onverklaarbare onvruchtbaarheid
-
katrienx
- Berichten: 2
- Lid geworden op: 10 april 2007, 19:25
@Louise
Hoi Louise,
Mijn verhaal stemt erg overeen met dat van jou. Heb nu juist 4e ICSI achter de rug.Ben ook in behandeling in Gasthuisberg. We hebben steeds heel goede embryo's, goed baarmoederslijmvlies, etc maar de embryootjes blijven nooit plakken. Afgelpen zondag hebben we nu een TP met van 2 embryo's met assisted hatching gehad. Ik hoop echt dat er hiermee een einde komt aan onze lange lijdensweg. Heb deze keer de behandeling ondersteund met acupunctuur, het mocht maar eens helpen ... Maar ik vind het dus ook enorm frustrerend dat er geen oorzaak gevonden wordt. Telkens hoor ik "mevrouw, u had al zwanger moeten zijn". Ik heb al heel veel zakdoeken volgehuild en veel nachten wakker gelegen ...Nu kijk ik dus met een bang hartje uit naar 15 juni.
Intussen heb ik mij ook ingeschreven voor adoptie. In september nemen we deel aan de voorbereidingscursus. Mocht het echt niet lukken om een kindje van onszelf te hebben, gaan we zeker over tot adoptie. Maar ik hoop nog altijd dat de behandeling toch nog een positief resultaat zal hebben.
Nog heel veel moed toegewenst.
groetjes,
Katrien
Hoi Louise,
Mijn verhaal stemt erg overeen met dat van jou. Heb nu juist 4e ICSI achter de rug.Ben ook in behandeling in Gasthuisberg. We hebben steeds heel goede embryo's, goed baarmoederslijmvlies, etc maar de embryootjes blijven nooit plakken. Afgelpen zondag hebben we nu een TP met van 2 embryo's met assisted hatching gehad. Ik hoop echt dat er hiermee een einde komt aan onze lange lijdensweg. Heb deze keer de behandeling ondersteund met acupunctuur, het mocht maar eens helpen ... Maar ik vind het dus ook enorm frustrerend dat er geen oorzaak gevonden wordt. Telkens hoor ik "mevrouw, u had al zwanger moeten zijn". Ik heb al heel veel zakdoeken volgehuild en veel nachten wakker gelegen ...Nu kijk ik dus met een bang hartje uit naar 15 juni.
Intussen heb ik mij ook ingeschreven voor adoptie. In september nemen we deel aan de voorbereidingscursus. Mocht het echt niet lukken om een kindje van onszelf te hebben, gaan we zeker over tot adoptie. Maar ik hoop nog altijd dat de behandeling toch nog een positief resultaat zal hebben.
Nog heel veel moed toegewenst.
groetjes,
Katrien
-
louise
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 8 mei 2007, 9:50
dag katrien,
ik duim mee voor jou dat er minstens eentje blijft 'plakken'.
zelf heb ik ook al adoptie overwogen, maar de stap is voor mijn partner precies nog wat te groot.
Acupunctuur en de Japanse tegenhangen shiatsu (drukpuntmassage zdr naaldjes)vind ik zelf ook aanraders, al is het alleen maar om je wat energieker te voelen.
heel veel geluk,
Ilse
ik duim mee voor jou dat er minstens eentje blijft 'plakken'.
zelf heb ik ook al adoptie overwogen, maar de stap is voor mijn partner precies nog wat te groot.
Acupunctuur en de Japanse tegenhangen shiatsu (drukpuntmassage zdr naaldjes)vind ik zelf ook aanraders, al is het alleen maar om je wat energieker te voelen.
heel veel geluk,
Ilse
-
milo
- Berichten: 21
- Lid geworden op: 4 april 2007, 16:13
Hallo allemaal,
Vandaag een TP gehad van 2 cryo's, ze hadden het alle 3 volledig overleefd en waren zelfs al terug verder aan het delen, wat in theorie heel goed was. Wat het in de praktijk gaat geven zal ik weer even moeten afwachten... maar de goede resultaten bij de cryo hebben me weer even wat moed gegeven en ik probeer mijn gedachten al volledig op thailand te zetten...
