Zeg Michke, en ik had nog zo geduimd voor je dat je vandaag zou kunnen starten met spuiten. Pffff, bummer!! Hopelijk zaterdag beter hé! Maar dat zal wel. Hop naar zaterdag!
Merci voor de knuffel Nes. Zie, nu gaat het weer beter. Het gaat zooooooooooooooooo op en af, precies een rollercoaster, maar dan geen leuke. Echt raar. Dermee, ik steek het maar op mijn hormonen. Nu kan ik met de glimlach zeggen "och ja, het komt gewoon wat trager op gang allemaal, lekker relaxen, niks van aantrekken en alles komt goed". En deze middag kon ik wel bleiten en was niks goed.
Ik snap je helemaal Sterretje. Soms denk ik dat het mijn lot is ofzo, gewoon, iedereen krijgt zijn deel van miserie en dit is de mijne, kinderloos zijn, en ik ga daar door moeten. Vreselijk hé. Hopen is zoveel leuker, maar dat lukt niet altijd.
Zoveel emoties hé. Zoiets zo graag willen, en er maar niet bijkunnen, soms lijkt het, hoe verder weg en hoe onbereikbaarder, hoe harder we willen. En de minuut erna helemaal weer niet.
En kunnen alle zwangere collega's/vriendinnen/zussen gewoon even stoppen daarmee! Zien die niet hoe lastig dat is voor ons, seg! Niemand zwanger voortaan, alleen wij!
Een dezer dagen leefwereld : over tienermeisjes die afgesproken hadden samen zwanger te zijn. Ze zeggen dat dan zo, precies of aja, ze hadden dat zo afgesproken, dus gebeurde dat ook zo hé.
