peuterpuberteit

[juffie]

Hier ook zo sterretje of ik ben zelfs eens een uur blijven zitten met de laptop, heb gelukkig internet verbinding op de oprit
Als ik alleen ben dan schiet de winkel er dus over ik laat ze niet alleen.
En als we met 2 zijn blijft er één ouder zitten maar dat is niet vaak.

[Sterretje]

en als we haar wakker maken uit de auto, dan is het een half uur lang huilen en wenen en lastig doen
ze komt dan later terug tot zichzelf, meestal na een kwartiertje plop of bumba kijken...
als ik vlug bij de bakker binnenspring en de auto staat voor de deur , dan blijven de kindjes tegenwoordig wel in de auto zitten. tegen mijn principe, maar toch voor mijn comfort

[juffie]

Bij de bakker doe ik dat ook omdat je dan nog zicht hebt op de kinderen.
En s morgens is het meestal niet druk maar andere winkels durf ik ook niet.
Wakker maken is hier ook geen pretje, ook veel wenen en driftbuien dan voor ongeveer een half uur dus igenlijk vermijd ik dat ze slaapt in de auto.

[nathalie v]

Ik heb nog NOOIT meegemaakt dat F in't slaap valt in de auto, niet als baby in de maxi cosi, niet als peuter.

[Sterretje]

zeer uitzonderlijk als je 't mij vraagt

[Emmake]

Meestal idd als één ouder blijft zitten dan
Of ik probeer haar ook constant in het zicht heb (vb. bakker).
Maar... ook hier huilen als ze wakker wordt, hoor.
Dus heeft niet echt véél voordelen, tenzij we naar mijn ouders rijden (dat is een uur rijden, en dan reken ik er altijd op dat ze toch in slaap valt onderweg ).
Dan is ze ook voldaan van haar dutje. Zo'n uiltje knappen heeft soms verkeerde effect. Maar gewoon in de auto rijden, vindt zij wel super!!!

[Sterretje]

haha, dat herken ik. onze I zondag heel ambetant bij mijn ouders en vanaf dat ze in de auto zat zwijgen en flink zijn!
als wij ver rijden is het idd wel een zegen dat ze in de auto eens slapen
eind juni rijden we naar Frankrijk. we vertrekken 's nachts dus slapende kindjes inde autostoel zetten en er op rekenen dat ze flink verder slapen

[juffie]

Hier net het omgekeerde, ze heeft een hekel aan de auto, echt een strijd altijd.
Roept de hele tijd "uit" "uit".
Dus voor kleine ritjes van de opvang naar huis bijna altijd een rijstwafel voorzien of drinkbeker.
s Morgen lukt het wel goed, is ze nog niet goed wakker denk ik.
Maar voor lange ritten echt een hel soms, altijd een dvd voorzien. En dan maar hopen op geen file.
Zelfs naar Oostenrijk hebben we in 2 keer moeten doen max 4uur auto waaronder meestal 1u slapen en dan nog stoppen om te eten enzo, nee hier echt geen pretje.
Voorlopig liefst een vliegvakantie

[leisje]

Ook mijn dochtertje slaapt enkel in haar eigen bedje. Sinds haar 3 maanden valt ze bijna nooit meer in slaap in de auto (of het moest zijn pas nadat ze zich daar heel erg tegen heeft verzet).

en ook hier een doodmoe-e dochter deze avond. Ze heeft vandaag maar een half uurtje geslapen in de crèche. Zelfs samen met haar in de zetel TV kijken was niet goed genoeg voor haar. Ik heb haar dan maar even in bedje gelegd in de hoop dat ze een half uurtje zou slapen, maar ze ligt rustig te vertellen

[Emmake]

Vandaag stelden ze op de crèche voor om M. toch in het kamertje apart te laten slapen, dat is meteen ook een beetje donkerder.
Maar weet niet zeker of dat een goed idee is leert ze het dan wel? Altijd in het donker en altijd alleen?
Natuurlijk lief dat ze dat voorstellen, maar ja, wat is het beste he?

[leisje]

het hangt ervan af he emma wat je graag zou hebben dat ze leert. Als ze 's avonds echt te moe is, zou ik het zeker overwegen. Altijd moe zijn is voor haar ook niet leuk. En misschien dan beter dat ze op de crèche altijd wel goed, dan die paar keer dat ze minder donker of minder rustig zal slapen (want thuis is het toch ook minder donker en rustig he?).

