Dit is mijn verhaal:
Ik heb 8 maanden borstvoeding gegeven, wat een klein wonder was aangezien ik beviel op 28 weken 5 dagen.
De eerste 1,5 maanden was dit dan ook 100% afgekolfd aangezien een premature baby geen kracht heeft om zelf te drinken.
Nadien heb ik 14 dagen fifty-fifty (helft afgekolfd in flesje en helft live) gegeven. Dat was eerlijk gezegd wel de zwaarste periode. Onze kleine kerel moest immers bij live voeding gewogen worden voor én na de voeding. Hij woog immers maar 2,385 toen hij naar huis kwam. De voeding in fles was ook niet veel beter omdat hij zwaar refluxte.
Na die 14 dagen kon ik de KA ervan overtuigen dat rechtstreeks borstvoeding geven beter ging dan de flesjes en mocht ik dit voltijds geven. Dit was een verademing. En toen onze man 3 kg woog, mocht ik ook het wegen achterwege laten. Een hele opluchting!
Door de enorme hoeveelheid afgekolfde melk in de diepvries heb ik steeds BV-melk in een flesje kunnen meegeven naar de crèche. Op 't werk kolfde ik 2x af maar dit zou nooit voldoende zijn geweest om mee te geven naar de crèche. Ik kolfde immers zo'n 100-120 cc per keer, terwijl A. zo'n goeie 300 cc dronk in een flesje. Een enorme drinker dus...

Maar ja, hij moest ook veel inhalen, he.
Op 6 maanden niet-gecorrigeerde tijd zijn we begonnen met groentenpap. Een maand later met fruitpap. Dat was dan ook de eerste afbouw van de borstvoeding.
Hij kreeg dan nog 3x BV ('s morgens, 's avonds en 's nachts). Op zo'n 7,5 maanden (omgerekend was hij toen 5 maanden) hebben we de nachtvoeding afgebouwd en kort nadien ben ik helemaal gestopt.
Het stoppen was niet van harte. Absoluut niet zelfs. Maar ik had nog zoveel melk in de vriezer staan die anders slecht zou worden. En dat vond ik zo'n zonde. En aan alles komt nu eenmaal een einde, he.
De reden waarom ik het zo moeilijk vond om te stoppen, was vooral omdat ik me pas de 1ste keer echt mama voelde toen ik A. voor de 1ste keer mocht aanleggen voor borstgewenning. Hij was toen al 4 weken oud. Daarvoor wist ik wel dat ik de mama van dat kleine wonder was maar voelde ik me steeds de bezoekster die een baby op de schoot kreeg van een verpleegster en nadien ook weer moest afgeven.
Geniet zolang je kan!
PS. Ik heb nooit problemen gehad met de tandjes of de Russen. De tandjes kwamen bij A. pas door een week voor z'n 1ste verjaardag (ik weet het, zeer laat) en de Russen zijn pas gekomen toen ik gestopt ben met borstvoeding.