iemand nog slecht nieuws gekregen?

[Flower]

Wat herken ik die gevoelens. Ik probeer op het moment positief te blijven,bijna 6 jaar bezig en we kunnen echt wel zeggen dat we alles geprobeerd hebben. Van standjes,tot het innemen van tarwekiemolie enzov, acupunctuur, moxabehandeling enzov enzov, zelf de maansteen en de rode jaspis heb ik me gehaald. Ik heb echt alles geprobeerd, tot het belachelijke toe.

Ik begrijp je helemaal, je gaat op bezoek, bent dol op die kindjes,speelt ermee of gaat op babybezoek en ja, je moet blij zijn natuurlijk, want het is de persoon zelf niet die er iets aan kan doen. Dan hoor je de moeders klagen (begrijp ik wel hoor,)maar ik word kwaad als ik vaker dan eens te horen krijg,dat ik beter af ben, dat ik geen kinderen heb, of "als ze nog eens mochten kiezen,zouden ze niet voor kinderen gaan".Dat maakt me heel erg kwaad en nu antwoord ik hun ook.

Bij mij in de omgeving heeft al iedereen het opgegeven. Ik ben een praatpaal voor degenen die zwanger willen worden en het even moeilijker gaat om dan als het gelukt is, neits te horen en ineens 6 tot zelfs 9 maanden later te horen dat ze zwanger zijn of nog erger, gewoon een email of smsje krijgen dat een bepaald persoon geboren is. Nu begrijpen we ook waarom er velen afstand van ons namen. Zonder het te willen worden wij in een vakje geduwd. Zij weten zich geen raad, dus denken ze het maar zo te doen, terwijl dat ons enorm maar enorm pijn doet. Het is niet zo dat wij laten merken, als we op bezoek gaan, dat het ons pijn doet, echt niet. Het is altijd gezellig en niemand die het weet als ik een traantje laat, bhealve mijn man.

Het is al zover dat iedereen ondertussen al kinderen heeft en bewust afstand genomen heeft, buiten een paar koppels en als ik hun dan vraag waarom, zeggen ze dat ze het "raar" vinden. Tja, veel kun je dan niet meer doen he

Op het werk, wordt de ene na de andere zwanger, sommige al voor de derde en vierde keer en ja, je leeft maar mee he, de echo's, de buikjes. Ergens gun je het hun maar soms wordt het echt te moeilijk en thuis moet ik het even van me afgooien.

Nu probeer ik positief te denken ivm deze poging, niet gemakkelijk, dat begrijpen jullie wel maar ik dwing mijzelf om positief te denken

Ben nog altijd suprefact aan het snuiven en vrijdag naar de gyn. Ik vermoed dat ik dan nog een week zal moeten snuiven en hopelijk daarna stimuleren.

Ik zou zeggen, lieve dames, om jullie lichaam en geest even tot adem te laten komen, want het is echt nodig. Ik weet hoe moeilijk het is hoor, maar soms is het even nodig. Eerlijk gezegd, denk ik dat zolang je het financieel aankan en natuurlijk lichamelijk en op relationeel vlak, het heel moeilijk is om op te geven

Als je bedenkt dat bij ons al heel lang het woord adoptie viel en toch, kan ik het niet. Ik wil zo graag ons kindje, ons eigen kindje

Ohhhhh, ik begrijp jullie echt wel, maar ik zou echt niet opgeven of je moet er 100 procent achter staan

[Nessa]

Hallo Rika en Flower,

bedankt voor jullie begripvolle woorden. Het is heel fijn om te weten dat je op dit forum terecht kan bij mensen die precies weten hoe je je voelt.
Het is ook allemaal zo herkenbaar: het dubbele gevoel wanneer iemand in je omgeving wel het geluk heeft, de reacties van mensen die niet goed weten wat zeggen of doen, het masker 'alles is ok' dragen maar thuis stiekem huilen, uitgesloten worden van het kliekje 'jonge ouders', ...
Net als jullie wil ik ook blijven proberen zolang het kan. Natuurlijk hoop ik dat het dan wel eens zal lukken. En als het niet zo moest zijn, hoop ik dat ik sterk genoeg zal zijn om gelukkig te zijn met wat ik wel heb.

Misschien dat in 2009 onze dromen uitkomen...

