Bevallen in lente 2012

[Sun]

Hallo allemaal

Trix, ik begrijp je gevoelens volledig. Ook ik vind het raar dat ik nu soms begin te panikeren. Al die jaren wachten en proberen en dan is het eindelijk zo ver en dan breekt het koud zweet me uit Binnenkort zijn we gewoon met z'n drie, dat is zo onwezenlijk. Ga ik dat allemaal wel kunnen? De stomste dingen schieten door m'n hoofd. Zal wel normaal zijn. En waarschijnlijk zijn die gedachten verdwenen als sneeuw voor de zon zodra onze kleintjes er zijn.
Bij jou is het misschien al zo ver???

Noa, hoe was jouw controle?

De andere dames nog alles ok?

Wij hadden gisteren de laatste echo. Ons meisje meet 44 cm en weegt iets boven 2 kg. Onderaan de curve dus, wat ik alleen maar geruststellend vind voor een eerste bevalling

We kregen ook het nieuws dat het eerste deel van de arbeid gebeurd is (bleef het maar zo eenvoudig )Hoofdje is ingedaald en het smalste deel van mijn bekken voorbij. Oef! Verder is de boel wel nog mooi gesloten hoor. Maar volgens de gyne was dit een gunstige evolutie.

Groetjes en tot snel
Sun

[Polly80]

hier nog zo eentje die het bij momenten bijzonder hallucinant vind dat er héél binnenkort een klein meisje in ons huisje zal liggen soezen (we blijven optimistisch he, 't kan en mag ook bleiten zijn ). En het zal binnenkort zijn, want Eva, ook hier blijft het verdict: keizersnede. Morgen laatste werkdag en dan 'in rust'.

Sun, dat klinkt allemaal super goed! en al mooi ingedaald! hopelijk is dat het begin van een vlekkeloze bevalling. bij ons ook zo'n prutske hoor, onderaan de curve. En nu met de KS gaat ze ook niet haar maximumgewichtje halen, maar gyne zag er geen probleem in. Hopelijk lukt de borstvoeding goed, want ik wil dit echt graag doen (eindelijk iets 'natuurlijks' dat ik kan doen, na een medische conceptie en een medische bevalling)

Noa, hoe was het met jouw mannetje gesteld dinsdag? tzou mooi zijn als je de 38w-grens nog kan halen, zonder al te veel risico's. ik duim dat alles goed verloopt en je snel je lieve zoontje in je armen kan wiegen.

[Noa]

We krijgen hier toch allemaal wat last van de 'nu-is-het-echt-bijna-zover-stress', hihi. Normaal hé, ik kon gisteren de slaap echt niet vatten!

Polly, onwenzenlijk hé. Haha, en bleiten zal ze wel doen, wees gerust! Ik had bij ons eerste kindje een heel mooi beeld van een baby in huis. Heel vredig Ik zag me elke avond gezellig in pyjama naar tv kijken met mijn meisje in het wipstoeltje. Whoehaha, wat een grap, krijsen dat die elke avond deed! En toch is ze het beste wat ons ooit is overkomen! Als jullie popje er is: genieten hé! Heb ik te weinig gedaan (was wat in shock), en ben echt van plan dat nu volop te doen!

Sun, ook een klein kindje bij jullie? Hoeveel weken was je bij jouw echo dan? Klein is helemaal niet erg hé, maar van ons is het probleem dat hij steeds minder en minder de curve volgt. En dat zien ze blijkbaar niet graag. Amai, en al de laatste echo!

Hier is de bmhals mooi rijp en heb ik een kleine 2cm ontsluiting. Blijkbaar niet vreemd bij een 2de zwangerschap, zegt niet echt iets over bevaldatum. Ik was echter wel al dolenthousiast, beter iets dan niets. Echo daarentegen was wat dubbel. Meneer was druk in de weer, doorbloeding zag er nog best ok uit (toch geen duidelijke infarcten/verkalkingen in de placenta te zien), maar zijn gewicht was niet zo super. Hij dondert weer naar beneden in de curve, net zoals bij mijn dochter indertijd. Hij komt van eind percentiel 50, nu nog op 18 ofzo (ongeveer 2,5 kg met 36w5d). Het feit dat hij goed beweegt, maakt dat de dokter nog niet direct wou ingrijpen omdat die 2,5kg maar een schatting is, mocht het iets te hoog geschat zijn dan is de kans groot dat hij nog in de couveuse moet en voorlopig vindt de arts mijn buikje nog net iets beter. Maar volgende week moet ik terug, dan ook monitor. Dan ben ik 38w en de kans is groot dat hij eind volgende week of het begin van de week erna het warme nest zal moeten verlaten. Ik was wel wat ontgoocheld, voelde me toch weer wat falen. Zo van: zelfs met zo'n dosissen bloedverdunners is het weer niet ferm. Maar ach, eigenlijk ook een gevoel van opluchting. Hij komt, hij komt!!

