zwanger van een tweeling

[Marit]

Ik sluit me ook aan bij het verhaal van Glenys. Ik ben zelf gestopt met werken op 22w. Vond dit toen wat te vroeg, maar na slechts enkele dagen thuis, was ik maar al te blij dat ik niet meer persé vroeg m'n bed uit moest omdat ik zoooo moe was.

En ik ben wel tevreden van de kraamzorg. Ok, er zijn er al verschillende over de vloer gekomen en de ene is beduidend beter dan de andere, maar de vaste twee zijn wel goed. Het helpt echt wel veel (ik zou niet weten hoe ik hier anders 't kot proper zou krijgen). En bovendien krijg ik alles terugbetaald

En inderdaad: 't is echt een mooie ervaring. Ben vooral heel erg trots nu

Beurtflight: ik heb je al geantwoord in jullie topicje, maar voor de anderen hier: bij ons slapen ze al van in 't begin in hun bedje (met twee samen in één bedje). Wij hebben nooit een wieg of draagmand gehad. 'k Heb 't bedje wel knusser gemaakt met zo'n band tegen de spijltjes.
Ik zou zeggen, als je wilt overschakelen: niet te lang mee wachten en gewoon doen. Bij ons maken ze er erg weinig problemen van bij veranderingen (van onze kamer naar hun kamertje bijv, of eens gescheiden worden als er eentje een slechte nacht heeft of zo)

[beurtflight]

@Marit, met twee naast elkaar? Maken ze elkaar dan niet wakker?

[Glenys]

Beurtflight,ook hier sliepen ze met twee in één bedje. Ze hadden elk een klein moduleerbaar matrasje ( summer kussen supreme sleep). Van zodra het matrasje niet meer verticaal in het bedje paste, heb ik de tweeling alleen gelegd in een bedje. Ik schat dat dat zo rond 5 maanden was.

Tot nu toe slapen zo nog altijd samen in hetzelfde kamertje. Het is echt heel fijn om ze soms "af te luisteren" aan de deur. Als ze wakker worden brabbelen ze immers tegen elkaar en dat kan lang duren

[Wappie]

Wij hebben niets dan goed nieuws gehad van de KA Dus mama heeft haar zorgen gemaakt om niets Al begreep de KA mijn bezorgdheid wel. Matthias zijn longen zijn niet helemaal zuiver dus verder puffen tot de lente. Zijn gewichtje was super, 11.5kg en 86cm. Alexander heeft een beginnende oorontsteking en moet druppeltjes nemen maar voor de rest kerngezond hij moet zelf niet verder puffen. Alexander is 11.8kg en 88.5cm. Ik heb ook aan de KA mijn bezorgdheid ivm Matthias zijn eten/drinken kunnen vragen, hij drinkt heel veel en eet eigenlijk heel weinig. Ze raadde me aan om een uur tot anderhalfuur voor zijn eten geen drinken te geven. Over de hoeveelheid van drinken moet ik me geen zorgen maken, het ene kind drinkt nu eenmaal meer dan het andere. Al heeft ze wel het gevoel dat Matthias zich verzadigt op drinken ipv eten
Wel moet ik een afspraak nemen met de uroloog voor Matthias zijn balletjes, die zijn nog steeds niet ingedaald en dat zou nu toch moeten gebeurd zijn. Ze wil zich nog totaal niet uitspreken over een operatie, dat zal de uroloog beslissen. Ze trekken dan het balletje in het balzakje en naaien dat vast zodat het op zijn plaats blijft.
Alez, dus een heel opgeluchte Wappie die de feestdagen gezond zal doorbrengen
Ivm het slapen, bij ons hebben ze elk direct in hun eigen bedje gelegen als ze thuiskwamen (4weken oud) Ik was er eerst niet voor te vinden, maar mijn man wilde ze niet bij ons op de kamer. Dus ik heb toegegeven en achteraf geen spijt van gehad, ze hebben altijd goed gaan slapen in hun bedje (alleen blijven slapen was een probleem ) Wij hadden ook wel een summer kussen:
http://www.google.be/imgres?q=Summer+ku ... x=56&ty=32
zo bleven ze mooi op hun plaats liggen.