Groetjes,
Nessa

[Flower]

Al moet ik zeggen dat het elke keer moeilijker wordt

We zijn aan onze vijfde verse poging, (2 cry's x cryo tp gehad maar jammer genoeg negatief) en hoewel ik er met goede moed aan begon,weet ik ook wat mij te wachten staat en wat er mis kan gaan en begin ik nu niet zo positief meer te zijn

De twijfel, onzekerheid, gecombineerd met hormonen helpt natuurlijk niet, maar s avonds in bed begin ik te piekeren, wat als er weer geen terugplaatsing gaat zijn, wat als mijn mannetje zijn staalte niet kan inleveren, door de stress, wat als dat allemaal goed gaat en het resultaat toch negatief is. Ik maak mijzelf s avonds echt wel gek hoor en alhoewel ik anderen even moed inblaas, lijkt het wel of ik op het moment even de moed ben verloren. Misschien is het de suprefact die eventjes met mijn humeur speelt, maar hetblijft toch een moeilijk feit he, het niet weten of je ooit je eigen kindje in je armen zult houden

Oh ja, ik word tegenwoordig weer gebombardeerd met verhalen van, mensen die koppels kennen die al zooooo lang aan het proberen waren, ook de MMM in en echt jarenlang geprobeerd, ze geven op en ze worden zwanger. Ik word hier dus echt gek van. Ik ken ook koppels van hier op het forum die het ook moesten opgeven en toch niet zwanger zijn geraakt; Ik weet dat ze het goed bedoelen maar ik ben dat verhaal echt zo beu gehoord.

Moest even van mij af, ben namelijk in een supermood vandaag, pfff

[sacha]

Hallo iedereen !
Zal me ff voorstellen : 38 jarige, reeds jaren geprobeerd om op natuurlijke wijze zwanger te geraken, alles was normaal zeiden ze tegen ons !
Tot ik eens naar een andere gyn ging : cyste in de eileiders, zieke eileiders : operatie en kans op natuurlijke zwangerschap nihil !

Onmiddellijk doorgestuurd naar Jette ook omwille van mijn leeftijd , klokje tikt ! Ben mijn gyn dan ook dankbaar dat zij dit probleem heeft opgemerkt en mij doorgestuurd heeft.
Eind december 2008 gestart voor 1ste IVF bij dr. Verpoest, hele lieve dokter.
Helaas niet gelukt. De eerste keer 1 week mogen stimuleren en dan stoppen omdat ik niet genoeg follikels had. Wachten op MS en terug herbegonnen, puregon 300 u per dag + orgalutran en 1x pregnyl.
Wel wat buikpijn gehad maar veel best mee, 'k had maar 3 follikels, toch 3 eitjes waarvan alle 3 bevrucht en 2 terug geplaatst helaas geen ingevroren.
Heb geen last gehad van PU en TP.
De 14 dagen na TP zijn echt om gek van te worden... wachten... maar probeer zoveel mogelijk je zinnen te verzetten hé !
Helaas ook niet gelukt ..
Nu moet ik terug bij dr. Verpoest en hopelijk zo snel mogelijk herbeginnen.
De eerste dag van het slechte nieuws was ik echt een beetje down maar de dag nadien had ik terug al moed om er aan te beginnen !!
Ik wens iedereen heel veel steun en moed nooit opgeven hoor !!
Groetjes x

[Flower]

Hoi Sacha, dus ook al wat teleurstellingen achter de rug. Ook deze keer is de zoveelste poging mislukt. Ik kon nog niet eens hopen want op de dag dat ik moest bellen voor de uitslag had ik al buikpijn en bloedverlies, dus wist genoeg maar ja, hoe dom het ook klinkt, je blijft hopen tot je het echt gezegd wordt dat het negatief is. Die dag viel het qua emoties nog wel mee eigenlijk, ik was eigenlijk meer boos, maar de dagen erna tot eigenlijk gisteren had ik last van huilbuien, was enorm boos en slechtgezind en moe. Toch begint het meer en meer te schemeren, dat er een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel grote kans bestaat dat ik nooooooit een kindje van ons. zal kunnen hebben. We hebben nog 1 cryootje over. Ik ga even bekomen, want emotioneel heeft het me deze keer toch echt wel meer geraakt dan de andere keren, daar was ik na een drietal dagen weer positief, maar deze keer is het anders. Misschien omdat ook bij mij de klok begint te tikken en ook omdat we beiden echt wel een gezinnetje missen.

Morgen heb ik een afspraak met een acupuncturist in Zolder die goede ervaringen lijkt te hebben met infertiliteit. Het is om cru te klinken mijn enige hoop.

Wanneer heb je je afspraak?

Ben je niet moe van de behandeling, ik ben doodop en honger dat ik heb, niet te doen.

[SN]

Hey Flower

Ik ga ook al tijdje naar Johan Roosen en da's voor mij echt een top-acupuncturist!!! ben ervan overtuigd dat wij meer eitjes aanmaken door de behandeling...

effe in kort : 2 IUI's gehad, 4 IVF + 1 cryo en nu aan onze 6de poging bezig (5de verse dus). Maar nu overgeschakeld naar Jette. Zijn intussen bijna 4 jaar bezig...

