cerclage-ervaringen

[Anneleen]

Momenteel 37 weken ver , nog steeds heel bang. Maar tegelijk de wetenschap ontzettend dankbaar want ik had nooit gedacht dat ik dit nog zou mogen meemaken. Maar dat ellendige angstmonster zit al veel te lang over mijn schouders mee te kijken.
Sinds week 14 had ik een cerclage en die is vandaag verwijderd.
De dokter heeft me gezegd dat ik enkele dagen bloedverlies kan hebben, wat eigenlijk rationeel bekeken heel normaal is. Maar tegelijk is ieder toiletbezoek nu eens zo beangstigend. Bloedverlies is toch iets dat je liever niet ziet tijdens een zwangerschap. 't Doet me ook telkens denken aan de zwangerschappen die niet goed afliepen .
Volgens de gyn was de baarmoederhals nog heel stug dus zou een bevalling nog niet voor de eerstkomende dagen zijn.
Ik weet nu echter niet waar ik me aan kan verwachten. Vandaar dat ik op zoek ben naar ervaringen met cerclage en het verwijderen ervan.

[Yago]

hey Anneleen, ik snap dat je bang bent maar bevallen op week 37 zou toch geen ramp zijn?

[grootgevaarke]

Anneleen, je baby is nu helemaal compleet hoor en kan zonder problemen geboren worden! Dat bloedverlies zal allicht te maken hebben met het genezen van de wondjes en niet met je zwangerschap op zich. Krijg je nog controle binnenkort?
een vriendin van mij had ook cerclage en de baby is nog mooi blijven zitten tot na de vermoedelijke bevallingsdatum (bijna tot ergernis van mijn vriendin).
Ik zou in jouw plaats gewoon zorgen dat je klaar bent om naar het ziekenhuis te vertrekken als je water breekt of als je regelmatig weeën hebt.

Veel succes! Het zal echt niet lang meer duren. O zo lekker spannend!

[juf2]

Anneleen, ik ben van de 1ste bevallen op 37 weken. Ze was klein, 2550kg en 47cm, en voor de rest zag ze er perfect uit

Van zodra je ongerust bent naar het ziekenhuis gaan!

[Anneleen]

Ik denk dat iets niet goed geformuleerd heb en vandaar niet echt antwoord op mijn vraag krijg.
Het gaat er niet over dat ik bang ben om nu te bevallen op 37 weken.
Ik vroeg me gewoon af of er nog mensen waren die een cerclage hadden laten verwijderen en hoe lang het bij hen nog duurde vooraleer de weeën op gang kwamen. Ik zou natuurlijk 't liefst hebben dat 't spontaan begint en het niet hoeft ingeleid te worden.
En die angst ... denk dat dat normaal is na 7 jaar behandelingen, 3 miskramen en een doodgeboorte.

[linda76]

Ik denk dat bloedverlies als de arbeid op gang komt niet abnormaal hoeft te zijn. Ik had drie dagen voor de bevalling ook verlies van redelijk wat bloed en bloederig slijm. Ben wel op 26,5 weken bevallen, maar ik heb toch al gelezen dat dit bij a-terme bevallingen ook voorkomt dat er bloedverlies is. Van dat bloedverlies maakten ze toen in het ziekenhuis ook geen drama. Ik snap wel je ongerustheid (ondanks de al mooie 37 weken grens) gezien je voorgeschiedenis. Je bent dan pas zeker als je je kindje gezond en wel in je armen hebt natuurlijk. Veel succes nog met de laatste loodjes.

[Fien83]

Hey Anneleen, perfect te begrijpen dat je je wat zorgen maakt. Zelf geen ervaring met een cerclage, maar een collega van mij heeft er nu ook eentje, maar zij bevalt hopelijk nog niet meteen. Mijn bevalling (à terme) begon met vrij hevig bloedverlies. Heb voordien in mijn zwangerschap ook regelmatig last gehad van bloedverlies en toen was ik telkens in paniek. Op het moment dat ik moest bevallen, schrok ik even, maar ik voelde instinctief dat het oké was. Veel succes nog met de laatste loodjes, en ga er maar van uit dat jouw zwangerschap nu zo zal gaan zoals de meeste andere zwangerschappen en bevallingen al begrijp ik perfect je angst en bezorgdheid. Succes!

[E+P]

Sorry, Anneleen, maar je bent me een paar weken voor. Ik heb zelf ook een cerclage en ben nu 33 weken ver.

Aangezien er bij mij grote kans is op een keizersnede wegens stuitligging, heeft de gynae nog niet gesproken over het verwijderen van de cerclage. (By the way: doet dat pijn?)
Bovendien is mijn BMH nu al vrij kort zodat ik waarschijnlijk mijn 40 weken met alle zekerheid niet zal uitdoen.

Mijn schoonmoeder had in haar tijd ook 2x een cerclage. De 1ste werd verwijderd op 38 weken en mijn schoonzus is gekomen op 40 weken. De 2de werd verwijderd op 39 weken (als ik me niet vergis) en dat hebben ze uiteindelijk in gang moeten steken omdat de zwangerschap te ver over tijd ging.

Ik denk dus dat je zal moeten afwachten zoals bij een gewone bevalling.

Groetjes en veel succes!

Eva

[juf2]

Oei sorry Anneleen, ik kende je voorgeschiedenis niet.

[juf2]

Véél succes, ik duim ervoor dat alles ok is en alles goed verloopt!