Groetjes en veel succes aan iedereen!!!
Sofie
Vandaag een TP gehad van 2 cryo's, ze hadden het alle 3 volledig overleefd en waren zelfs al terug verder aan het delen, wat in theorie heel goed was. Wat het in de praktijk gaat geven zal ik weer even moeten afwachten... maar de goede resultaten bij de cryo hebben me weer even wat moed gegeven en ik probeer mijn gedachten al volledig op thailand te zetten...
Groetjes en veel succes aan iedereen!!!
Sofie
-
milo
- Berichten: 21
- Lid geworden op: 4 april 2007, 16:13
Hey,
Vorige vrijdag kregen we goed nieus wat de cryo's betreft! Ze hadden het alle 3 overleefd en waren al nieuwe delingen aan het maken, er werden er 2 teruggeplaatst, eentje is er verloren moeten gaan..
Woensadg weet ik het resultaat. Nu begint de angst weer op te komen.. direct na de TP had ik er alle moed in maar hoe dichter de uitslag komt hoe moeilijker ik het krijg.. Maar ik probeer mijn gedachte op thailand te zetten, de reis werd bevestigd en als het deze keer niet lukt starten we na ons verlof met een derde poging,
Hoe gaat het met jullie???
Groetjes, sofie
Vorige vrijdag kregen we goed nieus wat de cryo's betreft! Ze hadden het alle 3 overleefd en waren al nieuwe delingen aan het maken, er werden er 2 teruggeplaatst, eentje is er verloren moeten gaan..
Woensadg weet ik het resultaat. Nu begint de angst weer op te komen.. direct na de TP had ik er alle moed in maar hoe dichter de uitslag komt hoe moeilijker ik het krijg.. Maar ik probeer mijn gedachte op thailand te zetten, de reis werd bevestigd en als het deze keer niet lukt starten we na ons verlof met een derde poging,
Hoe gaat het met jullie???
Groetjes, sofie
-
milo
- Berichten: 21
- Lid geworden op: 4 april 2007, 16:13
Hallo allemaal,
Gisteren weer negatief resultaat, de cryo's hebben zich niet willen innestelen... Weeral de dieperik ingeduwd... en weeral gaat het me veel energie kosten om weer moed te vinden, ik probeer aan thailant te denken maar zelfs dat helpt momenteel niet... Soms weet ik gewoon niet hoe ik dit een plaats moet geven,wanneer stopt deze ellende en kunnen we vooruit gaan ipv jaren op dezelfde plaats te staan trappelen????

Gisteren weer negatief resultaat, de cryo's hebben zich niet willen innestelen... Weeral de dieperik ingeduwd... en weeral gaat het me veel energie kosten om weer moed te vinden, ik probeer aan thailant te denken maar zelfs dat helpt momenteel niet... Soms weet ik gewoon niet hoe ik dit een plaats moet geven,wanneer stopt deze ellende en kunnen we vooruit gaan ipv jaren op dezelfde plaats te staan trappelen????
-
louise
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 8 mei 2007, 9:50
hey sofie,
echt wel spijtig voor jullie, ik leef, voor zover dat kan, een beetje mee....
ik hoor meestal niet zo graag dat ik de moed niet mag opgeven, waar moet je het blijven halen ? Misschien is een woordje van troost meer op z'n plaats ? Maar wat zeg je, voor iedereen is het toch anders....kop op of huil maar s goed ?
Ik voel woede omdat ik geen controle heb en het moet doen met een sprankeltje hoop dat dan telkens de grond in geboord wordt en verdriet omdat ik precies constant in de rouw bent voor iets dat niet is en dat het leven voorbijgaat en ik kijk ernaar
een tijd geleden zag ik een concert van een CUbaanse groep, een van de zangeressen was een vrouw van in de zeventig, ik heb het halve concert gehuild omdat ik het zo'n contrast vond met mijn situatie, ik, in de fleur van m'n leven
stond daar als nen uitgebluste dweil en zij, omara portuondo, stond daar als een grande dame vol leven en vuur...
