quality time voor mama

[Elke2]

Ik zou echt niet weten wie.. Een avondje of overdag enkele uurtjes zou misschien nog lukken maar een nachtje niet. Iedereen heeft ook kleine kindjes en de meeste hebben gewoon ook geen plaats om er nog 2 bij te leggen. En het aantal keer dat Hanne nog wakker wordt op een nacht wil ik ook niemand aandoen. Ik heb nog een jongere broer die geen kinderen heeft maar die zegt gewoon vlakaf dat we hem niet moeten vragen om te babysitten omdat hij dat niet ziet zitten.

Ga wel eens kijken om iemand te vinden voor een avondje. Gewoon eens samen gaan eten of naar de cinema zal ook al deugd doen! Of naar de sauna idd, zalig! Deden we vroeger regelmatig!

Als ze wat ouder zijn en vriendjes hebben wordt dat idd wel wat gemakkelijker

[Yago]

herkenbaar hoor jullie verhalen!!! wij hebben ook geen ouders of grootouders die eens kunnen oppassen voor een avondje. A is 6 maanden en vorige week zijn we de eerste keer samen iets gaan eten, mijn man zijn dochter is 13 en heeft op A gepast, allé ze moest niet echt iets doen hoor, we zijn pas vertrokken toen A in bed lag en waren terug voor de droomvoeding, het is gewoon een kwestie dat er dan iemand in huis is maar wakker wordt hij op die uren nooit. En nu heb ik eens tijd voor mijn eigen (A gaat deze week in de voormiddag naar de crèche om te wennen, ik ga pas volgende week werken) en nu kan ik alleen aftellen tot ik hem kan gaan halen!!

[Sterretje]

wat ik echt het lastigste vind is naar de winkel te moeten gaan met twee kindjes
I zit niet meer in maxicosi, dus moet ik altijd op de arm dragen of in winkelkarretje en A gedraagt zich bijna altijd als loslopend wild
dus ogen en armen tekort. zelfs naar de bakker gaan lukt hier niet. dus k laat dan al vaak twee kindjes achter in de auto op voorwaarde dat ik de auto voor de deur kan parkeren
verder is uitgebreid boodschappen doen echt uit de boze en laat ik dat over aan manlief, of anders gauw tussen mijn middagpauze.

[Loeki]

Ach ja, herkenbaar natuurlijk. Toen ik gisteren zei tegen ventje dat ik wel eens terug wilde gaan powerplaten (twee keer een half uurtje per week), was het antwoord "je doet maar, als ik er maar geen last van heb" - lees als de kinderen in bed liggen en ik er niet naar moet omkijken)

Maar ja, kvind het een goed voorstel van Natalie om te focussen op de oplossingen.

- Ik probeer met veel overtuiging volop te genieten van het spelen met Yveske; en dat lukt beter en beter, ik probeer dat ook te zien als me-time
- Nu ik terug werk, twee keer per dag op de trein pure me-time. 's Morgens tijd voor een ontbijtje, in de namiddag tijd voor een boekje. 't Enige probleem daar is nog dat het werken nog zodanig tegensteekt dat dit het genieten in de weg staat. Maar kom, das tussen de oren hé, moet op te lossen zijn.
- Ik hou me net als Pelkie voor dat dit echt maar tijdelijk is, binnen een paar jaar gaan ze meer hun eigen weg en ga ik ze nog missen...

[Sterretje]

idd voldoening proberen halen uit kleine kortstondige momenten! goeie tip. een manier vinden om jezelf iets te gunnen.
(gaan werken is hier ook vaak tegen mijn goesting maar om den brode - haat het idee - en zit idd tussen de oren - wordt aan gewerkt )
soms is het al heerlijk om elke dag eens tien minuutjes voor jezelf te nemen. effe zappen op TV, tijdschriftje doorbladeren, nageltjes vijlen, 'k noem maar wat op. effe bewust aan jezelf denken doet wonderen hoor!

[mindyke]

ik mag op dat vlak niet klagen. Ventje pakt hier met plezier de zorg voor tkleine mannetje over. Ben denk ik meer buitenshuis dan hem.

Maar ik denk ook dat je gewoon moet doen. De opmerking van jouw ventje Loeki euh
Ik kijk altijd dat alles voorzien is voor men kleine man als ik weg ben. Maar pas iets doen als de kindjes in bed liggen. Nope. Zo macheert het niet.
Ik werk ook weekends dus is men man wel gewoon dat ie er alleen voor moet zorgen. en zo hoort het ook (vind ik persoonlijk)


Voorderest genieten van de kleine dingen. Een lekker wandeling met de kindjes is ook me time. Een zalig bad als ze in bed liggen. Of gewoon voor tv zitten. Kan ook me-time zijn. we kijken nogal snel in vakjes. Kindjes tijd, huishoud tijd, werk tijd en mezelf tijd Me-time haal je uit kleine dingen. Ik heb vrijdag bijvoorbeeld een grote pot stoofvlees gemaakt. Valt onder huishoud tijd maar ik kook zo graag dat ik het ook wat me-time benoem.
Ik volgde voor ons ventje gemakkelijk wat cursusen. Sommige mensen zeiden dan wanneer heb je dan ontspanning? Maar die cursus en zelfs het studeren ervoor is mijn tijd. Want dat doe ik voor men plezier.

