Bericht
door sassie2 » 14 februari 2012, 11:20
Ik wil hier nog even een vervolg schrijven om mijn verhaal van een tijdje geleden. Voor diegenen die het niet meer weten (en het wel willen weten) het staat op pagina 2 ergens halverwege.
Het CLB was dus Brent gaan observeren op 17 januari. Aangezien ik daar niets meer van gehoord had, en ik vorige donderdag oudercontact had, heb ik dan maar zelf contact opgenomen. Ik mocht donderdagvoormiddag gaan naar de arts die Brent geobserveerd had. Wat ik daar hoorde, was allemaal positief. Hij zat als eerste op zijn bankje (de rest liep nog wat rond, of begon al te spelen). Tijdens het kringmoment was hij wel opvallend ‘afwezig’. Zat rond te kijken, te prutsen met zijn vingers, … Het leek alsof hij niet oplette, maar toen de juf vroeg welk weer het was, keek hij naar buiten, hij moest dus wel aan het opletten zijn. Opeens begonnen de ‘rekenvraagjes’, en hij was één en al aandacht, werkte mee, zat recht, een ander kind dus. Tijdens de speeltijd heeft hij kiezeltjes opgeraapt, en gevraagd aan vriendjes of ze samen wilden hinkelen. Ze deden mee. Ok, ze zag ook wel da zijn springen niet ging zoals het moest, maar niemand lachte met hem, iedereen wilde meespelen … Na de speeltijd mochten ze een hoekje kiezen, hij koos om met de dino’s te spelen. De artse dus ook … De andere kindjes begonnen haar aan te vallen, maar Brent zei dat hij haar ging beschermen, hij heeft haar dan ook naar de dokter gebracht na een aanval. Ze was dus echt wel positief, hij stond ook in groepjes te babbelen, nam wel nooit het voortouw. Ze zou dus niet naar het reva gaan, en alles zijn beloop laten.
Dan een halve dag later oudercontact. Echt ontgoocheld buitengestapt. Hij is niet gemotiveerd, moet altijd een duwtje in de rug krijgen, heeft geen doorzettingsvermogen, zingt nooit mee in de groep, de juf ‘kan hem niet betrekken in het gebeuren’. Ok, cognitief niets aan te merken, enorme sprong gemaakt voor de fijne motoriek (maar dat stabiliseert nu), … De juf vindt hem dus echt ‘anders dan de anderen’.
We weten echt niet wat we moeten denken. Thuis is hij net super gemotiveerd om dingen bij te leren, ook om zijn broer dingen bij te leren. Intussen tot de conclusie gekomen dat hij kan ‘hoofdrekenen’ tot 6 (allée, enkel optellen). Ik begin me dus ook meer en meer af te vragen of hij zich niet ongelooflijk verveeld in de klas (vandaar het rondkijken misschien).
Eigenlijk heb ik ook al lang geen zin meer om met de juf te praten, die is echt altijd zo negatief, zeker als we een positief beeld hoorden van het CLB.