dat mag niet, dat kan niet, get a life, dacht ik toen...laat verbittering niet toe
gisteren heb ik een TP gehad van 2 4-celligen. Ik heb weinig hoop, ik ben er s niet voor gegaan. Ik heb gisteren liggen huilen in het ziekenhuisbed omdat ik daar voor de 5de keer lag. Wat ook de uitslag is, mijn leven gaat door...
goeie reis,
Ilse
echt wel spijtig voor jullie, ik leef, voor zover dat kan, een beetje mee....
ik hoor meestal niet zo graag dat ik de moed niet mag opgeven, waar moet je het blijven halen ? Misschien is een woordje van troost meer op z'n plaats ? Maar wat zeg je, voor iedereen is het toch anders....kop op of huil maar s goed ?
Ik voel woede omdat ik geen controle heb en het moet doen met een sprankeltje hoop dat dan telkens de grond in geboord wordt en verdriet omdat ik precies constant in de rouw bent voor iets dat niet is en dat het leven voorbijgaat en ik kijk ernaar
een tijd geleden zag ik een concert van een CUbaanse groep, een van de zangeressen was een vrouw van in de zeventig, ik heb het halve concert gehuild omdat ik het zo'n contrast vond met mijn situatie, ik, in de fleur van m'n leven
dat mag niet, dat kan niet, get a life, dacht ik toen...laat verbittering niet toe
gisteren heb ik een TP gehad van 2 4-celligen. Ik heb weinig hoop, ik ben er s niet voor gegaan. Ik heb gisteren liggen huilen in het ziekenhuisbed omdat ik daar voor de 5de keer lag. Wat ook de uitslag is, mijn leven gaat door...
goeie reis,
Ilse
-
Teresa
- Berichten: 68
- Lid geworden op: 24 mei 2007, 23:54
Hoi sofie,
erg jammer, ik leef met je mee.
Vanmorgen heb ik een pu gehad. Het was de eerste keer dat ik een spontane cyclus had en dat ik een eisprong ging krijgen. Maar de follikel was al tegroot nog voor mijn hormoonwaarden op peil waren en dus wisten ze dat het om een lege follikel ging. Toch hebben ze en pu gadaan om er toch zeker van te zijn. En inderdaad naar huis gekomen zonder resultaat.
Maar toch houd ik er de moed in, en ook al was dit de 3de pu en de 4de lege follikel er zal ooit een dag komen dat het gaat lukken en dat er een 'klein mirakel' gebeurt.
Geef de moed niet op en wees niet treurig
. Gun jezelf wat tijd, het komt allemaal wel goed.
Geniet van reis en je zult zien dat je er zelf sterker uitkomt.
Veel sterkte en vooral superveel vakantiegenot
Groetjes teresa
erg jammer, ik leef met je mee.
Vanmorgen heb ik een pu gehad. Het was de eerste keer dat ik een spontane cyclus had en dat ik een eisprong ging krijgen. Maar de follikel was al tegroot nog voor mijn hormoonwaarden op peil waren en dus wisten ze dat het om een lege follikel ging. Toch hebben ze en pu gadaan om er toch zeker van te zijn. En inderdaad naar huis gekomen zonder resultaat.
Maar toch houd ik er de moed in, en ook al was dit de 3de pu en de 4de lege follikel er zal ooit een dag komen dat het gaat lukken en dat er een 'klein mirakel' gebeurt.
Geef de moed niet op en wees niet treurig
Geniet van reis en je zult zien dat je er zelf sterker uitkomt.
