Schoonmoeders en moeders

[Sterretje]

mindy, dikke knuf voor je rotgevoel. ik kan het mij wel inbeelden
toen ik 't allereerst las dacht ik : waahw, wat lief, zo een bezorgde oma.
maar anderzijds heb ik dan iets van: wa's da nu. je kan best wel alleen naar de dr gaan toch? dus 'k zou ook dubbel gereageerd hebben.
kan me niet voorstellen dat mijn ma zo iets zou doen. ik moet al sms'en of bellen dat I of A ziek is, en dan drie dagen later laat ik dan weten dat ze genezen zijn. ze informeert tussendoor niet eens hoe het met hen (of met mij) gaat

probeer het uit te praten en zeggen hoe je je voelde. dat je het wel lief vond maar dat je het niet verwacht had en nogal raar vond. meer niet.
't zal dan wel slijten en ze weet meteen dat je dat niet van haar verwacht

[mindyke]

ja we hebben gesmst hoor. heb gezegd dat ik haar niet wou kwetsen maar dat ik zoiets liever alleen doe.
bij mijn zus gaat ze wel mee naar al die dingen maar ik ben haar niet he...

ze is er niet wrokkig om hoor en this idd kei lief, maarik ben nogal een zelfstandige en dat botst wel es.

tzal zoals je zegt,moeten slijten...normaal bespreek ik dit even met men vriend en dan ben ik weer opgelucht maar de skype wa gene vette dit weekend

[Fien83]

Zo zie je hoe meningen verschillen .

Toen ik je verhaal las Mindyke, dacht ik meteen 'Oh nee, dat zou ik hatelijk vinden'. Ik zou ook echt het idee hebben dat mijn mama me incompetent vindt als moeder en het gevoel heeft dat ze haar kleinkind moet komen sussen omdat ik het zelf niet zou kunnen... Ik vind het wel goed dat je mama wel meteen een smsje gestuurd heeft, ze had het dus wel duidelijk begrepen dat jij het er niet op staan had... Hopelijk kunnen jullie dit snel achter jullie laten, want ik kan me voorstellen dat het een vervelend gevoel is voor jullie beide.

[mindyke]

ja meningen verschillen he

toen ik sterretjes antwoord las dacht ik, pff waar maak ik mij druk over, ze toont intresse, is ongerust
maar als ik nu jouw antwoord lees Fien denk ik, voila da dacht ik ook

ach ja this achter de rug, heb het weer eens van me af kunnen schrijven merci girls...

[Wappie]

Mindyke, ik begrijp je dubbel gevoel maar al te goed! Probeer het je niet te veel aan te trekken. Je was waarschijnlijk ook doodongerust over je kleine man en dan moet je niet veel hebben om je over de rand te duwen Dikke knuff hoor!
Fien, ik zou dat eerlijk gezegd ook niet zien zitten. Ik zou eerder opteren voor 2aparte bungalows al is het maar om eens even op je gemak te kunnen zitten.
De bungalows zijn idd niet al te groot dus hoop dat er voldoende plaats is.

[cimoca]

Goh Mindyke, ik begrijp je echt wel hoor.
nu bij mij vroeger vroeg ik graag mijn mama mee als ze serieus ziek waren. Ik reed dan tot aan de ingang, mijn mama stapte uit met mijn dochter en ik ging de auto parkeren Als ik nu jou reactie lees, voel ik me wat schuldig omdat ik 't niet alleen deed. alhoewel ik toch ook wel heel zelfstandig ben.

't feit is, ik krijg van SM zo weinig reactie en steun (rsv bij ons oudste noemde zij een vallingske, toen ik met ons jongste meisje naar de kliniek moest met vrees voor hersenvliesontsteking, panikeerde ik ) en ik mis mijn mama zo dat ik 't niet erg zou vinden moest iemand er zijn.

Fien, ik benijd je eerlijk gezegd niet. Want de kamers zijn inderdaad niet groot om een babybedje bij te zetten

cinne

[Lie_29]

Bon, hier is de schoonzus onder dwang gaan beseffen dat ze zich echt niet populair aan het maken is zo en madam heeft -weliswaar met tegenzin- alle spullen terug gegeven en mijn man gaat ze deze week ophalen. Ik ga zelf niet mee, ik ga me haar show besparen

Maar dan... Mijn eigen broer... Eigenlijk hoort ie niet echt thuis in dit topic, maar een 'familie-onderwerp' bestaat hier precies nog niet, vandaar dat ik het hier gooi.

Hij is een dikke 2 jaar jonger, zijn vriendin 5 jaar jonger en ze proberen al sinds de zomer van 2010 een baby te krijgen.
Begin februari 2011 bleken ze zwanger en dat werd direct aan de grote klok gehangen. Ze hadden enkele mensen ingelicht die niet konden zwijgen en zo wist het hele dorp het al na 5 weken. Ze zijn het bij ons thuis komen zeggen en de vreugde straalde er langs alle kanten af.
Mij deed het vooral verdriet. Dat het eerste kleinkind dan toch niet het mijne ging zijn, dat mijn jongere broer me 'voorstak' en dat wij nog altijd met lege handen achter bleven.
We vonden het ook niet echt fijn dat er met onze gevoelens niet echt rekening gehouden werd.
'Ge kon niet verwachten dat we op jullie bleven wachten eh' en meer van dat soort uitspraken.

Versta me niet verkeerd, ik weet heel goed dat ik in die 6 jaar niet kon verwachten dat heel de wereld NIET zwanger werd omdat het hier niet wou lukken, maar van mensen die van dichtbij getuige waren van onze weg hadden we toch wat minder uitbundig gedoe vlak voor onze neus verwacht.

Enfin, het liep fout in maart en sindsdien is er nog geen babynieuws van die kant. Al van vlak na die miskraam horen we 'O nee, wij willen niet zijn zoals Lie.' Nice...

Mijn broer wordt peter van onze baby, maar het interesseert hem precies niet. Hij vraagt nooit naar hoe het was bij de gyn of ofdat alles ok is met de baby. Hij vraagt gewoon nooit wat. Erger, hij gaat zich soms gewoon verzetten wanneer het over de baby gaat. Anderen (ouders, vrienden,..) beginnen ook te merken dat ie echt wel raar doet als er iemand iets over de baby vraagt.

Ik heb er alle begrip voor dat ie lijdt, maar vraag me af waarom ie het geaccepteerd heeft. 'k Zie het zo al gebeuren dat ons kind een peter heeft die er niet naar omziet.


Zijn vriendin stelt me allerlei vragen en als ik dan eerlijk antwoord dan gaat ze daarna janken bij mijn ma dat ik haar alle hoop ontnomen heb... Moet ik dan liegen en mijn verhaal verbloemen? Ik probeer haar echt waar te ontzien (geen gedoe over de baby als ze er bij is, geen ge-etaleer op die facebook, mijn ma had een cadeau voor de baby met nieuwjaar en ik heb dat niet uitgepakt in haar bijzijn, haar laten vertellen als ze nood heeft aan ontlading enz...), maar ik kan precies niks goed doen.
Gelukkig vinden mijn ouders ook dat ze zich geweldig aan het aanstellen zijn.

Ik kan gewoon niet snappen dat ze ZO jaloers reageren op mij. Het is alsof de slechtziende kwaad is op de blinde. Wij hebben het (tot hiertoe) een pak zwaarder gehad en dat zijn ze precies vergeten...

[trinity]

ai mindyke, toen ik het las had ik direct een dubbel gevoel
langs de ene kant tof dat ze ongerust is en wou komen helpen
langs de andere kant zou ik mij toch ook incompetent voelen
mocht ze het nu aan de telefoon nog gevraagd hebben of ze niet moest komen helpen, dan was het al helemaal anders hé

