Nu is het weer al enige weken minder, maar die eerste 3 maanden had ik ook veel honger. Gewoon altijd naar het werk (nog steeds) genoeg boterhammekes en fruit meenemen om zeker een bezoek aan de snoepautomaat niet te kunnen verantwoorden. Ik eet nu dus vooral meer fruit, en 's middags 2 tassen soep ipv 1. Zolang het bij niet te veel suikers blijft zal het geen probleem zijn denk ik, en aan de reacties te zien ben je dus zeker niet alleen 
Nele (naamgenootje trouwens
), ik heb al vrij vroeg zwangerschapskledij gekocht. Na het goede nieuws op mijn 12 weken echo (die op 11 weken viel) heb ik mij eens goed laten gaan! Vroeger durfde ik precies niet, stel dat je iemand tegen komt die best nog niet weet dat je zwanger bent, en je bent daar zo'n leuke zwangerschapsbroek aan het passen... Of stel dat er toch nog iets mis ging, dan wou ik die kledij nog niet in huis hebben. Maar dus dezelfde dag dat ik het aan mijn grootouders ben gaan vertellen, de dag na de echo, ben ik al snel 2 broeken gaan kopen, en daarna heb ik nog veel op internet besteld. Echt nodig was het niet toen, maar ik wou vooral graag kleren hebben. Nu (20 weken) is het wel echt nodig, er zijn maar een heel beperkt aantal kleedjes en rokjes meer waar ik nog in kan, en t-shirts zijn plots wel erg kort geworden. Het zit nu gewoon zoveel comfortabeler ook. Vanaf 15 weken zoiets deed ik toch al geregeld iets uit mijn zwangerschapscollectie aan, maar tussendoor ook nog gewone kleedjes.Ik vond het ook ietwat vervelend zolang het buikje niet helemaal duidelijk was. Als sommige mensen zo wat twijfels hadden waar het vandaan kwam. Maar nu ben ik er super fier op! Al ziet toch niet iedereen het al (vandaag nog bewezen), maar dat ligt volgens mij eerder aan die mensen dan aan mij (die 6kg zit toch ergens hé
)Vandaag de eerste dag na 4 weken weer gaan werken, ik weet terug hoe het voelt om de hele dag op een stoel te moeten zitten (na 4 actieve weken nog moeilijker dan anders). Ik had mij voorgenomen om zeker de eerste dag mijzelf niet op te jagen. Is niet makkelijk geweest, maar ik ben toch heel en rustig thuis geraakt, mijn behandelingen hebben toch enig relativeringsvermogen in mijzelf naar boven gebracht
.En dan verder nog een receptie gehad vandaag, waar het naar aanleiding van mijn zwangerschap ineens over IVF ging (uiteraard was ik niet diegene die erover begon)... Vooroordelen en veronderstellingen alom, en ik slaag er nog steeds niet in om daarop te reageren en bepaalde stellingen te ontkrachten, terwijl ik eigenlijk niet bepaald een onmondige persoon ben. En toch hou ik bij dat onderwerp meestal mijn mond. Ik hoop voor hen dat ze het zelf niet nodig hebben...
wat moet ik me daar bij voorstellen. Och ja mijn frank valt je bedoelt de ijsjes?
en Sprite! njammie. Daar moest ik altijd van 'boeren' en dat luchtte zo op 