m****, met mij gaat het goed, alle kwaaltjes (voor zover ik deze had) zijn zo goed als verdwenen. Maar de ongerustheid blijft nog steeds ondanks een groeiende buik. Ik ben wel iets relaxter of de vorige weken.
@tweelingsmama's, hoe gaat het met jullie spruitjes?
2 vraagjes:
1/ hadden jullie ook al zo grote buik op 15 weken zwangerschap. Mijn buik lijkt in de laatste week gigantisch te zijn gegroeid.
2/ Bij twins kan geen BN gedaan worden om de kans op down te berekenen aangezien dit vertekende waarden zou kunnen geven. De nekplooi was uitstekend 0.6 en 0.7 mm op 11.5 weken. Ik ben 32 jaar. Hoe was die van jullie? Zijn er die vruchtwaterpunctie gedaan hebben om de kans op down volledig uit te sluiten.
zwanger van een tweeling
-
liesje81
- Berichten: 456
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 17:12
Hey fee, blij te horen dat je het goed stelt! Om even op je vragen te komen: 1) ik had amper buik. Op 18 weken ben ik met een keelontsteking naar de huisarts gegaan, zij wist dar ik zwanger was, maar toen ze me zag, dacht ze dat het was misgelopen, ik had toen bijna niks buik. Ik herinner me wel dat er ergens op het forum een link nnar een youtube filmpje staat van zwangere, amerikaanse twelingmama's, de buiken daar zijn enorm 
... Mijn romantisch beeld van een zwangerschap spatte meteen uiten bij het zien van die buiken 
.
2) wij hebben idd een dubbele vlokkentest ondergaan om te testen op trisomieen. Nekplooien waren 1mm en 1,1mm, maar hier hebben ze wel bloedwaarden genomen; Kans van 1/40, ik wist toen niet dat die waarden niet betrouwbaar waren. Dus op basis daarvan vlokkentesten laten doen. Achteraf voelde ik me enerzijds beetje in t zak gezet, zij moeten geweten hebben dat die kansberekening niet klopte. Maar het gevoel van opluchting en geruststelling overwoog toch. Zeker omdat het een eeneiige tweeling is en ze in de eerste weken van de zwangerschap groeivertraging hadden. Maar plezant was het allerminst, de test op zich stelt niet veel voor (op dit forum zijn we natuurlijk wel wat spuiten en prikken en gewriemel in de buik gewend ), maar emotioneel vond ik het heel zwaar, het idee dat door je eigen keuze iets kan mislopen... Denk er maar eens goed over na, een simpele beslissing is het niet of je de test wil doen of niet.
liefs
... Mijn romantisch beeld van een zwangerschap spatte meteen uiten bij het zien van die buiken .2) wij hebben idd een dubbele vlokkentest ondergaan om te testen op trisomieen. Nekplooien waren 1mm en 1,1mm, maar hier hebben ze wel bloedwaarden genomen; Kans van 1/40, ik wist toen niet dat die waarden niet betrouwbaar waren. Dus op basis daarvan vlokkentesten laten doen. Achteraf voelde ik me enerzijds beetje in t zak gezet, zij moeten geweten hebben dat die kansberekening niet klopte. Maar het gevoel van opluchting en geruststelling overwoog toch. Zeker omdat het een eeneiige tweeling is en ze in de eerste weken van de zwangerschap groeivertraging hadden. Maar plezant was het allerminst, de test op zich stelt niet veel voor (op dit forum zijn we natuurlijk wel wat spuiten en prikken en gewriemel in de buik gewend
), maar emotioneel vond ik het heel zwaar, het idee dat door je eigen keuze iets kan mislopen... Denk er maar eens goed over na, een simpele beslissing is het niet of je de test wil doen of niet. liefs
-
fee
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 20 september 2009, 15:23
liesje81, bedankt voor de info. Is er meer kans op afwijkingen bij een 1-eiige tweeling misschien? Gelukkig hebben je beide kindjes de testen overleefd. Ik zou het mij nooit vergeven denk ik. Gyn was eigenlijk niet zo te vinden voor vruchtwaterpunctie aangezien dit bij tweelingen niet zo evident is.
Ja die buiken op het net, zijn soms echt gigantisch é, ik kreeg het toch ook effkes warm toen ik dat zag.
