Wenen en niet meer ademen

[stienemien]

Daarnet de schrik van mijn leven gehad. Ik was F aan het verversen (is nu 2 maanden oud) en plots moest hij wenen (weet nog altijd niet waarom) en ging zo over zijn toeren dat hij niet meer naar adem hapte en blauw/paars aanliep. Ik heb hem dan vastgenomen en in zijn gezicht geblazen en pas toen begon hij weer te ademen. Hij had al vaker dergelijke woedeaanvallen gehad waarbij het soms even duurt voordat hij naar adem hapt, maar nog nooit zo erg als vandaag.
Ik geloof dat ik ooit heb gehoord dat dat ongevaarlijk was (ze kunnen enkel flauwvallen, maar dan ademen ze vanzelf terug gewoon), maar zijn er hier nog die dat al hebben voorgehad? Ik ben toch wat van mijn melk. Hij ligt nu rustig te slapen, maar ik betrap me erop dat ik continu op zijn ademhaling aan't letten ben

[LittleBean]

Stienemien, ik kan je spijtig genoeg niet helpen maar ik kan begrijpen dat je ongerust bent.

Dikke knuffel en ik hoop dat iemand anders wat advies kan geven!

[Zabbie]

Stienemien, wij hebben met onze dochter net hetzelfde voor gehad. Zij deed haar eerste ademhalingsstop toen ze net 6 weken was. Is idd erg eng om mee te maken, maar wel zoals je zegt ongevaarlijk. Als ze flauwvallen, beginnen ze vanzelf wel terug te ademen. We hebben hier verscheidene dingen geprobeerd om haar in zo'n woede/huil-aanval toch te doen ademen, maar niets hielp. Ze is intussen een vrolijk peutertje van 2 jaar, maar als ze echt boos is en begint te huilen, duurt het nog erg lang voor ze naar adem hapt.
Gewoon rustig blijven is de enige raad die ik je kan geven, ze houden er niets aan over, zijn meestal kindjes met een sterk eigen willetje.

[stienemien]

Dank je, LittleBean. Ik heb wat gegoogled en het lijkt onschuldig, maar wel ongewoon op zo'n jonge leeftijd. Heb voor de zekerheid maar een afspraak gemaakt bij de KA morgenvroeg. Dan ben ik zeker...

[Sterretje]

pff zeg! akelig
heb het ook al dikwijls gehoord, maar nog nooit meegemaakt. 'k zou toch ook niet van haar / zijn zijde wijken denk ik. ook al is het onschuldig brrr

[molly27]

stienemien, ons zoontje doet dit ook en ik blaas dan net als jij in zijn gezichtje en dan hapt hij naar adem. Angstaanjagend is het zeker en ik vrees ook dat hij een speciaal karaktertje zal hebben

[stienemien]

Bedankt allemaal voor de geruststellende woorden. Ik ben daarnet gaan fitnessen om wat stoom af te laten en 'k voel me al beter. Hoewel ik hem nog goed in de gaten aan het houden ben...

We zijn naar de osteopaat geweest toen hij 4 weken oud was ivm buikkrampen en hij zij me al dat hij heel snel over zijn toeren ging. Bij het minste krampje begint hij hartverscheurend te wenen, terwijl een andere baby daar amper voor zou verpinken. Ook de pediater, de vroedvrouw en de mensen van K&G vinden dat hij behoorlijk hard kan wenen. Hij is dus wel wat overgevoelig en snel kwaad. Ik vrees inderdaad dat hij een sterk willetje zal hebben. Wat oké is, maar hij mag me niet zo laten verschieten

Molly: hou oud is je zoontje? Ik lees overal op het internet dat dat vooral bij peuters voorkomt (om aandacht te vragen), en dat het uitzonderlijk is dat dat voorkomt bij zo'n jonge kindjes.

[pelkie]

M heeft het ook. Zelfs blazen in't gezicht helpt dan niet. Soms komt er al van't begin geen geluid uit, ze blijft gewoon steken in haar eerst schreeuw en valt na een paar seconden flauw. Daarna is ze een beetje van slag en wil ze vooral efkes rustig zitten.

BIj ons gebeurde het als ze eens hard viel, pijn had of soms ook gewoon als ze haar zin niet kreeg. 't komt met periodes. Paar maanden niets en dan plots een paar aanvallen binnen een week, waarschijnlijk omdat ze dan net iets meer moe was dan anders.