mijn schoonmoeder was zaterdag ook eens afgekomen
ik was niet thuis (gaan shoppen met mijn ma) dus michiel bij de papa
ik belde eens toen ik naar huis ging komen en de papa was net michiel een flesje aant geven dus had sm aan de lijn
sm zei dat hij ganse namiddag gehuild heeft en heel lastig was geweest
ik was normaal van plan om nog eerst achter een nieuwe frigo te rijden maar heb dat maar zo gelaten
ik was zoooo ongerust dat ik onmiddellijk volle gas naar huis ben gereden
toen ik thuis kwam was sm al weg en lag michiel bij de papa in de zetel te slapen
michiel was helemaal niet ganse namiddag lastig geweest zei de papa
hij heeft flinkjes gespeeld en toen hij moe werd heeft hij even gehuild en is dan tijdens het flesje in slaap gevallen
grrrr, ik kon mijn sm iets doen
mij zo ongerust maken en zo overdrijven
papa zei dat michiel al bij al een klein half uurtje geweend heeft en lastig is geweest omdat hij niet in slaap kon raken omdat sm hem niet gerust liet
grrrr, mijn haren kwamen gewoon recht!!!!
ze is heel lief hoor mijn sm maar gunt de kleine geen minuut rust

[trinity]

lie, onze berichtjes hebben mekaar net gekruist precies

erg van je broer en je schoonzus dat ze een miskraam hebben gehad maar ze mogen wel niet verlangen 'zij blij, iedereen blij' 'zij verdriet, iedereen verdriet'
we hebben het allemaal doorgemaakt, wij verdrietig terwijl iemand anders een bolle buik had
en als ze dan vragen stellen over behandelingen en zo, je kan het toch maar vertellen zoals je het zelf hebt doorgemaakt
het is niet makkelijk en alle begrip voor hun situatie maar ze mogen zich niet aanstellen alsof de wereld rond hun draait

[Fien83]

Nu ik jullie reacties over center parcs lees, ga ik er toch iets van (laten) zeggen hoor... Anders gaat dat niet goed komen...

@Lie: Vreselijk dat je broer zich zo weinig aantrekt van je kleintje. Ik kan idd ook begrijpen dat hij het moeilijk heeft omwille van de miskraam hoor, maar hij zou toch wat interesse mogen tonen voor zijn petekind hé. De peter van onze dochter is nu ook zwanger via IVF. Op het moment dat ik zwanger was, waren zij nog met behandelingen bezig. Ik wilde hem heel graag als peter omdat ik goed met hem en zijn vrouw overeen kom, maar ik wist niet goed of hij het wel zag zitten dus ik heb het er met zijn vrouw (die heel open is) eerst over gehad, zij heeft dan gepolst en bleek dat hij het super zou vinden om peter te worden, dus dat was oké. Mijn man werd als peter gevraagd door zijn andere broer toen ik zwanger was. Zijn broer was zwanger (ongelukje toen ze net samen waren). En ik weet dat mijn ventje toen zei dat hij het had geweigerd als ik niet zwanger had geweest omdat het voor hem te pijnlijk had geweest. Ik vind het wel heel knap dat je zo veel rekening houdt met je schoonzus, je hebt echt wel door dat ze het moeilijk heeft, maar dat mag je eigen geluk eigenlijk niet in de weg staan hé. Kan je er met je broer over praten of niet?

@Trinity: Hier ook een schoonmoeder die continu op het vel van mijn dochter zit, hatelijk hé! En dat ze jou zo'n slecht gevoel gegeven heeft terwijl er totaal niets aan de hand was... Wij hadden gisteren familiefeest (babyborrel van een nicht) en mijn schoonmoeder weer de ganse tijd rond F dartelen. En ze heeft zo'n lelijk koosnaampje voor haar, mega dialect woord en ik probeer dialect te vermijden. Ik had dat eens tegen mijn man gezegd en gisteren zei hij toch ook dat hij hetecht lelijk vond klinken en hij ging er misschien toch eens iets van zeggen, ben benieuwd .

[mindyke]

o cimoca, je moet je niet schuldig voelen hoor; kbegrijp jouw standpunt ook ze! Je maakt je druk over iets maar als die mensen wegvallen zou je een moord begaan om ze op dat moment bijjouw te hebben.
Trinity: jup een belletje had alles anders gemaakt...

ach ja kheb een kaartje geschreven met hoe dankbaar ik ben dat ze ze zo goed helpen nu tventje er niet is... strijkt de plooien weer glad.

Oei Lie, das niet zo een fijn verhaal.
Maar het is even gewoon een reactie op hun pijn he dat ze uiten. Jij hebt er al met leren omgaan (in de mate dat dit mogelijk is) met al de problemen; maar bij hun is het nog vers natuurlijk.
De uistpraak we willen niet worden als Lie, is natuurlijk een beetje lomp en bot maar ik denk zeker niet met kwade bedoelingen. Ze willen dat natuurlijk niet wat logisch is he...

Eens je kindje er is zal je broer wel zen weg vinden met zen petekindje hoor. Mannen zijn zowieso minder geintressseerd in al die dingen vooraf , laat stsaan als het je eigen kindje niet is.

zij zitten nog maar in die beginfase , terwijl jij al 6 jaar "verwerking" achter de rug hebt;Daar wringt het schoentje...

E,n nee je moet niet liegen over hoe het allemaal was maar ik let toch ook op wat ik zeg tegen mensen die nog maar net in heel de mmm stappen hoor. hoop is het enige dat we hebben en dat wil ik hen niet afpakken...

in ieder geval nog een dikke knuf, ksnap je ergens wel...

[mindyke]

o en Lie, fijn dat je schoonzus het beseft. Misschien de kans om enkele dingen toch bij haar te laten voor de goed vrede? (de kleine dingen dan? )

Trinity, die sm he daar ging je shoppingdagje. in vervolg toch altijd even op voorhand checken bij het ventje. voor je je laat opjagen...

[trinity]

fien, echt hatelijk dat ze zo druk doen tegen de kleine
en ze kan er niet normaal tegen bezig zijn
gelukkig geen lelijke koosnaampjes bij ons
maar ik hou mij niet meer in hoor
ik was vroeger ook meer 'ik zwijg voor de liefde vrede' maar die tijd is bij mij gepasseerd zunne
ik zeg altijd wat er op mijn lever ligt en soms is ze dan kwaad maar ik geef ze dan tijd om blij te komen

[trinity]

mindyke, ja ik wou ventje aan de telefoon maar die was met het flesje bezig dus da ging niet
ja zeg, mijn toffe namiddag ineens in het water
ik was direct van slag maar gelukkig was alles toch in orde
denk dat ventje anders wel gebeld zou hebben als er echt iets was geweest

[Sterretje]

Lie, dat klinkt al bijna of jouw broer jouw geluk niet gunt
kan me dan voorstellen dat je twijfelt of het peterschap dan wel goed gekozen is.
't is voor hen miss ook moeilijk om te verwerken wat ze meegemaakt hebben. een miskraam is hoe dan ook een van de ergste zaken.
maar jij hebt idd de zwaarste bagage mee te dragen, maar alleen jij kan het gewicht daar van voelen snap je? het rugzakje met problemen dat jouw broer en schoonzus dragen is voor hen ook een last... en ze hebben wellicht schrik dat die rugzak ook zwaarder zal worden.
en over hoop ontnemen... ik ken nu ook verschillende mensen in de MMM en ik ben ronduit eerlijk. ik heb nu wel twee succesverhalen en relatief weinig ellende (ook al weegt dat rugzakje ook nog steeds) de mensen trekken zich vaak wel op aan mij.

ik heb by the way een andere neef en schoonzus die van de daken schreeuwen dat ze dit jaar gaan verhuizen naar nieuwbouw endan onmiddellijk zwanger willen/zullen worden
ik opperde dan voorzichtig tegen een andere nicht, tja, ze moeten dan nog prijs hebben dat t van de eerste keer lukt. en dan bekijkt die mij zo alsof ik TE pessimistisch bent. ze vroeg aan mij: waarom zou dat niet? 't is niet omdat het bij jullie zo lang duurde dat het bij anderen ook zo gaat
'k heb mijn mond maar gehouden want sommigen snappen er niets van
'k ben gewoon zo sceptisch en langs de andere kant zou ik ook stikjaloers zijn moest het wel van de eerste keer prijs zijn