papa weg

[trinity]

vereltje, daar komt mijn haar van recht
ma dat zijn mannen hé
je kan ze jammer genoeg niet veranderen
hier is dat hetzelfde hoor, mijn ventje komt wel elke dag naar huis maar als ik vraag hoe het geweest is opt werk is het antwoord 'goed'
en verder gaat hij ook niks vertellen of ik moet constant vragen stellen en daar krijgt hij dan weer de wuppes van
ik zou zeggen, geef hem maar een flinke stamp onder zijn gat als hij terug thuis is

[Sterretje]

ach, is wel e beetje eigen aan man zijn hoor
wij praten eigenlijk relatief veel over 't werk tegen elkaar en weten min of meer wat de andere overdag doet
maar als ik hem dan soms hoor bellen met e vriend of als we met vrienden samen zijn, dan hoor ik hem dingen vertellen waar ik helemaal niks van wist.
we hebben goed contact met sommige van z'n collega's en die weten dan dingen tegen mij te zeggen waar hij me nooooit iets van verteld heb, en dan voel ik mij erg verveeld
ik denk dat hij soms als hij thuis is, gewoon niet meer at werk wil denken.

[Vereltje]

Hahaha Mindyke, ik zie het al voor mij: "Hier: PATAT die moest ik u via mijn vrouw van uw vrouw geven!"

Ja ik weet wel dat het typisch mannelijk is maar toch grrrrr!

[mindyke]

zucht, hier al een tijdje gemegde gevoelens over zowel sinterklaas als ons klein ventje zen 1ste veraardag.
Langs de 1ne kant jeeeeeeeej eindelijk kan ik dit ook vieren!
Schoentje zetten, wat speelgoed, madarijntjes, een kroontje voor zen verjaardag, taartje lalalalaaaaa

en toch, nu zen papa weg is denk ik: ach 1 jaar het manneke merkt er niets van, als ik het nu gewoon is oversla en pas vier als papa terug is of gewoon verjaardag nr 2...

Kheb het er eigenlijk wel moeilijk mee. Kadootjes gaan kopen heb ik opt moment nog geen zin in, ik stel het ook zowat uit...

pfff wat missen we tventje toch

[cimoca]

Dikke knuffel mindyke, 't is niet makkelijk hé.

Persoonlijk zou ik het toch vieren hoor, zeker zijn verjaardag. Je kan dan achteraf nog een extra feestje geven als 't ventje terug is hé.

cinne

[Sterretje]

mindyke
ik begrijp heel goed dat je hier een gemis hebt. 't is niet hetzelfde zonder de papa. Maar toch zou ik ook aanraden om voor jezelf een feestje te maken. je zou het je anders beklaagd hebben.
kan je niet wat extra mensen uitnodigen (ouders,schoonouders, zus) en er een gezellige tijd van maken? niet alleen voor je ukje, maar ook voor jezelf!
knufje

[nathalie v]

Mindyke, ik begrijp je ook goed zenne, tis niet wat het moet zijn he, maar je zal achteraf ook spijt hebben als je niets zou doen voor je kleine man denk ik. Dubbel feest dan maar? Als papa terug is?

En als je echt niemand anders vind om mee te komen vieren, zullen wij ons wel "opofferen" zenne!

[mindyke]

Ja denk wel dak er spijt van zou hebben ...
Kerstkado's worden hier al verschoven naar februari als papa terug is. dan gaan we met mijn familie op weekend en vieren we het daar.

Volk om te vieren zal wel gaan, mijn familie en de meters... en dan heb je altijd die mensen nog die hun zelf uitnodigen ( Nathalie hihi)

This gewoon ni tzelfde he. Ach kmoet me er maar bij neerleggen. Minder zeuren , meer genieten...

[nathalie v]

Tis niet omdat je je erbij moet neerleggen dat het altijd met een smile is he, op belangrijke momenten is het gewoon sh*t dat papa er niet is he...

