Loslaten

[NatSar]

Wij gaan ook bijna nooit weg zonder T. Hij heeft nog nooit elders overnacht dan thuis en is slechts héél sporadisch eens een namiddagje bij de grootouders gebleven. We proberen nu om 1x/maand een middagje voor ons 2 te reserveren maar dan mis ik T. zo erg dat ik er nooit echt van kan genieten. Ik wil ook altijd zo snel mogelijk naar huis

[trinity]

natsar, wij hebben nog geen mama-papa tijd gemaakt
we nemen michiel overal mee
papa kan ook niet zonder zijn zoontje en vind het ook niet nodig om hem nodeloos bij iemand achter te laten
hij heeft het even moeilijk als ik met het feit dat de kleine straks een ganse dag bij de onthaalmoeder zal zijn
tot nu toe stopte hij geregeld tussen zijn klanten door eens thuis om ons te zien en dat zal hij ook wel missen
het is zo moeilijk om los te laten
zou het ook iets te maken hebben met het feit dat we zoveel moeite hebben moeten doen om zwanger te geraken dat we nu nog veel meer gehecht zijn aan ons kindje en het veel moeilijker hebben om los te laten?
ik denk van wel

[LaBatsa]

Trinity, ik denk niet dat het ligt aan het feit dat we er lang op hebben moeten wachten hoor. Mijn zoontje is er spontaan gekomen en ik had er toen ook moeilijk mee. Voor mij is er geen verschil tussen mijn natuurlijk en icsi kind

[trinity]

labatsa, ik heb er nog maar eentje, een icsi kindje
ja, eigenlijk wel waar, ik denk dat het altijd wel moeilijk is die eerste keer
het was gewoon mijn gevoel, ik heb er zo hard voor moeten zwoegen, eindelijk is hij er dan en na een goeie 4 maanden moet ik hem dan afgeven... allé, ja, je snapt het wel hé

[Fien83]

Ik ben blij te lezen dat er hier nog mama's zijn die het zo moeilijk hebben om hun kleintje achter te laten. F is vandaag 3 maanden en ik heb haar gisteren voor het eerst een uurtje bij mijn mama achter gelaten, mijn man was daar ook. En ik vond dat zelfs al vervelend. Ik moet er niet aan denken om haar binnenkort een nacht bij mijn ouders te laten omdat we naar een feest moeten. Ik denk dat ik er niet veel aan ga hebben omdat ik liever thuis zou zijn bij F.

Ook het eerste afgekolfde flesje dat gelukt is vorige week vond ik best moeilijk. Langs de ene kant was ik heel blij dat het gelukt was, langs de andere kant besefte ik dat F. mij niet meer nodig heeft om te eten.

Nog een mega loslaatmoment: We zijn begonnen met een slaaptraining. Overdag wil F. alleen op de arm slapen. Ik moet ze nu dus in haar bedje in slaap krijgen. Zij ligt nu in haar bed en ik lig er naast, vind het wel jammer dat ik haar nu niet meer op de arm heb, maar 't is wel nodig want ik krijg hier niets gedaan thuis op die manier .

[mindyke]

Fien dat ken ik, ons ventje sliep overdag ook enkel op de arm. en savonds moesten we er bij gaan liggen.

Ik kreeg hier ook niets gedaan.
Maar ik heb nooit aan slaaptraining gedaan, ineens kon meneertje het zelf . dan viel ie in de arm in slaap en kon ik hem wegleggen en bleef ie slapen. pas op hij was al een 6maand ze.

En nu slaapt ie sinds een maand zelf in zen bed, zonder hem eerst te wiegen. En eerlijk gezegd mis ik dat zelfs al

al die training enzo gewoon meegaan op het ritme van je kindje vind ik, ons ventje had nood aan geborgenheid. en dat heb ik hem dan maar zo gegeven.

maar ieder maakt het natuurlijk voor zichzelf uit

[trinity]

fien, ja, loslaten (diepe zucht)
beetje bij beetje worden ze groter en groter
toen ik nog enkel bv gaf viel hij na het drinken vaak bij mij in slaap en dan liet ik hem op mijn buik liggen en lagen we samen lekker in de zetel
ik kreeg dan ook niks gedaan in huis maar ik ben nu wel blij dat ik er van genoten heb want tegenwoordig wil hij liever direct naar bed als hij moe is
ik zou zeggen, geniet er nog van want misschien is het strakjes gedaan met op de arm te slapen
het is zoals mindyke het zegt, ze zal nood hebben aan geborgenheid maar je kiest natuurlijk zelf tot hoe ver je daar in toestemt

[Fien83]

@Mindyke en Trinity: Als het aan mij lag bleef ze op de arm liggen hoor . En nu ik jullie berichtjes zie al helemaal. Ze hebben dat bij Kind en Gezin aangeraden om ze toch wat meer zelfstandig te leren slapen, pff, ik had er beter niet mee begonnen. Ik blijf wel bij haar tot ze slaapt en 's avonds blijft ze ook op mijn buik liggen hoor. Maar ik geniet er volgens mij even hard van als zij, maar ik heb nu het gevoel dat ik beter verder doe nu dat ik begonnen ben om haar niet in de war te brengen. 't Is moeilijk hé, opvoeden!

