vanaf welke leeftijd beloningssysteem gebruiken?

[linda76]

Mijn dochtertje is nu 2 jaar en 1 maand en is nogal een pittige peuter. Tegenwerken, driftbuien en selectief gehoor zijn momenteel dagelijkse kost. Omdat ik aldoor negeren of bestraffen niet erg constructief vind vroeg ik me af vanaf welke leeftijd je een beloningssysteem (bv. met stickertjes) zou kunnen gebruiken. Alle ervaringen zijn heel welkom .

[Fien83]

Hey Linda, ik weet het niet vanbuiten, maar als ik maandag op mijn werk kom, zal ik eens bekijken wat er in mijn boek staat. Ik geef oa opvoedingsondersteuning, maar vooral bij oudere kleuters en lagere schoolkinderen. Ik kom er nog op terug.

[Tammyke]

Linda ik heb hier een vedetje van 2 jaar en 7 maanden die overloopt van energie. Tot een dikke maand geleden ging het vrij goed, qua luisteren maar sinds hij naar school gaat en na zijn operatie is hij enorm beginnen te protesteren op alles. Hij moet alles zelf doen, wil niet komen, gevecht om medicatie te nemen, om kleren aan te doen, beslist zelf dat hij iets niet aan wil ( wat ik niet toelaat), ...
Hij is niet stout maar echt zo ondeugend!

Hij kan zo zeuren de laatste weken, wil buiten, wil naar omi, ... De ganse dag door, om gek van te worden soms.

Ik zeg steeds, als je nu flink bent doen we dit of dat, maar ik vrees dat het niet echt de juiste methode is.

Moest een handleiding hebben soms en de laatste weken super druk op het werk, lange uren en dan is dat me allemaal teveel. Soms ben ik blij dat het weekend om is, i, kan soms gewoon niet meer genieten. Altijd die strijd met hem!

[Sterretje]

wij zijn met een beloningssysteem begonnen met de potjestraining (twee jaar en twee maand)
in de vorm van een stickertjesblad. Ging eigenlijk vrij vlot want ze was zo blij dat ze een stickertje mocht plakken.
we hebben dat ook geprobeerd om haar beter te doen eten, maar dat had veel minder succes
verder beloonden (en nog steeds) wij door een smartietje of yoghurtje te geven als ze iets had gedaan wat wij van haar verlangden.
nu is ze twee jaar en vijf maand en ze weet heel goed wat ze moet doen voor haar beloning. ze 'kiest' dus zelf of ze wil of niet.
qua luisteren heb ik de ervaring dat het betert naarmate ze ouder worden. en ik pas ook al eens een educatieve tik toe. zoals vanmorgen toen we op de parking van de supermarkt stonden en ze ineens van me wegliep. toen kreeg ze een tik op de billen. moet toegeven dat dat meer een schrikreactie van mezelf was, maar het heeft haar effect niet gemist en achteraf hebben we dik geknuffeld.
maar een half jaar geleden zou dit allemaal nog niet veel opgebracht hebben. dan was het enige wat hielp: negeren, of afleiden. en als ze echt een serieuze driftbui had: kietelen en knuffelen!
ik heb meermaals op onze oprit of in de supermarkt met rode wangen gestaan naast een peuter die op de grond lag te spartelen. gewoon laten doen en zelf kalm blijven is de boodschap

Fien, alle opvoedingstips zijn trouwens welkom

[Fien83]

@Sterretje: Ik moest meteen ook denken aan de zindelijkheidstraining. Ik heb het zelf geleerd door telkens een klein stukje chocolade te krijgen, ik deed daar als kind blijkbaar een moord voor (nu nog eigenlijk ) en dat was volgens mijn eigen mama heel effectief.

Verder kan je met die kleintjes al heel snel met een time out werken. Bv. bij driftbuien ofzo eventjes (een minuutje) in de box zonder aandacht en speelgoed. En negeren wat je kan negeren hé, want ze weten zo snel dat ze met bepaalde dingen aandacht krijgen en veeeeeeeel prijzen bij het minste dat ze goed doen. Dat merk ik nu al dat dat hier effectief is. Bijvoorbeeld alleen spelen lukt hier echt goed. Heb haar al van kleins af aan heel veel geprezen en aandacht gegeven op de momenten dat ze flink alleen speelde en ik heb het idee dat dat wel geholpen heeft. Ze speelt heel graag samen, maar alleen lukt ook goed. Van de tik ben ik zelf geen voorstander, maar dat is ieder voor zich dat dat uitmaakt en ik kan me perfect voorstellen dat je dat doet wanneer je kind plots wegloopt. Maar eigenlijk leer je op die manier dat slaan oké is. Want wat mama en papa doen wordt door een kind aanzien als oké. Maar je moet vooral onthouden dat je als ouder in sé het beste doet voor je kind, je kiest in mijn ogen altijd datgene wat je op dat moment denkt dat het beste is voor je kind op dat moment. Achteraf gezien kan je keuze misschien niet de beste zijn, maar op dat moment ben je ervan overtuigd dat je het goede doet want we willen allemaal het beste voor de kids hé.

En met een beloningssysteem moet je ook wel opletten. Is iets heel effectief, maar je moet als ouder echt wel investeren en heel consequent opvolgen want anders helpt het geen knijt.

