zijn stoel blijft zitten!

de meeste mensen zijn eigenlijk zelfs heel vertederd en gecharmeerd door loslopende peutertjes!

zo laten wij A ook vaak gewoon loslopen (wil niet vaak handje geven)
en als we tussen de mensen lopen, stopt ze even om iemand aan te kijken, en roept dan vrolijk: 'haloooo'
nadat de meneer/mevrouw dan geantwoord heeft, roept ze saluuuu, en is terug weg
heerlijk vind ik dat. toch een beleefde peuter hé
en ja, je hebt dan vaak mensen die je bekijken alsof je totaal onverantwoord bent en alsof de peuter loslopend wild is!