Het niet stilbaar verlangen naar kinderen

[mindyke]

volledig herkenbaar! alst aan mij ligt dan ben ik ook nu al zwanger! Tventje moet vanaf oktober 4 maanden weg en ik ben van plan om direct met men pil te stoppen om alles terug op gang te laten komen. (vorige keer 1 jaar geduurd eer de russen er nog is waren ) zelfs de clomid bijsluiter heb ik nog eens bekeken.

Maar ik weet dat ik in stilte verlang (nu al) naar een 3de kindje....
De kans dat dat er komt is zeer klein. Tventje wilt dit niet, huis te klein en financieel niet haalbaar denk ik...

Ik mis na 8maand de zwangerschap nog zo hard! en ik denk ook datik dat nooit ga vergeten...
Helemaal geen rare hersenkronkel dus (tenzijik die ook heb natuurlijk )

[trinity]

hoi, dat gevoel herken ik volledig
zal dus ook die hersenkronkel hebben zeker hahaha
onze kleine michiel is ondertussen 14 weken en al sedert zijn geboorte kijk ik jaloers naar zwangere vrouwen
ik had ook zo'n super zwangerschap, misschien ook omdat ik van mijn 3 maanden thuis zat en alles op t'gemak kon doen en beleven
nochthans het jaartje dat we probeerden zwanger te geraken, dat vergeet ik het liefste zo vlug mogelijk
maar we waren bij de gelukkigen, na 3 inseminaties was de 1ste icsi gelukt
helaas, geen cryo's
maar ik zou de behandeling zo opnieuw doen
we willen alleszins nog een tweede kindje maar eerst moet ik terug vast werk hebben dus in afwachting heb ik toch tegen mijn goesting een spiraaltje laten steken
mijn man dacht, "het zou dan toch maar eens prijs moeten zijn, onze zoon zou nog geen jaar zijn en das toch wel iets te vroeg hé"
daarbij voor de financiële kant is het wel beter dat ik eerst terug ga werken
en dat zal al een grote verandering zijn want ik ben al van december thuis
een tweede komt er zeker! mss binnen een jaartje of zo laat ik mijn spiraaltje weg halen en laten we de natuur op zijn beloop
je weet maar nooit hé
maar denk dat we niet veel erna toch al een afspraak zullen maken om terug icsi te doen, gezien de lange wachttijden om te kunnen starten...
oh we zien wel, ben al gelukkig met onze zoon al lijkt ons gezinnetje nog niet compleet
en langs de andere kant schrikt een tweede mij soms wel af want heb nu al mijn handen vol met onze kleine kapoen

[LaBatsa]

Bij mij is het verlangen ook nog niet weg, integendeel. Ik dacht dat ik wel tevreden zou zijn nu we ons tweede kindje hebben, maar naar mijn gevoel is ons gezin nog niet compleet. Ik droomde altijd van 3 kindjes.
Helaas wil mijn man niet meer en ik heb soms ook mijn twijfels. We hebben nog wel cryootjes en nog 2 terugbetaalde pogingen, maar ik heb zo'n schrik dat het weer zal misgaan. Het is al 3 keer fout gelopen en hoewel ik dat goed heb verwerkt, vrees ik dat opnieuw een miskraam er wel eens te veel aan zou kunnen zijn.
Nu ons dochtertje steeds groter wordt (6,5 maand ondertussen) krijg ik het steeds moeilijker, weten dat ik dit allemaal nooit meer zal meemaken, maakt me bij momenten enorm triest.
Wie weet krijg ik mijn man toch nog zo ver dat hij 'ja' zegt! Ik heb de indruk dat zijn 'nee' is al niet meer zo definitief is, hij luistert nu tenminste toch al naar mijn tegen argumenten. Hoop doet leven zeker...

[Glenys]

Ook heel herkenbaar bij mij. De jongens zijn nu bijna 8 maanden en ik verlang ook al naar een derde. Telkens als de arriveren, voel ik me terug een beetje teleurgesteld.
Ook ik hoop dat het misschien "natuurlijk" zou lukken en daarom weiger ik nog de pil te nemen maar ik vrees dat ik niet bij het clubje vrouwen hoor dat dan toch nog gewoon zwanger wordt (als die vrouwen überhaupt bestaan ). Het ideale scenario voor mij? Zwanger worden als de tweeling 3 jaar is en dan nog een laatste baby-verwenkindje

[LittleBean]

LO is 7.5 maanden oud en mijn man en ik zouden ook graag een tweede kindje willen.

Vermits ik dit jaar 36 word kunnen we geen jaren meer wachten om terug te proberen, zeker omdat het 4 jaar geduurd heeft eer LO er was.

Hoewel ik 'natuurlijk' zwanger geworden ben van LO heb ik wel schrik voor een eventuele nieuwe zwangerschap want we hebben al een bbz en een mk achter de rug.

Maar ik heb het meeste schrik van de periode na de bevalling. Mijn zwschap en bevalling zijn redelijk vlot verlopen, maar daarna heb ik een serieuze dosis babyblues gehad en het slaaptekort en bv problemen hebben de eerste paar maanden heel moeilijk gemaakt.

Ik zat er soms echt door en ik weet niet of ik dit nog eens aankan.

We gaan in ieder geval wachten tot januari om terug te proberen want dan is LO 1 jaar oud.

[Sterretje]

story of my life.
voor mij was het een uitgemaakte zaak dat ik twee kindjes 'moest' hebben. Toen ik voor de zwangerschap van Imke een zware overstimulatie had, heb ik erg afgezien op risico van eigen leven (net zoals mijn zw-vergiftiging na de bevalling van A) . Toch is het allemaal waard geweest.
Toen I net geboren was, ging alles zo vlot als in een droom. regelmatig kwam een derde wondertje tussen ons ter sprake.
ook nu is het verlangen onderhuids aanwezig. elke dag denk ik er aan.
als er een derde komt: zou ik die kleertjes nog bijhouden of zou ik dat al wegdoen (we gaan er van uit dat een derde kindje wel een jongen moet zijn )
om maar te zeggen, 't verlangen is intens. maar ik weeg altijd de praktische kant af. wij hebben geen extra slaapkamer meer. wat ontzeggen we onze kindjes om met twee in 1 kamer te slapen, hoe gaat t praktisch om met drie kindjes op stap te gaan, op reis te gaan, financieel, emotioneel, ... willen we die hele pamperperiode nog eens door?
de kinderarts van kind en gezin zei tegen mij dat ik er gewoon tijd moet over laten gaan en dat de tijd de beslissing zal staven. Ben benieuwd...

[lyse]

Ook ik hoop dat het misschien "natuurlijk" zou lukken en daarom weiger ik nog de pil te nemen maar ik vrees dat ik niet bij het clubje vrouwen hoor dat dan toch nog gewoon zwanger wordt (als die vrouwen überhaupt bestaan ). Het ideale scenario voor mij? Zwanger worden als de tweeling 3 jaar is en dan nog een laatste baby-verwenkindje

vandaag de eerste keer sinds mijn bevalling de op bezoek en ja, het dromen is begonnen... ook voor mij is dat het ideale scenario, glenys: over een drietal jaar zonder behandelingen zwanger worden van 1 kindje.. en dan alle tijd nemen om het te verzorgen en vertroetelen...

[fluffie]

Idem hier, het verlangen blijft. Ik droom vaak over nog een kindje, maar hetzelfde als bij sterretje: hoe gaat dat fincancieel, emotioneel,... gaan? Voor mij zou dat het tweede kindje zijn, maar mijn man heeft er ook al 2, dus 4 kinderen in huis, is dat haalbaar? de oudste zijn natuurlijk al wat ouder, nog een jaar of 10 en die zijn het huis uit, maar toch... En de nachten brrr ik mag er niet denken

Véro.
xx

[mindyke]

ale de pil ligt eruit. En de 1ste (nep) russen waren er dus ook .

Met die 1ste stap komt gelijk ook die drang he; tliefst zou ik nu al zwanger zijn!
maar met ventje weg zal dat wel moeilijk zijn he

We hadden afgesproken dat ik ging stoppen vanaf ie weg was zodat alles terug op zen plooi kon komen want vorige keer heeft dit meer als een jaar geduurt.
ben er wel bang voor dat het nu weer zo gaat zijn. We zullen wel zien. alst allemaal maar in orde is tegen dat ventje terug is ben ik wel tevreden. Go body go

[Vereltje]

Hihi ja zonder ventje zal het toch een onbevlekte ontvangenis moeten worden
Zou het nu niet vlotter gaan, aangezien je nu niet zo lang aan een stuk de pil hebt genomen? Ik duim er in ieder geval voor!

[Sterretje]

laat die hormonen nu maar stilaan uit je lijf trekken (met alle nadelen vandien) en hopen dat je lichaam klaar is om een mooie baby te maken binnen enkele maanden!

[mindyke]

ja ik hoop het, maar op de fertiliteit zeiden ze dat dat er eigenlijk niets mee te maken heeft... maar we zien wel zeker

[Sterretje]

afgestoft voor Vi, hier worden ook soortgelijke gevoelens neergepend...

[NatSar]

Pff dit weekend heb ik de kleertjes en speelgoed dat te klein is voor T. naar m'n vader gebracht om daar op de zolder te gaan stockeren. Brrr vreselijk vond ik dat, veel liever droomde ik al weg van een nieuwe zwangerschap.

Maar onlangs werd ik nog een met beide voeten terug op de grond gezet. We kregen een rondleiding op de materniteit in UZ Gent. De vroedvrouw vertelde aan de sectioruimte dat ze die niet kon tonen omdat er binnen een kwartiertje een vrouw zou komen voor een curretage. En jaja, ze had de zin amper uitgesproken of daar stond die vrouw. Man ik moest bijna huilen!

[mindyke]

brrr