Veel sterkte en vooral superveel vakantiegenot
Groetjes teresa
-
louise
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 8 mei 2007, 9:50
hallo allemaal,
woensdag 20 juni: terugplaatsing gehad 2 4-celligen met ICSI en assisted hatching. IVF poging nr 5. Ik was verdrietig en kwaad. Daar lag ik weeral. Eigenlijk wilde ik niet weeral horen : ''t ziet er goed uit', ik vond dat het eindelijk tijd werd dat iemand me ging zeggen: 'mevrouw het spijt ons maar het zal niet gaan, u moet een andere oplosing zoeken'
wachtperiode 21 juni tot 2 juli: geen last van pick-up, waarschijnlijk omdat ik onder sedatie was, ik heb er niets van gevoeld, terwijl ze toch een stuk of 16 eicellen eruit gehaald hebben. Buikpijn: niet noemenswaardig. Rugpijn: ja, de twijfel knaagde al....Humeur : afwisselend huilbuien en onuitstaanbaar. Vooral het afgelopen weekend. Zaterdag had ik tijdens een trouwfeest de neiging om een dame die zich-in mijn ogen- nogal wat flirterig gedroeg t.o.v. mijn partner het liefst de nek omgewrongen. Zondag gaan fietsen in het Meerdaalwoud, vermoeiend maar toch ontspannend, alleen had ik al sinds zaterdag hoofdpijn, de voorbode van slecht nieuws, dacht ik. 4s avonds in bed nog 's een litanie afgestoken van dat ik de mislukkingen echt wel beu was, het was echt de laatste keer en zonodig moest mijn partner maar een andere vrouw zoeken (ik overdrijf graag) ik wilde niet meer mislukken. Basta! Zo bang was ik.
maandag 2 juli: met de trein naar Leuven voor de verlossende bloedtest. Met mijn mama afgesproken in het cafetaria van het ziekenhuis. Normaal ga ik na de testen gewoon naar het werk, dat maakt dat je dan minder in een gat valt, ik moet er zijn voor mijn cursisten. Maarik heb nu vakantie dus om de klap op te vangen....De verpleegster nam wat bloed en vroeg ondertussen hoe het was. Veel positief is er niet uitgekomen, denk ik. Naar het cafetaria gesloft, koffie gedronken, gepraat en gewacht. Opeens ging de telefoon: met Sarah van het fertiliteitscentrum; uw resultaat is positief.
Ik kan het nog niet geloven, ik ben ook nog niet echt blij, durf dat niet te zijn maar ik wilde jullie dit toch vertellen. Misschien geeft het jullie terug wat hoop. Al kan ik me ook voorstellen dat het ook gevoelens van verdriet of kwaadheid opwekt. Wat ik er deze keer uit geleerd heb is dat negatieve gevoelens absoluut geen invloed hebben op het al dan niet 'lukken'. Ik verweet mezelf dat ik wat positiever moest zijn, zo negatief zijn zou zeker tot mislukking leiden. Het beste wat ik kon doen was teleurstelling te maskeren als onverschilligheid. Volgende week terug controle.We zullen zien.
ciao, ik hoop voor jullie
ilse
woensdag 20 juni: terugplaatsing gehad 2 4-celligen met ICSI en assisted hatching. IVF poging nr 5. Ik was verdrietig en kwaad. Daar lag ik weeral. Eigenlijk wilde ik niet weeral horen : ''t ziet er goed uit', ik vond dat het eindelijk tijd werd dat iemand me ging zeggen: 'mevrouw het spijt ons maar het zal niet gaan, u moet een andere oplosing zoeken'
wachtperiode 21 juni tot 2 juli: geen last van pick-up, waarschijnlijk omdat ik onder sedatie was, ik heb er niets van gevoeld, terwijl ze toch een stuk of 16 eicellen eruit gehaald hebben. Buikpijn: niet noemenswaardig. Rugpijn: ja, de twijfel knaagde al....Humeur : afwisselend huilbuien en onuitstaanbaar. Vooral het afgelopen weekend. Zaterdag had ik tijdens een trouwfeest de neiging om een dame die zich-in mijn ogen- nogal wat flirterig gedroeg t.o.v. mijn partner het liefst de nek omgewrongen. Zondag gaan fietsen in het Meerdaalwoud, vermoeiend maar toch ontspannend, alleen had ik al sinds zaterdag hoofdpijn, de voorbode van slecht nieuws, dacht ik. 4s avonds in bed nog 's een litanie afgestoken van dat ik de mislukkingen echt wel beu was, het was echt de laatste keer en zonodig moest mijn partner maar een andere vrouw zoeken (ik overdrijf graag) ik wilde niet meer mislukken. Basta! Zo bang was ik.
maandag 2 juli: met de trein naar Leuven voor de verlossende bloedtest. Met mijn mama afgesproken in het cafetaria van het ziekenhuis. Normaal ga ik na de testen gewoon naar het werk, dat maakt dat je dan minder in een gat valt, ik moet er zijn voor mijn cursisten. Maarik heb nu vakantie dus om de klap op te vangen....De verpleegster nam wat bloed en vroeg ondertussen hoe het was. Veel positief is er niet uitgekomen, denk ik. Naar het cafetaria gesloft, koffie gedronken, gepraat en gewacht. Opeens ging de telefoon: met Sarah van het fertiliteitscentrum; uw resultaat is positief.