[mindyke]

zo is het nu echt sé! Mensen zeg altijd tegen me, ach zo erg ist ni. Duurt ni lang meer. Maar op sommige momenten....

hier begrijpen ze toch alles he

[Sterretje]

't is inderdaad een bittere pil, maar probeer troost te putten uit de positieve dingen.

mijn papa is enkele jaren geleden overleden, hij heeft nooit kleinkinderen gekend. ik denk nog heel vaak aan hem, hij zou een geweldige opa geweest zijn
geen skype met de hemel jammer genoeg, 'k zou hem soms zo graag eens een dagje terug willen

't is niet hetzelfde hé mindyke, en ik wil het helemaal niet minimaliseren... enkel een beetje helpen relativeren

ondanks alles ga je toch nog kn genieten hoor
en zeg, kan papa geen dagje vrij vragen en er virtueel bij zijn

[mindyke]

ja kweet het ze en op sommige momenten dan denk ik doe niet zo gek. Maar ja soms is de " triestige" kant aan de bovenhand he...

Tijdens het eten doe ik dat soms, papa op de tafel met de skype en klein ventje maar eten en waaien kei gezellie

[cimoca]

Mindyke

't is zoals Nathalie zegt : 't is niet omdat je je erbij neerlegt dat 't je happy maakt hé, integendeel

Hier moest de papa destijds weg (gelukkig maar voor 5,5 week) toen onze jongen amper één maand was. En schoonfamilie maar tegen mij bezig dat 't niets was, dat't voorbijvloog, dat 't belangrijkste was dat hij terug was tegen kerstmis. Allemaal waar hé, maar dat neemt niet weg dat ik al die tijd alleen was met 3 kindjes. 't Was een rotslechte november/december met ijskoude temperaturen, dikke pakken sneeuw en ik mocht toch elke keer voor de kleinste boodschap 3 kinderen induffelen en meesleuren. Heerlijk ontspannend hoor met drie kids bij de kapper terwijl je de sneeuw maar ziet vallen en vallen, doodzenuwachtig hoe je thuis gaat geraken in de sneeuwstorm Dezelfden die zeiden dat de dagen voorbij vlogen, konden niet eens efkens afkomen voor mij eens 't ontlasten en mij rustig alleen kerstinkopen te laten doen, want ze konden mij toch geen weken aan een stuk komen helpen hé
Uiteindelijk werd Zaventem dan nog gesloten ook de moment dat hij normaal moest landen en zat hij nog 2 dagen langer vast in londen. Volgens iedereen konden die 2 dagen er nog wel bij, wel voor mij waren die er echt teveel aan

Maar die eerste verjaardag moet je toch vieren hoor, Mindyke, en terugdenken aan een jaartje eerder, met een dikke smile en een traantje van contentement

Cinne

[nathalie v]

Ja Cinne, zeggen dat het niets is kunnen "ze" vaak wel he, maar tzijn vaak ook dezelfden die het nog nooit aan den levende lijve ondervonden hebben hoe het dan echt wel is en voelt!

Das zo'n social talk he, waar je op dat moment echt niets aan hebt!

Hoe gaat het voor de rest met je Cinne?

[Sterretje]

jee cinne, dat moet hels geweest zijn, al die tijd met drie kids alleen zitten en alles moeten beredderen.

ik klaag wel eens over m'n schoonmoeder, maar ben wel blij dat ik haar heb hoor, ze woont in de buurt en ik kan altijd op haar rekenenen voor e boodschap te doen of de kids er even te 'dumpen'.

en nee, die commentaar daar heb je niks aan, ze zijn helemaal niet troostend ook. want je moet er doorheen hé
en hoeveel mensen je ook steunen met woorden (of sosm met daden) je moet je er altijd ALLEEN doorworstelen, ze komen niet eens even letterlijk in je schoenen staan hé!