[linda76]

Bedankt voor de reacties. Bij ons is de enige vorm van straffen 1 minuut in de hoek, en dat werk heel goed. Maar ik wil dat middel dan ook niet te pas en te onpas gebruiken want het moet wel effectief blijven werken als er dingen gebeuren die echt niet door de beugel kunnen bij ons. Dus tot nu toe negeerde ik ook heel veel. Fijn trouwens om te horen dat een beloningssysteem al zou kunnen werken. Misschien moeten we dat hier dan ook eens proberen te introduceren. Ik weet niet of ze er klaar voor is (ze is drie maanden te vroeg geboren en zou normaal dus nog maar 1 jaar en 10 maanden geweest zijn), maar dat zullen we snel merken als we het proberen. Ik dacht ook aan stickertjes. De laatste drie dagen lukt slapen gaan terug zonder noemenswaardige problemen omdat we meer routine hebben ingebouwd. Beneden 1 bumba filmpje en dan direct naar boven om haar klaar te maken voor de nacht. En dat blijkt prima te werken. Enkel nog serieus tegenstribbelen bij het aandoen van de slaapzak. Ik denk dat we dus gewoon veel strikter moeten zijn dan we tot nu toe waren en dat we minder moeten vragen en meer bevelen, want van die vrijheid maakt ze al snel misbruik. Enfin, we leren elke dag bij zeker? Verdere tips van peutermama's of papa's blijven natuurlijk welkom .

[leisje]

ik kom hier ook eens mijn hart luchten. Mijn dochtertje van ruim 16 maand heeft sinds de laatste drie weken regelmatig driftbuien. Die waren echter te overzien, ik zag ze aankomen, en probeerde haar af te leiden.
Deze week ben ik met haar thuis, en er valt geen land mee te bezeilen. Ik denk dat ze met zichzelf geen weg weet. Maar ze is ongeveer 1/3e van de tijd echt aan het krijsen omdat ze iets wil (ik moet haar pakken, ik moet met haar naar de poezen kijken, ik mag haar mond niet afvegen, ik moet haar voor de piano zetten, ik moet haar van de piano weghalen, ik mag haar niet pakken, ...). Het is niet dat ze niet luistert. Als ze iets doet wat niet mag, zet ik haar in de hoek, en dat helpt. Zo reageren wij consequent bij slaan en bijten, en het betert echt. Maar ik kan haar toch niet in de hoek zetten bij elke krijsbui...Het is echt om horendol van te worden...

Herkent iemand hierin een sprongetje (ik hoop het zo, dan duurt het maar even). Andere tips?

[nathalie v]

Hier ook peuterpuberteit hoor, bij zoonlief van net 2 jaar. Driften, krijsen, alles door de living gooien, met zijn loopfietsje tegen de deuren smakken en ga zo maar door. Tis soms zo erg dat baby (ruim drie maanden) een bang gezichtje trekt en begint te huilen als F op dreef is...

Wat er hier helpt, tja, ook dat is altijd anders. Wat we niet doen is belonen met snoep of koek. Hij gaat regelmatig de hoek in, meestal denkt hij dan nog dat het ons om te lachen is en loopt dat constant weg, dus telkens er opnieuw in en bij de vierde keer is dat soms al wat bruter , maar tis nodig. Afleiden helpt soms ook. We belonen soms op een manier van iets leuks te doen als hij luistert: als je nu opruimt gaat papa een verhaaltje met je lezen. Die dingen. F is wel heel taalvaardig en je kan dus al echt onderhandelen met hem, hij zal het wel aangeven of hij het ziet zitten...of niet!

[leisje]

Vorige donderdag was geloof ik een dieptepunt-dag. Sindsdien is het stillaan in stijgende lijn weer gegaan (met enkel driftbuien op voorspelbare momenten, zoals wanneer ze gaat slapen), en vandaag was ze zelfs super in form. De hele avond zitten giechelen en spelen, was plezant om aan te kijken (en een verademing dat ze ook dat nog kan, precies een heel ander kind!)
Het zal nog wel weer slechter gaan, af en toe, maar goed te weten dat het daarna ook weer beter gaat!
succes aan alle mama's van peuterpubers

[Sterretje]

het gaat vaak op en af hoor, die buien! en idd best wel zalig om ze bezig te zien als ze flink a t spelen zijn. kan ik zo van genieten!
die peuterbuien op zich zijn niet aangenaam, maar ik blijf me dan voorhouden dat t altijd van korte duur is en dat ik ze ondanks alles even graag zie!

[pelkie]

ik vind zo'n beloningsysteem ook niet ideaal. OP de duur krijg je een mentaliteit van "ok, maar wat krijg ik ervoor?" Dus ik zou't maar in uiterste nood gaan gebruiken. Effe streng zijn en vooral consequent( ja, ook hier een zwakke mama als ik moe ben) helpt toch nog altijd 't beste. Hier kent ze haar hoek al goed en als dat niet helpt, is't op de gang tot ze sorry zegt en zegt dat ze flink gaat zijn.

[nathalie v]

Ik volg Pelkie daarin. Tot in den treure toe consequent (en streng) proberen te zijn...