Zwanger en bang

[nogeenkeer]

Hey Rose!

eerst en vooral proficiat met het mooie, kloppende hartje. Ben blij voor je!
Wat het tussenschot betreft, na mijn miskramen wilden ze bij mij ook onderzoeken of ik dat mogelijk had. Wat ik er toen van begrepen had is dat het geen succesvolle zwangerschap in de weg hoeft te staan maar de innesteling kan bemoeilijken. Eens die achter de rug is, is er geen probleem meer, want dan rekt de baarmoeder zo hard uit dat ze dat zelfs niet meer zien op het einde!

Knuf,
nogeenkeer.

[E+P]

We blijven hier duimen voor alle zwangerikskes dat de zwangerschap de iets veiligere grens van 12 weken mag halen én oversteken. En hopen van harte dat diegene die slecht nieuws kregen dat nog omgevormd zien.
't Zou niet de eerste keer zijn dat ze zich miszien op een echo. Mij hebben ze ook zo vreselijk veel schrik aangejaagd met hun denkpiste van een incomplete mola-zwangerschap (dus met een niet-levensvatbare baby met chromosonale afwijking).
Hou de moed erin, zou ik zeggen!

[Rose]

Vandaag echo gehad bij de eigen gyn en alles ziet er goed uit
En hij heeft nog eens gekeken maar zag niets dat lijkt op een tussenschot.
Dus voorlopig weer even gerust gestelt.
Op naar de volgende echo ( is gepland op dezelfde termijn als waar het de vorige keer mis ging...)
Hij zei ook nog dat er nu slecht 4% kans is dat het nog mis gaat! Duimen maar dat we aan de goeie kant van de statistieken blijven!

[nogeenkeer]

Goed zo Rose, ik ben blij voor jou! Bij ons is de kans dat het nog misloopt op 2% geschat, maar gerust ben ik er toch niet in. De ergste misselijkheid is intussen voorbij dus voel me ambetant. En dat net nu we dit week-end de familie gaan inlichten met kabouter zijn mooie "ik word grote broer"-t-shirt. Maandag terug echo, dat het maar snel zover is!

[Ster_]

Hoi hoi, ik kom van een ander forum hier op dvo, maar we weten sinds zaterdag dat we eindelijk, na bijna anderhalf jaar en twee miskramen, dat we zwanger zijn met een goed hcg, 500! Toch ben ik héél erg bang omdat mijn progesteron veel te laag staat. De andere twee zwschappen had ik een laag hcg en een prog van rond de 70. Nu heb ik eens een goed hcg en maar een prog van 7 De gyne stelde me meteen wel gerust dat ik utrogestan neem en deze dosis is opgedreven tot vier per dag en om de dag een progesteron spuitje. Maar toch kan/durf ik niet te genieten en heb ik de hele dag krampen van de zenuwen, ik durf amper naar de wc en maak me de hele dag door zorgen... Iemand hier ervaring met zulke angsten? Wss wel zeker, als ik de titel van het subject zie

We hebben al een zoontje van bijna vijf jaar uit ICSI.

Groetjes,

Ster

[inaatje13]

Heey Ster,

Ik had tijdens mijn zw ook zeer wisselend progesteronwaarde!!! En idd ik moest 4 keer 2 utro's nemen per dag! Heb nu gezond zoontje van 6 maanden!! Ik duim dat alles goed komt!!!

[nogeenkeer]

Hey Ster!

Eerst en vooral proficiat hé. Ik heb mijn progesteron-waarde nooit gekend (wat misschien een goeie zaak was dan kon ik me daar tenminste al niet druk in maken.. ) Ik ben daarentegen gestart met een erg lage hcg, maar ben bijna 10 weken zwanger en voorlopig gaat alles goed. Waarden zeggen niet alles, en idd, die ellendige utrogestan zou je progesteron toch wel omhoog moeten krijgen hé!

Veel succes!

[Ster_]

Bedankt!

Nogeenkeer, idd, kende ik die waardes maar niet, das om zot van te worden he...

Inaatje, twee bolletjes per keer? Oei, ik moet maar een bolletje opsteken per keer. Eentje van 200 mg. Was het bij jou dan 100? Ik neem dus in totaal 800 mg utrogestan en dan om de dag een proluton spuit.

[Rose]

Dag ster,

Proficiat!!! Van de onze 5de verse icsi hadden we voor eerst 1 cryo. Deze werd volledig in natuurlijke cyclus teruggeplaatst, zonder pregnyl en zonder utro.
Eerst bn was positief. Maar bij de 2de bn was mijn progesteron nog amper 7,5. Dus onmiddelijk opstart van de utrogestan. En bij de volgende bn bleek dat het progesteron al goed steeg. Volgens Jette is progesteron vanaf 8 voldoende. Maar het bezorgde me ook stress! Ik moet ook doorgaan tot 12weken met de utro! Veel succes!!!