[Anneleen]

Bedankt voor jullie antwoorden !
Blijkbaar zijn hier niet zoveel mensen op 't forum die een cerclage kregen. En misschien maar gelukkig ook, want dat betekent toch altijd dat je één of andere lastige voorgeschiedenis.
@juf2, geen probleem, kon jij ook niet weten. Bedankt om te duimen.
@Linda, ik hoop oprecht dat alles toch goed is gekomen met je kindje. 26,5 week is immers heel vroeg.
@Eva, ik denk inderdaad dat ik nu gewoon maar moet afwachten, zoals bij iedere zwangerschap het geval is. De ervaringen zullen te fel uiteenlopen en 't is blijkbaar moeilijk te voorspellen hoe een baarmoederhals gaat reageren.
De cerclage verwijderen was gewoon een beetje lastig. Er wordt een speculum geplaatst (vind ik eigenlijk nog het meest vervelende) en even wat geprutst vanonder maar voor ik 't wist was het draadje eruit. Maar toen ik daar lag, dacht ik bij mezelf: 'och, bevallen doet nog veel meer pijn'.
Deze nacht weer felle krampen gehad en bloedverlies met klonter (sorry voor de omschrijving). Eventjes was ik in paniek maar heb geprobeerd op mezelf in te praten. Rationeel weet je dat er niets ergs gebeurt maar dat bloedverlies roept onvermijdelijk zoveel nare herinneringen en verdriet op.

Deze ochtend terug aan monitor gemoeten, maar alles leek ok. Heb ook nog geen spectaculaire verkorting van baarmoederhals en geen opening.
Eigenlijk ben ik ontzettend blij dat ik deze keer die cerclage heb gekregen. Het lijkt zo'n simpel klein draadje maar het maakt zo'n enorm verschil. Eva, dat zal jij waarschijnlijk ook wel kunnen beamen.

[E+P]

Het maakt inderdaad een wereld van verschil.

Onze kleine man is geboren na een zwangerschap van 28 weken 5 dagen. Mijn BMH was toen, op 22 weken, nog maar 0,9 cm. Zeer weinig dus. Maar met plat liggen hebben we de zwangerschap toch kunnen rekken.

Nu, op 33 weken, is de BMH geslonken tot 2 cm. Net bijster veel maar absoluut niet zo dramatisch als de 1ste keer.

Op bepaalde momenten heb ik wel nog de nodige stress gehad. Mijn gynae heeft steeds gezegd dat zo'n cerclage de zwangerschap met enkele weken kan verlengen, maar daarvoor nog steeds een vroeggeboorte niet uitsluit. Maw, bij sommige vrouwen helpt het echt, bij anderen niet volledig.

[Kika]

Hoi Anneleen,

Jouw verhaal en angsten zijn zeer herkenbaar. Ik had ook cerclage sinds ik 14 weken ver was. En maandag hebben ze die eruit gehaald. Was vrij pijnlijk, ze kon er niet goed aan. De gyn zei ook dat ik waarschijnlijk bloedverlies ging hebben tot aan de bevalling maar ik heb niets van bloedverlies meer. Vraag me nu ook af wanneer het gaat beginnen en of ik daar deze keer iets van ga voelen. Maak me ook nog steeds zorgen, hoewel ik nu 38 weken ben, zal ik maar gerust zijn als ik hem vast heb. Kunnen alleen maar afwachten hé, hoop alleen dat het niet nog 2 of 3 weken duurt.

Groetjes

[Anneleen]

Hallo Kika,
Dan is onze zwangerschap heel gelijklopend blijkbaar. Jij zit dus ook in spanning te wachten nu. Heb jij al verkorting van de bmh of opening ? Heb jij al oefenweeën ?
Wat goed dat je geen bloedverlies hebt gehad na het verwijderen van de cerclage. Want hoewel dat absoluut normaal zou zijn (er lopen daar immers veel bloedvaatjes) is het toch wel best akelig telkens je naar 't toilet gaat en met die rode kleur geconfronteerd wordt.
Vandaag ben ik nog eens aan de monitor gemoeten. Harttoontjes ok, maar totaal geen tekenen van een beginnende arbeid. Dinsdagavond moet ik dan naar het ziekenhuis voor een pré-inductie. Dus als 't voordien niet meer spontaan begint , kennen wij eigenlijk al de geboortedatum van ons kindje.
Een ganse zwangerschap ben ik bang geweest om ons kindje te verliezen. En nu de bevalling eraan komt , stijgt de angst opnieuw naar hoge toppen dat er vlak voor, tijdens of na de bevalling toch weer iets mis zou gaan met ons kindje. Ik kan en durf me gewoon nog niet voorstellen dat we volgende week een levend kindje in onze armen zullen houden. Maar die angst zullen vele toekomstige ouders waarschijnlijk wel hebben.
Kika, nog veel succes, voldoende rust en ontspannende momentjes om te genieten van het leven in je buik en het angstmonstertje eventjes ver weg te duwen.

[grootgevaarke]

ik zal jouw angstmonstertje hier ook eens een dreun van jewelste geven zie: HIER! Pak aan, jij!

De kans dat er nog iets fout loopt is heel miniem hoor Anneleen. Héél miniem! Dus begin nu maar te geloven dat je volgende week je baby kan knuffelen en vertroetelen.
Ik duim voor een goed verloop!