ik ben enorm blij en dankbaar dat ik een schoonmoeder heb die als het moet alle dagen klaarstaat voor mijn kindjes.
de creche is deze week toe en ze komt alweer enkele dagen oppassen.
maar daarbuiten staat ze op mijn vrije dagen ook nog minstens 1x en in t weekend 2-3x aan onze deur. pff, overdosis SM dan hoor

en ik begin het steeds meer en meer moeilijk te krijgen met sommige van haar opmerkingen, opvattingen en gewoontes
bijvoorbeeld
- ze kan zo opscheppen over wat ZIJ A/I allemaal heeft geleerd
- ze kan zo opscheppen over wat de kindjes allemaal al kunnen alsof zij het voor het eerst gezien heeft
- A MOET altijd dank U / alstublieft zeggen telkens als SM iets aangeeft of als ze iets vraagt
- SM MOET altijd een handje krijgen als ze binnenkomt
- A MOET altijd een kusje geven als ze terug doorgaat
- A moet geen boterhammetjes met kaas eten van haar, ze krijgt altijd choco (hoe gaat dat kind nu in hemelsnaam iets anders leren eten)?
- SM doet geen moeite om het eten dat ik heb voorgesteld voor te schotelen aan A (ik heb bijvoorbeeld liever dat ze een potje olvarit eet dan bijvoorbeeld altijd gebakken aardappels, maar SM weigert potjesvoeding te maken)
- ze vergeet het vlees in I haar groentemaaltijd te doen
- A MOET op t potje en loopt bijgevolg hele dag in haar blote poep (vind ik op zich wel goed hoor, zindelijkheidstraining)
- ze loopt constant met een zakdoek achter de kindjes aan
- ze zet altijd goed in de verf hoe 'akelig' ze nog hoesten

(NOT dus)
- I is volgens haar een moeilijk 'ding' en 'er is kweken aan'
- laatst had A haar hoofdje tussen de spijlen van de trap gestoken: mag niet uiteraard. ikzelf verbied het haar en zeg dat het gevaarlijk is, SM zegt: niet doen hoor, straks zit je met je hoofd ertussen vast en dan moet de brandweer je hoofd er komen afzagen

grrr, moet dat echt zo aangeleerd worden? 'k vind dat je dat kind haar hoofd zo al op hol brengt.
- als ik smsje stuur om te vragen hoe het is (eten/slapen) antwoordt ze steevast: 'het' slaapt, of 'alles' slaapt. grrr, 't zijn geen voorwerpen hé zeg!
ik kan zo nog tal van voorbeelden opsommen waar ik mij aan erger. ze kan t ook niet helpen zekers, 't is nu eenmaal haar karakter ...
verder probeert ze A wel goed dingen te leren (turnen, tekenen, ...) maar ik had dan ook niets anders verwacht van een gepensioneerde lerares
pff, 't moest er even uit. stomme ergernissen...
en daarbij, ik vind dat kindjes manieren moeten hebben, maar je moet er ook geen drilsergeanten van maken. ik vind het fijn als A dankuwel zegt en een goeiedag doet tegen de mensen, maar als ze geen zin heeft, moet je haar ook niet dwingen hé, zo kweek je aversie
en daarbij, hoever gaat dat als je kindjes altijd altijd 'dank u mama' -met 2 woorden- moeten zeggen... vind ik er toch ook wat over ze