Belangrijkste is om de creche en andere oppassers te waarschuwen. Dat ze zeker niet uit paniek beginnen schudden. Gewoon vasthouden zodat ze niet kan vallen en rustig laten bijkomen.

Wij hebben voor de vieligheid een ECG laten doen. Van de creche moesten we ook een ECG laten doen, maar dat is niet gelukt (oh ironie: ze was te hard aan't wenen toen ze' t mutske met de electroden wouden opzetten).

Ze is nu bijna 3 . Laatste aanvallen waren rond 2,5 jaar. Meestal gaat het over rond 2 jaar.

[pelkie]

Dat van het sterke willetje kan ik trouwens bevestigen met een peuter van 3 jaar.

Bij ons was't ook redelijk vroeg (niet op 2 maanden, maar toch ruim voor ze een jaar was) én 't is NIET om aandacht te vragen. Ze heeft gewoon haar emoties niet onder controle. Soms idd omdat ze niet krijgt wat ze wil, maar dan is ze oprecht over haar toeren en ze gebruikt het niet om haar zin te krijgen.

Tijdens de potjesperiode plaste ze ook altijd in haar broek als ze hevig moest huilen en voor mij was dat een gelijkaardig symptoom: alles loslaten en voorrang geven aan hevige emoties.

[stienemien]

Net terug van de pediater. Het zijn inderdaad 'breath holding spells', maar ze vond hem daar toch héél jong voor. Het is een "heel temperamentvolle jongen". Als hij het op regelmatige basis begint te doen, moet ik toch een slaaponderzoek laten doen om te zien of het niets anders is. Pelkie: is dat wat je noemt een ECG? Ik was me daarnet ook al aan't bedenken dat F dat nooit zou toelaten al die elektroden op zijn hoofd
Daarnet was hij eerst heel vrolijk bij de pediater. Ze zei zelf dat het zo'n opgewekt ventje was. Tot hij er plots genoeg van had en heel erg begon te wenen. Toen keek ze toch eventjes op... Hij heeft zelf een navelbreukje van het harde wenen.

Dat beloofd voor de peuterpubertijd...

Bon, 'k ga het toch wat moeten loslaten denk ik. Ik voel me toch nog erg ongerust en voel dat ik heel gespannen sta.

[molly27]

stienemien, ons zoontje is nu 10 maanden maar hij doet het al een hele tijd, wanneer het juist begonnen is weet ik niet meer. Ik wist ook helemaal niet dat ze dan kunnen flauwvallen, goh ik hoop dat hij nooit zo lang blijft steken want dat wil ik echt niet meemaken, brr. Ik ben al zo snel ik paniek als het op mijn zoontje aankomt.

[pelkie]

't is idd heel vies om ze te zien/ voelen flauwvallen.
Slaaponderzoek hebben ze niet gedaan. Zo'n ECG was in wakkere toestand bij ons.

Ik heb nadien gedacht, dat ze beter zo'n mutske mee naar huis geven, zodat je dat alvast kan opdoen in een niet-bedreigende situatie. Ik denk dat't dan misschien wel zou gegaan zijn. Misschien kan je dat eens navragen?

[stienemien]

Pffff... hij heeft het zonet weer gedaan. Er zat een klontertje in zijn speen waardoor hij niet meteen kon doordrinken. Hij begon erg hard te wenen en werd weer helemaal blauw en heb hem weer in het gezicht moeten blazen. Gelukkig helpt dat tot nu toe altijd en is hij nog niet flauwgevallen. Daarnet nog een hele tijd geweend (lees: brullen). Ik probeer me dan zo rustig mogelijk te houden om hem kalm te krijgen maar dat is niet simpel.

[nathalie v]

Dikke knuffel Stienemien, ik hoop dat je indd rustig kan blijven, want je baby voelt dat ook als jij onrustig wordt. Ik kan me voorstellen hoe hard je geschrokken bent.

[pelkie]

Idd rustig blijven.
Met een sprongetje of als ze moe zijn of iets van stress in huis voelen, is't altijd erger. 't gaat echt met ups en downs. En hij is nog niet flauw gevallen he, dus er is volgens mij geen reden tot paniek.
Als je teveel onderzoeken laat doen, voel't zo'n babietje de ongerustheid ook aan en geraakt ie alleen maar meer overstuur.

Badje en bedje kan al veel doen.