Ja die buiken op het net, zijn soms echt gigantisch é, ik kreeg het toch ook effkes warm toen ik dat zag.
-
liesje81
- Berichten: 456
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 17:12
Hey fee, ik bedoelde eigenlijk dat bij een eeneiige tweeling ofwel geen ofwel beide kindjes de trisomie zouden hebben, dat leek me van een nog andere orde dan 1 kindje met een trisomie... Dat heeft ons toch ook overhaald om de test te laten doen. Maar idd, eeneiige tweelingen hebben ook meer kans op afwijkingen. Mijn gyne heeft me voor de vlokkentest doorgestuurd naar het universitair ziekenhuis, ze zag dit niet zitten om zelf te doen bij een tweeling, t zal dus inderdaad niet zo evident zijn.
Ben je trouwens ondertussen terug aan het werk? Lukt dat een beetje, niet te moe?
Ben je trouwens ondertussen terug aan het werk? Lukt dat een beetje, niet te moe?
-
fee
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 20 september 2009, 15:23
Liesje81, ja eigenlijk logisch é, bij een 1-eiige tweeling hebben beide of geen van beide een afwijking. Ik had zover nog niet gedacht 
ja ja terug aan het werk, is niet zo evident, maar ik sla me er wel door. Ik jaag me in niets op, is het vandaag niet dan is het morgen.
Ik werk ook een paar dagen van thuis uit, zo hoef ik de verplaatsing niet te doen.
Ik voel wel als ik lang gezeten heb, dat ik een trekkerig gevoel in de onderbuik heb, precies of de kindjes al supergroot zijn. Zouden dat bandenpijn kunnen zijn?
ja ja terug aan het werk, is niet zo evident, maar ik sla me er wel door. Ik jaag me in niets op, is het vandaag niet dan is het morgen.
Ik werk ook een paar dagen van thuis uit, zo hoef ik de verplaatsing niet te doen.
Ik voel wel als ik lang gezeten heb, dat ik een trekkerig gevoel in de onderbuik heb, precies of de kindjes al supergroot zijn. Zouden dat bandenpijn kunnen zijn?
-
Marit
- Berichten: 468
- Lid geworden op: 30 januari 2011, 12:27
Hej fee,
Om ook op je vraagjes te antwoorden:
- jep, buik was ENORM. M'n zelfbeeld hinkte serieus achterop met m'n werkelijke omvang. Ik moest serieus oppassen om niet overal tegenaan te lopen en verschoot me te pletter elke keer ik voorbij een spiegel liep. En toen ik zo'n 4m ver was, zeiden de mensen al: 'amai, da's zeker voor binnenkort.'
- over punctie: complex verhaal dat ik ga proberen in telegramstijl weer te geven. Eéneiige tweeling waarvan eentje met groeiachterstand. Gyn wou grondig onderzoeken waardoor dit kwam. Uiteindelijk ook punctie voorgesteld om Down uit te sluiten ookal was nekplooimeting dik in orde. Lang getwijfeld. Met medische genetica gaan praten, maar niet echt advies gehad. Dan 'D-Day': alles lag klaar. Eerst nog besloten grondige echo te doen. En terwijl die bezig was, een prof erbij gehaald om naar de placenta te komen kijken. Prof legde meteen de oorzaak van de groeiachterstand bij de placenta en navelstreng, dus punctie onmiddellijk afgeblazen. (R had een probleempje met z'n navelstreng, 'SUA' genaamd, staat hier ook ergens). Ben uiteindelijk heel blij dat we het risico niet hebben genomen, al heb ik toch na de geboorte eens gecheckt of ze geen spleetoogjes hadden. Vond het vooral erg moeilijk dat ze eerst de kans als heel klein beschouwden, dan toeterden dat er iets mis was en dat mogelijk Down in het spel was, het was zelfs mogelijk volgens hen dat slechts één van de twee het zou hebben (komt uiterst zelden voor bij ééneiige tweelingen) en dan plots was het toch gewoon een simpel probleempje dat ze al van daarvoor wisten dat er was. Maar ja... Achteraf is het altijd makkelijk praten, zeker he? Ze deden ook maar hun best. Kan het hen niet echt kwalijk nemen.
Je moet er maar een beetje op vertrouwen dat ze veel kunnen zien op echo. Als er echt Down in het spel is, dan hebben ze wel meer signalen op de echo dan enkel die nekplooimeting.
