:Zoon is nu dus 6w. Is al in het ziekenhuis geweest voor PH-metrie, al paar keer bij de KA de eerste weekjes wegens problemen met zijn voeding, gehoortest bij K&G, 2x huisbezoek K&G, 2x huisbezoek vroedvrouw van de materniteit... m.a.w. al een aantal keer volledig geïnspecteerd én goedgekeurd.
Nu, gisteren arriveert die van K&G weer en zegt ze: zijn navelbreuk is wel groot hé, maar geen paniek, groeit meestal vanzelf dicht. Ik viel haast om, ik had wel al gemerkt dat hij geen "putje" heeft, en dat als hij tiert er een boebel op komt, maar er heeft nog nooit iemand gezegd dat dat een navelbreuk was! Enfin, als het toch vanzelf geneest, doet het er eigenlijk niet toe, maar wou toch even polsen bij mama's wiens kindje dat ook had. Hoe merk je dan dat het "genezen" is? Wordt dat dan toch een putje ofzo?
En dan blijkt ook dat hij een voorkeurshouding naar rechts heeft. Dat had ik wel al gemerkt, en probeer er nu echt op te letten dat hij zijn hoofdje ook naar links draait. Ik heb zijn park gedraaid, ververstafel anders gezet, let erop als hij slaapt, "speelt"... Zijn er anders nog trucjes die kunnen helpen? Als ik hem overdag op zijn linkerzij te slapen zou leggen, zou dat een goed idee zijn of niet? Hoofdje is nog niet echt vervormd, hoewel die van K&G zei van wel, maar wij zien dat hier allemaal niet. Hebben hem al in vogel- en kikkerperspectief bestudeerd, maar het kan alleszinds nog niet erg zijn.
Tja, de Gestapo en Noa, beste maatjes zullen we nooit worden...
Merci!
