Bevallen na de zomer van 2011...

[Zij en haar]

Lieskem,
Nog nooit van gehoord... dus ik kan je niet helpen. Wist niet eens dat dit bestond. Eerlijk gezegd zou ik het zelf niet laten doen als alles goed gaat. Ik zou me anders (waarschijnlijk nodeloos) extra zorgen maken... Of klinkt dat stom...?

Shadow,
Ik wens jou een zalig, deugddoend weekend, waarin het to-do lijstje stukken korter wordt!

En euh? Maatje 56...? Ons manneke zit noodgedwongen al in een 63 met zijn 6 weken (maar hij draagt ze al een hele week). Ik vind het wel jammer dat dat "kleine" er al af is...

Maar ons manneke draagt overdag ook andere dingen hoor. 's Nachts een pyjama met voetjes en overdag een broekje en een truitje of zo. Vind dat ook beter zo, anders zit hij de hele dag in pyjama.

[Yago]

hey!!

zo herkenbaar jullie verhalen!!! hier is onze pruts ook 6 weken morgen en hij heeft het deze week al erg moeilijk gehad! sommige dagen echt heel veel gehuild en ik heb ook de indruk dat hij te veel prikkels krijgt. Sinds gisteren probeer ik hem overdag nu eens op zijn eigen kamertje te leggen om te slapen, nog nie echt een groot succes maar we blijven proberen
de dagen dat ik alleen thuis ben met hem en het hier heel stil is heb ik een brave baby maar de dagen dat we met hem weggaan of er komt bezoek dat is hij heel lastig, soms tot de dag erna
gisteren zei de vroedvrouw ook dat hij misschien koemelkallergie heeft omdat hij echt schrale wangetjes heeft en schilfertjes in zijn wenkbrauwen en aan zijn oortjes. pfff ik hoop anders van niet, even een paar dagen goed insmeren en anders naar de kinderarts

hier ook niet echt me-time of tijd om leuke dingen met het ventje te doen, wat mij wel ontspant is alle dagen een uurtje met de hondjes en de buggy gaan wandelen, dan is hij meestal rustig en heb ik eens frisse lucht

de nachten gaan wel vrij goed moet ik zeggen, hij slaapt 2 blokjes, het eerste blokje duurt een uur of 6 en het tweede een uur of 4 met tussenin een voeding, ik mag dus zeker niet klagen

voor de rest kan ik overdag niks doen want meneer begint ook te gllen als ik uit het zicht ben en wil altijd op schoot

[leeslamp]

hey,

Ik kom hier nog even binnenvallen, heb steeds meegelezen, maar niet veel gereageerd, wegens weinig tijd (voor de bevalling superdruk op het werk en na de bevalling een héél wakkere dochter ) Maar de verhalen en de zorgen zijn heel herkenbaar!

Ik wil nog even reageren op vraag van lieskem ivm die wiegendoodtest. Wij hebben zo'n test laten doen, omdat de pediater in het ziekenhuis dat voorgesteld had. Wij hebben ook lang getwijfeld en advies gevraagd aan de vroedvrouw en de huisarts en die zeiden dat ze zo'n test niet konden afraden, want als er iets zou gebeuren... Dat begreep ik wel, maar natuurlijk niet echt behulpzaam advies. Uiteindelijk knoop doorgehakt na het lezen van een artikel over een geval van wiegedood bij een onthaalmoeder... Gelukkig was onze dochter 'geen kandidaat voor een monitor', want met zo'n monitor-ding ben je waarschijnlijk nooit meer helemaal gerust. Het is heel dubbel...

[Wappie]

Wegens hun prematuriteit hebben wij die test zowieso moeten laten doen bij de jongens. Gelukkig dat ze negatief testte en dat we geen monitor meekregen. Zoals leeslamp al zei, ik vind het ook een beetje dubbel... Maar ik denk wel dat als het niet 'standaard' was bij prematuren ik het ook niet had gedaan

[beurtflight]

Hier ook heel druk met mijn twee meisjes.

Shadow, hier ook een heel moeilijke week. Ze zijn nu 8 weken oud, maar blijkbaar omdat ze 2 weekjes te vroeg zijn gekomen, moet ik 6 weken tellen qua ontwikkeling. En inderdaad, enorm veel last van krampjes de laatste dagen en zo ontroostbaar. Ik ga hout vast houden, maar ik denk dat het aan het beteren is.
Wat betreft de borstvoeding. Ik heb er voor mezelf een punt achter gezet. Het is genoeg geweest. ik kan het persoonlijk niet meer bolwerken. Ben nu aan het afbouwen. 1 voedmoment per week terugschroeven.