[E+P]

Hallo dames,

amaai, Trix, ik wist zelfs niet dat ze zoiets deden. Aan je beschrijving te zien, was dat wel meer dan even schrikken.
Maar dat gevoel van eindelijk mama te worden na al die jaren, is heel herkenbaar, hoor. Nu, bij ons loopt er ondertussen al ééntje rond maar bij zijn bevalling had ik identiek dezelfde gevoelens. We snappen je dus voor de volle 200%! Echt waar!
Dus geneer je niet als je de baby eindelijk in je armen mag houden! Een vreugdetraan (of twee - drie ) horen er gewoon bij!

Noa, we duimen mee voor volgende week! We zullen vermoedelijk vrij dicht tegen elkaar bevallen! Spannend!!
Tja, eigenlijk begrijp ik wel dat het je onrustig maakt. Ik zou ook willen dat er zo min mogelijk risico wordt genomen, zeker nu we beiden zo ver zijn gekomen. En natuurlijk vertrouw je die dokter wel maar zal je pas 200% gerust zijn als alles zonder al te veel problemen achter de rug is én als je jullie ventje in de armen mag houden.
En dat gewichtje? Tja, op dit tijdstip is het inderdaad zeer moeilijk om die schatting nog correct te doen. Het kan een beetje meer, het kan een beetje minder zijn. Maar die dokter heeft wel gelijk: jouw buik is enorm veel beter dan de couveuse. En uiteindelijk worden kleintjes ook groot, he. Daar hebben we toch allebei het levende bewijs van rondcrossen.

Hey Sun, da's toch al zeer goed nieuws dat de baby is ingedaald! Ik heb me laten vertellen dat je dan terug weer wat meer ademruimte hebt. Letterlijk dan wel.
Ik vraag me af of stuitkindjes ook indalen (ben dat maandag vergeten vragen). Want hoe ik het aanvoel, is daar beneden in de buik nog altijd vééél te weinig plaats voor zowel mijn organen als de baby!

Die vragen zijn enorm normaal, hoor. Zelfs bij een 2de behoudt je die hoewel ze lichtelijk veranderen van vorm. "2 kindjes: hoe gaan we dat georganiseerd krijgen?" "Hoe zal Aron reageren op kleine zus?" en ga zo maar verder. Ik denk dat elke toekomstige mama daar mee geconfronteerd wordt. Het IS ook een ingrijpende en allesomvattende verandering, he!
En daarbij hebben wij dan nog eens onze geschiedenis van IUI/IVF/ICSI/PGD erbij.

Heb jij al een datum gekregen, Polly? Of is het nog even afwachten?
In ieder geval, zelfs al je de borstvoeding niet direct kan opstarten wegens een eventuele couveuseproblematiek, kan je eerst nog altijd afkolven. Ik weet het: dat klinkt ook zeer onnatuurlijk maar toen Aron te vroeg kwam, was ik zo blij dat ik - als mama - toch iets kon doen. En uiteindelijk heb ik 8 maanden borstvoeding gegeven.
Natuurlijk is dit bij elk kindje anders. En eerlijk gezegd hoop ik dat onze kleine meid ook net zo goed zal toehappen als haar grote broer.
Geniet vanaf morgen nog van je rust, he! Nu kan je nog!

Hier gaat het leven ondertussen z'n gangetje. Zo'n geplande geboortedatum is wel tweezijdig, hoor. Langs de ene kant kan je je goed voorbereiden en alles klaar zetten. Langs de andere kant geeft het toch wat extra stress vind ik. Iemand waarbij het water spontaan breekt, die komt in een rush terecht waarbij je gewoon moet volgen (willen of niet). Zo'n geplande datum is meer beredeneerd. En hoe meer een mens kan nadenken, hoe meer je aan alles en nog wat denkt, he. Allé, ikke toch. Zo heb ik net als Noa al enkele slaaploze nachten achter de rug. En meestal waren deze een combinatie van niet makkelijk meer liggen (alle organen worden toch nogal verdrukt, he) en liggen te piekeren over de meest kleine prutsen.
Maar enfin, als het dat maar is, he.