De enige tip die ik kan geven is gewoon doen. Ik zie niet in waarom je ventje niet 1 avond per week als de kids wakker zijn kan zorgen voor de kindjes. Let wel op dat als je thuiskomt je niet als een gek begint te rommelen. en opmerkingen te maken he. Want dan zblijven ze niet content he.

[nathalie v]

Neeeee Loeki, spelen met Yveske is geen me-time, das mama-time!

Vanmorgend op de trein was het zo relaxed, dat was indd ook wat me-time, een half uur RUST en niet te hoeven denken aan de kindjes...sebiet toch maar eens bellen naar de OM...

[Elke2]

Da's helemaal waar hoor wat je zegt mindyke!

[Loeki]

Helemaal gelijk hoor Mindyke. Maja, tis bij ons de praktische uitvoering waar iets aan schort. Ik kan in principe ook aankondigen dat ik overdag even een dutje ga doen, of in bad ga liggen terwijl ze wakker zijn, maar dan hoor ik altijd wel één van de twee jengelen of huilen (of allebei), of ik hoor alweer de tv aangaan, en dan jaag ik me weer op. Ligt ook aan mij hoor.

En de jongste krijgt BV, ook makkelijk voor manlief, als die nog maar een kik geeft is het al van "hij zal honger hebben" en hup op mijn schoot.

Mama-time is dan ook me-time voor mij. Mss ben ik niet klaar voor echte me-time...

[Elke2]

ha loeki da's ook herkenbaar. Als ik de kindjes eens bij man laat terwijl ik iets anders doe, dan hoor ik Hanne ook meestal wenen en daar kan ik me dan zo aan ergeren dat ik stop en naar haar ga. Mijn man komt dan meestal uit de lucht gevallen en zegt dat ze toch ook wel eens mag wenen zeker.. Hij vindt het ook pas echt leuk worden als ze al wat groter zijn en je er echt iets mee kan doen en dat merk je ook wel. Hij kan zich heel goed met zoontje bezighouden maar Hanne is nog 'te klein' voor hem en ligt meestal maar wat alleen te wenen ofo.

[Elke2]

Misschien moet ik mijn 'start to run' ook eens als me-time gaan bekijken ipv als een opgave
Zit nu al aan week 8 en ga dus 3 keer per week een half uur lopen.

Maar mijn man vindt ook dat ik moet gaan lopen als de kindjes allebei in hun bed liggen hoor. (wat ik trouwens niet altijd doe )

[leisje]

ik sluit me aan bij Mindyke: ben iets minder uithuizig dan mijn man omdat ik minder energie heb dan hij, maar in theorie vinden we beiden dat we evenveel 'recht' hebben op me-time. Het tegendeel zou toch gewoon oneerlijk zijn? Je hebt toch met twee kinderen gewild? Dus voor de mannen die vinden dat het Powerplate en het lopen pas kan gebeuren als de kinderen in bed liggen Ik ga hier lopen als manlief thuiskomt, en ik vraag hem zelfs expliciet om vroeger naar huis te komen de avonden dat ik ga lopen, omdat ik dat niet te laat wil doen...

Verder, wat babysits betreft: ook hier wonen we ver van alle familie. De eerste 'vreemde' komt hier dus al van toen mijn dochtertje 4 maanden was (is een jongen van 21 jaar). Wel zorg ik er altijd voor dat ze al haar pijama aanheeft, en gegeten heeft. Hij hoeft haar enkel nog in bed te leggen. Het grote voordeel daarvan is dat hij haar kent en omgekeerd. In het begin toen hij kwam was ze nog niet vreemd. Inmiddels begint ze meestal wel te huilen als hij toekomt (omdat ze weet dat ik wegga), maar hij kent haar en verzekert mij steeds dat het direct over is als ik weg ben... Dus het wachten met beroep te doen op een babysit omdat ze nog zo klein zijn, kan ook tegen je werken, denk ik...

Maar concrete tips voor Nathalie (en anderen): ik beschouw mijn werk als me-time, en ook het onderweg ernaar toe zijn. Verder heb ik goede afspraken met manlief en is er voor hem geen probleem als ik bvb een avond per week met vriendinnen wil afspreken. Bovendien hebben wij een goed beschikbare, betrouwbare babysit, zodat we er ook eens met ons twee uitkunnen...

Maar ik denk echt oprecht dat dat allemaal beter zal worden van zodra de nachten weer beter worden. Bij mij was het precies alsof dat mijn energie terugkwam en ik ook voor iets anders aandacht kon hebben dan enkel mijn dochter...

[mindyke]

ja Elke das ook me time he.
en good on you dat je niet alleen gaat lopen als ze slapen

Heb het soms ook moeilijk hoor als tventje de kleine man in bed legt en is zit voor de pc. als ik dan hoor dat ie huilt dan moet ik mij zoooooooo hard bedwingen om niet over te nemen. (wat meestal niet lukt )

tligt vaak in ons eigen handen he mo soit al is denken aan me time en erover klagen is ook al me time

[Elke2]

[leisje]

als onze dochter weent terwijl mijn man met haar bezig is, mag ik van hem zelfs niet komen 'overnemen', omdat hij zich dan in zijn vaderrol gekwetst voelt. Inderdaad best moeilijk, maar nu ik weet dat hij het niet wil, kan ik mij beter inhouden