Moppertopic voor mama's

[nogeenkeer]

Ik heb precies een superbrave familie, want ik heb denk ik van iedereen wel iets gehad... Ik heb nochtans wel heel hard afgegeven op mijn nonkel (die tevens mijn peter is) en na een jaar kabouter nog niet gezien had of ook maar iets van kaartjes/cadeau gestuurd/gegeven. Nu, hij woont in het buitenland dus dat hij niet aan mijn ziekenhuisbed zou staan had ik wel verwacht, maar dat hij nu helemaal niets liet weten...
Uiteindelijk hebben we hem gezien toen kabuoter 1,5 was! Maar hij had toen wel een heel duur en degelijk houten loopfietske gekocht, dus heb ik mijn frustraties maar ingeslikt.
Maar Lie, hoe frustrerend ook, probeer het je niet aan te trekken, want het enige wat er toe doet, ligt vlak bij jou in zijn wiegje!

[Repelsteeltje]

Heeeeeeeeeeeel herkenbaar.

Bij mijn trouw is heel de familie geweest, maar van de helft (voornamelijk neven en nichten) heb ik niets gekregen en konden ze mij niet snel genoeg een kus geven zodat ze zich dan op het eten konden storten.

Bij Roosje dus geen kaartjes gestuurd naar neven/nichten van mijn kant. Wel naar mijn tantes/nonkels. De helft woont in een straal van 5 km. Nu, 1,25j later is is er nog niemand op bezoek geweest. Ik kom ze regelmatig tegen in de stad waar ze dan iets mompelen van 'we moeten dringend eens komen om ons kado te geven' Jeih right, hou een ander voor de zot.

t Is mij niet om het kado te doen, wel dat andere mensen delen in je vreugde van het kleine wondertje.

Geniet maar van je kleintje!
Repelsteeltje

[clau]

goh dat komt overal voor he. degene waar je het minst van verwacht hoor/zie je meestal het eerst.
ik heb er ook uit geleerd. degene die niks hebben laten horen of zijn langs geweest en nu zelf reeds bevallen zijn hebben ook niks van ons gehoord. tzelfde voor degene die in de toekomst zwanger worden/bevallen. al bijft het natuurlijk pijnlijk dat we zelf iedere keer met een klein hartje op babybezoek geweest zijn, ook steeds een geschenkje van hun lijst gekocht hebben en dan nu zelf niks van hun horen.

[Sterretje]

pff effe mopperen op't ventje...
gisteren had hij een feestje georganiseerd - buitenshuis zodat IK niet te veel werk zou hebben
Maar hij heeft ook daar zijn handen niet uit de mouwen gestoken! Terwijl ik zowel op de twee kindjes lette als op het eten/drinken voor de gasten, zat meneer goed aan de drank.
't is normaal geen grote drinker hoor, maar wat raad je, hij was al snel goed 'beschonken'. normaal kan ik daar heel goed tegen, maar deze keer was hij echt een 'zatte lamzak'. niets wat ik zei of vroeg drong nog tot hem door. ik gaf hem I op de schoot met instructies om haar flesje te geven en daarna pyama aan te doen terwijl ik met A naar toilet ging.
toen ik terugkwam zat I huilend op andermans schoot, was het flesje onvindbaar en zat meneer buiten met de andere mannen.
bah, ben ik daar in een colère geschoten!! en het ergste van al dat ik mij druk maak om niets want hij zat daar maar zielig te grijnzen en was totaal onbereikbaar.
pff, heb de radioknop hier dan maar op stil gezet en kan alleen maar hopen dat hij een enorme kater moet uitzweten vandaag

[leisje]

bah sterretje, daar zou ik ook nijdig van worden! Hij zal er wellicht vandaag spijt van hebben, maar dat maakt het natuurlijk niet goed he... Ik hoop dat hij vandaag extra zijn best zal doen om te 'compenseren'

[Sterretje]

hij doet zijn best
'k mag op dat gebied normaal echt niet klagen, maar gisteren vond ik hem echt een slechte papa! en 'k had het er weer zo moeilijk mee dat ik een beetje de slachtoffer rol had. gelukkig waren de vrienden/vriendinnen begripvol en vonden ze het best grappig. iedereen behalve ik dus

[nogeenkeer]