Om ook op je vraagjes te antwoorden:
- jep, buik was ENORM. M'n zelfbeeld hinkte serieus achterop met m'n werkelijke omvang. Ik moest serieus oppassen om niet overal tegenaan te lopen en verschoot me te pletter elke keer ik voorbij een spiegel liep. En toen ik zo'n 4m ver was, zeiden de mensen al: 'amai, da's zeker voor binnenkort.'
- over punctie: complex verhaal dat ik ga proberen in telegramstijl weer te geven. Eéneiige tweeling waarvan eentje met groeiachterstand. Gyn wou grondig onderzoeken waardoor dit kwam. Uiteindelijk ook punctie voorgesteld om Down uit te sluiten ookal was nekplooimeting dik in orde. Lang getwijfeld. Met medische genetica gaan praten, maar niet echt advies gehad. Dan 'D-Day': alles lag klaar. Eerst nog besloten grondige echo te doen. En terwijl die bezig was, een prof erbij gehaald om naar de placenta te komen kijken. Prof legde meteen de oorzaak van de groeiachterstand bij de placenta en navelstreng, dus punctie onmiddellijk afgeblazen. (R had een probleempje met z'n navelstreng, 'SUA' genaamd, staat hier ook ergens). Ben uiteindelijk heel blij dat we het risico niet hebben genomen, al heb ik toch na de geboorte eens gecheckt of ze geen spleetoogjes hadden. Vond het vooral erg moeilijk dat ze eerst de kans als heel klein beschouwden, dan toeterden dat er iets mis was en dat mogelijk Down in het spel was, het was zelfs mogelijk volgens hen dat slechts één van de twee het zou hebben (komt uiterst zelden voor bij ééneiige tweelingen) en dan plots was het toch gewoon een simpel probleempje dat ze al van daarvoor wisten dat er was. Maar ja... Achteraf is het altijd makkelijk praten, zeker he? Ze deden ook maar hun best. Kan het hen niet echt kwalijk nemen.
Je moet er maar een beetje op vertrouwen dat ze veel kunnen zien op echo. Als er echt Down in het spel is, dan hebben ze wel meer signalen op de echo dan enkel die nekplooimeting.
-
fee
- Berichten: 1470
- Lid geworden op: 20 september 2009, 15:23
-
Marit
- Berichten: 468
- Lid geworden op: 30 januari 2011, 12:27
Dat zal inderdaad bandenpijn zijn. Genoeg rusten is de boodschap. Je kan ook altijd een steunband dragen om wat extra te ondersteunen. Dat helpt ook wel. Ik droeg in het begin van m'n zwangerschap ook heel vaak steunkousen met buik. Dat ding ondersteunde m'n beginnend buikje ook heel goed.
Jaja, er komt wel wat bij kijken, he?
Jaja, er komt wel wat bij kijken, he?
-
Tober
- Berichten: 326
- Lid geworden op: 22 februari 2011, 14:47
dag dames, ik kom voorzichtig even piepen, morgen 8 weken echo dus nog zeer vroeg. toch al twee kloppende hartjes gezien op 6w. spannend dus.
ik zit met vragen rond moederschapsverlof en zo. ze spreken altijd over de vermoedelijke bevallingsdatum. bij mij is die 4/12. ik ken nog niet het standpunt van mijn gyn (fee, miss weet jij het?) maar vaak hoor ik dat er ingeleid wordt ten laatste op 37 weken.
mijn vragen:
1/ wann zijn jullie bevallen, klopt dat van die 37w?
2/ wat is dan mijn vermoedelijke bevallingsdatum (zetten ze die dan op 37w? of blijft gewoon op 40w staan)?
3/ vanaf wann waren jullie thuis en was dit op doktersvoorschrift of op eigen initiatief (8w voor datum kan dit, maar dan maar 11w meer over erna???)
veel vragen, en dat allemaal om een beetje te weten wann ik opvang nodig zou kunnen hebben ...
ik zit met vragen rond moederschapsverlof en zo. ze spreken altijd over de vermoedelijke bevallingsdatum. bij mij is die 4/12. ik ken nog niet het standpunt van mijn gyn (fee, miss weet jij het?) maar vaak hoor ik dat er ingeleid wordt ten laatste op 37 weken.
mijn vragen:
1/ wann zijn jullie bevallen, klopt dat van die 37w?