Afgelopen dinsdag PU gehad van 9 eitjes terwijl ze er maar 8 zagen op echo's!

ben op moment aan wachten op tel of we TP hebben of niet en wanneer... dat wachten altijd, het went niet hoor!

Veel succes bij de acupuncturist!

Groetjes

[sacha]

hallo flower en alle andere wachtenden ...

De eerste dagen na het stoppen met de utrogestan was ik nog heel moe en veel buikpijn, maar dat komt dan ook door die utrogestan denk ik !
Vooral ook heel emotioneel maar nu zijn we een paar dagen verder en 'k voel me beter. We moeten er door hé en mekaar steunen...
Woensdag ga ik voor de eerste keer naar een acapuncturist (erkende) ik heb hem aan de telefoon gehad en hij heeft me wat uitleg gegeven, wat niet baat niet schaadt, maar blijkt toch uit een duitse studie dat het percentage 'kans op zwangerschap' hoger ligt met behandeling, dus doen ! Heb vernomen dat als ie erkend is, je van de mutualiteit telkens 10 e terug krijgt per beurt.
'K hoop als ik op 13 feb. bij dr. Verpoest ga dat ik snel mag herbeginnen ..
Niet opgeven hé , ik moet ook opnieuw alles doorlopen want heb geen cryo's ...
Ooit zullen wij de beste mama's zijn !!!!!!!
groetjes x

[Loeki]

Hoi,

Je krijgt 10 e terug van de CM voor osteopatie, acupunctuur, ale, zo'n paar dingen. Staat op hun website. Max 5 keer per jaar.
Je kan ook bepaalde homeopatische medicijnen (van die korreltjes) deels terugkrijgen moest je die voorgeschreven krijgen, maar je hebt dan wel een voorschrift nodig van een arts met een riziv nummer (hoewel mijn apotheek daar ook een "mouw" aanpast).

Tgeldt niet voor alle mutualiteiten!

[kiang]

Hallo, ik las in het forum dat embryo's die op dag 5 ingevroren zijn, minder kans hebben op overleven? Is dat inderdaad zo? Zo ja, waarom?
Ik ben namelijk met een ontdooicyclus bezig en heb maar 2 embryo's (dag 5) in de vriezer. Ik hoop zo dat dit niet allemaal voor niks is geweest. Er zit telkens een rustmaand tussen waardoor de kans op een zwangerschap toch wel mindert.
Groetjes en succes!

[Loeki]

Je leest dat wel eens ja... Bij het invriezen wordt het water in de celletjes vervangen door iets anders (weet niet precies wat), en bij het ontdooien doen ze het andersom, dan vervangen ze het andere terug door water. De celletjes van het embryotje bestaan immers grotendeels uit water, net zoals wij, moesten ze dat gewoon in de diepvries duwen, dan zou dat kapot gaan (water zet uit he als het bevriest).

Dus tis een proces dat ze celletje per celletje doen. En hoe meer celletjes, hoe meer kans dat er ergens iets mis gaat. Denk ik hé. Maar ze gaan ook snel vooruit hé, in ontdooitechnieken. Ik heb geen idee wat het verschil in overlevingskans is.

Ze maken vast een goeie kans hoor, je cryootjes!

[kiang]

Bedankt voor de info, ik hou je zeker op de hoogte van de ontdooiing. Hopelijk is dat voor volgende week.

[Loeki]

Doen! Kzal mijn duimdraaien ook jouw richting uitsturen! Ik duim toch constant tegenwoordig.

[nicole_40]

hallo!
ik ben in behandeling bij dr Camus in Jette, 3de poging fiv, 1ste 2 lege folikels, 2de 2 folikels bevrucht tot 5 cellen, dus geen ET tot nu toe. 41 j (reserve d'ovocytes fort diminuée) dus geen goed nieuws. maar wat ergert mij het meest is dat de dr nooit me uitleg geeft, of moed, enfin, ik begrijp dat weinig kans heb, maar ik voel me een 'nummer' daar, geen persoon! ik zie tussen jullie berichten, dr Verpoest, ik vraag me af als zou niet beter zijn van de dr te veranderen, zelf als dr Camus is hoofddienst, veel ervaring....

veel succes iedereen!

[sacha]

hallo Nicole ,

De moed niet opgeven hé !
Ik ben ook 38 j en sinds december gestart met ivf, na operaties, ....
Morgen ga ik bij Dr Verpoest terug omdat mijn eerste ivf niet gelukt was, ook geen eicellen om in te vriezen.
Ben benieuwd wat hij me gaat vertellen, hij is echt wel vriendelijk hoor !

Groetjes

[nicole_40]

bedankt voor jouw bericht, sacha! en hou ons op de hoogte met de nieuwe behandeling! ik ga de 3de poging beginnen met mijn cyclus, dus straks!
veel, veel geluk!