Ff getwijfeld of ik het hier zou posten, want ik wil niet "ondankbaar" lijken, maar 't moet er ff uit en dan beter hier dan dat ik eens "uit mijn krammen schiet" tegen een collega of kennis...
Ik krijg tegenwoordig overal maar dan echt OVERAL te horen dat mijn buik toch wel zo gigantisch is! Ik ben zelf blij met mijn buik want daar zit ons lieve wondertje in, ik lig er niet van wakker, probeer er wat op te letten (ben nu 9kg bij op 6 maand) maar heb zeker geen complexen of zo. Maar een keer of vijf per dag moet ik mij precies verantwoorden: waarom mijn buik al zo dik is en die van "mijn vriendin die nochtans voor u is uiterekend" niet, of ik al niet veel te veel ben bijgekomen enz enz. Echt ik word er horendol van. Dus hier ff schrijven wat ik uit beleefdheid niet zeg maar zo graag eens wil uitroepen:
"Mensen, ik ben 6 maand zwanger. Ja, ik heb een serieuze buik, ja dat is normaal, nee ik ben niet "dik"! Ik ben gewoon zwanger en daar trots op. Stop nu in godsnaam met jullie commentaar en laat me gerust!!"

[Yago]

groot gelijk hoor nogeenkeer!!! ze moeten je met rust laten!!!

[mindyke]

yihaaaaaaa go for it!

[Loeki]

Hoofdletters gebruiken nogeenkeer. Go girl!

Sterretje "hopelijk" flink wat hoofdpijn voor ventje gisteren?

[Sterretje]

nogeenkeer, wat hatelijk! dik of dun, plat of rond, 't maakt toch echt niet uit! en dat ze eens een enkele opmerking maken over je buik tot daar aan toe, maar 't moet toch ergens ophouden hé!
bweik collega's!

't ventje was opvallend stil gisteren maar oh nee, hij was niet dronken geweest hoor
enfin, we zwijgen er over, maar wees maar zeker dat ik het 'ooit' nog wel eens tegen hem gebruik

[nogeenkeer]

En we zitten alweer aan vier opmerkingen over mijn buik vandaag
Daarnet weer hé: "An haar buik is toch merkelijk kleiner dan de jouwe hoor". Was al blij dat An antwoordde voor mij "ja, ik ben ook 10 weken minder ver hé". Man, man, prutsers!
Op de duur word ik me hier nog een complex aangepraat En allé, is dat nu zo overdreven? 9kg op 26 weken, volgens de statistieken van UZ Leuven is dat perfect gemiddeld voor iemand met een normaal BMI. Misschien is het omdat ik alles naar voor draag dat het zo "uisteekt".
Soit, ik ga stoppen met klagen. 't Is het niet waard. Ik ben zwanger en daar blij mee, onvoorstelbaar blij, geweldig fantstisch blij en daar mee basta!

[liezeke]

nogeenkeer,

bij mij was het het omgekeerde: kreeg constant opmerkingen dat ik zo'n klein buikje had, iedereen dacht dat het een heel klein kindje ging zijn (met nodige bezorgdheid van moeder en schoonmoeder;)).
op den duur wist ik al dat dat de opmerking ging zijn als ik mijn zwschduur vertelde, heb er dan maar telkens iets uitgeflapt in trant van 'heb heeeeeeeeeeeeele sterke buikspieren' of 'zie je niet hoe blauw ik ben, sta hier heel de tijd mijn adem in te houden'. Patéke was uiteindelijk een stevige brok van 3570g.
was desondanks 16 kilo bij (waarvan nog 6 aan mij plakken).... tja, is gewoon geen maat op te plakken op buiken en vormen tijdens zwsch.
misschien kan je ook een repeat-zin uitvinden (met kwinkslag)? iets in de zin van: 'tis eigenlijk een olifantje' of 'door al die steroïden, hé'...

sterkte!

Liesje

[nogeenkeer]

Allé, wij dus elks aan het andere "uiteinde" van de gezwollen buiken
Ik kan het wel relativeren hoor, mijn man en ik zeggen meestal al lachend tegen mekaar dat we nu eenmaal enkel superkindjes maken en die wat extra plek nodig hebben
Alleen zou ik eens willen dat mensen hun commentaar voor zich houden, maar da's onbegonnen werk precies...
Ik zal de kwinkslagen van de anderen van "'t Is er toch maar eentje?!" maar gewoon weglachen zoals ik tot nu toe deed en me concentreren op dat kleine wonderkind!

[*nat*]

nogeenkeer, ik krijg ook constant de commentaar van 'amai zijt ge zeker dat het er maar eentje is' (tsss, nee, ik lig altijd te slapen tijdens de vele echo's) of 'amai dat is voor elk moment zeker' (ben nu 32.5 weken en 12 kilo verder). Volgens de ene draag ik rond, volgens de andere steekt alles naar voor, en zo heeft iedereen zijn (verre van originele) mening...

Ik denk ook wel dat mijn lont een beetje korter is momenteel, maar mensen zijn zoooo origineel soms dat het ook wel op mijn zenuwen werkt... grmbl grmbl