overstimulatie

[Ann De Coninck]

Hoi iedereen!

Ik heb net een IUI-behandeling achter de rug met 3 follikels. Ik weet dat dit het onderdeel IVF is, maar ik heb een overstimulatie opgelopen en ik weet dat de kans dat je dat oploopt, groter is bij IVF, dan bij IUI. Vandaar mijn vraag aan jullie...
Ik heb sinds dag 9 enorme last van overstimulatie: buikpijn, opgezette buik, misselijk,... Op dag 12(gisteren) deed ik een bloedtest en mijn hcg was 130, dus zei de gyn dat ik zwanger ben. Nu vandaag is de pijn veel minder, mijn buik is nog enorm opgezwollen (mijn navel is heel mini geworden) en ook de misselijkheid is beter. Zou die 130 nog van de pregnyl zijn of betert de pijn bij een overstimulatie, eens het zijn hoogtepunt heeft bereikt?

Groetjes, Ann

[elisa]

Hallo Ann,

Ik geloof dat Pregnyl tot 10 dagen na inspuiting in je lichaam aanwezig blijft.
Bij mijn eerste stimulatie heb ik toch ongeveer zo lang last gehad van "kwaaltjes"; niet echt overstimulatie maar wel een opgeblazen buik en een soms erg ongemakkelijk gevoel. Na die 10 dagen is dat overgegaan. Een eiwitrijk dieet zou ook helpen.

En gefeliciteerd met je zwangerschap!

Groetjes,

[Natje]

beste Ann

Prengyl blijft, afhangende van het aantal IU dat je gekregen hebt (5000 of 10 000 IU) ongeveer 10 dagen in je lichaam, na het inspuiten!
HCG op 130 is inderdaad heel hoog, dus er zit zeker een kan op zwangerschap in en ik ben er zeker van dat je een van de volgende dagen een nieuw bloedonderzoek zal krijgen om de evolutie te zien, zodat ze kn afleiden, of de hoge HCG nog van de Pregnyl is, of van je eigen 'productie'.
Ik heb in het verleden zelf een hoge Hcg gehad door de Pregnyl en toen zei de gyn dat ze dacht dat ik zwanger was, wat dan uiteindelijk niet bleek te zijn, dus zou zeggen: voorzichtig blij zijn ...

Ik duim mee voor jou!

Groetjes
Nat

[sopje]

hoi iedereen,mijn naam is sophie en heb in februari een serieuze overstimulatie opgelopen .ben eerst gestart met menopur maar omdat het niet pakte bij mij ben ik moeten overschakelen op puregon.op tijd van een goeie week waren mijn waarden zo hard gestegen dat ik bij de bloedname er zelf van schrok.toen het tijd was om naar de pick-up te gaan kon ik zelfs bijna niet meer lopen van het vocht dat in mijn lichaam overal verdeeld zat en toch wilden ze doorgaan met de pick-up.ze hebben er 4 goeie kunnen uithalen en die zijn bevrucht in de diepvries beland waar zenu nog steeds zitten.enkele dagen na de pick-up ben ik dan in allerijl naar het ziekenhuis gebracht waar ik op intensieve tercht ben gekomen omdat ze niet wisten wat ze met mij moesten aanvangen
op maandag (de dag erna)ben ik dan met spoed overgebracht naar het uza in antwerpen waar ze het vocht dan uit mijn lichaam hebben geprikt en ik kan je verzekeren dat als ze je zeggen dat je geen 24 uur later had moeten komen want dat het dan niet meer nodig had geweest .dan schrik je toch wel even .heb dan uiteindelijk besloten om het een beetje te laten rusten en nog even af te wachten.maar ik hoop uit de grond van mijn hart als en van jullie dit ooit voorheeft wacht alsjeblief niet zo lang dan ik heb gedaan want de vooruitzichten daarop zijn bijlange na niet rooskleurig

[lieve31]

Ik startte vorige maand met m'n eerste IVF-behandeling, maar na 4 dagen gonal-f spuiten, had ik al een overstimulatie. Moest meteen stoppen met spuiten en nu ben ik al 4 weken aan het 'wachten' tot alles normaliseert...

Mijn artsen wilden niet verdergaan omdat er een gevaar zou zijn voor mezelf.

Zijn er nog mensen die dit meemaakten en zoja, hoe lang moesten jullie 'wachten' vooraleer jullie opnieuw mochten beginnen stimuleren?

[Loeki]

Hoi, nog niet meegemaakt met IVF maar wel iets soortgelijks met IUI. Teveel follikels. En als ze de medicatie afbouwden vielen mijn hormoonwaarden direct naar bijna nul. Zeker met IVF waarbij ze je eigen hormoonproductie stilleggen lijkt het me normaal dat als je stopt met spuiten, je hormoonwaarden "terug naar af" gaan. Dus na een paar dagen zit je terug alsof het het begin van je cyclus zou zijn. Zo hebben ze mij dat uitgelegd toen ik die problemen had met IUI. Op een gegeven moment wilden ze stoppen met stimuleren en het zou dan ook een volledige cyclus duren eer ik terug mijn regels kreeg, ook al zat ik toen zelfs bijna aan de eisprong. Dus het lijkt me heel normaal dat je minstens de lengte van een cyclus zowiezo "aan je been" hebt.

Hopelijk volgende keer beter hé! Gaan ze je dosis verlagen of krijg je dan iets anders?

[meisje100]

hallo
Ook ik kan heel wat vertellen over overstimulatie
Eerste IVF poging zit er bijna op en ik denk dat ik die niet zo snel meer zal vergeten. Had 30 follikels en groot aantal cystes, maar maar 2 bruikbare (en achteraf ook bevruchte) eicellen. Ik heb een TP gehad van één goed embryo, maar tegen de tijd was mijn buik al flink gezwollen en pijn eierstokken waren echt pijnlijk. Een dag of 3 daarna ben ik door mijn man in allerijl naar spoed gebracht: ik had mega-ademnood...
Bleek dat dat was door het vocht in mijn buik dat zo zat te duwen. Had ook niet alleen vocht in mijn buik: ook in in armen, mijn benen, ... Heb eerst 4 dagen extra vocht bijgekregen - en ben op het slechtste punt 15 kilo bijgekomen (waarvan 4 kilo op 1 dag tijd!!). Pas als mijn bloedwaarden weer een beetje ok waren, (bloed was ingedikt, had te weinig eiwitten en zo) heb ik vochtafdrijvers gekregen. Tot overmaat van ramp had ik overal zoveel vocht dat het heel moeilijk was om bloed te prikken of een infuus te plaatsen en heb ik dan een centrale infuus gekregen in mijn hals. Had ook behoorlijk veel vocht op de longen, waardoor slapen voor mij de hel was: met zuurstofmasker en bijna rechtop zittend. Na zeven dagen mocht ik naar huis, nog steeds 13 kilo zwaarder dan ervoor. Ik ben nu nog een dikke week in ziekenverlof.

Ik ben deze ochtend voor de finale bloedtest naar de dokter geweest: vanavond weet ik of deze beproeving ook zin heeft gehad... Laat het ons hopen, want ik zit de laatste tijd zo op een emotionel roetsjbaan dat ik niet weet wat ik ga doen als t negatief is

[Nientje]

Wat ik hier allemaal lees is gewoon weg vreselijk. Ik hoop dat jullie de moed terug hebben gevonden na jullie overstimulatie.

Maar nu had ik nog een vraagje. Hebben jullie ondertussen nog IVF gedaan en heb je dan deze keer minder hormonen moeten spuiten.

En hoe reageerden de artsen in de fertiliteitscentra?

[Zi]

Goh, wat een horrorverhalen zeg!
ik begrijp de arsten niet, dat ze dan toch onmiddellijk stoppen met de behandeling als je al zo overgestimuleerd bent...

Ik had bij men eerste IVF een bijna-overstimulatie.
Had ook wel heel veel last van men opgezette buik, eierstokken waren 2 perzikken groot, pijnlijke darmen, bij het plassen altijd pijn.
Heb toen ook 2 weken thuis gezeten, eiwitdrankjes moeten drinken, steunkousen moeten dragen...
Allemaal uit voorzorg dat het geen overstimulatie zou worden. Bij de TP hebben ze dan toch eerst bloed getrokken om te zien of men waardes al gezakt waren, want als men bij te hoge waardes toch een TP doet kan dat lijden tot overstimulatie werd me gezegd. bleken men waarden al gezak, maar heb toch al die dingen moeten doen uit voorzorg.
Hebben ze bij jullie dan niet voor de TP gekeken of je waardes al terug gezakt waren?

Ik moet wel zeggen dat ze me bij de 2e poging exact dezelfde hoeveelheid Gonal-f wilden laten spuiten.
maar ik heb toen zelf gezegd dat ik minder wilde spuiten omdat ik geen zin had in toch een overstimulatie.
Ze hebben me toen men dosis verminderd.
En nu de 2 keer was er nergens spraken van overstimulatie ofzo en toch had ik 14 eicelletjes..
Er is er uiteindelijk wel maar 1 goei embryootje overgebleven en das dan ook terugplaatst !
Helaas was die poging ook weer zonder resultaat.
Dus nu op naar poging 3..

groetjes

[meisje100]

Hey Zi,

Dat is wat ik zeker ook ga doen bij een eventuele volgende poging: vragen om sowieso de dosis te verminderen én veranderen van dokter ...

Mijn 'horrorverhaal' heeft zich trouwens nog uitgebreid ten opzichte van het laatste bericht: eerst en vooral kregen we wel goed nieuws: zwangerschap na eerste ivf-poging. Maar ongeveer 3 dagen later ben ik terug opgenomen in het ziekenhuis: ik heb een trombose gedaan in mijn hals en rechterarm, een complicatie van de centrale infuus die ik had gekregen in mijn halsader... 3 dagen intensieve en 2 dagen gewone opname: pfft!

En wat de zwangerschap betreft: Vlak voor kerstavond bleken mijn hcg-waarden flink gedaald ... Een voorbode van een nakende miskraam, waar ik mij momenteel aan het doorspartelen ben ja, ja, de russen zijn gearriveerd in grote getale...

Maar ik mag de moed niet laten zakken, ik hoop dat het snel achter de rug is allemaal en dan hoop ik met een schone lei te kunnen herbeginnen, in het voorjaar van 2009... als ik fysiek weer helemaal in orde ben natuurlijk...

Ik hoop voor elk van ons hier dat 2009 een 'wonder'-schoon jaar mag worden

groetjes

[Zi]

Amai, meisje100, das echt wel een horrorverhaal.
Wat jullie allemaal hebbe moete doorstaan bij je eerste poging?!
En dat het dan nog uitloopt in een miskraam maakt het allemaal nog eens veel erger.
Maar je mag inderdaad de moed niet laten zakken.
Maar dat is soms gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk hé...

Bij mij viel het allemaal nog heel goed mee dan hé.

Mijn nichtje is ook via ivf zwanger geraakt, maar zij heeft hier door overstimulatie ook trombose aan overgehouden. Ze is nu zwanger van haar 2e (een cryootje), maar moet dagelijks bloedverdunners nemen...

Daarom, volgende keer zeker op je strepen staan en zeggen dat je echt minder wil spuiten
Waarschijnlijk zullen ze nu wel zowiezo je schema aanpassen hoor ! Anders is er daar serieus iets mis.

Groetjes

[sabke83]

Hallo iedereen,

Ook ik had/heb last van een hyperstimulatiesyndroom. In november 2004 had ik mijn 1ste IVF-poging. Ik ben 15dagen gestimuleerd geweest met Decapeptyl en Menopure,bij de punctie had de gynaecoloog 25 eicellen gepuncteerd waarvan er 9 bevrucht waren. 3 dagen later ben ik mogen gaan voor de terugplaatsing. 9dagen later kreeg ik opeens hevige buikpijn,braken,misselijkheid,kortademigheid en koorts. Mijn buik stond ook gezwollen maar ik had nog niet gehoord van een overstimulatie dus dacht ik dat die gezwollen buik bij het hele proces hoorde. Doordat ik zo ziek was zijn men man en ik naar het ziekenhuis gereden en daar kreeg ik te horen dat ik een ernstige (zelfs levensbedreigende) hyperstimulatie had. Ze hebben me onmiddelijk aan infuus gelegd. 2 dagen later was mijn ademhaling nog slechter doordat het vocht zodanig tegen men longen drukte. Ik heb toen 4dagen en nachten met een zuurstofmasker gelegen en de gynaecoloog heeft via de vagina 3liter vocht verwijderd uit mijn buik. Doordat hij zoveel vocht had verwijderd was ik ook veel eiwitten kwijt en hebben ze via infuus eiwitten moeten toedienen. Voor zo 1 flesje kost dat 250€ en ik heb er zo 10 toegediend gekregen! Iedere dag moest ik gewogen worden,mijn buikomtrek gemeten worden, iedere keer in een kannetje plassen en overgieten in een maatbeker en opschijven hoeveel ik had uitgeplast. Alles wat ik dronk en at moest opgeschreven worden,dit allemaal 2weken lang. Ik was opgenomen op 17december en op 31december mocht ik naar huis (met kerst lag ik dus in het ziekenhuis,wat helemaal niet fijn was,ik heb toen heel vaak gehuild). We hadden intussen wel al het goede nieuws vernomen dat ik zwanger was. De eerste week thuis moest ik nog iedere dag op controle gaan. Het heeft nog een hele tijd geduurd vooraleer ik terug normale bloedwaarden had en mijn buik volledig ontzwollen was. Ik had een slechte zwangerschapsstart maar daarna waren er geen problemen meer buiten de normale kwaaltjes. Maar spijig genoeg bleef de vreugde niet duren want toen ik 27weken zwanger was ben ik bevallen van ons zoontje Jelle. Ontsluiting gekregen door een infectie. Ik heb toen weeënremmers gekregen maar helaas heeft dit maar 2dagen geholpen,onze zoon moest komen. Jelle was een gezond en volmaakt kereltje maar wel heel klein,hij was 35.5cm groot en woog maar 940gr. Ik ben de vrijdag bevallen en alles ging goed met Jelle tot de maandag,toen heeft het noodlot toegeslagen en heeft onze dapper mannetje een zware hersenbloeding gekregen waaraan hij zijn strijd heeft opgegeven en gestorven is. We missen hem nog steeds! Na een jaar hebben we onze moed terug opgenomen en zijn we terug met ivf begonnen(wel met een aangepast schema om een overstimulatie te voorkomen),tot 4X toe maar steeds opnieuw niet zwanger tot vorig jaar. In oktober 2007 was ik terug zwanger,maar na 11weken heb ik een miskraam gehad. De reden hiervoor is niet bekend. In de zomer van 2008 hebben we nog een poging gedaan maar terug niet zwanger. En nu ben ik terug in volle spanning aan het wachten. Deze keer had ik 15 eicellen waarvan 9 bevrucht werden,ze hebben 3dagen later 2mooie embryo's teruggeplaatst(dat was vorige week zaterdag). Ik ben woensdag op controle moeten gaan,mijn bloedwaarden waren geruststellend maar de echo was minder goed. Mijn eierstokken staan gezwollen,aan beide kanten 9cm dik en ik heb vrij vocht in mijn buik,de gynaecoloog heeft me gezegd dat ik een lichte overstimulatie heb,maar er is nog geen reden tot opname voor het moment. Ik moet héél veel rusten en drinken. Vrijdag,de 16de mag ik een bloedtest doen en dan zal ik weten of ik zwanger ben of niet...ik wacht vol spanning...De gynaecoloog heeft me wel gezegd dat als ik zwanger ben dat de overstimulatie erger kan worden en dat het daarom belangrijk is dat ik heel veel rust neem en voldoende drink. Bij iedere ivf-poging mag ook niet gaan werken tot het resultaat van de zwangerschapstest bekend is. Bij iedere poging die ik al ondernomen heb,heb ik steeds wat last gehad van een lichte overstimulatie,maar de eerste keer zal ik nooit vergeten!

Ik hoop dat ieder van jullie de moed niet laten zakken en jullie er blijven voor gaan! Op een dag lukt het wel! Ik laat iets weten wanneer de uitslag bekend is. Tot binnenkort! Veel sterkte en moed toegewenst! Groetjes Sabke

[Hope to be]

Hey Sabke84

Ik wens je heel veel sterkte toe en heel veel succes!!!

Tijdens het lezen van je verhaal,kreeg ik kippevel. Knap dat je toch de moed krijgt om verder te gaan. Mogen wij allemaal een steun voor je zijn. De duimen staan omhoog dat je goed nieuws mag kijgen.

liefs
Hope to be

[Nientje]

Beste Sabke,

amai dat is nogal een verhaal. Ik vind het zo erg voor je dat je dit allemaal al doorstaan hebt. Ik heb uit de grond van mijn hart dat je genoeg steun krijgt van je omgeving. Ik kan heus begrijpen dat je het er zeer moeilijk mee hebt.

Hopelijk laat je de moed niet zakken. Ik wens je heel veel succes en ik hoop ook deze keer dat je weer zwanger zal zijn, maar dan voor een langere periode. Ik duim voor je!

Nientje

[kimpy]

hallo allemaal,

ben net terug van mijn driedaags bezoek ah ziekenhuis. Vrijdag heb ik mijn PU gehad, met 13 eicellen waarvan we nu 8 goede bevruchte cellen hebben. Jammer genoeg, kon er gaan teruggeplaatst worden want heb vocht in de buikholte van de puregon.Ben zondag in allerijl naar de spoed gegaan waar dr. Gordts onmiddellijk is afgekomen en de diagnose heeft gesteld. Heb wat vocht gekregen en ook een eiwitbaxter. Nu is mijn buik nog tamelijk gezwollen en vrij pijnlijk. Ik had me de eerste IVF wel wat anders voorgesteld ... weer een maand wachten en dan gaan ze een cryo terugplaatsen.

vele groetjes en veel moed aan iedereen