Groetjes aan iedereen,

Eva

[Sun]

allemaal zo herkenbaar Eva!

Zelfs nu de baby is ingedaald heb ik nog altijd het gevoel dat mijn buik te klein is voor de combi baby + organen (ons meisje is dan ook een wriemel 1ste klas). ik hoor mijn maag soms knorren en mijn darmen soms rommelen op de gekste plekken

En wat dat slapen betreft: hoe doen jullie dat nog?!
Ik 'slaap' tegenwoordig halve nachten rechtop in een berg kussens

[Polly80]

hihi noa, moest wel lachen met je bericht over dat krijsen het zal bij momenten een overrompeling zijn, maar we gaan zeker genieten van dat wondertje. jammer dat jullie mannetje de curve niet verder volgt, maar als hij tot 38w bij mama in de buik zit, zal hem dat zeker goed doen! mijn gyne zei dat als de drinkreflex goed is, de baby snel aan gewicht zal winnen en het dus geen probleem hoeft te zijn als ze aan de lichte kant zijn. ons meisje was 2,3kg op 36w1d. gyne hoopt te kunnen gaan tot 2,6kg.

Eva, ja de datum staat vast... spannend! ik denk dat jij, noa en ik kort bij elkaar zullen bevallen. sinds vandaag ben ik thuis en het was nodig! nog een hectische week geweest op het werk, vandaag wat afkicken en dan: volledig voorbereiden, rusten en genieten van de laatste momenten van dat friemeltje in mijn buik

ik hoor wel vaker dat van 0 naar 1 kindje speciaal is en serieus aanpassen, maar dat van 1 naar 2 kindjes toch ook niet te onderschatten is. je hebt dan wel al wat ervaring, maar elke baby is anders en je moet je aandacht verdelen. maar ik ben er zeker van dat jullie dat fantastisch gaan doen !! zoveel watertjes dat jullie al doorzwommen hebben!

En Trix, heeft het strippen wat beweging gebracht? veel succes!!

Rainbow, hoe is't met jou? ook aan het aftellen?

[trix12]

vandaag nog maar eens controle gehad!
baby wil dus echt niet komen é!
hebben me opnieuw gestript, gelukkig wist ik nu wat dat was en ben ik niet zo geschrokken!

Gyn maakte zich toch wat zorgen omdat mijn bloeddruk wat laag was ( 8 op 6) en baby niet genoeg beweegt. Maar toen ik me moest draaien was ze terug volop aant bewegen!

Als ze er zondag niet is dan moet ik 's avonds binnen.
En volgens gyn zou ze er dan hopelijk maandag avond zijn!
Zie er wel tegenop zo dat inleiden!!
iemand ervaring mee?

ik hou jullie op de hoogte zene!!

[E+P]

En wat dat slapen betreft: hoe doen jullie dat nog?!
Ik 'slaap' tegenwoordig halve nachten rechtop in een berg kussens

Hihi, ik zie je zo liggen! Ik moet eerlijk zeggen dat ik nu iets minder problemen heb omdat ik - als zeer fervente buikslaper - al leren slapen had op m'n zij tijdens de zwangerschap en borstvoeding van Aron. Want een andere slaappositie innemen/aanleren, is echt niet makkelijk.

Zelf heb ik in bed vooral problemen met geknelde zenuwen of doorgelegen plekjes. En dan krijg ik pijn in de heup/rug/dijbeen of slapende armen (te weinig bloedsdoorstroming).

Ik heb eens even gekeken naar de vermoedelijke geboortedata en je hebt inderdaad gelijk, Polly. We zitten allemaal zeer dicht bij elkaar. Oorspronkelijk was ik wat later uitgerekend maar met die geplande KS kom ik bij jullie in de buurt. 't Zal hier druk worden. Of net niet. Want net na de geboortes zal het hier heel stilletjes zijn. Wij gaan waarschijnlijk geen laptop meenemen naar de materniteit. Nemen jullie die mee of geven jullie ook pas een seintje als jullie terug thuis zijn (tussen de babymomenten)?