Lieskem, Die test, daar kan ik je niet mee verder helpen.

Hier zitten we nog steeds op maat 56, maar zal niet lang meer duren dat ze naar de volgende mogen gaan.
Overmorgen vaccinaties bij kind en gezin, dan weten we direct hoe groot ze nu zijn. Ben zo benieuwd.

Voor die vaccinaties, hebben ze hier last van?

[Shadow]

Beurtflight, ik ben net terug van bij K&G. Mijn kleine meid heeft net haar spuitjes gekregen. Voorlopig nog geen last te merken, maar ik hou mijn hart vast voor vanavond en morgen. De dokter zei dat de meesten er niets van voelden, sommigen slaperig waren gedurende twee dagen en nog anderen koorts maakten. Ben benieuwd tot welke groep mijn prutsemie zal behoren.

Ze is ondertussen 8 weken en begint nu stilletjes aan in maatje 56 te passen 't is een kleintje maar de dokter zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken, dat er ook kleintjes moesten zijn ze zit goed op haar curve, dus we zijn gerustgesteld.

Ondertussen een dipje in de borstvoeding achter de rug. Na 2 dagen extra kolven lijkt het nu te beteren. Ik kan mezelf ook weer een beetje oppeppen.

Maar beurtflight ik heb het al zo lastig met de borstvoeding van eentje, laat staan dat ik het zou kunnen voor twee! chapeau dat je dat nog steeds kan opbrengen!!!

[lyse]

Ze is ondertussen 8 weken en begint nu stilletjes aan in maatje 56 te passen 't is een kleintje maar de dokter zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken, dat er ook kleintjes moesten zijn ze zit goed op haar curve, dus we zijn gerustgesteld.

goed gezegd van je dokter, shadow! wij hebben, zoals je misschien weet, een tweeling. onze meisjes krijgen exact hetzelfde qua voeding en toch weegt de een een volledige kilogram meer dan de andere... ze zijn allebei kerngezond maar hun lichaamsbouw is gewoon anders. mijn ene meisje draagt al kleedjes in maat 74, mijn andere past nog in de meeste kleedjes van maat 62... kindjes moeten er nu eenmaal in alle soorten en maten zijn...

ik wou ook nog een knuffel geven aan beurtflight... de eerste weken met een tweeling zijn niet simpel, zeker als ze een groeispurt doormaken, zoals op 6 weken! het betert wel, meid, je doet dat prima! wat de last van de vaccinaties betreft, onze grote meid heeft daar echt niks van gevoeld maar onze kleine juf was daar serieus ziek van, zeker van het eerste spuitje.. het is dus altijd een beetje afwachten wat het wordt...

[Vi]

Hallo iedereen,

hier ben ik ook nog eens. Eindelijk wat tijd gevonden. Bij mij doorgaan mijn zoontjes al hun 3e sprongetje de laatste dagen. Ze komen weer vaker wakker 's nachts (geeeuuuw), hebben al enkele dagen vlugger na elkaar hun flesjes nodig en huilen ook wel vaker. Vandaag is het wat beter en ik hoop dat ze het vanacht ook weer wat beter gaan doen.

Vorige week maandag hebben ze ook al hun tweede prikje gekregen. En amai, die gewichtjes swingen hier de pan uit, 6,980 kg en 7,450 kg op een leeftijd van 14 weken. En ze meten beiden al 62 cm. Zo worden ze naar mijn gedacht wel veel te vlug groot. Ik moet al kleertjes gebruiken van het maatje 68 want 62 begint echt te klein te worden voor beiden. Dus het lijkt al een eeuwigheid geleden dat ik maatje 56 gebruikte.

Wat de prikjes betreft. Mijn beide zoontjes hebben er heel weinig van ondervonden. Ze hadden wel een wat verhoogde temperatuur maar ze hebben geen koorts gehad. En ook sliepen ze wat meer dan anders. Maar daar is het bij gebleven.

