zwangerschapskwaaltjes

[Zabbie]

Nathalie, dat heb ik ook. Ik dacht de hele tijd dat het een terugval in mijn suikerspiegel was, maar nu je spreekt van bloeddruk, realiseer ik me dat het dat ook best eens zou kunnen zijn.
Ook hier weet nog niemand het, dus moet ik ook foefjes verzinnen als ik ineens wat 'raar' doe. Ik steek het dan maar op "vermoeid".

[nathalie v]

Ik vind dat een heel akelig gevoel... je verliest een beetje de controle he, brrr...

[Zabbie]

Ja, echt mottig, ik begin dan ook nog eens heel hard te bibberen. Vervelend als je dan net met de kindjes bezig bent, ik ben dan altijd bang dat ik ze ga laten vallen. Zal wel weer over gaan zeker?
De vorige zw-schappen had ik altijd te lage bloeddruk, heb dat overgehouden na mijn eerste miskraam.

[nathalie v]

Mijn bloeddruk is altijd prima, misschien vanavond eens checken, ik heb zo'n toestelletje denk ik...

[nathalie v]

Ik ben doodmoe en dat is niet de schuld van ukje , maar wel van dat garnaaltje denk ik!

Ik heb een goede nacht achter de rug, 8u geslapen, vanmorgend naar het werk vertrokken en tegen de middag naar huis gekomen, doodop, twee uur geslapen in de zetel, beetje TV gekeken, en nu kruip ik in mijn bed, ik geraak niet meer vooruit, alle energie wordt uit mij lijf getrokken! Tzal wel goed zitten zekers?

[nathalie v]

Tis niet echt een zwangerschapskwaaltje, maar thoort hier wel thuis denk ik.

Ik ben de laatste dagen emotioneel echt heel gevoelig. Ik voel me zo kwetsbaar en ben nogal snel van mijn melk.

Vooral wat mijn man betreft heb ik nu meer aandacht nodig dan anders, ik bedoel maar, ik zou willen dat hij me meer het gevoel geeft dat hij me nog graag ziet, er altijd zal zijn voor ons... Ik droom ook heel vaak dat hij ons in de steek laat, of dat er iets met hem gebeurt, dat hij een knappe dame tegenkomt en ons laat zitten.

Ik kan me herinneren dat ik dat met ukje rond deze periode ook had.

[Sterretje]

Raar hé, nathalie, die emoties...
Wat hormonen allemaal kunnen doen met een mens...

Hopelijk kan je ventje wat begrip opbrengen!

[mindyke]

valt volledig onder zwangerschapskwaaltjes! hormonen die op hol slagen is zelfs geen kwaaltje maar een kwaal!

gewoon even zeggen tegen je ventje dat je door je hormonen wat gevoeliger bent. en extra nood hebt aan een knuffel en lief woordje. en niet wachten tot ie het zelf ziet. want ze zien dat nieeeeeeeeet

[nathalie v]

Seg, hoe zit dat nu weer juist met harde buiken. Sinds een week of drie begin ik er echt wel last van te krijgen en ik heb er toch wel wat op een dag...Moet je dat wat in't oog houden qua aantal?

[Yago]

hey Nathalie, zolang die geen pijn doen kan het eigenlijk geen kwaad. Als je er echt veel hebt (meer dan 15 per dag of zo) is het wel een teken dat je het wat rustiger aan moet doen

[nathalie v]

Emotioneel dat ik ben, pfff...

Ik heb net wat staan wenen in't toilet op't werk. Ik was even in pauze en collega's vroegen of ik het wat zag zitten met terug een baby op komst. Uiteraard ben ik heel blij met dit wonder, maar ben toch ook wel wat bang voor de ontbrekende roze wolk zoals vorige keer, en de vele dipjes waar ik in verzeild geraakte, slechte slaper...
Komt er een oma bij staan, van wiens kleinkind net een slechte medische diagnose heeft gekregen op 1 jarige leeftijd. Zij stond daar met tranen en haar ogen en ik kon alleen maar denken "stom rund dat ik ben, wat lig ik hier nu te zagen en te klagen, ik heb alles wat een mens wil om gelukkig te zijn" Ik ben moeten weggaan of ik stond er ter plekke te wenen...gelukkig hebben we afgesloten toiletten...

[Sterretje]

arme meid. wat een emoties.
vrouwen zijn piekeraars hé. 't is normaal hé dat je je afvraagt hoe het zal zijn na de geboorte, wat voor kindje je zal hebben, hoe ukje zich gaat gedragen, zal't allemaal loslopen, hoe moet je t gaan combineren...
ik had dat ook sterk hoor
zeker omdat ik hoorde van iedereen hoe super het was, zo twee kindjes kort op elkaar. ik vroeg me af of het echt wel zo een goed idee was

en werkelijk waar, het is meegevallen. OK, je moet geluk hebben met je kindje, maar het feit 'van 1 naar 2' viel de eerste maanden bijzonder goed mee
alles kwam terug naar boven en de verzorging, voeding, ... ging als vanzelf

nu vind ik t zwaarder worden, nu ze alletwee ouder worden en meer specifieke behoeften nodig hebben, op verschillende tijdstippen slapen, eten, ... pff ik ben soms echt full time mama. maar eigenlijk, is het heerlijk. als je effe het omhulsel van de drukte en de stress wegneemt, ben je gezegend met twee wondertjes en komt alles echt wel op z'n plooi.

en ik heb het nog steeds moeilijk hoor met bijvoorbeeld begrafenissen, als ik beelden op televisie zie, bij een film, een mooi liedje, dan komen die tranen ook boven.

't hoort erbij hé.

schaam je niet om je tranen hoor, ze zijn perfect normaal.
wens die oma-collega van jou maar veel sterkte.

(en oh ja, ik praatte amper met mijn collega(s) over mijn zwangerschappen en toekomstige kindje(s). konden ze me niet gek maken met raad en verhaaltjes)

[LaBatsa]

Nathalie, ik zou me niet te veel zorgen maken over het ontbreken van die roze wolk. Je hebt nu een realistischer beeld van wat je te wachten staat dan bij een eerste en je hebt nu ook al ukje voor wie je moet zorgen.

[Loeki]

Dikke knuffel Nathalie!!!

Komt wel goed meid, we sleuren je er gewoon door, nah.

[nathalie v]

Heeft iemand van jullie last gehad tijdens de zwangerschap van carpaal tunnelsyndroom? Ik sinds een tweetal weken enorm, bij ukje had ik dat niet. Mijn vingers beginnen te tintelen, dit loopt door naar mijn arm, mijn handen verkrampen en "slapen". Ik wordt er 's nachts van wakker en het doet echt pijn. Iemand een idee hoe je dit kan verhelpen?