Trix, hier wordt enorm geduimd dat er vandaag of in extremis morgenvroeg nog actie mag gebeuren bij jullie. Laten inleiden is immers inderdaad niet zo leuk. Gewoon omdat het er meestal dan wel iets heviger aan toe gaat door de medicijnen. Maar da's geen zekerheid. Tijdens het bezoek aan de verloskamer zei de vroedvrouw immers dat iedereen daar wel wat anders opreageert.
Maar enfin, we gaan voor het positieve, he! Die baby van jullie komt er aan!! Veel succes tijdens de bevalling en nog meer genot/plezier als beebje er effectief is!!

[Anneleen]

@Trix,

Mijn bevalling is ingeleid, dinsdagavond 10/4 om 23u tabletjes gekregen.
's Ochtends om 8u epidurale gezet en om 12u12 is ons meisje geboren. Ik was heel bang dat het ontzettend lang zou duren maar 't is allemaal heel vlot en snel gegaan.
Hopelijk loopt het bij jou ook zo vlot.

[E+P]

Nu de zwangerschap zo op z'n laatste beentjes loopt, heb ik dit weekend wat een emo-gevoel gehad. Ik had zo ineens de behoefte eens achterom te kijken.
'k Zal 't maar op de hormonen steken , maar ik heb zelfs even wat oude posts uit dit topic gelezen. 't Was wel leuk om bepaalde angsten, vreugdes, mijlpalen,... zo nog eens te lezen. Voor ieder van ons is deze zwangerschap immers soms zo voorbij gevlogen, op andere momenten eerder gekropen.

Hier wordt de nestdrang met de dag groter. Ik wil alles zo fijn in orde hebben voor de geplande keizersnede. Vandaag hebben mijn man en ik de wieg/park en het bedje gezet. Dat was wel fijn om te doen. He, he, dat genieten kan toch leuk zijn...

Hoe gaat het met de anderen? Loopt alles bij iedereen nog okido?

Groetjes van Eva

PS. Trix, ik heb al aan je gedacht, he! Hopelijk lig je nu al te genieten met een baby in je arm!

[mies]

Allereerst van harte proficiat aan Anneleen! Super, zo'n vlotte bevalling!!

Trix, hopelijk is je dochter er al, en anders: toi toi toi met de arbeid (op dit eigenste moment bezig veronderstel ik!!!)
Ik ben razend benieuwd....


Eva, Noa en Polly, raar he dat jullie zo dicht bij elkaar al een datum hebben. En wij mogen het niet weten zeker In ieder geval ken ik dat "point of no return"-gevoel heel goed. Ik had dat heel fel bij Meis, en ook bij Jon heb ik het erg zitten gehad. Ik steek het ook voor een deel op de hormonen, en anderzijds ook op een heel groot verantwoordelijkheidsgevoel... we willen het allemaal toch zoooo goed doen he. Zeker als het niet evident is om zwanger te worden (understatement voor velen van jullie...) Maar echt waar, het komt wel goed hoor. Hoe raar het ook mag zijn dat je ineens voor zo'n klein wezentje zal moeten zorgen, en er voor de rest van jouw leven mee verbonden zal blijven...

Polly en Eva, wij hebben ook de datum van de geplande keizersnede niet aan de familie en vrienden verteld. We wilden er in alle rust van kunnen genieten achteraf, zonder continu telefoontjes, sms'jes etc te moeten beantwoorden. Alleen de peter en zijn vriendin wisten ervan, omdat zij al weken standby stonden om 's nachts op Meis te komen passen mocht het in gang geschoten zijn (en we wilden hen een eindpunt kunnen geven, waarna ze weer "vrij" zouden zijn )
Mocht de creche open zijn geweest, was Meis daarnaartoe gegaan, maar dat was niet het geval dus hebben we het kindermeisje ingeschakeld. Ik ben dus 's morgens vroeg alleen met de taxi naar de kliniek gegaan (gelukkig moest ik niet de avond ervoor binnen), en mijn man is enkele uurtjes later afgekomen. Na de (lange) middagdut van Meis is hij haar dan gaan halen, zij mocht dan eerst kennismaken met haar broer, en pas daarna (tegen 19u geloof ik) hebben we de familie op de hoogte gebracht. Ik vond het zalig zo!
(schoonmoeder was wel een beetje boos hihihihi)
(wat ook belangrijk was voor ons, is dat mijn man de eerste persoon zou zijn die Meis het grote nieuws zou vertellen. Niet schoonmoeder die haar mond niet kan houden met een ongeduldige Meis tot gevolg die DIRECT naar de kliniek zou willen zijn gekomen (nog voor de keizersnede bijvoorbeeld). Dat zou alleen geleid hebben tot een ongelukkige Meis die haar zin niet kreeg... nee ze mocht van ons pas achteraf worden ingelicht, dus hadden we een betrouwbare oppas nodig. Schoonmoeder was dus gediskwalificeerd )

Noa, ik duim voor jou dat je zoontje de laatste daagjes nog lekker veel van jou moederkoek kan blijven snoepen! 't Is toch jammer he, dat ook hij op het einde in gewicht niet zoveel bijkomt... als we die schattingen tenminste nog mogen geloven natuurlijk...

Sun, veel goeie moed nog met het "lange" wachten. Ikzelf sliep ook altijd op mijn zij, zelfs zonder borstvoedingskussen ofzo tussen mijn benen of onder mijn buik. De verleiding om op de buik te gaan liggen vermindert echt wel, al is het wel een zaaaalig gevoel om na de bevalling terug op je buik te kunnen slapen (die borsten vol met stuwing effe niet in rekening brengend ) Ik vond persoonlijk wel dat het meer pijn deed eens de baby was ingedaald, en ik moest dan ook nog veel vaker opstaan 's nachts om te gaan plassen, en dat opstaan deed dan weer pijn owv de bekkeninstabiliteit, dus comfortabel is het zeker niet. Volgens mij is dat wel een soort drive om toch te verlangen naar de geboorte van dat kindje, ook al heb je schrik voor die grote verandering. Je lichaam zegt gewoon op een bepaald moment dat het genoeg geweest is...


Hier gaat alles goed met de baby. Hij is zo ongeveer het tegenovergestelde van Meis (was een huilbaby), ik had het niet beter kunnen dromen dan dit. Ook Meis is superlief voor Jon. De borstvoeding verloopt ook goed, al is het geheel natuurlijk wel vermoeiend. Maar het is wel te doen, want in tegenstelling tot Meis vraagt hij niet elk uur om een voeding, en ligt hij niet 45min te zuigen, maar is het overdag om de 2u een kwartier, en 's nachts laat hij er tot 3u tussen. Dus da's relatief goed te doen zo.
De papa is wel een beetje zijn kluts kwijt omdat er nu van hem meer verwacht wordt op kortere tijd, maar hopelijk draait ook hij ooit bij. Al heb ik soms wel het gevoel dat ik nu 3 kinderen heb...



* Mies: begin april, "Jon", 3,6 - 3,7 kg, keizersnede
* Liesje: 10/4/2012, Helena, 3,570 kg
* Anneleen: 11/04/2012, meisje

[Ellentje29]

Trix, waarschijnlijk heb jij je babietje nu al in je armen...

Polly, Eva en Noa, het voordeel van een keizersnede is wel dat jullie precies weten wanneer D-day is. Ook spannend dat jullie data zo dicht bij elkaar liggen.

Wie weet bevallen jullie nog voor mij. Ik ben uitgerekend voor nu donderdag, maar aangezien onze kleine man precies niet veel goesting heeft om zich te komen voorstellen, zal het volgens mij nog niet voor direct zijn
Het wordt wel vrij zwaar: hij woog vorige week ongeveer 3kg300 en was ongeveer 53 cm groot en hij doet me met momenten heel hard pijn. Maar ja, dat hoort er allemaal bij.

Noa, heb je nog een check-up gekregen? Is jouw mannetje nog bijgekomen?

Sun, wanneer ben je uitgerekend?

Mies, blij dat alles goed gaat met jouw jongen. Ik vraag me soms ook af hoe de papa zal omgaan met het feit dat alles binnenkort gaat veranderen. Vooral omdat ik denk dat hij dat niet goed beseft.

[rainbow]

hello ladies,

hier ben ik ook nog eens..
Gisteren bij gyn geweest en onze baby doet het prima! Hij weegt nu 3 kilo en het hoofdje is niet veel gegroeid (oef, zag het vorige keer al niet goed zitten ) maar hij kan door mijn bekken want hij is volledig ingedaald Dat is dus de reden waarom ik moeilijk kan stappen zonder om de 10 minuten gevoel te hebben te moeten plassen...
Verder leuke voorbereidingen gedaan: doopsuiker is in orde en het resultaat is supermooi Verder heeft ventje luiertafel in elkaar gezet, en de geboortelijst staat online.. Mijn mama, grootvader en zus hebben al wat gekocht dat ik snel ga nodig hebben (matras, luierkussen, overtrekken,..) en die hebben we al afgehaald.. Ben nog druk handwasjes aan't doen (heb veel felle kleuren gekozen)
En dan het noodlot dat weer heeft toegeslagen.. Mijn schoonmama heeft te horen gekregen dat ze een heel agressieve kanker heeft, het zit al uitgezaaid id lever (wss niet veel meer aan te doen) Vrijdag krijgen we uitsluitsel over of en welke behandeling nog mogelijk is.. En dat na 4 jaar uitkijken naar een kindje van ons, tegen dat het er bijna is.. Mijn ventje heeft er al volledig doorgezeten (hoe zou je zelf zijn) maar heeft zich goed herpakt.. Tja de voorbereidingen lopen verder en ik word er niet mobieler op..
ach ja, en ik probeer zo goed mogelijk te blijven eten en het me niet te veel aan te trekken, ik moet voor ons twee zorgen he..

[Sun]

Rainbow, fijn je nog eens te horen. Super dat het zo goed gaat met jou en je beebje.
Maar wat een vreselijk nieuws van je schoonmama Ik word er helemaal stil van. Zo'n nieuws slaat in als een bom he. Veel courage ook aan je ventje. Ik hoop echt dat er vrijdag nog hoopgevend nieuws komt hoor!

Ellen, ik ben uitgerekend voor 30 mei. Nog 5 weekjes dus. Op zich zal het er snel genoeg zijn hoor, maar in dit lente-topicje bengel ik wel wat achterop he Intussen al beweging bij jou?

Polly, Eva en Noa: benieuwd wanneer we van jullie iets zullen horen ...

Ik gooi intussen af en toe een halve dag vakantie in mijn werkweek om 's middags wat bij te slapen. Mijn zombiegehalte werd te groot

[E+P]

Hallo iedereen,

we lopen nog rond , dus ik dacht: "Ik zal nog eens piepen op het forum!"

@ Anneleen: Inderdaad, proficiat met je meisje!

Mies, ik kon me enorm vinden in jouw woorden. Die "point of no return" is hier ook zeer actief. Nu moet ik wel zeggen dat de laatste dagen mijn zorgen en ongerustheden overgaan in een "uitkijken naar". 't Feit dat de zwangerschapskwaaltjes serieus (lees: pijnlijk) opspelen en ik tegen 's avonds nergens meer makkelijk zit of lig, zal daar waarschijnlijk niet vreemd aan zijn. Echt chapeau aan alle vrouwen die hun tijd uitdoen of er zelfs overgaan!!

Ik ben wel blij te lezen dat het je zo goed gaat. Want inderdaad, van 1 naar 2 lijkt me niet makkelijk. Wat een geluk dat Jon zo'n schat is! Ik duim voor jou dat het zo verder mag gaan!

Ellen, het is donderdag! Toi, toi, toi, he! Laat ons hopen dat jullie kleine (alhoewel, klein? ) man niet te lang meer op hem zal laten wachten. Ik wens jou in ieder geval een vrij makkelijke bevalling toe! Hou ons op de hoogte, he!!

Oesje, Rainbow, goed en slecht nieuws op dezelfde moment. Verdorie toch! Ik moest toch even slikken toen ik je berichtje las. 't Is jullie nu toch ook niet gegund, he!
In ieder geval, ik zal aan jou en je familie denken op vrijdag. Hopelijk zijn er nog mogelijkheden. Zeker is wel dat jullie baby sowieso een lichtpuntje zal worden voor je schoonmoeder. Hoe het bij haar ook uitdraait, ze (en eigenlijk de hele familie) zal zeer veel hebben aan jullie zoontje en er kracht in vinden bij de moeilijke en zware momenten die vermoedelijk nog komen! Veel sterkte!

Hey Sun, je hebt gelijk om al af en toe wat tijd voor jezelf te nemen. Zo zullen de weken nog het snelst voorbij gaan en zal je schrikken dat we ineens 4 weken verder zijn. En dan begint het aftellen pas echt!!

Groetjes van Eva