En hier beginnen we volgende week met de groentenpapjes. Een tijdje geleden leek dit nog ver weg en kijk, het is bijna zover. Zie je, het gaat allemaal veel te snel. Maar ik ben reuze benieuwd hoe ze het er in het begin gaan van afbrengen. Ik denk dat ik een schort ga aantrekken vooraleer ik begin. Je weet maar nooit.

Ik begin zo stilletjes aan ook een ritme te vinden in het combineren van het huishouden, wat werk verrichten en mijn zoontjes verzorgen. En heel af en toe heb ik zelfs een heel klein beetje me-time over.

Ik zie wel op tegen januari want dan gaan mijn kindjes 3 dagen in de week naar de crèche gaan. Ik weet dat ik de juiste beslissing heb genomen wat betreft mijn werk te kunnen doen maar toch heb ik opeens zoveel twijfels. Het zal wel met loslaten te maken hebben zeker. Ik heb ze zo graag bij mij. Maar ja, het hoort er bij.

Hoe gaat het met jullie allemaal?

Groetjes
Vi

[Marleen]

Hello,

ook hier al lang even radiostilte. Voor te beginnen: ik kan me praktisch in al jullie verhalen herkennen! Ongelofelijk toch.

Ik vind Oei ik groei een leuk boek wat dat betreft: het is zeer herkenbaar en geeft ook goed aan vind ik, hoe je het 'lastig' gedrag van je kindje kan bekijken of hoe je dat moet plaatsen.

De spuitjes van k&g: Onze pruts heeft hier vijf dagen van gehuild... En de vraag is of het nu een sprongetje was of de spuitjes of beiden. in elk geval: de eerste dag was hij enorm overstuur. Hele dag huilen. Ikke alles proberen, niet te troosten. En af en toe koorts nemmen, maar temp ging niet boven 37,4, dus zeker geen koorts. Totdat ik s avonds toch eens bedenk; en wat als die nu toch pijn heeft zonder koorts? Ik heb dan toch suppo gegegeven en een half uurtje later zat hij daar vrolijk te lachen. En dan voel je je zo slecht als mama: Ik heb mijn kind een hele dag laten huilen en had hem mss al veel eerder uit pijn kunnnen verlossen.

De daaropvolgende dagen heb ik sneller een suppo gegeven met wisselend succes: ik veronderstel dus dat het soms pijn was, en soms ook niet. Dan voel je je ook zo lastig, want laatste keer heeft hij duidelijk gehuild voor een reden waar ik ook iets aan kon helpen. Dan is het toch niet het sprongetje of toch wel?

OVer de wiegedood-test weet ik niets. Wij hebben ons wel een angelcare aangeschaft. En voor mij zelf geeft dat een iets betere nachtrust. Onze pruts heeft nog steeds geen vast ritme (10 weken). En s nachts maakt die heel veel lawaai ook (knorren en af en toe zelfs schreeuwen, maar dan gewoon verder slapen). Ik heb hier nachten gehad dat ik elk uur wakker was: dan was het voeden, dan was hij wakker geworden, tut geven, dan was hij gewoon geluiden aan et maken en dan... Was het muisstil en dan was ik doodongerust dat er iets mis was. Dus nu met die bewegingsmonitor kan ik op z'n minst al slapen als het stilletjes is.

En nu, ja, over het algemeen hebben wij een vrolijk kindje al vind ik het nog altijd moeilijk dat je nooit kan inschatten in welke bui hij zal zijn als je naar de winkel gaat of bezoek komt... En het allerlastigste vind ik de nachten die zo onvoorspelbaar zijn. De moeheid begint zich nu echt op te stapelen. En dat weegt.

Maandstonden heb ik nog niet gehad, maar ja, die had ik voor ik hem had, eigenlijk ook niet. Wat is zo de normale moment om voor je maandstonden terug te komen als je borstvoeding geeft?

Groetjes en knuffels

[Anks]

Hoi iedereen,

de 'onrust' van ons meisje heeft een weekje geduurd, en was daarna weer voorbij, oef. Een sprongetje dus. Ik lees ook in 'oei ik groei' en herkende het niet echt: bij mijn dochtertje was er geen echte 'terug naar mama'-drang, want ze krijste nóg harder als ik ze bij mij nam. Ze leek eerder echt 'overprikkeld' en niet gemakkelijk te kalmeren. Maar goed, voorbij dus!

Ik vind het heel leuk om te zien hoe ze evolueert: ze houdt haar hoofdje zelf recht, en kijkt echt veel gerichter rond zich heen. En ze lacht! Echt geweldig: die stralende lach als ik haar 's morgens uit haar bedje ga halen, als ik met haar bezig ben op het verzorgingskussen, of als papa zotte gezichten trekt... daarom alleen al vind ik deze periode véél aangenamer dan die eerste prille weken.

Van een wakkere baby kan ik de laatste twee weken niet meer echt spreken: ze doet weer vaker een dutje overdag. Ik leg haar ook sneller in haar bedje als ze begint te 'sputteren', dat interpreteer ik als signaal van vermoeidheid.

Minpuntje: de laatste tijd drinkt ze haar flesjes heel slecht leeg. Ik geef sinds kort 5 keer per dag 180 cc melk: in 't begin dronk ze zo'n flesje geregeld leeg, maar nu nog maar gemiddeld één keer per dag. De andere voedingstijden drinkt ze dikwijls maar 130cc of 140cc, soms nog minder. In z'n geheel drinkt ze te weinig, als ik me baseer op de berekening volgens haar gewicht. Ze klaagt echter niet, integendeel, eigenlijk weent ze heel weinig van de honger. 's Morgens maak ik haar vaak wakker om te eten, als ze om 8u zelf nog niet wakker geworden is. Volgende week ga ik naar K&G en ga ik dat toch eens navragen, of ze echt te weinig eet en of dat kwaad kan. Maar 'k probeer me er geen zorgen over te maken. Ons dochtertje is geen lichtgewichtje, ze is nu aan het overschakelen van maatje 56 naar 62.

Die spuitjes, daar kijk ik niet naar uit. Marleen, vijf dagen, ik mag er niet aan denken! Ik ga alvast suppo's in huis halen, maar hopelijk blijft het effect beperkt, zoals bij jou Vi. Amai, jouw ventjes beginnen al aan de groentenpap, de tijd vliegt!

Januari komt angstaanjagend dichtbij! Mij bekruipt ook geregeld zo'n gevoel (zoals bij jou Shadow) van 'doe ik wel genoeg leuke dingen?', 'geniet ik wel genoeg?'. 't Gaat enorm wennen zijn om weer te gaan werken, net nu ik aan het thuiszijn gewend ben. Maar goed, eerst nog de feestdagen, enorm leuk vooruitzicht vind ik dat, de eerste Kerst met onze baby!

groetjes, Anks

[Marleen]

@anks: Dat overprikkeld zijn, ons zoontje heeft daar ook soms last van en wat hier helpt is een tetradoek. Soms is die huilerig en overloop ik mijn 'lijstje'(van honger, propere pamper,...) en het is niets van het voorgaande, maar hij is al lang wakker en dan wil die gewoon slapen. Het lijkt alsof hij dan blijft vechten tegen die slaap en tegelijkertijd gefrustreerd is omdat hij moe is Enkele weken terug hielp het dan geweldig als je die bij je pakte en dan viel die in je armen in slaap. Dan was het de kunst om hem voorzichtig neer te leggen.

Nu werkt dat echter niet meer en wordt die nog bozer soms als je hem pakt. (Zoals je zegt niet terug naar mama drang). wat bij onze kleine dus werkt is als ik hem dan in bedje leg, zeer rustig, goed donker, tutje in de mond en dan leg ik een tetradoek tegen zijn gezichtje. Hij draait meestal heel zijn gezicht hier in of legt het ding helemaal over zijn gezicht. Beetje van "ik sluit me af van de wereld". En daar wordt die dan zeer rustig van en valt die wat later in slaap.

Het ziet er bijzonder vreemd uit, want ik heb dan eenk indje in bedje liggen en je ziet gezichtje niet meer, maar hier heeft het effect.

Eerste Kerst en nieuw met ons klein wondertje, daar kijk ik inderdaad ook wel naar uit. Ik herinner me nog de donkere kerst van vorig jaar...

Groetjes

[Shadow]

Marleen!! Zo herkenbaar Ik leg zowiezo een tetradoek onder ons meisje haar hoofdje omdat ze geregeld kleine beetjes teruggeeft en sedert een week draait ze die zelf ook helemaal rond haar hoofd. Een gevoel van gebrogenheid waarschijnlijk

Hier ondertussen uit mijn dipje geklommen. Ik probeer echt zoveel mogelijk te genieten van mijn kleine meid. Januari komt angstaanjagend dichterbij. We zullen elkaar hier een beetje moeten oppeppen als we terug aan het werk moeten!

Normaal gesproken kon Lio pas in maart naar de opvang omdat er dan pas plaats was, maar nu gaat ze al een maandje vroeger gaan! Weeral een moment van loslaten dat dichter komt... binnenkort gaan we op oefendag... spannend!

Ik had nog een vraagje, heeft er iemand ervaring met hardnekkige borstvoedingsstoelgang? :s en dan vooral een manier om de plekken uit lichtgekleurde kleedjes te krijgen? :s

[Anks]

Nuttige tip Marleen, dat ga ik eens proberen! Ik herken het ook wel: overdag slaapt ze geregeld in haar lodger (wikkeldeken), en ik zet de kanten rond haar hoofdje dan wat rechtop, zodat er rondom haar niet veel te zien valt. En dan valt ze vaak in slaap met haar gezichtje half onder het dekentje. En als ze in een boze bui op mijn schoot zit wrijft ze vaak haar gezicht tegen mijn borst of schouder, heel hevig heen en weer, alsof ze echt genoeg heeft van alles rondom haar.

Ik heb ook al eens geprobeerd haar overdag boven in haar bedje te laten dutten, in het donker, maar dat was geen succes. Soms was ze dan even een kwartiertje stil, en dan weer wakker Terwijl ze daar 's avonds altijd vlot in slaap valt, zonder gezeur.

Moeilijk hoor, soms lijkt ze te huilen omdat ze nood heeft aan aandacht, en andere keren heeft ze juist absolute rust nodig, 't is niet gemakkelijk in te schatten...

[Marleen]

@shadow: AC delicat. En nu voel ik me echt zo een dame weggelopen uit een tv-commercial zo. Als ik daarvan beetje op de plek giet en het dan in wasmachine stop bij de andere was op gewoon programma gaat het er meestal wel uit. Maar het meeste succes heb je als je dat onmiddellijk gaat wassen zo snel als je de plek hebt en niet een dag later... Al doe ik dat laatste ook meestal niet.

Ik heb hier een paar dagen ge-experimenteerd met overdag in het bedje boven slapen en dat maakte hem erg rustig, maar nu, is het toeval of niet, maar nu is dit de tweede nacht die erg onrustig was. Mss toch nog beter beneden houden dat er geen verwarring mag ontstaan tussen wat dag is en nacht is?

Ik hoor de laatste tijd zoveel mensen rond mij die spreken over kindjes die doorslapen en dan echt zo van 10uur s avonds tot 7 s ochtends enzo. Ik ben daar nu zooooo jaloers op. Sinds vorige week (10 weken) slaapt ons prutske tussen 23 en 5u en na voeding om 5u slaapt hij opnieuw verder tot 8. Maar dan begint de dag echt. Daarvoor begon de dag om 4u-5u, dus is al enorme vooruitgang. Maar toch heb ik niet het gevoel dat ik hiermee bijgeslapen geraak. Deze nacht zowat elk uur een tutje gaan geven en ben echt doodop.

Als er hier gouden slaaptips zijn voor de nacht: laat maar komen. We hebben al verschillende zaken zitten proberen, maar tlijkt hier nog niet zo eenvoudig.

Groetjes

[beurtflight]

@Shadow: goed uitspoelen en dan een nacht in een emmer met dash vlekkenverwijderaar. Dan op 40 graden meewassen met de rest en alles is weg. Dat is hier dagelijkse kost met mijn twee meiden

Bij mij zijn ze hier ook weer onrustig de laatste dagen. Dit inclusief een verkoudheid en die verrekte hoest die ze er gratis bij hebben gekregen. In 'oei ik groei' zeggen ze dat ik twee weekjes af moet trekken van de weken dat ze oud zijn om de evolutie van de sprongetjes in te schatten. Dus ze zijn morgen 10 weken min 2, is acht weken, dus wij zitten volop in het opnieuw zoeken naar wat de meiden willen. Pfff, vermoeiend... Helemaal ontregeld. Eten doen ze slecht sinds een paar dagen. Ze eten zelfs niet meer wat ze moeten eten. Het is soms zo moeilijk vind ik, uit te vissen wat ze willen...

Marleen, doorslapen is hier een groot woord hoor. Ze worden ''s nachts nog wakker, maar moeten in ieder gevall geen eten meer hebben tot ongeveer 6 uur.