Nieuw hier... maar herkenbaar verhaal

[Marijke 84]

Hoi,

Nieuw hier... ik ben al een tijdje aan het meelezen, maar heb me nu toch maar geregistreerd om mijn verhaal te doen.

We zijn ondertussen al een jaar aan het proberen zwanger te worden. Na 7 maanden kreeg ik erg rare cyclussen (erg lang en véél PMS) en ben ik naar de dokter gestapt. Die heeft me doorverwezen naar dr. Pelckmans. Ondertussen zijn bijna alle onderzoeken gepasseerd en zit ik op een emotionele rollercoaster.

Mijn man zijn eerste zaadonderzoek was erg slecht: 13 miljoen en zeldzame bewegelijkheid (en dan nog eens erg traag). Dit staal werd echter niet goed geproduceerd (we wisten niets van onthouding/ warm houden ed). Dus moest hij een tweede gaan afleveren.
Tweede zaadonderzoek was echter veel beter: 50 miljoen per ml (en dan nog eens 6,1 ml) en 56% goede bewegelijkheid. Enkel morfologie was niet schitterend (2% slechts). Maar dit zou door de andere waarden gecompenseerd worden. Ook echo's en bloed waren bij hem goed.

Bij mij aanvankelijk allemaal goed nieuws: goede bloedwaarden en inwendige echo ook ok. Ondertussen was mijn cyclus terug 'normaal' geworden.

Omdat mijn gyneacologe onze kansen wou optimaliseren, stelde ze inseminatie voor. Daarvoor moest ik wel nog een HSG ondergaan (AUW!). Aanvankelijk zei men dat mijn eileiders goed doorgankelijk waren. Maar net werd ik door dr. Pelckmans gebeld dat mijn ene eileider uitgezet blijkt te zijn. Dus nu moet ik woensdag wééral op afspraak en gaat ze nog eens kijken met de echo. Maar inseminatie mag dus voorlopig niet... En ik? Ik haal me allerlei doemsenario's in mijn hoofd over mogelijke oorzaken. En kinderen? Die komen er naar mijn gevoel nooit...

Ik ben zo neerslachtig! Ik wil al kinderen sinds mijn 17 jaar, maar heb mooi gewacht: eerst zekerheid over relatie (nu 10 jaar samen), over werk (vastbenoemd als leerkracht), over woning (huis bijna af)... En dan de mokerslag: "het lukt niet". En uiteraard wordt iedereen in mijn omgeving zwanger zonder problemen. Ik ken maar liefst 6 gevallen die na één keer zwanger waren.

Zo... even het hart gelucht.
Kunnen jullie me een hart onder de riem steken? Ik krijg mezelf immers niet 'getroost'.

Marijke

[Pan]

Hey Marijke,

Eerst en vooral welkom Ik hoop dat je verhaal vertellen toch enige opluchting gedaan heeft voor je. Ik begrijp je volledig, je omschrijft alles heel goed. Ik vermoed dat het volgende week woensdag is dat je terug mag? Ik duim allesinds voor je dat er wat nieuws uit de bus komt.
Het gevoel zelf voel ik volledig met je mee. We zitten in exact dezelfde fase, niet weten wat je moet denken, soms gewoon denken aan een leven zonder kinderen maar je gevoel vecht ertegen omdat het je grootstse droom is om moeder te worden. In ieder geval geef de moed niet op! Het is niet altijd even gemakkelijk om positief te blijven maar de aanhouder wint. Krijg je trouwens steun van je omgeving? Kan je met iemand praten? Dit kan allemaal heel veel helpen in dit procces. Je hoeft er niet alleen voor te staan. Ik wil altijd wel naar je luisteren indien je daar behoefte aan hebt. Ikzelf ga wel niet voor inseminatie (Na al mijn onderzoeken werd ik volledig gezond verklaart... maar met mijn maandstonden die niet/heel onregelmatig doorkomen betwijfel ik het een beetje)

Ik wens je ongeloofelijk veel sterkte en liefde toe en hoop dat je woensdag goed nieuws krijgt
Groeten
Pan

PS: Ikzelf was ook rond de 17 jaar toen ik aan kinderen dacht en aan mijn 21ste echt beginnen proberen maar na 2 jaar nu nog niets

[Marijke 84]

Hey,

Ik heb het aan enkele vrienden en collega's verteld. En ook mijn schoonmoeder. We twijfelen nog of we het aan mijn ouders en de broers/ zussen zullen vertellen. Het ene moment wil ik dit echt, het andere absoluut niet... Maar ik heb wel veel luisterende oren achter me, gelukkig!

