Wat NIET te zeggen bij vruchtbaarheidsproblemen

[loes]

om gek van te worden he die antwoorden / opmerkingen die je soms hoort. Ik begrijp dat het sowieso altijd goed bedoeld is maar, sommige mensen houden inderdaad beter hun mond...
enkele uit onze top tien...
- je bent er veel te veel mee bezig
- constant die hormomen nemen dat kan toch niet gezond zijn he
- dat komt wel in orde, ga eens op reis...
- de liefde overwint toch alles?
- ge zult zien, ne keer dat je start met de bouw dan gaat dat allemaal vanzelf...
- ja, wij zijn nu zwanger en we weten dat het moeilijk lukt bij jullie dus dan zullen we maar nooit over onze zwangerschap spreken tegen jullie... (alsof je je sowieso al niet genoeg een buitenstaander voelt!)
- je moet dat wat tijd geven
-enz...

Er zijn eigenlijk maar weinig mensen die weten hoe de situatie bij ons is en ik mijd het ook opzettelijk om het aan anderen te vertellen. ik selecteer nog wel bewust aan wie wel en aan wie niet zo kan ik ook een beetje dergelijke opmerkingen varbannen...

groetjes

[philippe]

...

[Ingrid81]

Hey,

Vorige zomer waren we ongeveer 8 maanden aan het proberen toen een aangetrouwde tante van mijn man een kwetsende en zeer domme vraag stelde. Ze vroeg: "En, nog steeds niets daarin?" terwijl ze naar mijn buik wees. Ik heb wijselijk mijn mond gehouden, anders had ik waarschijnlijk geantwoord: "nee, en blijkbaar al evenveel als in jouw hoofd"...

Er zijn manieren om te vragen of je al aan kinderen toe bent, natuurlijk. Maar goed, zij hebben een monster van een kind, dat hopeloos verwend is, dus ik kan ze alleen maar beklagen.

Onlangs kreeg ik van een collega ook nog een opmerking als "wat weet jij nu van kinderen, je weet nog niet eens hoe je ze moet maken". Dat deed ongelooflijk pijn, maar hij heeft zich achteraf verontschuldigd omdat hij niet wist dat we er problemen mee hadden.

En een tijd geleden zei een andere collega: "Zal ik je anders de handleiding eens geven?". Heb hem toen goed op zijn plaats gezet door te zeggen dat dat niet hoefde omdat de dokters gezien hadden dat ik het probleem was (doordat ik geen eisprong heb). Hij was uiteindelijk degene die zich heel klein en dom voelde.

Waar ik echter het meest van steiger zijn niet zulke opmerkingen, maar mensen die blijven herhalen dat alles in orde zal komen... Wat weten zij ervan? Meestal hebben ze zelf al kinderen gehad zonder problemen of zijn het vrijgezellen van in de 30 die nog lang niet aan kinderen denken of weten dat ze er toch nooit aan toe zullen komen...

En inderdaad, het is leuk om het eens van zich af te schrijven

Groetjes,
Ingrid

[kathleenchris]

Ik moet eerlijk zijn, er zijn al heel wat rotopmerkingen gepasseerd bij ons. Vorige week was er weer eentje. Zelfs van iemand die zelf problemen heeft nl 'om ter eerst zwanger ...'
Precies een wedstrijd.
Maar wat ik vaak merk is dat wij zelf ook niet mals zijn met onze eigen opmerkingen. Iemand vroeg hier: 'waarom moeten wij rekening houden met mensen die kinderen hebben'. Tja wij hebben ook schoolvakanties waar opvang niet altijd evident is ... wij vragen ook rekening te houden met onze afwezigheid, waarom dan niet met mensen met kinderen? (ik zit in de twee gevallen zeker niet gemakkelijk).
Vrijgezellen, kiezen niet altijd voor het vrijgezellenleven (ook al zijn ze misschien niet echt klaar voor kinderen). In onze vriendenkring zijn er vrijgezellen die plots toch de parten van hun leven vinden en snel aan kinderen beginnen (omdat ze inderdaad ook al niet meer van de jongste zijn). Uiteindelijk hebben zij sneller kinderen dan wij. Het wringt bij mij soms wel, maar waarom ook niet ?
Dus wees ook voorzichtig met je oordelen naar anderen !
Maar inderdaad de opmerkingen kunnen kwetsend zijn. De enigste manier om zoiets te overwinnen is eerlijk zijn. Anderen beseffen niet altijd wat de behandelen inhouden en hoe zwaar ze wel niet zijn. Een eerlijk en rechtuit antwoord is het beste en je zal inderdaad merken dat de andere partij plots z'n mond houdt.

Ik wil absoluut niet iedereen goedpraten maar soms moeten we iets ruimdenkender zijn. Ik heb vaak gemerkt dat ikzelf het slachtoffer ervan werd. Gewoon eerlijk zijn is de beste tip in zo'n situatie.

Nu iedereen heel veel succes !

mama van een bengeltje en een engeltje

[Ingrid81]

Hey kathleenchris,

Ik begrijp best wat je bedoelt en als ik heel eerlijk moet zijn: ik ben altijd heel ruimdenkend geweest en ik beoordeel niet snel iemand. Ben zelfs iemand die vroeger heel veel empathie had en zich makkelijk in iemands plaats kon stellen. Ik zeg vroeger, want inderdaad, sinds ik van die opmerkingen krijg en maar heel weinig mensen tegenkom die echt rekening houden met onze situatie, heb ik ook geen empathie meer. Ik zeg niet dat ik nu vrijwillig mensen ga kwetsen, want daar kan ik nog steeds niet tegen en ik zou het zelfs niet over mijn hart krijgen, maar ik deins er nu minder voor terug om eens een hard antwoord terug te geven.

Dat is het geval voor een collega die mij onlangs zei: "Waarom zouden wij over onze kinderen en/of zwangerschap moeten zwijgen? Het is toch ons probleem niet dat jij geen kinderen kan hebben!". Weet je, ik had zelfs niet gevraagd om erover te zwijgen, integendeel zelfs, had aan die zwangere collega gezegd dat ze er gerust over kon praten, maar zijzelf had gezegd dat ze dat zo weinig mogelijk zou doen, omdat ze me geen pijn wilde doen. Ik denk niet dat ik zo'n opmerking verdiend had. Sindsdien ben ik heel wat minder empathiek en antwoord ik ook wanneer ik het nodig vind. Dat maakt me sterker om teboven te komen wat ik meemaak.

groetjes,
ingrid

[kathleenchris]

Hei Ingrid,

oef je neemt het op zoals ik het wil laten overkomen. Het zijn moeilijke omstandigheden hé.
Soms wil je gewoon over een zwangerschap praten met een collega, en dan is er plots net één zin die te veel is en die in je hoofd blijft draaien.
Ik heb het al zo vaak gehad. In het begin reageerde ik niet, en dan liep het bij mij over. Nu reageer ik dadelijk met 'dat is geen eerlijke opmerking'. Ik ben er een paar keer onderdoor gegaan mede omdat ik m'n engeltje te hard mis. Achteraf bleek bv dan dat die collega (mannelijke) ongeveer hetzelfde had meegemaakt, maar ik wist het niet. Dan zak je pas door de grond en zat ik nog dieper in de put. Ik besef dat ik me er voor een stuk over moet zetten, om het houdbaar voor mezelf te houden. we mogen ons niet het slachtoffer voelen, ... Ik heb m'n omstandigheden al zo vaak oneerlijk gevonden, maar hierdoor geraken we geen stap verder in tegendeel ..
Zo'n item hier is eens goed voor frustraties kwijt te geraken ABSOOOOLUUUUUUUT mee akkoord, maar we moeten opletten dat we er zelf niet onderdoor gaan.
We hebben nog een lange weg af te leggen ... spijtig genoeg.

Allé we duimen maar dat iedereen eens helderziend wordt en weet wat te zeggen bij onze 'omstandigheden'. Het zou ons al een hele stap verder helpen. En ja ik ben zelf ook wel harder geworden in m'n opmerkingen, zeker door wat we allemaal meemaken hé.
mama van een bengeltje en een engeltje

[Iris]

Ik vermoed dat het voor de mensen uit onze omgeving die op de hoogte zijn ook niet makkelijk moet zijn: wat moet een mens op den duur nog zeggen wanneer je weer met slecht nieuws komt?

Voor mij is het niet zozeer belangrijk wat mensen op dat moment zeggen, maar op welke toon ze dat zeggen.

[Ingrid81]

Ik vermoed dat het voor de mensen uit onze omgeving die op de hoogte zijn ook niet makkelijk moet zijn: wat moet een mens op den duur nog zeggen wanneer je weer met slecht nieuws komt?

Hey Iris,

Ik heb zoiets van: ge moet mij nu niet elke maand zitten vragen hoe het ermee zit, want daar word ik alleen maar ambetant van. Sommige mensen vragen mij dat eens om de paar maanden en dat apprecieer ik al meer. Daarbij, als het zover is zullen ze het wel snel genoeg te weten komen

Groetjes,
Ingrid

[Seattle]

.

[Noukie]

Hoi allemaal,

Wij zitten ondertussen 5jaar in de mallemolen en hebben recent een mislukte poging via eiceldonatie achter de rug.....wat wij al allemaal te horen hebben gekregen van misplaatste commentaar (vooral dan van familie) niet te doen gewoonweg .
Hier volgen een paar voorbeeldjes ;

Het zal wel zijn omdat jullie vegetariër zijn, zou je niet wat vlees beginnen te eten?

Ga ééns naar het graf van wijlen koning Boudewijn, dat kan helpen....

Volg een vitaminenkuur.....

Het zal wel in jullie kopke zitten
enz...

[kathleenchris]

Hoi Seattle,

Door de jaren en door ons engeltje hebben we minder vrienden.
Er zijn vrienden die er nooit over praten. Als ze iets afspreken in de groep en jij kan (weer) eens niet omdat je op 'onderzoek' moet, dan krijg je de vraag 'toch niets ergs?'. Als je uitlegt wat je allemaal ondergaat is de opmerking 'OOOhhh is het dat maar, dan is het toch niets ergs ...'. Zaak gesloten.
Ik doe zelden mee met grote activeiten in grote groep; Ik voel me er niet meer thuis.
Ik heb wel echte vrienden 'ontdekt'. Daar kan ik zwijgen, praten, alles wat je nodig hebt. Natuurlijk ook omgekeerd hé. Ik vind het vooral spijtig dat ons engeltje 'doodgezwegen' wordt, en dat de onderzoeken etc gebanaliseerd worden want die overheersen je doen en laten.

groetjes
mama (met een groot aantal grijze haren al door ergernis ) van een bengel en een engeltje

[Anneleen]

@Noukie:
Oei, wij zijn ook vegetariërs ! Moet ik zeker aan de gyneacoloog zeggen. Misschien ligt het probleem daar wel !
En wat betreft 't graf van koning Boudewijn: wat moet je daar dan gaan zoeken? Voor zover ik me herinner is die man toch ongewild kinderloos gebleven. Dus niet echt een opbeurende gedachte als je daar staat te bezinnen.

@ aan de andere dames/heren
Bij sommige opmerkingen die jullie kregen, heb ik toch al eens serieus moeten slikken, zeg.

Vandaag nog zei iemand me dat ze me soms toch wel wat hard vond in m'n uitspraken naar zwangere vrouwen of vrouwen die net bevallen waren. En dat terwijl ik eigenlijk meestal wegvlucht of op 't toilet ga zitten (huilen) als 't onderwerp ter sprake komt.
Gek toch hé. Je geeft eens een keertje (voorzichtig dan nog) aan dat 't je te veel is en je even geen behoefte hebt aan 't zien van andermans baby of 't horen van bevallingsverhalen. En hup, 'je bent toch wat hard voor anderen'. Maar alles wat je zelf al hebt moeten horen, dat is dan van geen tel.
Sorry, ik ben maar een mens en 't word mij soms echt wat te veel (en de laatste tijd gebeurt dat inderdaad wel wat vaker dan 'soms').

Oef , dat moest ik even kwijt.

[Seattle]

.

[Nes21]

Hallo iedereen,

Ik lees al enige tijd mee en begin ook stilaan te reageren.
Met veel van die opmerkingen ben ik ook al geconfronteerd en ik vind het best moeilijk om hier gepast op te reageren. Ik ben zelf heel open over de verschillende behandelingen die we volgen, maar merk dat dit niet altijd goed is.

Gisteren zijn we naar een babyborrel gegaan en ik had het even best moeilijk en toen kreeg ik direct de opmerking (van een vriendin) dat ik dan beter was thuisgebleven als 'k ging sip kijken. 'K stond echt met mijn mond vol tanden.

Grs,

[Maria]

Hallo iedereen...

Wat dachten jullie van deze:

In de mallemolen bezig, gek wordend van de hormonen en er evendoorheen zitten:
"Je moet nu even rustig doen he, nou is het wel ff genoeg, je bent nog maar net begonnen..."

Of deze:

Gaat het net weer lekker met je, het ziet er allemaal weer positief uit en vertel je dat je het er niet de hele tijd wilt over hebben:
"Nou ik ben het ook helemaal zat zeg om het er alsmaar over te hebben!"


Tja....soms weten mensen denk ik niet wat ze af en toe zeggen.

Wat voelt dit goed zeg om het ff te zeggen, zat echt ff dwars !!! hihihi