[Marit]

Beurtflight: tot nu had ik niet de indruk dat ze elkaar wakker maakten, en trouwens, heel erg is dat niet, want dan kan ik ze tegelijk eten geven, he. Maar ik ben wel vergeten te vermelden dat ik ze altijd inbaker in een dekentje, zowel in het park (waar ze overdag in slapen) als in hun bedje. Zo kunnen ze elkaar toch niet teveel stampen en dat helpt ook om zowel het park als het bedje wat knusser te maken (en ook ze overal te kunnen doen slapen). Zelf lijken ze het ook ok te vinden. Ze liggen regelmatig met de hoofdjes gezellig tegen elkaar aan te slapen. Zo schattig

De voorbije nacht heb ik ze wel weer uit elkaar gehaald want S was plots in het midden van de nacht ontroostbaar en ik merkte dat R er ook wakker door lag (die kreeg af en toe een stomp in het gezicht, ocharme). S heeft dus nog eens tussen ons in geslapen. Ik denk dat we een dezer dagen het tweede bedje terug naar hun kamertje gaan verhuizen zodat ze elk in hun eigen bedje kunnen slapen vanaf nu (wel met de bedjes tegen elkaar aan).

Wappie: tof van het goede nieuws ginder. Ik hoop dat die operatie voor Matthias niet nodig is. Lijkt me niet zo leuk...

[Vi]

Nelleke, ook van mij dubbel en dik proficiat met je tweelingzwangerschap. Ik moet mij zo een beetje aansluiten bij de anderen hier wat betreft angsten en vragen die je hebt. Ik heb me dikwijls afgevraagd hoe ik het ging klaarspelen met 2 baby'tjes. Ondertussen zijn mijn zoontjes 4 maanden oud en tot nu toe is het allemaal goed verlopen. Zwaar is het wel, dat ga ik niet ontkennen maar het is ook dubbel genieten als je die 2 prutskes in je armen hebt of in hun wiegje ziet liggen. Oh ja, en ik ben ook tevreden over kraamzorg. Het is natuurlijk niet gepoetst zoals je het zelf doet maar ik was al lang blij dat mijn huis proper was en dat er eten was voor ons. En dat de kleren gestreken raakten.

Beurtflight, mijn zoontjes liggen ook vanaf dag 1 elk in hun eigen bedje in hun kamertje. Ze slapen hier wel in hetzelfde kamertje. De eerste nacht hebben ze een beetje moeten wennen maar daarna is alles vlot verlopen. Ik heb ze wel nog nooit ingebakerd maar ze slapen wel in een slaapzakje. Hoe gaat het anders nog met je meiden?

Wappie, ben blij voor je dat je goed nieuws gekregen hebt bij de KA en ik hoop dat een operatie niet nodig zal zijn voor je kleine Matthias. Maar voor nu dus inderdaad gezonde feestdagen tegemoet.

Marit, ocharme je kleine R. Krijgt hij het nu al te verduren van zijn broer. Misschien inderdaad tijd om het tweede bedje te verplaatsen. Hoe stellen je zoontjes het anders?

Glenys, lijkt me wel leuk dat luisteren naar je 2 brabbelende prutsen. Ik ben al benieuwd wat mijn zoontjes gaan doen. Nu kijken ze al naar elkaar maar echt tegen elkaar brabbelen zit er nog niet echt in. Het berust eerder op toeval als het gebeurd.

Ik voel me wat verloren vandaag. Mijn zoontjes zijn sedert gisterenavond bij de oma en opa omdat ik deze morgen vroeg in het ziekenhuis moest zijn. Je zou denken dat je dan eens zou genieten van de rust en eens wat werk zou kunnen verzetten of wat me-time inschakelen. Maar dat lukt me dus niet. Ik raak niet vooruit en dan wou ik wat slapen maar dat lukt ook al niet. Constant denk ik aan hen en wil ik ze terug bij mij. En daar ik zelf nog niet terug met de auto kan rijden door mijn evenwichtsprobleem moet ik wachten tot vanavond tot mijn man thuis is zodat we ze kunnen gaan halen. En morgenvoormiddag gaan ze ook nog eens een halve dag naar de crèche dus moet ik ze weer missen. Ik had nooit gedacht dat ik het daar zo moeilijk mee zou hebben. Ik voel me plots zo eenzaam als ik alleen ben. Terwijl ik daar vroeger zo kon van genieten als ik eens alleen was. Raar wat kinderen met je kunnen doen hé.