Ik ben nu 27 jaar, de dokters vinden me nog jong erbij zijn, maar mijn gevoel zegt iets anders. Ik wil immers al tien jaar...

Ik weet niet of inseminatie nog een mogelijkheid zou zijn. Ik vrees een beetje voor IVF. Met slechts één goede eileider kunnen ze toch niet weten of ik aan de juiste kant een eisprong krijg? Of wel?

En heb ik al gemeld dat ik een grote spuitenfobie heb? En dan écht erg? Niet gewoon het -oh-neen-een-spuitje-gevoel? Neen: hyperventileren en de hele reutemeteut. Als kind moesten ze me met vijf in bedwang houden!

Ik heb altijd gezegd dat ik nooit aan IVF/ IUI zou doen, maar als je ervoor staat, dan denk je toch net iets anders.

Ik moet na de krokusvakantie in mijn lessen biologie het over de menstruatiecyclus hebben en de bevruchting. Daar kijk ik énorm tegen op! En al die leerlingen voor mijn neus... Ik heb het echt moeilijk op mijn werk nu. Gelukkig nu een weekje vakantie waarin ik alles eens deftig kan verwerken.

Bedankt voor je antwoord, heel lief!
Wat gaat er bij jou dan gebeuren? Als je geen inseminatie wil?

Groetjes
Marijke

[Lie_29]

Dag Marijke,

Ik las je deel over de spuitenfobie. Troost je, ik heb daar ook geweldig veel last van. Trauma van in mijn kindertijd
Toen ik al die bloedafnames moest doen en de spuitjes zetten voor IVF sloeg ik ook tilt.

Mijn nicht (een dokter) schreef me toen EMLA-zalf voor die de huid verdooft.
Aanbrengen, halfuurke tot uurke wachten en ge voelt echt de naald je lijf niet binnen gaan.
Moest het dus ooit zover komen, laat het je dan voorschrijven

Groetjes van een mede spuitbangerik

[Marijke 84]

Ik voel de prik niet eens, dus daar ligt het probleem niet.
Ik sla gewoon tilt als ik een spuit zie. Ik kon bij de uitleg (van vroedvrouw) niet eens zelf de spuit in een balletje duwen. Laat staan dus in mijn eigen buik.

Maar ik zal me er wel over zetten, desnoods schrijven ze een attest voor thuisverpleging. Komt in orde.

Bedankt om mee te denken!

[Pan]

Hey,

Raar dat de dokter zegt dat je veel te jong bent. Met mijn 23 jaar heb ik echt niets vam mijn leeftijd gehoord... Misschien ligt het dan eerder aan de metaliteit van de dokter dan aan je leeftijd

Spuitjesfobie ken ik.. heb ik echt ook heel lang last van gehad ik had ook last van hyperventilatie, ben zelfs 1 maal flauwgevallen maar daar ben ik eigenlijk over(heb eens in een ziekenhuis gelegen waar ze om het uur bloed trokken, ik raakte het gewend)

Over IVF ken ik eigenlijk nog niets dus daar kan ik niet meteen iets over zeggen.

Ik heb vroeger altijd geleerd dat je wel zwanger kan worden met 1 eierstok, de ene eierstok neemt namelijk de taak over van de andere, het gaat iets moeizamer maar het is zeker niet onmogelijk, best vraag je meer informatie bij een gynaecoloog.

Kan wel begrijpen dat de les van de cyclus en bevruchting zwaar voor je moet zijn.. Gelukkig zit er even een vakantie tussen dat je je ook mentaal wat kan voorbereiden, allesinds heel veel succes ermee

Het is niet dat ik geen insiminatie wil. De dokter had me gezegt dat het niet nodig is voor mij dat ik met hormonen alleen warschijnlijk wel zwanger zal kunnen worde. Ik ben volledig gezond verklaard zonder iets van problemen... Maar toch stel ik me vragen waarom ik bijv zo onregelmatig tot some zelden mijn regels krijg... Hoe dan ook 13 maart mag ik op consulatie bij de gynaecoloog. Ik wil de mogelijkheden die ik heb krijgen en alles overwegen met mijn vriend. Want heb eerder gelezen dat wanneer je wil starten met hormonen je ze moet nemen op de eerste dag van de mestruatie.. En die laten al 5 maanden op zich wachten...

Groetjes Pan

[Marijke 84]

Ik heb niet gezegd dat ze ons te jong vinden,hé. Ze maakten zich weinig zorgen omdat we nog jong zijn en er dus vroeg bij zijn. Maar dat gevoel deel ik niet met hen.

[Pan]

Ik heb het misschien iets verkeerd verwoord Maar 27 jaar en is niet jong Lijkt me zelfs de ideale leeftijd om er aan te beginnen Ik denk dat het zijn idee zal zijn over leeftijd dat je ermee begint.. In principe staat er geen leeftijd op, je bent er gewoon klaar voor om eraan te beginnen.

[Marijke 84]

Net terug van de gynaecoloog.

Ik heb dus rechts een hydrosalpinx (verkleving van eileider waardoor deze gevuld is met vocht). Ik moet een laprascopie ondergaan om de eileider te herstellen/ te verwijderen (afhankelijk van hoe hij eruit ziet).

Nu zit ik met een dilemma:

Ik heb nu links een goede follikel zitten. Daar zou ik in het weekend een eisprong mee hebben. Een bevruchting is mogelijk, maar het vocht in mijn slechte eileider kan de innesteling van het embryo moeilijk maken.

Ik mocht kiezen: ofwel direct de operatie ofwel deze cyclus nog afwachten...

Ik heb gekozen om te wachten. Ik weet dat de kans klein is, maar toch...

[Pan]

Hey Marijke,

Ik kan je beslissing heel goed begrijpen dat je gaat wachten, zou ik in jou plaats ook doen. Je weet namelijk maar nooit he Ik duim allesinds voor je. Hopelijk kunnen ze hem dan herstellen En de laproscopie is iets om je geen zorgen over te maken, heb ook 1 gehad en bijna geen last van gehad. Heel veel succes he En ik duim voor je dat het je gaat lukken!

Groeten
Pan

[Marijke 84]

Maar bij jou hebben ze enkel gekeken hé?
Bij mij gaan ze effectief een ingreep doen naast gewoon onderzoeken hoe hij eruit ziet.

Ik heb de hele nacht geweend... Stefaan had uiteraard weer niets door. Ik ben een beetje moedeloos, vrees ik.

Zucht!

[Pan]

Hey,

Bij mij hebben ze inderdaad enkel gekeken dus voor een ingreep zelf heb ik geen ervaring.

Ik kan me inbeelden dat het nu best wel redelijk moeilijk voor je is. Kan je er met je vriend over praten? En heb je het gevoel dat hij je begrijpt? Weet dat je hier altijd alles kwijt kan, ik weet zelf dat het deugd kan doen om met mensen te praten in dezelfde situatie, want die begrijpen je echt. Ik hoop dat je snel over dit gevoel heen kan zijn, ik heb ook soms van die dagen dat ik gewoon huil en denk waarom ik? Of eigenlijk gewoon wil opgeven.. dan maar een leven zonder kinderen maar toch met het gevoel te zitten dat het mijn enige wens is.. een gezin stichten met de persoon van wie ik hou... maar kop op meisje onze beurt komt ook wel, we hebben het iets moeilijker dan sommigen maar als het zover is denk ik dat we dan ook dubbel zoveel gaan genieten ervan. En onze kleine spruit zal dan heel zeker welkom zijn en een goede thuis krijgen. De dokters weten wat ze doen en zullen dan ook het mogelijke doen om alles toch goed te laten aflopen

Dikke online knuffel, we hebben nog een weg te gaan maar onze bestemming halen we wel

Groeten
Pan

[Marijke 84]

Zondag mijn regels doorgekregen ... Te verwachten maar toch een domper.

Vandaag gebeld naar dr. Pelckmans en ik word nu vrijdag al geopereerd. Enige ervaringen met laparascopie waarbij een hydrosalpinx wordt verwijderd?

Ik ben zooo bang...
Niet zo voor de operatie op zich, maar voor wat ze binnenin zullen aantreffen. Ik ben bang voor endometriose. Die verstopte eileider moet toch een oorzaak hebben, hé?
En ook héél bang voor de spuit die ik zal krijgen. En voor het wakker worden met zo'n baxter aan mijn arm.

Zucht... help!