Controles einde zwangerschap

[E+P]

Eventjes over dat geld dat zo'n opvolging kost:
Ik ben mijn gehele zwangerschap om de 14 dagen bij de gynae langs moeten gaan. En dat was echt nodig maar daar gaat het hier niet om.
Je vindt het veel geld en je hebt daar wel een puntje: dat was inderdaad wel wat geld. Ik had dat daar nu zeker voor over maar hier een ideetje: ik ga dat volledig ingeven bij mijn hospitalisatieverzekering (het eerste deel gekoppeld aan mijn opname voor de cerclage, het 2de deel gekoppeld aan de bevalling).
Misschien ook een idee voor jou? De medische kosten van de laatste 2 maanden voor de bevalling kan je bij de meeste hospitalisatieverzekeringen inbrengen.

[Evy_]

Hallo,

Ik denk hoe langer hoe meer dat ik mijn man niet meer bij de bevalling wil, er is weer vanalles gebeurd deze week en ik zie dat momenteel echt niet zitten. Weten jullie een manier om naar het ziekenhuis te geraken, ik wil niet dat het iemand van mijn familie is. Zelf rijden gaat niet zeker ? Of de 100 bellen ? Vanaf nu kan het in theorie wel elke dag gebeuren. Ik kan bij de bevalling niet de schijnheiligaard uithangen en doen alsof er niets aan de hand is, daar zou ik me echt niet goed bij voelen hoor!

[Sterretje]

een taxi kan je altijd bellen als de weeëen beginnen. Dan heb je nog zeeën van tijd. En indien het echt niet anders gaat de 100...

maar ik zou in de eerste plaats het toch proberen bijleggen met je man. wat ga je doen na de bevalling?
hij is de vader van je kind en zal ook zijn verantwoordelijkheid moeten nemen. en zolang jullie nog samen wonen kan hij niet ontkennen dat je zwanger bent of dat er een babietje in huis is hé.

En anders toch maar even bij familie intrekken en alle trots opzij zetten...

[Anks]

Wat je ook doet, denk er goed over na! Belangrijk is dat je achteraf geen spijt hebt over hoe de bevalling gegaan is, want dat is zo'n belangrijk moment.

't Kan in twee richtingen werken: je kan achteraf spijt krijgen dat je man er niet bij was (of hij kan het je achteraf verwijten), maar je kan evengoed spijt krijgen dat hij er wél bij was, als je relatie al op springen stond en alles slecht afloopt... Maar dat is een inschatting die je alleen zelf kan maken.

'k Vind het heel jammer voor je, dat je dit meemaakt tijdens je zwangerschap en bij je naderende bevalling, sterkte hoor.

[Evy_]

Ja, heel spijtig, maar juist omdat het zo een intiem moment is zou ik er mij nu echt niet goed bij voelen hoor ! Wij hebben al de hele zwangerschap problemen met ons relatie, en we geraken er maar niet uit...

[grootgevaarke]

heel jammer voor je Evy_

Maar zoals iedereen hier aanraadt, probeer het toch eerst uit te praten. mss duurt het nog wel even voor je bevalling op gang komt en is de ergste storm weer gaan liggen...

[Evy_]

Ja dat zou kunnen, maar tkan evengoed vandaag of morgen al beginnen, ben wel bijna 39 weken.

[grootgevaarke]

I know... Maar een bevalling komt ook makkelijker op gang als je relaxt bent en ik kan me goed voorstellen dat je dat nu allesbehalve bent. Stress is niet goed voor jou, noch voor je baby.

[Sterretje]

't is toch belangrijk dat je op iemand kan terugvallen hé tijdens de bevalling
het zo alleen moeten doormaken zou mij alleen maar een trauma bezorgd hebben...
heb je geen vertrouwenspersoon of zo waarbij je je hart kan uitstorten?
probeer toch je partner te betrekken, al was het maar dat hij op zijn minst in het ziekenhuis aanwezig is.

je weet toch nooit waarvoor je hem nog nodig hebt...

[grootgevaarke]

Ik denk ook dat je er een slecht gevoel aan zal overhouden als je niemand hebt om dat ongeloooooooflijke moment mee te delen

[Anks]

'k Wil je niet in een bepaalde richting sturen, maar je wel nog iets extra meegeven ter overweging. Ik heb al vaak gehoord dat mannen pas echt 'papa' worden wanneer het kindje echt geboren is. Mijn man was gelukkig wel betrokken bij mijn zwangerschap, maar pas bij de geboorte van ons dochtertje zag ik hem helemaal 'openbloeien' als papa, hij was enorm ontroerd, heel mooi om te zien. Misschien zorgt bij jouw man zijn aanwezigheid bij de geboorte wel voor een transformatie? Misschien voelt hij zich daarna meer betrokken bij jullie zoontje of meer verantwoordelijk als vader, dan wanneer je hem buitensluit?

[cimoca]

Evy, ik raad je echt niet aan om de bevalling alleen aan te vatten maar het is perfect mogelijk om zelf naar de kliniek te rijden;

Ik heb het destijds bij ons tweede gedaan omdat mijn man in 't buitenland was. ik heb zelf eerst nog onze oudste uit haar bed gehaald en haar bij mijn ouders in haar bed gaan steken. De verpleegsters op de inschrijving keken wel raar op toen ik mezelf inschreef want bij bevallingen komt dat niet zovvel voor.

Mijn man was er echter wel net op tijd bij voor de geboorte en daar was ik heel blij mee.

Ik weet dat 't nu allemaal heel moeilijk ligt maar een geboorte is echt wel uniek en 't zou zonde zijn om dat in een moment van woede af te nemen van je partner.

cinne

[nogeenkeer]

De moemoe van mijn man was alleen thuis op het moment dat de bevalling van mijn schoonvader in gang schoot en is op haar eentje met de fiets (toch ne kilometer of vijf-zes) naar het ziekenhuis gereden. Da's natuurlijk niet meer van deze tijd, maar waar een wil is is een weg!
Los daarvan zou ik je toch ook willen aanraden om te kijken of je alles niet met je man kan uitpraten. 't Is zooo een emotioneel en intiem moment, dat mag je als papa eigenlijk toch niet missen... Mijn man was zelfs zo emotioneel geworden dat hij niet meer kon antwoorden op de vraag van de gynaecoloog hoe onze zoon ging heten. 't Kwam er niet meer uit!

[grootgevaarke]

Mijn stoere testosteronman heeft ook een traantje geplengd toen hij zijn dochter in zijn armen hield. Daarvoor was het voor hem ook zo ver-van-zijn-bed...
Heb de indruk dat hij de tweede zwangerschap ook intenser beleefd heeft

[Evy_]

Ik wist niet dat je als het begint je nog zelf met de auto kan rijden? Bij mij is de materniteit wel een half uurtje rijden. Ik hoop dat jullie gelijk hebben en dat mijn man veel zal veranderen na de geboorte, want nu is hij nooit thuis voor 22u dus mijn kindje zou zijn vader toch nooit zien! Als het vandaag begint, zou ik zeker alleen gaan, maar ik denk niet dat het zal beginnen.


Ben wel echt verschrikkelijk moe en zou weer kunnen slapen. Hadden jullie dat ook op het einde? Hij is ook nog zeer beweeglijk, wil dit iets zeggen over de bevalling? Dat het nog een tijd kan duren of juist niet?