Peuter perikelen

[Tammyke]

Gewelig!

Ebe is hier de laatste dagen een super kleutertje, lief, vriendelijk, luistert naar mama en papa, eet goed, gaa flink slapen en vraagt het vaak zelf! Echt leuk. Al heb ik men twijfels of het gaat blijven duren, maar soit nu genieten zeker?

Denk dat elke mama zich soms wel schuldig voelt, kindjes hebben niet steeds een goede dag en de mama ook niet. Ik heb vaak een ochtend humeur, sta ook steeds vroeger op zodat ik wat "wakker" ben voor Ebe. Maar hij weet dat als mama pas wakker is niet goe gezind is, gaat dan in de zetel liggen en drinkt zijn fles en tegen dan ben k aanspreekbaar.
Hij begrijpt wel meer en meer, onlangs stond ik op met een verschrikkelijke hoofdpijn. Mijn hoofd boenkte echt, ni normaal. Toen k me bukte om zijn schoen aan te doen, kreeg ik een enorme pijnscheut en dan zie je van die zwarte donkere kijkertjes u aanstaren en vraagt da lief snoetje, mamatje wat scheelt er mijn lieveke? Oooh dan smelt je weg e?
En dan denk ik, hij doet zo lief en zegt zulke dingen omdat hij dat ook hoort van ons en dan besef ik, ah tammyke je doet dat goed.

[E+P]

Grappig he! En, wat vond hij van de verassing?

Toen hij 's avonds toekwam, zat z'n tante met de baby op schoot. We vertelden hem dat dit de baby uit de buik was. Hij liep direct naar mijn bed en wou daadwerkelijk zien of de buik weg was.

Maar het gaat goed. Hij is enorm lief tegen z'n zus en is soms wel heel vertederend. We zorgen er wel voor hem bij zoveel mogelijk te betrekken en hem voldoende aandacht te geven.

[Sterretje]

ik herinner me nog levendig de eerste kennismaking van A met kleine zus! ik krijg er alweer tranen van ontroering van. Een van de mooiste momenten uit mijn leven!!!

[Beesje]

E+P Zo grappig! Inderdaad, die kinderlijke onschuld is toch ongelofelijk he

Wat kijk ik er al naar uit dat ons zoontje begint te praten, als ik jullie verhalen lees

[nathalie v]

En tis zover, papa is voor de eerste keer in de hoek gevlogen door F!

Papa liet iets vallen in de keuken. F: "PAPA, veel lawaai, mag ni, hoek staan!" En dan dat vingertje erbij he, hilarisch...

[Sterretje]

geweldig hé! Gebeurt hier heel vaak. dat berispen, en ja, met dat vingertje erbij

'k sta ook versteld van de verbindingen die ze maken, herinneringen die ze hebben
gisteren waren we op weg naar iemand met een hond.
ze zei:
x (hond) rustig zijn hé, x niet springen. amber heeft bang.
ze was echt al aan het anticiperen

ach, ik vergeet vaak dat A al bijna-kleuter is...

[nathalie v]

Gaan de perikelen ook over als ze van peuter naar kleuter gaan?

[Sterretje]

wishfull thinking ...
ze zijn alleen meer vatbaar voor onderhandelen...

'k vind de gewone perikelen nog meevallen, geniet er zelfs van.

de peuter-pubercrisissen zijn minder amusent, maar bij ons echt heel heel zeldzaam.

trouwens zalig weekendje gehad met peuter die graag buitenspeelt en zowaar haar fantasie begint te gebruiken in spelletjes. Heerlijk!

[nathalie v]

Onderhandelen... ligt in mijn aard, dus, ik kijk ernaar uit!

F is ook heel flink geweest vant weekend, veel buiten gespeeld, kilometers gras afgereden , is zijn favo bezigheid. En daar komt ook fantasie bij kijken, hij doet papa na: bak leegmaken, naft bijdoen, kantjes afrijden... super om zien!

Dat grasmachien moet dus overal mee naartoe: zaterdag eerst gans de voormiddag thuis gras afgedaan, daarna mee naar moeke op logement en na zijn middagdut daar mee op de remorque toen vake een jobke ging doen!

[Sterretje]

Vanmorgen was I in een boekje aan het kijken. Opeens scheurde ze er een blad uit.
de papa die draait zich om en zegt (quasi-boos): maar I,wat doe je nu?
en I doet prompt haar handjes voor haar ogen.
We denken eerst dat het uit deugnieterij is, maar al snel werd duidelijk dat ze zich 'schaamde' om wat ze deed.
toen papa vervolgens nog zei dat ze dat toch niet mocht doen, schoot ze daar in een huilbui!!
'k had er direct compassie mee
Blijkbaar was ze zo geschrokken en totaal overstuur...
arm peuterke

[mindyke]

o maar ze zal de boodschap wel begrepen hebben he

[Sterretje]

vast en zeker

maar zij kan zo heel 'explosief' reageren.
vb 's ochtends in de crèche, doe ik haar jas uit op een verzorgingstafel, want ze heeft dat niet graag, en dan laat ze zich gewoon achteruit vallen. Als je haar dan niet goed vasthebt, ligt ze gegarandeerd op de grond
't is een schat van een kind, echt waar, koddig en schattig, avontuurlijk en deugnietje, maar een karakter zeg!

als ik haar 's avonds in de crèche ophaal, speelt ze nu steevast ofwel 'pak me dan als je kan', ofwel steekt ze zich wel, ofwel gaat ze op haar hoofd staan , jawel: dus hoofd, handjes en voetjes op de grond, en poep in de lucht. zo kan ze minutenlang blijven staan, tot ik haar dan zelf maar ga halen
elke dag is een verrassing bij haar!

[mindyke]

haha de dochetr van mij zus is ook zo echt eenkaraktertje, daar hebik een lammetje tegen hoor.

[Emmake]

Die dochtertjes he ik begin de indruk te krijgen dat dat vaak echt wel meisjesstreken zijn. Als ik zo kijk naar ons zoontje. Maar ja, die is nog maar 4 maanden en dochter 22 maanden.
Ze wordt nu om 6u wakker ipv om 7u, en is dus s avonds sneller moe en dat wil zeggen: terug méér crisisjes (op de grond gooien, met opzet drinkbeker omgieten, ...)
Net toen ik overal ging rondbazuinen dat die moeilijke 'peuterpuberteit' achter de rug leek

[juffie]

Wij hebben altijd een lieve peuterdochter gehad die heel graag knuffelde en kusjes gaf en ook voor andere kinderen heel lief was.
Volgende maand wordt ze 2 en sinds een week begint haar gedrag echt te veranderen.
Als er kindjes op bezoek zijn wil ze haar speelgoed niet delen, ze pakt alles terug af wat de kindern nemen en dat gaat soms zelfs gepaard met duwen en kletsen.
Ik schaam me vreselijk tov de ouders (wel goede vrienden gelukkig) ook bij de OM durft ze duwen als ze haar zin niet krijgt en thuis wilk ze haar willetje ook altijd doordrijven en ze heeft een heel sterk karakter.
Herkennen jullie dit gedrag,
Pff echt niet leuk, ik wil mijn lieve knuffelde meid terug.
Ik hoop dat ze zo niet op haar zus gaat reageren als die volgende zomer 1 jaar is.
Hopelijk is dit van voorbij gaande aard maar ik vind het momenteel heel vermoeiend altijd een strijd te moeten leveren, gisteren bijna 1 uur voor de laatste hap brood.
Maar als ik een voorwaarde stel kan ik nadien ook niet gaan toegeven want dan blijft ze zeker haar wil doordrijven.
Iemand goede tips?