2/ wat is dan mijn vermoedelijke bevallingsdatum (zetten ze die dan op 37w? of blijft gewoon op 40w staan)?
3/ vanaf wann waren jullie thuis en was dit op doktersvoorschrift of op eigen initiatief (8w voor datum kan dit, maar dan maar 11w meer over erna???)
veel vragen, en dat allemaal om een beetje te weten wann ik opvang nodig zou kunnen hebben ...
-
Glenys
- Berichten: 586
- Lid geworden op: 19 juni 2008, 16:23
Hoi Tober,
Even snel een antwoord. Ik ben bevallen op 39 weken, na een inleiding. De gyn was voorstander om in te leiden op 38 weken maar ik heb het nog een week kunnen uitstellen. Ik heb geen keizersnede gehad en de twee jongens wogen elk ongeveer 3kg.
Ik heb begrepen dat de meeste gyn's rond 38 weken inleiden. Meestal ben je dan al wel zelf bevallen. Tweelingen worden nu eenmaal meestal voor de 37 weken geboren. Dat is heel normaal. De vermoedelijke bevaldatum blijft op 40 weken staan. Ik was er zooo hard van overtuigd dat ik ook al lang zou bevallen zijn op 37 weken, dat ik aan iedereen had verteld dat dat de vermoedelijke datum zou zijn. Zeker niet doen
Ik mocht thuisblijven vanaf 20 weken van de gyn maar ik heb ervoor gekozen om te blijven werken tot 30 weken (ik gaf toen les en vond dat niet zo heel inspannend). Ik kan me voorstellen dat als je een fysiek zware job hebt, je dan wel op 20 weken stopt. Ik dacht ook begrepen te hebben dat de meeste gyn's je verplichten te stoppen op 24 weken. Tot 30 weken waren er amper fysieke ongemakken. Vanaf 32 weken krijg je echt wel een gigantische buik die je overal moet meesleuren.
Ik moet toegeven dat ik gedurende de ganse zwangerschap amper last had van kwaaltjes (wel eens een gekneusde rib gehad).Op het einde (laatste 2 weken) viel het me wel heel zwaar. Mijn buikomtrek mat toen 124 cm (normaal 87 cm). De groei van de kindjes ging toen ook exponentieel omhoog. Dan ben je echt wel blij dat je in je zetel kan neerploffen!
By the way, met mijn buik is alles "dik" in orde gekomen. Ik heb nog wel wat "huidoverschot" maar dat is perfect te verbergen. Heb er ook geen enkel striempje aan overgehouden. Geef het wel minstens 9 maanden de tijd.
Even snel een antwoord. Ik ben bevallen op 39 weken, na een inleiding. De gyn was voorstander om in te leiden op 38 weken maar ik heb het nog een week kunnen uitstellen. Ik heb geen keizersnede gehad en de twee jongens wogen elk ongeveer 3kg.
Ik heb begrepen dat de meeste gyn's rond 38 weken inleiden. Meestal ben je dan al wel zelf bevallen. Tweelingen worden nu eenmaal meestal voor de 37 weken geboren. Dat is heel normaal. De vermoedelijke bevaldatum blijft op 40 weken staan. Ik was er zooo hard van overtuigd dat ik ook al lang zou bevallen zijn op 37 weken, dat ik aan iedereen had verteld dat dat de vermoedelijke datum zou zijn. Zeker niet doen
Ik mocht thuisblijven vanaf 20 weken van de gyn maar ik heb ervoor gekozen om te blijven werken tot 30 weken (ik gaf toen les en vond dat niet zo heel inspannend). Ik kan me voorstellen dat als je een fysiek zware job hebt, je dan wel op 20 weken stopt. Ik dacht ook begrepen te hebben dat de meeste gyn's je verplichten te stoppen op 24 weken. Tot 30 weken waren er amper fysieke ongemakken. Vanaf 32 weken krijg je echt wel een gigantische buik die je overal moet meesleuren.
Ik moet toegeven dat ik gedurende de ganse zwangerschap amper last had van kwaaltjes (wel eens een gekneusde rib gehad
).Op het einde (laatste 2 weken) viel het me wel heel zwaar. Mijn buikomtrek mat toen 124 cm (normaal 87 cm). De groei van de kindjes ging toen ook exponentieel omhoog. Dan ben je echt wel blij dat je in je zetel kan neerploffen!By the way, met mijn buik is alles "dik" in orde gekomen. Ik heb nog wel wat "huidoverschot" maar dat is perfect te verbergen. Heb er ook geen enkel striempje aan overgehouden. Geef het wel minstens 9 maanden de tijd.