Ik kan het nog niet geloven, ik ben ook nog niet echt blij, durf dat niet te zijn maar ik wilde jullie dit toch vertellen. Misschien geeft het jullie terug wat hoop. Al kan ik me ook voorstellen dat het ook gevoelens van verdriet of kwaadheid opwekt. Wat ik er deze keer uit geleerd heb is dat negatieve gevoelens absoluut geen invloed hebben op het al dan niet 'lukken'. Ik verweet mezelf dat ik wat positiever moest zijn, zo negatief zijn zou zeker tot mislukking leiden. Het beste wat ik kon doen was teleurstelling te maskeren als onverschilligheid. Volgende week terug controle.We zullen zien.
ciao, ik hoop voor jullie
ilse
-
louise
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 8 mei 2007, 9:50
Re: onverklaarbare onvruchtbaarheid
[quote="jen"]hey,ilse /louise,
dag jen,
hoe gaat het ? ben je al terug uit vakantie ?
ik heb sinds maandag 'goed nieuws', ik had een positieve test. Ik kan het nog steeds niet goed geloven. VOlgende week maandag komt er een nieuwe test.Het zijn eigenlijk bange dagen. Ik kan niet echt blij zijn omdat ik niet kan geloven dat het goed zal blijven gaan. Niet uit hardnekkig pessimisme maar ik wil niet blij zijn met een dooie mus, als je begrijpt wat ik bedoel. Gisteren trouwens wat bruinig bloedverlies, dat was wel schrikken, maar ik heb me er al behoorlijk tegen ingedekt.
Gisteren ook samengekomen met een aantal vriendinnen om een vrijgezelleavond voor te bereiden. Er was ook een piepklein babytje aanwezig. En ik voelde dat ik er absoluut geen belangstelling voor had. Ook toen een van de aanwezige vrouwen verklapte dat ze 10 weken zwanger was, voelde ik niks. Vind het fijn voor haar want het is ook met IVF maar verder niks, niet eens afgunst. Is dat normaal dat dat kirren en koeren over baby's me koud laat ?
Enfin, ik verwacht geen antwoorden, hoor. Maandag meer zekerheid.
Misschien volgende week een avondje afspreken ?
veel groetjes,
Ilse
dag jen,
hoe gaat het ? ben je al terug uit vakantie ?
ik heb sinds maandag 'goed nieuws', ik had een positieve test. Ik kan het nog steeds niet goed geloven. VOlgende week maandag komt er een nieuwe test.Het zijn eigenlijk bange dagen. Ik kan niet echt blij zijn omdat ik niet kan geloven dat het goed zal blijven gaan. Niet uit hardnekkig pessimisme maar ik wil niet blij zijn met een dooie mus, als je begrijpt wat ik bedoel. Gisteren trouwens wat bruinig bloedverlies, dat was wel schrikken, maar ik heb me er al behoorlijk tegen ingedekt.
Gisteren ook samengekomen met een aantal vriendinnen om een vrijgezelleavond voor te bereiden. Er was ook een piepklein babytje aanwezig. En ik voelde dat ik er absoluut geen belangstelling voor had. Ook toen een van de aanwezige vrouwen verklapte dat ze 10 weken zwanger was, voelde ik niks. Vind het fijn voor haar want het is ook met IVF maar verder niks, niet eens afgunst. Is dat normaal dat dat kirren en koeren over baby's me koud laat ?
Enfin, ik verwacht geen antwoorden, hoor. Maandag meer zekerheid.