[beurtflight]

@Vi, Onze meiden doen het wel goed. Enkel R is sinds gisteren weer meer beginnen teruggeven van de reflux. Ik snap er niets van. Zou ze nu nog moeten wennen aan haar nieuwe voeding. Ik was begonnen met Novalac Allernova AR omdat het dutske soja en koemelkeiwitallergie heeft. Maar dat is zo duur dat ik een alternatief zocht. De pediater gaf me Novalac Novarice. Maar na een week waren de krampen nog niet weg en R.hing steeds vol stoelgang. Zo plat en stinken dat dat deed. Dus dan toch maar geprobeerd met Nan HA en sensitive, maar daar kreeg ze ook reactie van uitslag op. Niets anders op dan terug op de Allernova te schakelen. Ik hoop dat het teruggeven terug mindert. Ze zijn ondertussen al 11 weken morgen. De tijd gaat toch wel heel snel...

[Wappie]

Ik vind het heerlijk om jullie verhalen te lezen van jullie kleine prutsen. Het katapulteert me weer in de tijd toen onze jongens nog zo klein waren Als ik nu zie dat ze al 29maand zijn en in principe al naar school mogen in januari krijg ik de krop in mijn keel. Nu, ze zijn er helemaal nog niet klaar voor hoor, normaal zouden ze in februari gaan (27/02) maar zelf daarover twijfel ik. Ik zou heel graag hebben dat ze er de volle 100% klaar voor zijn. Het is al zo vermoeiend voor die klein mannekes en ze zouden een hele dag moeten gaan/
Vi, ik begrijp het heel goed dat je je klein prutsen mist. Ook ik denk iedere keer dat ik ga uitrusten, dingen voor mezelf doen,... maar iedere keer kan ik niet wachten om ze te gaan ophalen.
Nelleke, een tweeling is in het begin heel overweldigend, maar er zijn hier al een paar topicjes over en je zal zien dat geen enkele tweelingmama (hoe zwaar het ook kan zijn) zou willen wisselen

[girl]

hey dames

Heb 17 weken echo gehad: met baby'tjes alles goed, alleen nog steeds laagliggende moederkoek, voorzichtig zijn en geen betrekkingen was t advies van arts.

gr

[Vi]

Eerst en vooral een gelukkig nieuwjaar voor iedereen.

Girl, ik ben blij voor je dat je een goede echo hebt gehad. Ik zou zeggen, gewoon de raad van je dokter opvolgen. Die boelekes in uw buik zijn nu even het allerbelangrijkste en de rest komt wel terug eens je bevallen bent.

Met mij gaat het momenteel niet zo goed. Ik ben doodop en heb al heel wat huilbuien achter de rug. Ik voel me enorm futloos, onzeker en bang. Onzeker in de zin van doe ik het wel goed als mama, bang om alleen te zijn met mijn zoontjes en ze niet goed genoeg te verzorgen. Iedereen (incl. onze huisarts) zegt dat ik het heel goed doe en dat ik blij mag zijn met 2 zo’n gezonde kereltjes die nog geen enkele keer ziek zijn geweest maar waarom kost het me dan zoveel moeite de laatste tijd om ze te verzorgen. ’s Morgens sta ik tegenwoordig op met een zucht en de gedachte ‘daar gaan we weer’. Het voelt alsof ik voortdurend een race tegen de klok aanga om alles gedaan te krijgen. En dan is dit alleen wat betreft de verzorging van mijn kindjes. Poetsen moet ik niet doen want ik maak gebruik van dienstencheques. En werken doe ik ook nog niet door de problemen met mijn evenwicht. En door dit laatste ben ik draaiachtig en kan ik nog steeds niet alleen auto rijden wat wil zeggen dat ik voor alles wat betreft boodschappen, afspraken en het wegbrengen van mijn kindjes naar de crèche, aangewezen ben op andere personen. En dit vergt heel wat organisatie. Ook dat mijn kindjes nu sedert vorige week naar de crèche gaan ervaar ik heel emotioneel. Ik mis ze enorm en moet constant aan hen denken. Ik ben zo bang dat ze niet gelukkig zijn en liggen te huilen alhoewel dit niet zo is.
Ik ben al blij dat dit alles me niet tegenhoudt om toch te genieten van mijn zoontjes. Een lach op hun gezichtje is op dit moment nog voldoende om mijn zorgen even te vergeten. Ik zie die prutskes zo graag hé.

Hoe verloopt het bij jullie allemaal? Hopelijk wat beter dan bij mij.

[Marit]

hej Girl,
tof van de goede echo. En tja, wat voorzichtig zijn: 't is voor 't goede doel, he? (Wij hebben trouwens tijdens m'n zwangerschap amper betrekking gehad. In het begin voelde ik me niet goed, en daarna was ik te dik om een beetje comfortabel te... Ach ja, we proberen onze schade nu in te halen )

hej Vi,

Een dipje hebben is maar normaal, he. 't Is ook ni niks, he. Bovendien: steeds afhankelijk zijn van anderen voor vervoer enzo kan gewoon niet leuk zijn.

Ik voel me hier ook meteen schuldig als ik even eentje moet laten huilen omdat ik met de ander of gewoon even met iets anders bezig ben.

Ze krijgen niet altijd de aandacht die ze nodig hebben. Ze krijgen echt niet elke dag een badje. Ik kan ze niet dagelijks eens naar buiten nemen voor een wandelingetje. Er zijn zoveel dingen die ik zou willen doen met hen, en 't lukt gewoon ni en daar voel ik dan weer slecht over.

Maar dan krijg ik van iedereen complimentjes dat we toch goed bezig zijn, en da's wel fijn om te horen. En ze beginnen hier ook te lachen nu. Zooooo schattig (smelt smelt...)

Veel liefs en veel sterkte ginder, he. Het betert wel weer met die fut en energie (en anders eens naar de dokter stappen, he. Je hebt misschien een virusje te pakken of bent misschien al geholpen met wat extra vitamines of zo, he)

[Glenys]

Hoi Vi,

Alleen al het feit dat je jezelf in vraag stelt, bewijst dat je een goede mama bent .
Ik herinner me perfect de angst toen ik alleen thuis was met de kinderen en ik de tijd aftelde tot er hulp kwam. Een tweeling hebben is écht niet hetzelfde als één kindje. Er is om te beginnen al het schuldgevoel dat je kan hebben omdat je nu éénmaal niet tegelijk voor de twee kan zorgen. Je kan slechts één tegelijk eten geven, troosten, verzorgen enz. Dan is er nog het dubbele werk dat op je wacht: dubbel kleertjes wassen en plooien, dubbel fruitpap en groetepap maken én te eten geven terwijl de twee hun longen uit hun lijf krijsen omdat ze tegelijk willen eten.

Er zijn heel veel moeders die maar één kindje hebben en ook die angst ervaren dat ze het niet goed doen. En daar heb ik alle begrip voor. Het is immers overdonderend, zo'n klein hummeltje.

Bij mij is die angst uiteindelijk weggegaan toen ze ouder werden en naar de crèche gingen (vanaf 6 maanden). De eerste maand voelde ik me ook heel schuldig maar daarna merkte ik dat ze graag gaan. Het wordt ook allemaal gemakkelijker. Ze kruipen nu en spelen met elkaar, ze lachen wat af en daardoor voel ik me ook gelukkig en goed.

Je hebt het recht om je angstig te voelen. Misschien gewoon laten gebeuren en je erbij neerleggen. Zoals al die anderen denk ik ook dat jij heel goed bezig bent.

[Wappie]

Ik kan het eigenlijk niet beter verwoorden dan Glenys! De onmacht die je soms voelt omdat je (letterlijk) handen tekort hebt is onbeschrijfelijk. Maar je geraakt er wel door meid. Het eerste jaar is echt zwaar, geloof een ervaren tweelingmama, het wordt alleen maar leuker
En je bent echt goed bezig, het feit dat je gedachten continue bij je schatjes zijn bewijst dat. Maar probeer ook af en toe aan jezelf te denken, aan een mama die er onder doorgaat hebben je schatjes niks. Dus meid, neem je tijd en vraag hulp als je kan dat is absoluut niets om je over te schamen!
Dikke knuff

[fee]

hallo,

Ik vroeg me af of er nog waren die pril zwanger zijn van een tweeling. Ik zou het fijn vinden om hierover te tetteren.
De meesten van dit topicje hebben wellicht al hun 2 kindjes in hun armen.

Groetjes,

[Marit]

hej Fee,
Dubbel dikke proficiat met je zwangerschap!
Ik ben wel niet meer zwanger. Ik heb hier inderdaad m'n tweeling al in de armen (3,5 maand oud nu), maar als je vragen hebt, of wat wilt tetteren, ik ben hier

Hoe ver ben je al? Wat voor tweeling is het (één-eiig? twee-eiig?)?