-
Marit
- Berichten: 468
- Lid geworden op: 30 januari 2011, 12:27
wauw Glenys, geen enkel striempje? Ik sluit me aan bij jouw verhaal, maar mijn buik is toch wel een netwerk van striemen en huidoverschot geworden. Maar hej, heb wel een lekker zachte buik nu
Tober, ik had ook gewoon m'n uitgerekende datum op 40w die ik tegen iedereen al lachend vertelde, om er aan toe te voegen: ik hoop dat ik m'n verjaardag haal (2 maanden ervoor). En toen haalde ik m'n verjaardag waarna natuurlijk iedereen begon: 'loop je nu nog rond?'. Ben wel bevallen op bijna 37w, een paar dagen voor ze het zouden inleiden. Denk dat 37w toch een goed gemiddelde is voor het berekenen van de startdatum van de crèche, je verlof, etc etc
Ik ben thuis gebleven vanaf 22w. Heb de eerste weken thuis nog de rest van m'n gewoon verlof opgenomen. Daarna was 't op doktersvoorschrift. Als ik geen verlof meer had gehad of 't ni wou opnemen, had m'n gyn me meteen op doktersvoorschrift thuis gezet.
Als ik mag, ik heb zelf een vraagje voor de ervaren tweelingmama's die hier meelezen:
Was er bij jullie een groot verschil tussen de ontwikkeling van jullie kindjes? S grijpt bijvoorbeeld al een tijdje heel vlot naar speelgoedjes en zelfs al fijne onderdeeltjes van voorwerpen. Hij rolt zich ook al om. R is beduidend minder ver. Als hij grijpt, is daar nog meer concentratie voor nodig en zo. Hij rolt zich nog ni om etc etc. Hij is altijd wat trager, maar 'k vind het verschil nu toch wel precies groter dan 't tot nu toe geweest is.
Ben me aan 't afvragen of hij echt een achterstand heeft of dat 't gewoon z'n karakter is.
Wat zijn jullie ervaringen hiermee?
Tober, ik had ook gewoon m'n uitgerekende datum op 40w die ik tegen iedereen al lachend vertelde, om er aan toe te voegen: ik hoop dat ik m'n verjaardag haal (2 maanden ervoor). En toen haalde ik m'n verjaardag waarna natuurlijk iedereen begon: 'loop je nu nog rond?'. Ben wel bevallen op bijna 37w, een paar dagen voor ze het zouden inleiden. Denk dat 37w toch een goed gemiddelde is voor het berekenen van de startdatum van de crèche, je verlof, etc etc
Ik ben thuis gebleven vanaf 22w. Heb de eerste weken thuis nog de rest van m'n gewoon verlof opgenomen. Daarna was 't op doktersvoorschrift. Als ik geen verlof meer had gehad of 't ni wou opnemen, had m'n gyn me meteen op doktersvoorschrift thuis gezet.
Als ik mag, ik heb zelf een vraagje voor de ervaren tweelingmama's die hier meelezen:
Was er bij jullie een groot verschil tussen de ontwikkeling van jullie kindjes? S grijpt bijvoorbeeld al een tijdje heel vlot naar speelgoedjes en zelfs al fijne onderdeeltjes van voorwerpen. Hij rolt zich ook al om. R is beduidend minder ver. Als hij grijpt, is daar nog meer concentratie voor nodig en zo. Hij rolt zich nog ni om etc etc. Hij is altijd wat trager, maar 'k vind het verschil nu toch wel precies groter dan 't tot nu toe geweest is.
Ben me aan 't afvragen of hij echt een achterstand heeft of dat 't gewoon z'n karakter is.
Wat zijn jullie ervaringen hiermee?