[trinity]

fien, ze zijn nog zo klein
ik dacht ook altijd dat ik michiel in de war bracht als ik weeral eens iets nieuws uitprobeerde maar al bij al had hij er nooit echt veel last van
nu is hij bijna 5 maand en nu probeer ik wel hetzelfde patroon te bewaren omdat hij nu ook al meer begint te beseffen wat er gebeurt
het is kwestie van een evenwicht te vinden maar ik vind dat dat beetje vanzelf komt
gewoon de kleine zijn routine volgen en dan komt alles goed

[K'tje]

Ik diep dit topic nog eens op, heb vanmorgen een groot loslaatmoment gehad...

Vanaf vandaag gaat Sem naar de "oudste" groep in de creche, hij is niet langer "kruiper", vanaf 18 maand tot ze naar school gaan zijn ze "peuter".

En het is zo anders!! Echt al een soort klasje, ze eten niet meer in hoge stoelen maar op kleine stoeltjes aan lage tafels, ze moeten zelf eten (natuurlijk helpen ze in't begin nog wel waar nodig), er worden kring activiteiten gedaan, en ze slapen op veldbedjes ipv in babybedjes...

Pfff, ik had het vanmorgen echt moeilijk, hij huilde ook erg (wat hij zo goed als nooit doet eigenlijk) en m'n hart brak, mijn kleine ventje wordt groot...

Als ik bedenk dat hij nu zijn dagen spendeert samen met kindjes die bijna naar school zullen gaan, jongens wat zal hij verandereen!!

Natuurlijk is dat goed, en ik ben heel trots op mijn "grote" jongen, maar jee als ik bedenk hoe snel alles gaat, en dat hij over exact een jaar al naar school zal mogen, brrrr!!
Loslaten, ik zal er nooit goed in zijn vrees ik..

[Sterretje]

K'tje, ik begrijp het zo goed! Het is precies wel een hele stap voor hem hé. (en voor de mama!)
direct aan kleine stoeltjes en tafels, veldbedjes, brrrr dat vind ik een heel grote stap!

hopelijk past hij snel aan en kan je binnenkort trots zijn op wat hij allemaal geleerd heeft van de 'grote kindjes'!

[mindyke]

ooo das idd een hele stap, een paar dagen en hij zal het wel gewoon zijn!

dikke knuf

[K'tje]

Gisteren heeft hij het goed gesteld, oef!! Het verdriet had maar even geduurd, en daarna heeft hij flink meegedaan en alles opgegeten 's middags, en hij heeft meer dan 2u geslapen op z'n veldbedje!! Ikke dus blij gisteren, en trots op mijn flinke peuter!!

Maar vanmorgen wou hij weer niet binnengaan, bleef in de gang staan en nee schudden... Ik heb hem huilend aan de verzorgster overhandigd, hopelijk gaat het ook vandaag vlug over.

Je ziet toch dat hij zoiets heeft van "waarom moet ik hier nu blijven?". 't Is wel in hetzelfde gebouw maar aan de andere kant van de gang, dus alles is daar wel nieuw voor hem... Achja, even doorbijten en tijd geven om te wennen zeker, dat komt wel goed... Maar die traantjes zo vlak voor ik naar't werk moet, pfff daar breekt m'n moederhart toch van zenne...

[Sterretje]

k weet wat het is K'tje.
heb zo ook een tijdlang A al huilend afgezet.
en zelfs vanmorgen had ze het weer eens lastig. je ziet dat onderlipje dan zo trillen, en ze plakte aan mijn been.
dat maakt het heel moeilijk om te vertrekken hé

[Fien83]

Oh jeetje, ik moet er niet aan denken... Maandag is het hier zo ver en zet ik F. voor het eerst af bij de onthaalmoeder... Ik ben als de dood dat ze maandagnamiddag zegt dat F. niet heeft willen slapen en heel hard gekrijst en geweend heeft (want zo is ze dan...). Dan ga ik dinsdag helemaal met een slecht gevoel gaan werken...

@K'tje: Hij zal het snel genoeg gewoon zijn denk ik. 't Is idd nieuw, maar het aanbod zal daar ook veel beter aansluiten op zijn mogelijkheden hé waardoor hij snel zal voelen dat het daar echt wel leuk is en niet meer voor 'kleine baby's'. Maar ik begrijp je gevoel ontzettend hard hoor! Jammer dat nieuwe dingen voor veel kinderen (en volwassenen) toch best eng zijn hé.