@ nogeenkeer, las in het zomertopic ( waar ik voorlopig enkel lees, durf er nog niet te schrijven ) je goeie nieuws van je mooie echo die je hebt gehad! Proficiat! Nu kan je beginnen aftellen naar die 12-weken grens! Heb ook gezien dat we maar met 2 dagen verschil zijn uitgerekend


Hier opnieuw STRESS, Nog een week tot volgende echo en heb de indruk dat de kwaaltjes verminderen en dat was vorige keer toen het mis ging ook zo. Wou dat ik een week lang kon slapen want zit momenteel over alles te piekeren en te stressen...

[Ster_]

Hey Rose,

Jij ook proficiat! Je bent dan ook bijna elf weken zoals nogeenkeer?

Die stress, das toch erg he... Ik weet van mijn eerste voldragen zwangerschap dat kwaaltjes echt op en af gaan, en rond tien weken verminderen ze mss gewoon bij jou? Al weet ik dat jou dit niet gerust stelt, dat kan alleen een goeie echo he... Ik denk dat ik vrijdag bij onze eerste echo ook een beetje ga zitten sterven in de wachtzaal...

Ik neem al utro en progesteronspuitjes van voor de terugplaatsing. Daarmee dat ik zeven echt zooo laag vind. De dag erna al nieuwe bloedname gehad, niks gestegen. maardat kon ook niet zo snel zei de gyne wel erbij. Hcg was goed gestegen, dat vond hij belangrijker. Hij vertelde ook dat mijn werkelijk prog niveau hoger staat omdat utrogestan niet wordt opgenomen in het bloed en je dat dus ook niet kan zien. Dat is op zich goed nieuws, maar ben toch zo bang. Ik voel die utro ook de hele tijd terugvloeien en dan durf ik amper naar de wc om te gaan kijken of alles nog goed gaat...

[Rose]

bedankt Ster,

Als je inderdaad al een hele tijd progesteron neemt is het raar dat het zo laag staat. Dat het maar snel vrijdag is en de echo je een beetje kan geruststellen en hopelijk is je progesteron tegen dan ook wat gestegen! En die stress is echt erg he! Die angst voor toiletbezoeken is herkenbaar maar ook normaal denk ik na alles wat we al hebben doorstaan.

Hier net geen 10weken. En inderdaad enkel een echo kan rust brengen he! Vorige keer is het mis gegaan op 10 en een halve week op die echo zagen we dat het hartje niet meer klopte! En toen waren de kwaaltjes ook verminderd en hoe dichter ik nu bij die termijn kom hoe meer stress...
Nog een week te gaan tot de volgende echo en wat duurd het wachten zo vreselijk lang!

[nogeenkeer]

Hey Rose,

dank je! En voor jou alleszins nog veel succes hé! Kan je je gynae niet bellen om je te laten geruststellen met een spoedecho? De mijne is zoooo begripvol, echt niet te doen. Gisteren zei ze nog toen ik doorging "en als je ongerust ben, dan bel je maar hé!"...

Ster, hopelijk snel goei nieuws voor jou!

Groetjes,
nogeenkeer.

[Anks]

Hey Rose,

Niet gemakkelijk voor je, om op het punt te komen waar het vorige keer misging. Maar we duimen duimen duimen, deze keer gaat het gewoon wél goed, dat móet gewoon! Hopelijk brengt de volgende echo je eindelijk wat rust, je verdient het. (Alle 'zwangerikjes' hoor, die onzekerheid is moordend, hopelijk vinden jullie snel wat geruststelling...)

Dikke knuffel, Anks

[nogeenkeer]

Het angstmonster was de voorbije dagen weer wat uitdrukkelijker aanwezig. Zelf ziek (keelontsteking, snot met hopen:() en misselijkheid leek dan weer weggeëbt. Was al aan het overwegen om maandag toch eens met gynae te bellen toen prutske plots weer van zich liet horen en me goe misselijk maakte. Intussen 1,5u later nog steeds niet goed en me aan het afvragen of ik wel ga kunnen wegblijven van het toilet.

Danku prutske!!!

Dat ne mens al dankbaar kan zijn voor misselijkheid, straf hé...

[E+P]

Dat ne mens al dankbaar kan zijn voor misselijkheid, straf hé...

Mega, nogeenkeer Ik hoop in ieder geval dat je nog veel mottig mag zijn!

Maar ik begrijp je ongerustheid wel. Op den duur denk je "Wat gaan ze nu nog uitvinden waardoor het toch nog mis kan lopen." Een gedachte die ik ook had en nog steeds heb trouwens (ben nu bijna 25 weken ver). Ik vrees dat mensen met wat voorgeschiedenis altijd wel een beetje ongerust gaan blijven. 't Zal een kwestie worden van daar mee leren om te gaan. En hoe verder je geraakt, hoe meer rust er hopenlijk over je mag komen!!