Vandaag sliep mijn dochter 2u op de crèche, wat heel veel is voor haar. Maar ze is toch doodop. Dus heb ik het avonddutje na de crèche heringevoerd. Gisteren had ze daar heel veel deugd van...

[nele]

Onze tweeling is nu 2 jaar en 7maanden, 2 jongens. Ze kunnen goed koppig doen en krijgen regelmatig driftbuien. Thuis lukt het mij vrij goed om hierop te reageren, buitenshuis vind ik het veel moeilijker.
Recent waren we met onze kids in het park met de bal aan het spelen. T wou persé alleen de bal hebben en vasthouden. Hij bleef steeds luid roepen "T bal HEBBEN" en liep weg met de bal. Als we hem terecht wezen (in een soort hoek zetten) volgde een serieuze luide huilbui. Ik voelde me door iedereen bekeken, was gegeneerd en wist niet hoe te reageren....
hebben jullie tips aub? hoe zouden jullie op zo'n momenten reageren??

[Tammyke]

Piep Nele, hier een kleine kapoen die eind juli 3 gaat worden.

Denk dat elke ouder zo een situatie wel mee maakt.
Het is niet leuk, maar ik zou er niet teveel aandacht aan geven. Andere mensen kijken vaak op, maar laat ze maar kijken. Ik trek me daar niks van aan, als Ebe soms zo eens doet in de winkel en ik zie mensen kijken, dan zeg ik tegen Ebe ah ja doe jij maar. Mama trekt het haar niet aan hoor en voor de rest zwijg ik.

Toegeven zeker niet, s soms moeilijk e? Maar dan denk ik, wil echt zo geen ettertje dat weent en alles doet om iets te krijgen.

Op dat vlak mag ik echt nie klagen, ik geef ook echt zelden toe. Van mij mag hij brullen en doen, dat ze maar kijken. Als je op dat moment Toegeeft bereik je niets. Alleen een grote kans dat het in de toekomst terug gebeurt.

Ik zou niet teveel zeggen, bal afnemen en samen spelen met ander zoontje. Voor hem gaan zitten en duidelijk zeggen bv: dat is niet lief, mama gaat leuk spelen met je broer en als je terug lief gaat doen, dan mag je mee spelen. Als hij dan stopt met brullen, meteen reageren en hem terug betrekken.
Wat ook goed helpt is afleiden, bv in park als hij zoiets doet, zeggen hoor eens? Mama hoort vogeltjes of gaan we een kaboutertje zoeken?

Helpt in de winkel ook goed.

Hier alle tips welkom ivm weglopen in een winkel!

[NatSar]

Onlangs maakte ik een gelijkaardige situatie mee. Wij waren op de speeltuin met T. en hij is helemaal gek van de schommel die daar staat (geen babyschommeltje, een gewone schommel). Hij wou daar constant op zitten, maar er waren op dat moment heel wat andere kindjes die ook eens op wouden. Iedere keer als hij er af moest of als hij nog maar zag dat een ander kindje richting die schommel liep, barstte hij in tranen uit. En eigenlijk wist ik ook niet goed hoe te reageren. Ik heb het wenen zoveel mogelijk genegeerd en uiteindelijk zijn we maar naar huis gegaan.

[leisje]

wij hadden van donderdag tot deze morgen vrienden op bezoek die een kindje meehadden dat twee maander ouder is dan mijn dochter. Maar wat een verschil tussen de twee kindjes! Dat kindje van de vrienden heeft het hele weekend zijn mond niet opengedaan, niet gehuild. Mijn dochter was door alle drukte minder in haar element, en heeft veel driftbuien gehad.

En het is hierboven ook al gezegd: als we alleen met haar thuis zijn, kan ik daar perfect mee omgaan. Ze mag zich al eens wenend op de grond gooien, drie minuten later is dat toch voorbij en komt ze weer kusjes geven. Maar dat koppel keek nogal raar van het gedrag van onze dochter. Dat maakte dat ik me ongemakkelijk voelde, en niet meer goed wist hoe ik er mee moest omgaan...

Vandaag kwamen nog andere vrienden met een kindje dat meer het karakter heeft van dat van mijn dochtertje. Ik moet zeggen dat ik me direct meer op mijn gemak voelde, en alsof mijn dochter het voelde was ook zij gemakkelijker...Maar inderdaad niet gemakkelijk om om te gaan met peuter-pubers in de aanwezigheid van anderen...