Misschien volgende week een avondje afspreken ?
veel groetjes,
Ilse
-
louise
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 8 mei 2007, 9:50
toch geëindigd in miskraam:pregenetische screening
hallo,
na de controletest maandag, bleek de zwangerschap toch niet goed te zijn....het is geëindigd in (vroege) miskraam
Ik zou, als we verder gaan, het onverklaarde willen beantwoord zien. Ik heb op het internet iets gelezen over pregenetische screening. Vooraleer ze embryo's inplanten worden deze gescreend op mogelijke afwijkingen. Heeft iemand daar ervaring mee ?
groetjes, ilse
na de controletest maandag, bleek de zwangerschap toch niet goed te zijn....het is geëindigd in (vroege) miskraam
Ik zou, als we verder gaan, het onverklaarde willen beantwoord zien. Ik heb op het internet iets gelezen over pregenetische screening. Vooraleer ze embryo's inplanten worden deze gescreend op mogelijke afwijkingen. Heeft iemand daar ervaring mee ?
groetjes, ilse
-
cian
- Berichten: 72
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 9:21
hallo louise,
hoe gaat het nu met jou ?
Ik heb in april meegeschreven in dit topic maar ik was het leven naar een zwangerschap toe zo moe dat we even rust genomen hebben.
Ook bij ons is er geen verklaarbare reden waarom ik niet zwanger wordt, om zot van te worden he. bij mijn vierde ixci had ik hetzelfde voor, heel even zwanger en dan niets meer.
Ondertussen zijn we begonnen aan onze 5 e isci maar woensdag zag het er niet goed uit. ik had nog bijna geen eicellen en baarmoederslijmvlies was heel dun (is eerste keer zo in bijna 5 jaa dat we bezig zijn) Nu ik moet verder spiuten en dan zien we wzel volgende week woensdag.
Heb jij al iets ondernomen naar die pregenetische screening. ik heb dit hier ook ergens gelezen en had ervoor nog niets van gehoord. Blijkbaar doen ze dit in jette ? nog niet van gehoord in gent maar ik vraag het toch eens na ...
groetjes en veel moed
cian
hoe gaat het nu met jou ?
Ik heb in april meegeschreven in dit topic maar ik was het leven naar een zwangerschap toe zo moe dat we even rust genomen hebben.
Ook bij ons is er geen verklaarbare reden waarom ik niet zwanger wordt, om zot van te worden he. bij mijn vierde ixci had ik hetzelfde voor, heel even zwanger en dan niets meer.
Ondertussen zijn we begonnen aan onze 5 e isci maar woensdag zag het er niet goed uit. ik had nog bijna geen eicellen en baarmoederslijmvlies was heel dun (is eerste keer zo in bijna 5 jaa dat we bezig zijn) Nu ik moet verder spiuten en dan zien we wzel volgende week woensdag.
Heb jij al iets ondernomen naar die pregenetische screening. ik heb dit hier ook ergens gelezen en had ervoor nog niets van gehoord. Blijkbaar doen ze dit in jette ? nog niet van gehoord in gent maar ik vraag het toch eens na ...
groetjes en veel moed
cian
-
louise
- Berichten: 38
- Lid geworden op: 8 mei 2007, 9:50
dag cian,
Met mij gaat het relatief goed. En met jou ?
Ik heb gisteren een TP gehad van 2 (kleine) cryo's in een natuurlijke cyclus. Ik zit dus nu in de vervelende wachtweken.
Ik heb in september een gesprek met de arts dus op dit ogenblik heb ik geen concrete informatie over pgs/pds.
Ik zat eigenlijk wel een beetje te hopen dat ik opnieuw assisted hatching kon krijgen maar ik zat in de controlegroep, dus nada.
veel groetjes, no stress
Met mij gaat het relatief goed. En met jou ?
Ik heb gisteren een TP gehad van 2 (kleine) cryo's in een natuurlijke cyclus. Ik zit dus nu in de vervelende wachtweken.
Ik heb in september een gesprek met de arts dus op dit ogenblik heb ik geen concrete informatie over pgs/pds.
Ik zat eigenlijk wel een beetje te hopen dat ik opnieuw assisted hatching kon krijgen maar ik zat in de controlegroep, dus nada.
veel groetjes, no stress
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten