IVF/ICSI clubje (start 2012)

[anie]

@ Merciann

Ooooh nee! Wat een pijnlijk verhaal. Ik begrijp goed dat je het even niet meer ziet zitten. Alle moeite en spuiten voor niets valt heel zwaar denk ik. elke dag zonder een beebje, zonder een geslaagde poging is een dag te veel het is zo pijnlijk om maar te wachten en te wachten en te... En als het dan mislukt, ja dat is erg. Het gevoel niet weten wat je lichaam nu gaat doen en volgende keer is verschrikkelijk. Het niet kunnen begrijpen, daar sukkel is ook nu hard mee. Ik kan alleen maar zeggen uit medisch standpunt dat er gelukkig geen poging verspeelt is en dat het volgende cyclus helemaal anders zal lopen.
Hopelijk kan je snel weer aan een nieuwe poging beginnen.
IN 2012 GAAN WE ER ALLEMAAL VOOR!!!!

@ wibbeltje: ik hoop voor jullie op een klein kerstpakje dan een mini mini mini kerstpakje dan wel

@ framboosje: ik vind het heel erg mooi dat jullie je emmykes wegschenken. ik had dat ook graag gedaan maar kon dat emotioneel niet, raar he. Mijn man wilde dat wel maar we hebben toch voor de wetenschap gekozen.

[anie]

@ dauwdropje: al een beetje bekomen meid? vind het erg voor dat je zo veel verdriet hebt gehad op je verjaardag. Wanneer mag je nu terug voor verdere informatie enzo?

En inderdaad, als er zo nog één iemand afkomt met: Je bent er te hard mee bezig of bekijk het is positief. SERIEUS!!! Die mogen dat steken waar de zon nooit schijnt hoor! Ik kan daar ook zo kwaad om worden.

Je bent er te hard mee bezig daarom lukt dat niet --> "Nee! Ik heb een aandoening PCO waardoor ik géén cyclussen van mezelf heb! En IUI lukte ook niet."

Bekijk het positief --> "Hoeda?? Ik zit vier keer per week in de VUB, ik zit gemiddeld 3uur in de wagen, moet elke dag 3 spuiten in mijn lijf spuiten waardoor ik een hormonaal mens ben, ik kan bijna niet meer gaan werken van de pijn, mijn leven staat stil en m'n relatie lijdt eronder terwijl al die ander er nog maar aan denken om zwanger te worden al zwanger zijn." Jaja ik moet positief blijven...
Pff het moest er ook effe uit!

[anie]

Wat is er mis:

Ik heb inderdaad nog een echo gehad... donderdagochtend hadden ze 13 follikels geteld, rond de 13,14 en eentje van 16mm. Het kan zijn dat ik dit al had gepost, weet het al niet meer. Zaterdagochtend moest ik weer voor een echo gaan... Ik moest er om 08.30u zijn, er waren 6 mensen voor mij en al met een uur en half uitgelopen seg?! Maar dat terzijde. Goh het was met dubbele gevoelens de echo deze keer. Er zat ineens al een joekel van een follikel van 26mm, en de andere wat kleiner, er waren er toch ook niet zo veel. Ik vroeg of er veel bruikbaar waren en de gyn antwoordde met: "3". Toen werd het me al zwart voor de ogen natuurlijk he! (Ja, ik weet het gaat om de kwaliteit maarja...) Ik had toch schrik voor het telefoontje. Maar die zeiden dat er toch een 6tal, misschien wel 8 bruikbare zouden tussen zitten en dat dat echt een normaal aantal is. Ik heb het gevoel dat Jette niet gokt op hoge aantallen. DUS maandag om 7u moet ik in Jette zijn, om 07.40u staal en om 08.15u pick up als mijn pregnyl spuit goed gezet is. morgen moet ik bloed gaan laten nemen. Ik hoop gewoon dat het nu door kan gaan...

[Annemie2]

@Anie: in Antwerpen gaan ze ook voor minder maar betere kwaliteit. De gynaecoloog zei vorige keer ook dat als je veel eitjes hebt, de kwaliteit vaak minder is en de pick up en herstel daarvan pijnlijker is. We zullen ze maar geloven zeker.

[umm_nora]

merciann, veel sterkte en een dikke knuffel
en zoals anie zegt, in 2012 gaan we er allemaal keihard voor. in 2012 moet ieder van ons zwanger zijn, dat moet gewoon . we hebben allemaal genoeg miserie, teleurstellingen en geduld gehad!

anie, schreeuw het allemaal maar goed uit, dat kan deugd doen. ik denk dat hier op deze forum de enige plaats is waar iedereen elkaar begrijpt,zonder de stomme oppervlakkige opmerkingen van de buitenwereld. hoe kunnen ze ons ook begrijpen, ze maken het toch zelf niet mee. gemakkelijk gezegd, je moet geduld hebben als je zelf binnen de 3 maanden zwanger geraakt. of zoals mijn familie zegt, je hebt toch al een kind? en dan? waarom zouden wij er niet meer mogen hebben? waarom zouden zij mogen kiezen hoeveel en wij niet? waarom zouden zij hun kind een broertje of zusje mogen schenken en wij niet? pff

ik voel me dit weekend ook niet al te best, ik was normaal uitgerekend voor gisteren 17 december.
dacht dat ik de miskraam emotioneel verwerkt had,maar verkeerd gedacht . het is nochtans al 7 maanden geleden. mss vergeet je zoiets wel nooit.

[merciann]

@ Anie : bedankt voor je woorden
@ anemie : ik ken je gevoel. Ik was uitgerekend voor 5 okt en was een echte rotweek. Ik had ook 7 maanden gehoopt tegen deze datum weer zwanger te zijn maar tevergeefs.

Wij hebben nog geen en vanaf gister begin ik wel te denken dat we misschien wel nooit eentje gaan hebben. Het begint echt erg te worden. In krijg een soort allergie tegen kinderen. Enkel die van mijn broer kan ik nog verdragen. Ik draai mijn hoofd als ik er zie en kan geen buggies meer zien, laat staan zwangere vrouwen. Dat begint te wegen op onze kennissenkring en stilaan raken we bepaalde mensen kwijt. Het weegt ook op de relatie. Mijn partner gaat daar anders mee om. Gister tegenslag dus hij trekt loopshoenen aan en is ermee weg terwijl ik geen energie heb om uit mijn bed te komen ... Nu ja. Het zal wel weer passeren zeker. Andere keuze hebben we niet.

[annelise]

Hoi,
Ik sta nog niet zo ver dan jullie denk ik maar ja ik moet ergens beginnen he.
Heb 4 pogingen KI achter de rug en de logische stap is nu IVF. Ik weet alleen niet of ik er klaar voor ben. Heeft dit echt zo'n grote impact op je hormonen en dus je gedrag want ik ben bang dat mensen binnenkort van mij gaan lopen. Ben nu door de vele huilbuien al niet de meest vrolijke in huis en dan heb ik nog niet eens meegemaakt wat jullie meemaken. De dokter heeft me nu een psychologe aangeraden. hebben jullie hier ervaring mee? is dit aan te raden? Kunnen jullie tips geven over hoe ik dit na 20 maanden proberen tegen mijn ouders kan zeggen? Heb dit tot nu toe gezwegen omdat ik hen niet ongerust wilde maken maar heb meer en meer de drang om het toch met hen te bespreken maar ik weet niet hoe ik dit moet aanpakken.

[victoria]

hoi annelise

begrijpelijk dat je u wat zorgen maakt.
Maar als ik eerlijk ben, denk ik persoonlijk dat iui en ivf iets is hoe je er zelf persoonlijk tegenaan kijkt.
Dat beide behandelingen de gevoelens overhoop haalt is normaal en voor iedereen gelijk.

Wees daar niet bang van en ga ervoor. Je moet het als een periode in je leven beschouwen waar je moet voor vechten en opofferingen voor over hebben. Relativeer dat een beetje.

Ik zou er zeker met je ouders over praten, ook hier op het forum zal je enorm geholpen worden. waarom? omdat je erover kan praten en geholpen zal worden. Je zal begrepen worden, hou het niet voor u zelf. Je zal zien, je zal er veel positiever tegenover staan.

Ik herinner mij toen ik besliste voor KID te doen dat ik een psycholisch gesprek moest doen alvorens goedgekeurd te kunnen worden als alleenstaande.
Ik naar de psycholoog? Hallo ? Dat vond ik toch wel wat de "ver van mijn bed-show"
Ik kan je nu zeggen dat die mevrouw hemel op aarde was. ze had ervaring en luisterde en was eerlijk. Er waren zo weinig mensen die mij begrepen en dan patat, heb je een fantastisch gesprek met een fantastisch persoon.

Ik hoop u wat te kunnen helpen maar ik denk dat communicatie iets is wat veel mensen een stuk verder helpt en wat super belangrijk is...

[elie]

Hoi annelise,
IVF is idd niet te onderschatten, het heeft een grote inpact op je leven.maar achteraf gezien (heb nu een dochtertje van 8 maand door de 5de x IVF),ben ik heel blij dat ik gevochten heb voor mijn kleine meid!ook de band met mijn man is er nog hechter door geworden.we hebben veel ups en downs gekend,maar het zijn tijden waar je gewoon door moet.de knop om draaien en gewoon gaan .ik heb het na een jaar verteld aan mijn ouders,al huilend .maar bon,achteraf was het een goeie beslissing,iedereen wist van mijn situatie en hield er rekening mee.en dit forum heeft me ook super geholpen,en nog altijd trouwens!iedereen begrijpt iedereen en dat is echt leuk!veel succes nog!

[annelise]

Hoi,
Fijn dat jullie zo snel reageren. Ik denk dat ik dit forum voor mij inderdaad wel kan helpen want hier maakt iedereen ongeveer dezelfde situatie mee. Met enkele vriendinnen kan ik er soms ook wel over praten maar die zitten totaal niet in dezelfde situatie dus behalve luisteren kunnen die niet veel doen. Waar ik me soms ook echt wel zorgen in maak is in de relatie met mijn man. hij gaat met dit gedoe heel anders om dan ik. Ik ween eens goed al ik weer mijn regels heb maar hij niet en zegt dat ik niet mag wenen en verder moet met ons leven samen. Hier wat zagen is misschien wel een oplossing voor mij zodat ik het niet altijd tegen mijn man moet doen.
mama komt vanavond misschien eens langs, misschien vind ik dan wel een aanknopingspunt om erover te beginnen...

[mietje]

Hoi Hoi,

Nooit gedacht dat ik hier ook nog zou belanden...maar we hebben vandaag te horen gekregen dat we géén kansen hebben om met inseminaties zwanger te worden...te weinig zaadcellen bij mijn partner..
Dokter heeft ons aangeraden om met IVF te starten in januari...is toch wel even serieus slikken hoor...ook voor mijn partner,was toch wel ontgoocheld...en nu ja informatie opzoeken en luisteren naar anderen hun IVF verhaal hé..

Hoe hebben jullie dit in gang gezet? Zijn jullie goed geïnformeerd door jullie gyneacoloog? Kan iemand mij wat op weg helpen??? Alvast dikke merci.

[Falouche]

Hallo,

Ik kom hier ook al eens piepen, omdat wij nu nog maar 1 poging IUI voor de boeg heb, en daarna overstap naar IVF. Wij hebben veel kans op Mk (al 5 gehad, maar nu word ik niet meer zwanger). Eerst wilden ze geen IVf doen bij ons, omdat die kans op Mk zo groot is, maar ja, als ik niet meer zwanger wordt, dan moet het wel.
Ik heb er wel veel stress voor, het lijkt mij zo ingrijpend en tijdrovend. Meer spuiten, echo's, bloednames en dan nog die pickups en terugplaatsing.
Gelukkig zie ik veel herkenbare gevoelens zowel naar de behandelingen toe als naar de relatie toe.

[framboos]

Merciann, wat erg!! Dan doorsta je alles en blijkt dat het voor niets is geweest! Jammer dat ze dat niet nog snel konden oplossen met een iui ofzo. Hopelijk weten ze nu hoe ze het de volgende keer wél moeten aanpakken! Was dat je eerste ivf? Die onmacht, dat is toch verschrikkelijk! Dikke virtuele knuffel voor je! Ik begrijp ook wat je zegt ivm die allergie: ik begin het soms ook moeilijk te krijgen om tegen de zoveelste vriendin te moeten zeggen: "ooooh proficiat, wat leuk voor jullie!"...bweuhh

Anie, hoe is de pick-up deze morgen verlopen? Hoeveel bruikbare eicellen hebben ze opgevist? Heb je er last van? Ben heel benieuwd naar je eerste ervaring!!

Umm_nora, ook voor jou een dikke knuffel. Mij staat volgende week hetzelfde te wachten, vrees ik. Uitgerekend voor 28/12... Tenzij morgen de niet doorkomen natuurlijk... We zullen zien!

Hey Annelise, dat is een moeilijke beslissing. Wij hadden van bij het begin beslist zolang als mogelijk door te gaan met iui, omdat het toch minder impacht heeft op je leven dan ivf. Toen duidelijk was dat iui niet langer zinvol was omdat de stalen van mijn man zo achteruitgingen, begonen we stilletjesaan die overstap te maken in ons hoofd en dat vind ik wel heel belangrijk. Had ik dit vroeger gedaan, zou ik ook getwijfeld hebben. Je moet er gewoon klaar voor zijn. Afhankelijk van je eigen situatie moet je overwegen of het nog nuttig is nog wat te proberen met iui, want dit is toch minder ingrijpend. Zelf weet ik nog niet welke invloed de hormonen allemaal op me zullen hebben en wellicht is dat bij elke persoon ook anders, maar ik hou er ergens toch rekening mee dat het misschien niet zo makkelijk zal zijn. Ik heb het zelf aan mijn moeder verteld en ben heel blij dat ik naast dit forum ook elke keer bij haar terechtkan! Zeker doen!

[framboos]

Mietje, jammer dat je ook hier terecht bent gekomen! Het zag er nog veelbelovend uit!
Ivm je vraag: ik herinner me dat Dr Thys gezegd had dat er in Kortrijk geen wachtperiode is, dus in principe zou jij de volgende cyclus al kunnen opstarten. Zul je in Kortrijk blijven?
Wat je zeker moet in orde hebben, is de aanvraag voor terugbetaling van de mutualiteit. Dat document moet de gyn invullen en dat moet je dan indienen bij de mutualiteit. Ongeveer twee weken later krijg je hiervan per post een bevestiging toegestuurd. Wellicht zul je alle vooronderzoeken reeds gedaan hebben voor iui. Verder moet je een aantal contractjes tekenen en krijg je de hele uitleg van de procedure en medicatie van de gyn. Ik weet niet hoe dat precies verloopt in Kortrijk, maar ik denk dat ze samenwerken met Gent of Brugge voor de terugplaatsing, is dat niet? Misschien dat het overal wel een beetje ander verloopt, maar ik denk dat dit alvast de eerste stappen zijn.

[merciann]

@framboos : je die onmacht. Ondraaglijk. Ze konden absoluut geen Iui doen. Dokter zei zelfs dat we absoluut niet natuurlijk mochten proberen. Had al zeker 20 goede eicellen en zaten er meer dan 35. Risico was te groot zeiden ze. Eerste moment wou ik het toch doen maar met beetje logisch verstand kan je dat niet riskeren hè.
Ik heb 6 Iui gehad in Kortrijk, dan mk na natuurlijke zwangerschap, curettetage, onderzoeken in Gent , eerste IVF in aug, 3 cryo uitgehaald in okt maar alle 3 niet overleefd, en nu tweede IVF totaal mislukt. Nu weer wachten tot maart....
En jij?