-
lyse
- Berichten: 1446
- Lid geworden op: 19 juni 2009, 16:59
Marit, ik herken dat verschil wel. Tussen M en Z zit er qua ontwikkeling over het algemeen een 3-tal weken. Als Z net een sprongetje gemaakt heeft, lijkt het verschil tussen beiden heel groot maar na een 3-tal weken maakt M dan een sprong en dan valt het verschil weer veel minder op. Veel heeft te maken met het verschil in kracht tussen beiden. Z is nu eenmaal groter en sterker en ze doet daar haar voordeel mee, vooral als het over grove motoriek gaat. M onderschatten we soms. Ze let op de details en ze leert snel door interatie. Ze kan ons compleet verbazen omdat ze plots iets doet wat we helemaal niet verwacht hadden dat ze al kon. Zo kon ze als eerste in haar handjes klappen. Ik zei "bravo" omdat ze flink gegeten had en plots klapte ze spontaan in haar handjes! 
Nu ze wat groter worden, valt het meer en meer op dat ze elk hun kwaliteiten hebben....
Zou het kunnen dat S net een sprong gemaakt heeft? Dan zal R zeker binnenkort volgen! Als je je echt zorgen maakt, kan je er misschien eens met je kinderarts over praten? Ik heb al vaak gehoord dat wat exra stimulatie of kine soms wonderen doen! Stom he dat vergelijken... Je wil het niet echt doen, maar haast automatisch doe je het altijd.
Tober, ik heb gewerkt tot 32 weken. Mijn gyn was geen voorstander van verplicht te stoppen met werken op bvb. 20 weken en heeft me zelf laten beslissen. Op 32 weken ging het echt wel heel moeizaam en was ik dringend aan rust toe! Ik ben uiteindelijk bevallen op bijna 39 weken via een geplande kezersnede.
Nu ze wat groter worden, valt het meer en meer op dat ze elk hun kwaliteiten hebben....Zou het kunnen dat S net een sprong gemaakt heeft? Dan zal R zeker binnenkort volgen! Als je je echt zorgen maakt, kan je er misschien eens met je kinderarts over praten? Ik heb al vaak gehoord dat wat exra stimulatie of kine soms wonderen doen! Stom he dat vergelijken... Je wil het niet echt doen, maar haast automatisch doe je het altijd.
Tober, ik heb gewerkt tot 32 weken. Mijn gyn was geen voorstander van verplicht te stoppen met werken op bvb. 20 weken en heeft me zelf laten beslissen. Op 32 weken ging het echt wel heel moeizaam en was ik dringend aan rust toe! Ik ben uiteindelijk bevallen op bijna 39 weken via een geplande kezersnede.
-
liesje81
- Berichten: 456
- Lid geworden op: 19 mei 2010, 17:12
Hey Marit,
ik treed Lyse bij! Veel hangt af van het gestel en karakter van je kindjes. Bij ons is ons H. ook een tweetal weken trager dan ons K. Dit komt enerzijds omdat ze in het begin langer ziek is geweest dan K en dus alle energie stak in overleven ipv ontwikkelen. Bovendien is zij ook veel rustiger dan ons avontuurlijk K. Trager wil dus zeker niet zeggen dat hij een achterstand heeft. En zoals Lyse zegt, die timing van sprongetjes kan een heel vertekend beeld geven, hij beent snel bij!
Tober, hier thuis gebleven van 23,5 week. Ik was compleet op. Normaal gezien was ik 12u van huis weg om te werken, maar ik kon gewoon niet meer, mijn werk lijdde eronder en ikzelf ook. Daarna vond ik het zalig genieten thuis, rusten wanneer ik wilde en (t weer was toen zalig) lekker in t tuintje genieten...
ik treed Lyse bij! Veel hangt af van het gestel en karakter van je kindjes. Bij ons is ons H. ook een tweetal weken trager dan ons K. Dit komt enerzijds omdat ze in het begin langer ziek is geweest dan K en dus alle energie stak in overleven ipv ontwikkelen. Bovendien is zij ook veel rustiger dan ons avontuurlijk K. Trager wil dus zeker niet zeggen dat hij een achterstand heeft. En zoals Lyse zegt, die timing van sprongetjes kan een heel vertekend beeld geven, hij beent snel bij!
Tober, hier thuis gebleven van 23,5 week. Ik was compleet op. Normaal gezien was ik 12u van huis weg om te werken, maar ik kon gewoon niet meer, mijn werk lijdde eronder en ikzelf ook. Daarna vond ik het zalig genieten thuis, rusten wanneer ik wilde en (t weer was toen zalig) lekker in t tuintje genieten...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten